Alle inzendingen over tegenlicht

De toekomst wordt gerestaureerd. Het is hoog tijd. Hij stond er bepaald somber bij. Gisteren zag ik een inspirerend programma over biomassa: een programma over hoe de chemische industrie samen met de argrariërs de problemen kan bestrijden. Energie en voedselproductie hoeven elkaar niet in de weg te staan. Eerst maak je graan – dat eet je op, maar…

Conclusie In tegenlicht heeft niemand een gezicht.…

tegen het licht van mijn verleden en in de schaduw van haar bestaan heb ik gedichten steeds vermeden opdat zij mij niet zou verstaan tegen het licht van haar verlangen en in de schaduw van mijn trouw zal ik gezichten steeds vervangen door die van die ene vrouw…

Moeder en dochter Zwijgend worstelend met het bestaan Zagen zij mij tegemoet Dochterlief gedrongen in haar lijf Heur handjes verpakt in plastic Handschoentjes van het type benzinestation "Ook nog een huidaandoening", dacht ik Zij passeerden mij, hand in hand, En liepen samen naar de zon.…

ik denk aan jou als ander denkwerk niet meer lukt één ogenblik treft als een bliksemschicht de splijtzwam in het hoofd het onkruid weggerukt toon je de kaalslag van mijn wereld in jouw tegenlicht…

Conclusie In tegenlicht heeft niemand een gezicht.…

lachende ogen puberale ironie de zon houdt haar in tegenlicht de rivier verglijdt net als de tijd veel toekomst nog talent wellicht wie zal ze zijn belofte…

knijp schaduw tot duistere figuren laat ze sterven op muren in tegenlicht van zon als leuze in schreeuwende kleuren doen ze de waarheid geweld aan schrijf ze maar dood…

en zo zal het geen moment meer mogen zijn mijn vader in het tegenlicht die tevreden opstaat zijn leerzame handen plat voor me op tafel legt en zegt ja dit is bijzonder goed mam heb je het al gelezen terwijl zijn wijsvinger tikt op de gekreukte zin dit is een uitstekend gedicht…

dwars raast de wind druppels tegen ramen er groet een buitenkind een bloem van water spreidt zich uit bloeit tegen de ruit ik wil haar plukken maar ze groeit in mist en tegenlicht ze maakt me triest haar zwaai die eerder luwte gaf heeft mijn bloem uiteengespat…

hoe schaduwrijk is mijn tegenlicht als de maan zich wentelt boven nevelig moeras en strohalmen zich sieren met gevallen blaren als een satanische jas als de damp zich kringelend omhoog drijft en laat galmend gekwetter in alle omvang klijft is de dag gestorven en door de ongrijpbare duisternis ingelijfd…

buiten raast de wind de druppels tegen ramen en groet een buitenkind een bloem van water spreidt zich uit bloeit tegen de ruit ik wil haar plukken maar ze groeit in mist en tegenlicht ze maakt me triest in luwte was haar schoonheid niet verloren het einde zucht er is geen stop we rijden rondjes elkaar achterna…

in het tegenlicht vind jij mijn ruimte en ik geef je mosgroene vogels zonder naam ik heb geen oog voor de lucht en het immer dromende want in het ongekende van jouw beeldentuin leg jij bekoring neer naast verborgen letters op het ondoorzichtig glas van omsloten vleugels omring je me met woorden in het lichtvoetige landschap…

ik heb je profiel weer gezien je haren plukten hemel de kleur kon ik door tegenlicht niet goed bekijken je stem klonk zacht ik zag het paradijs opbloeien en je ogen groeiden bloemen die ik nog niet plukken mocht nog winteren we door feesten trage dagen maar je blikken dragen al een kleur die lente opent in een nieuwe pas…

Pluimachtig strijkend varen zeeschepen het tegenlicht binnen. Op de gangboorden klinkt het roffelen van glimmende herenschoenen. Feestelijk gekleden beklimmen de manden van heteluchtballonnen. Een veerkrachtige jongen zwiept tegen een draaitol.…

ik zag je in een zacht ontmoeten gras werd groener in het zoeken je gaf me lenteweelde in een wilde bloemenkleur liep op blote voeten de geur bleef hangen tot het voorjaar gluurt en toekomst warme uren duurt er komen wolken voor de zon ook jij draait je nu om elkaar in tegenlicht bekijken wie is er dom, wat was er stom moeten we…

je klaarde op uit de mist je ogen stralend in vermogen weer licht te branden in benauwend zicht je warmde zacht in lage zon en uit de wind verkende je de lente ik hoorde hoe een merel je bezong ik liep je tegemoet zelfs in het tegenlicht herkende ik je groet je groende gras alsof het ochtend was heb je hand gevat en zonder…

je gaf me ogen om je blik te lezen ik mocht je zien in ongebruikte kleur en zonder tegenlicht in stil bewegen liet je me handen gaan over je huid we stemden af op ongehoord geluid we dronken water dat ons samenvloeide werden één in smaak hoopten dat nieuw leven ons deed openbloeien het was te laat in kerend tij verdronken wij…

is niet te filmen De beelden wisselen te snel Rotterdam heeft geen verleden en geen enkele trapgevèl Rotterdam is niet romantisch heeft geen tijd voor flauwekul is niet vatbaar voor suggesties luistert niet naar slap gelul 't Is niet camera-gevoelig lijkt niet mooier dan het is Het ligt vierkant hoog en hoekig gekanteld in het tegenlicht…

een waas van herrie over straat geraas van auto's langs me heen hun snelheid in de fladder van mijn jas ze jagen spetters uit een diepe plas ik zie je aan de overkant, het blonde haar, de lange benen het wuiven van een hand de dag is anders dan de zon wil schijnen ik zie je steeds in tegenlicht verdwijnen ik hol en struikel…

schuine zonnestralen vallen door septembertakken weerschijnen in nerven van een blad een schimmenspel eindigt in eilandjes van licht op vochtig mos fel tegenlicht schildert schijnt in contouren opnieuw op benauwde nijdige diertjes achter webben wiegen gestaag op de wind zacht van toon pittige herfstlucht in en uit…

soms wordt licht als enige straal glansrijk verlicht zonder een letter van taal in het tegenlicht van engelengeduld gebundeld, wel duizendmaal het voelt voor mij als wezenlijk bovennatuurlijk het draagt in mij onschatbare gebaren ik ervaar datgene dat ik als mens wil vasthouden, bewaren nu telt, zegt morgen tegen mij wees…

een compositie van haar ideaal en plakte het in die schoenendoos zo fröbelde ze haar mooiste verhaal een kijkgaatje bood in perspectief kabouterfiguurtjes uit de libelle elfenbankjes op bomen in `t bos daarmee wilde ze haar dromen vertellen ze knipte haar mooiste kinderwens tot sprookje zoals ze het voelde ontroerd bekeek ik in tegenlicht…

ik ben de berg opgelopen in het tegenlicht van zon de helling heeft voor mij veel paden afgesloten zonder dat ik weet waarom door links en rechts te kijken verloor ik nooit het zicht het gras leek groener waar de wegen zijn verdwenen omhoog gaan was verplicht ik ben veel uitgegleden verloor een tijdje mijn houvast duikelde toen…

Haar draagt zonnebril, ogen knijpen tegenlicht. Werkt dit wel? Blote bovenarm, bol gespierd. In de zomer is het uitzicht mooi.…

gekropen vette klissen in zijn nek ik hang te hijgen in de touwen een gevorkte tong kietelt mijn hielen vleermuisvleugels vouwen open als een waaier van vliezen ik sta maar wat te stuntelen wil met fladderende armen weglopen net binnen jouw bereik vind je het wijwatervat druppels sissen in schubben je houdt een zilveren kruis in tegenlicht…

…of maak ik jou onbedoelde sigarettenrook in de bioscoop uitwaaierend licht in tegenlicht zo mooi, zo blauw en zo jouw ogen. Ik neem een cola in de pauze, zit op de trap buiten de zaal en vraag mij af, mijn sterretje: een oscar mogelijk voor jou?…

de ruimen struin door de hagen tot de vink een merel vindt roep met een krul in je staart buut vrij uit een gevonden ruimte dat van waarde vol kan blijven daar waar ik aftel zonder handen het ongewoon kleinste gebaar heeft groots gevolgen hoe comfortabel is op de koop toe het riet van de zitting voltrekt recht gesproken tegenlicht…

hij ontgint het stelselmatig – tegen gedrevenheid is niets bestand Pootgoed trekt hij met een ruk omhoog - worteling wil hij zien in tegenlicht ZONNELEEN De episoden van Amos 2006 32…

het overvloedig wit uit schuiftrompetten schitterde de felle tonen maakte korte metten met een lichte vleug magie de snelle ademstootjes parelden in opvliegende klanken, ze lokten het applaus het juichen en zacht janken violen speelden hartengeel tegen zwart van roffels pauken het podium verloor zijn zicht doofde langzaam uit in tegenlicht…