Hartenkreten

Onze Tilburgse bioscoop, genaamd "Euroscoop", bevindt zich in een soort buitengebied, bijna aan de rand van de stad. Ze is omringd door ruime parkeerterreinen. Van binnen herbergt ze lange, lege, kille gangen met stalletjes waar men het gebruikelijke snoep kan kopen om op te smikkelen tijdens de voorstelling. Toen we eenmaal in de stoelen in de…

In een café in onze majesteitelijke Spoorzone waar onze LocHal verrijst, naast de kolossale hoogbouw waarin in de avond een enkel verlicht venster een teken van leven is, wachtte ik op de redacteur die me mijn echec als schrijfster zou aanzeggen. Na geruime tijd verscheen hij en ik herkende zijn gezicht van een foto die ik in een lade van een ladenkastje…

Het kasteeltje met de twee parallelle torens die ten hemel rijzen, bevindt zich aan de rand van een bosgebied. We hadden gezamenlijk de brede toegangsdeur open geduwd en de monumentale trap beklommen tot ik plotseling oog in oog stond met de verguisde, sinds lang verloren vriend met wie de ruzies en kwetsuren eens tot een hoogtepunt waren gestegen.…

Het voorjaar, dat "achter de schermen van de Natuur" al aanstalten leek te maken zich in volle glorie te manifesteren en zich uitbundig te tonen, was nog niet "verschenen" toen we in Oosterhout het poppen- en carnavalsmuseum gingen bezoeken. Aldaar troffen we in de vitrines vele, goed geconserveerde en zo lieflijke en tedere metgezellen van onschuldige…

Grijsharige dames getuigen op de televisie nog tot op de huidige dag van de ramp van 1953 toen het wilde, woeste water Zeeland en Zuid-Holland bestormde en de mensen in uiterste wanhoop op de daken bivakkeerden. Het meest grimmige doemscenario was tot leven gekomen en het had zich voltrokken en de wonden zijn ongeneeslijk. In het genoemde jaar lag ik…

De trouwe en edelmoedige chauffeurs van de Regiotaxi nemen hun taken en lasten op hun schouders. Zij ontpoppen zich frequent als verkapte pastores, filosofen of zeer humanitaire weldoeners der mensheid met een overtuigende visie op de "condition humaine" en een visionaire, clairvoyante blik. Zij sjouwen met rollators en rolstoelen en hijsen deze hun…

Een turquoise gloed die men ook als "zeegroen" zou kunnen omschrijven, weerkaatst in de kelkjes van de glazen die als in een rangorde zijn opgehangen achter de koffiebar bij Café-Restaurant "Anvers" aan de Oude Markt in Tilburg. De imposante klokken van de Heikese Kerk beieren om (weer) een begrafenis aan te kondigen en om deze te begeleiden. Ik…

Er is een gat gevallen in mijn snijtanden, die hoe dan ook wegens hun verkleuring en scheefheid nooit een schoonheidsprijs hebben verdiend. Hierdoor is een zwarte vlek ontstaan die eveneens ontsierend is. In Tilburg Zuid bevindt zich een massief, kolossaal gebouw, een soort "alternatief kantoorpand" met vele kamers en achterkamertjes waar schimmige…

In een laag, langwerpig, wit gebouw in Oosterhout is het speelgoed- en carnavalsmuseum gevestigd. Voor de deur, in de stille, weinig bevolkte straat treft men merkwaardig kale,zwarte, geknotte bomen aan van een soort die ik niet kan benoemen. We zijn door het Brabantse land dat spoedig al een nieuwe lente zal verwelkomen naar Oosterhout gereisd en we…

Op mijn gang naar het pand in het centrum van de stad waar het altijd gezellig was, waar de mensen rondscharrelden en rondsnuffelden naar de koopjes onder het beeld van Vincentius à Paulo, aan de Korte Heuvel in Tilburg, ben ik tegengehouden en gestrand. Het pand lag er verlaten en troosteloos bij in de regen van een februaridag, omringd door een…

Vanuit het schamele, bescheiden pand van de Mondhygiënepraktijk aan het Rosmolenplein heeft men het uitzicht op vervallen panden die tot de ondergang gedoemd en voorbestemd zijn. Achter de receptie bevinden zich de kale ruimten waar een soort van "stretchers" staan opgesteld waarop de behandeling dient plaats te vinden. Het meisje zal ook vandaag…

De concertzaalbezoekers verdrongen zich aan de bar bij "Theaters Tilburg" waar een concert van Kerstliederen ruimschoots tot hun verbeelding had gesproken. Jongedames met rappe handen, getooid met fleurige, wijnrode nageltjes openden fluks en vaardig flessen met de trotse naam "Merlot" op hun etiket. Ik verzekerde een meneer naast mij dat "die…

Mijn nieuwe huisarts is een Moslima (getooid met zachtgroene hoofddoek, het kenmerk van haar godsdienst en met een filmsterrengebit) genaamd "Zahir" of "Zafir". Ze was bij eerste kennismaking zeer voorkomend en vriendelijk. Ik had de vertrekkende arts Dr. Atilla (nomen est omen) tegen wil en dank nog een grandioos veldboeket geschonken. Hoe het…

Nu hebben ze de man (of is hij een jongen?), die mijn zwakbegaafde broer is, een lamp gegeven. Het heldere lamplicht zou zijn neerslachtigheid moeten verdrijven zoals zonnestralen de donkerte, de angst en de zwaarmoedigheid kunnen wegjagen. Zal de lamp, die is als de wonderlamp van Aladdin, inderdaad de demonen doen wijken, ze doen wegvluchten zoals…

Het is nog duister en koud in de vroege morgen op het Koningsplein als de marktkooplieden druk en gedreven bezig zijn de kramen in orde te maken. Vanaf een van de stalletjes, waarin allerlei soorten noten verkocht worden, straalt helder lichtgeel licht uit een reeks bolvormige lampen. Voor de viskraam staan in bakken de betreurenswaardige gedode vissen…

Het dorp Dongen ligt als het ware aangeklemd tegen onze stad in een "stenen omhelzing". Etablissement "Janssen en Janssen" is gesitueerd in de nabijheid van de centrale Koepelkerk die met haar oranje dak boven haar omgeving uitsteekt. Daar werd vandaag een verjaardag gevierd; wellicht ging het om een Kroonjaar en feestelijk geklede dames en heren…

Haast aarzelend, haast tastend, beroerde ik eens je gezicht; haast aarzelend, haast tastend legde ik me eens aan je borst..... Mijn woede om je vertrek is uitgebarsten als een rijpe vrucht die door haar schil niet meer belemmerd werd.... Jouw armen hebben me losgelaten vóór ze me ooit omhelsden....…

Hoewel het ongeluk en de hersenziekte die men de naam "Alzheimer" heeft toebedacht haar aanvliegen als een woest en woedend roofdier, hoewel deze oprukken als een leger te velde, hoewel haar voorheen uitstekende verstand het vermogen tot ordening heeft verloren dat eigen en essentieel is voor de menselijke soort, voor de homo sapiens sapiens, vraagt…

We hadden plaatsgenomen op een van de houten banken die in lange rijen staan opgesteld in onze stationshal; mijn beste vriendin en ik. Door de jaren heen stond ze aan mijn zijde en verdroeg ze zelfs met groot geduld al mijn strapatzen, nukken en grillen, aantijgingen en aanvallen. De kou van januari had onze lichamen als een mes doorsneden en we…

Mijn eerste bril ging ik dragen op mijn zevende jaar. Het montuur was lichtblauw en het betrof een "jaren 60 vlindermodel". De scherven ervan heb ik nog lang bewaard maar alle scherven van het leven gaan verloren met de allesvernietigende tijd. Het obligate "Aap/Noot/Mies" van de eerste klas lagere school kon ik kennelijk nog wel lezen maar wat…

Vroeg in de morgen was het geluid al te horen; de heren wegwerkers waren gearriveerd. Kennelijk verplaatsten ze stenen of werkten ze ondergronds aan de bekabeling. Ze riepen elkaar van alles toe, zoals, naar men zegt, sommige vogels met elkaar communiceren in de hoge bomen. Op de achtergrond is aanhoudend het dreunende geluid, het geraas van de motoren…

Ik ben opnieuw het krijtwitte gebouw gepasseerd met de neergelaten donkerblauwe zonneschermen, waarvoor nu ook de veelkleurige vlag, symbool van tolerantie, wappert. In 1965 namen de leraren mij in hun, figuurlijk gesproken, "erudiete omhelzing" en wij, scholieren, gaven hen bijnamen; de halfblinde leraar Engels, die ons Shakespeare reciteerde…

De Tilburgse Conradhof verschuilt zich als het ware in een uithoek van de stad, achter de kosmopolitische Korvelseweg waar vele neringdoenden het hoofd boven water trachten te houden. In een klein huisje op huisnummer tien zetelt mijn pedicure, in de woning die toch nog uithoeken en zolderkamertjes kent, maar die aan verbouwing toe is. Hier zegeviert…

Mijn arme, armzalige en armoedige geboortestad, die op diverse fronten gerust een brevet van onvermogen zou kunnen presenteren, verwelkomt momenteel haar bezoekers met schitterende guirlandes aan het begin van de Stationsstraat en de Noordstraat met de tekst: "Welkom in Tilburg". Tilburg, waar ik geboren ben, is mij lief en nooit heb ik haar voor…

Vleeseters verdedigen zich doorgaans met één of meer van de volgende N’s: Natuurlijk - Noodzakelijk - Normaal - Nice Dat iets natuurlijk is - als vlees eten dat al is - betekent niet dat het daarom goed is. Natuurrampen en allerlei nare ziektes zijn ook natuurlijk, maar wie zou dat als argument willen gebruiken dat het goed is dat ze er zijn? Als…

Ik was gestrand op mijn weg huiswaarts en klopte bij hem aan, bij zijn "fietsenwerkplaats" of zo men wil "rijwielhandel" aan de Korvelseweg, die zich als een kosmopolitisch lint door centrale stadsgedeelten slingert. Ik wilde een taxi bellen en hij stond me dit met veel moeite en aanvankelijk korzelig toe. We kwamen echter te praten over zijn…

De villa lag enigszins verscholen achter een oprijlaan en achter een brug die een beek overspande, in het naburige dorp Oisterwijk, in een bosrijk gebied. Daar bezochten we, de ouders en de zusjes, in onze jeugdjaren onze wilde, ongezeglijke, onrustige broer die thuis niet te handhaven was. Foto's uit die verre jaren getuigen nog van onze bezoeken.…

Vroeger was alles beter en de techniek staat voor niets, zolang er geen storingen zijn. Dat geldt ook voor deze mooie site en de aanverwante dichterssite. Er zijn in dat opzicht de laatste tijd een aantal zaken die mij als gebruiker, schrijver en lezer, ongemak en zelfs irritatie opleveren. Met een verlangen naar hoe het ooit was. Want toen waren naar…

Een miezerig regentje zette de toon voor een nieuwe winterdag. Het einde van het jaar naderde maar de Kerstverlichting "Had haar karwei nog niet afgemaakt". Ik strompelde voort door de straten doch bij het Textielmuseum werd ik onverwacht hartelijk ontvangen en opende men de zware toegangsdeur zelfs al voortijdig voor mij. In het restaurant smaakten…

Bezoekers zijn altijd welkom in de lage paviljoens van "Prisma" in Biezenmortel die verspreid liggen over een parkachtig terrein en ook in het gebouw met de kale, "prikkelarme" maar door geldgebrek weinig opgesierde wanden waar sinds jaar en dag mijn broer verblijft. Vele "cliënten" van "Prisma" ontvangen echter weinig of geen bezoek "afgeschreven…