autobiografie
4.0 met 3 stemmen
695 31.
Terug in Nederland uit Benidorm is het voor mij duidelijk… Iedere keer wanneer ik een nieuwe start wil maken in mijn leven breekt het af nog voordat ik er goed en wel aan ben begonnen. Mijn zware verleden achter me laten, wat ik zielsgraag wil, is onmogelijk. Ook al vlucht ik naar de andere kant van de wereld, viezigheid en smeerlapperij zullen…
autobiografie
3.5 met 2 stemmen
478 1969, Valide heren 2, als alle mannen beneden waren en er dus ontbeten kon worden, was het de bedoeling dat op de plaats waar eens grote schuifdeuren hadden gezeten, een "zuster" ging staan om te bidden want het grootste deel van de Valide Heren was Katholiek en dus werd er voor elke maaltijd gebeden.
Soms stond ook ik er, en het ging me prima…
autobiografie
4.0 met 5 stemmen
733 30.
Het gedrag van Beerda de personeelschef hakt er behoorlijk in. Ik ben gezwicht voor zijn dreigementen met ontslag en heb besloten zijn spelletje mee te spelen.
Tijdens die sekspraatjes luister ik goed naar hem en voel feilloos aan wat hij wil horen. Hij mag me met geen vinger aanraken en ik raak hem ook niet aan.
Op een gegeven moment wordt…
autobiografie
4.0 met 2 stemmen
609 1969, en ik werkte in een bejaardentehuis, voor het grootste deel op de afdeling "valide heren". Tot ik daar kwam, had ik nog nooit van het woord valide gehoord, ja, van INvalide wel, maar valide nee, dat leerde ik snel genoeg.
Op die afdeling waar ik gestationeerd was, waren veertig heren op Valide heren 1 en veertig op Valide heren 2, dus tachtig…
autobiografie
3.5 met 2 stemmen
525 1964 was het, zo zei ze me, haar ouders gingen uit elkaar en de kinderen zagen hun vader niet meer, die was met de noorderzon (zuiderzon mag ook) vertrokken. In die tijd was het normaal dat de vrouw terug viel op de bijstand. Een duur woord voor een uitkering van de sociale dienst.
Er waren nogal wat kinderen in huis, allemaal onder de hoede van…
autobiografie
3.7 met 3 stemmen
1.760 29.3
Aan de buitenkant is Beerda een keurige personeelschef. Iedere dag verschijnt hij in onberispelijk driedelig grijs en met gepoetste schoenen op kantoor.
Hij is ouderling bij de Gereformeerde kerk en schrijft iedere maand een stukje in het personeelsblaadje. Een stichtelijk stukje vol met verwijzingen naar bijbelteksten. Op het oog een keurige…
autobiografie
4.0 met 1 stemmen
1.210 Vijftig jaar geleden, zo vertelde ze mij was ze geen moment alleen maar zelden vrij van werkjes en klusjes. In die tijd normaal misschien maar ik hoorde tot mijn verbijstering dat zelfs de pauze " tussen de middag" moest worden benut om bijvoorbeeld het aanrecht toen nog een granieten geschrobd moest worden.
Ze zat op school, die ging uit om 12…
autobiografie
4.2 met 4 stemmen
683 29.2
Dan beginnen de telefoontjes. Meestal aan de het einde van de middag. Beerda belt met het verzoek of ik boven wil komen.
Het gaat sluipend en bijna ongemerkt. Hij begint over iets wat met het werk te maken heeft en terwijl hij met z’n rug naar me toe staat en iets uit een kast pakt of met z’n hoofd naar beneden in een la rommelt, komt er…
autobiografie
3.8 met 4 stemmen
782 29.1
Mijn eerste secretaressebaantje was geen succes en de daarop volgende sollicitatie ook niet. Bij het uitzendbureau waar ik vervolgens naar toe ga, krijg ik te horen dat ik aan de slag kan als scheepslasser. Ik denk eerst nog dat ik voor de gek word gehouden, maar het blijkt serieus bedoeld. Via het uitzendbureau kan ik terecht bij een scheepswerf…
autobiografie
3.7 met 3 stemmen
1.382 Binnenkort ga ik voor de 41ste keer verhuizen. Na ca. 14 jaar in hetzelfde huis gewoond te hebben (lustrum?). Samen met een huisgenoot, met wie ik lief en leed gedeeld heb.
Na lange overweging neem ik een stapje terug en heb besloten om in een beschermde woonvorm te gaan wonen. Met (gelukkig) heel veel eigen verantwoordelijkheid en vrijheid kan ik…
autobiografie
5.0 met 1 stemmen
1.818 Zestien was ie zo'n dertig jaar geleden. De gulden regel was in ons gezin: wanneer je later bent, waarschuwen d.m.v. bijvoorbeeld een simpel telefoontje en om dat te kunnen doen, hadden de kinderen een kwartje in hun schoen, want mobieltjes, iPods, iPads en dat soort gerei, dat was er simpelweg niet. En dat muntje was nodig om te kunnen bellen in de…
autobiografie
4.0 met 5 stemmen
781 28.
Als ik na de verkrachting - tijdens een schoolreis naar Berlijn - weer een klein beetje opgekrabbeld ben en na maanden afwezigheid weer voor het eerst naar school ga, heb ik wiskundeles van meneer Bol.
Bol is een grote forse man die zijn naam eer aan doet. Hij kan nogal bulderen.
Hij heeft een negatieve manier van lesgeven en gaat er bij voorbaat…
autobiografie
3.0 met 1 stemmen
1.885 Ineens bij het kijken naar de Tour denk ik terug aan de campingvakantie van ruim 25 jaar geleden. Wanneer we voor drie weken naar de sta caravan gingen namen we zoveel mogelijk dingen mee voor de kinderen, logisch want wat je al hebt hoef je niet meer te huren of aan te schaffen, nietwaar?
Onze dochter croste over de camping op haar eigen fiets…
autobiografie
3.0 met 5 stemmen
934 Mijn ouders, mijn twee broers en ik woonden in de gereformeerde pastorie in hartje Kollum. Via het tuinpad kon je naar de kerk. In de tuin stonden drie appelbomen voor de drie gebroeders. De kleuterschool was naast ons en ik hield erg veel van juffrouw Van der Zee, die lief en zorgzaam was. Op een dag moest ik in een korte broek naar school en daar…
autobiografie
3.2 met 4 stemmen
727 27.
Ik ben gestopt met de opleiding voor kleuterleidster. Net als de relatie met Ruud, lukt het me niet.
Het theoretische deel van de opleiding gaat prima. Ik vind het leuk en interessant, maar het sociale gedoe er om heen gaat gewoon niet. Ik sluit me op in mezelf omdat ik geen contact durf te maken en bang ben voor zo ongeveer alles en iedereen…
autobiografie
5.0 met 1 stemmen
442 Ik ben makkelijk te manipuleren, zo makkelijk te manoeuvreren, zo heel makkelijk te imponeren en echt, heel goedgelovig.
Oké, niet altijd maar heel, heel vaak wel. Goedgelovig als ik ben (of ik wil het graag horen natuurlijk) geloofde in echt in wat ze zei: ze zei, ik hou van je Ma, echt en ik geloofde het? Hopen?
Nou het was geen eigen kind…
autobiografie
3.5 met 4 stemmen
487 Toen wij in Kollum en Coevorden woonden, hadden wij een stenen zomerhuis aan de rand van Gasselte. Daar konden mijn broers en ik heerlijk door de bossen struinen. We bouwden er een ondergrondse hut met drie kamers, waar we dan paprikachips knabbelden en coca cola dronken. Ik denk dat we zaklampen gebruikten. We gingen vaak een dagje naar het pretpark…
autobiografie
3.9 met 7 stemmen
762 26.
Het is een warme zomerdag en mijn zusje Rosa en ik gaan op de fiets naar het zwembad in het dorp zo’n tien kilometer verderop. Ik ben een jaar of tien en mijn zusje is vier jaar jonger.
Mijn moeder gaat niet mee. Ze houdt niet van zwembaden.
Als we bij het zwembad zijn, zie ik dat veel kinderen wel een moeder bij zich hebben. Soms is er zelfs…
autobiografie
4.0 met 1 stemmen
478 14 jaar was hij en pa en ma moesten op een rapportenavond komen, niet alleen voor het bespreken van het document maar ook voor het in ontvangst nemen van....op weg erheen, waarschuwde moeder hem al: denk erom, wanneer je meer dan drie onvoldoendes hebt, lever je de computer in.
Toen nog een Commodore 64, dus al best een poosje geleden! Als we naar…
autobiografie
3.5 met 4 stemmen
753 25.
In de zesde klas aan het einde van schooljaar wordt de lagere schoolperiode traditioneel afgesloten met een musical. Ik ben twaalf jaar en zit bij Meester in de klas.
Meester organiseert audities en iedereen moet meedoen. Ik ook, maar thuis zegt Meester dat het natuurlijk uitgesloten is dat ik een rol of rolletje krijg. Want mensen zouden kunnen…