Soms heb ik van die, laat ik het maar 'bevliegingen' of 'invallen' noemen. Ze overkomen me doorgaans als ik op het punt sta in slaap te vallen. Hier volgt een voorbeeld. Deze week schoot me het woord ‘meridianen’ te binnen. Meridianen zijn cirkels. Het zijn denkbeeldige lijnen op de aardbol en ze staan er dus niet echt. Ze worden onderverdeeld…

Ik kijk naar buiten. Er ligt ijs op de vijver. Een flinke dikke laag inmiddels. Wat wil je, na een week onafgebroken nachtvorst. Zelfs overdag haalde het kwik het maar amper tot boven het vriespunt. Mijn handen liggen stil op mijn bureau, naast het toetsenbord van de computer. Ik denk aan hoe ik de woorden moet rangschikken tot leesbare zinnen. Ik…

De WRR heeft nog niet zo lang geleden een rapport geschreven over de problematiek rond integratie. Als ik zo vrij mag zijn dit samen te vatten, dan is de conclusie van de WRR dat het ontbreken van een nationale identiteit het extra moeilijk maakt om te integreren. De oorzaak van het ontbreken van een nationale identiteit ligt in het verleden. Ooit…

Er is een grote leegte in mij. Dat noem ik het hol van de beer. De beer is mijn indiaanse totumdier, en ik ben een indianenvrouw geweest. In de winter houdt de beer zijn winterslaap, dan gaat alles op reserve en is er geen energie. In het hol van de beer is de leegte en stilte om de antwoorden in jezelf in je heilige ruimte te vinden en uit te rusten…

De feestdagen komen er weer aan en dus ging ik naar de kapper, zoals elke vrouw schijnt te moeten doen voor de feestdagen. En natuurlijk kwam daar de vraag: “wat doe je met kerst?” Het lijkt wel alsof kappers maar één lesuur communicatieve vaardigheden krijgen in hun opleiding. Daarin leren ze dan de drie vragen die ze op de gepaste tijdstippen kunnen…

'Psychiater Piet Vreemd' staat er op zijn deur. Tot voor kort huisde in het statige pand deze heer. Alles kon hij, niets was hem vreemd. Hij zorgde voor zijn patiënten maar hield een klinische afstand tot de mens zelf. Hij haalde geld binnen, zorgde voor een waslijst aan publicaties, liep naar congressen, kreeg prijzen, hij was heel knap en was…

Ik was ernstig bezig met een afschuwelijke gedachte. Ik wou naar verschillende kranten en magazines, van Volkskrant en Meander tot aan die “sms-kranten” als Spits en Metro toe, een overlijdensbericht sturen. Ik heb het goed bedacht. Het overlijdensbericht:…

December is bij uitstek de maand voor gezelligheid, geborgenheid, warmte, licht en vrolijkheid. Dat is nu eenmaal zo gegroeid. Voor veel mensen ís dit ook zo. Totdat je mensen tegenkomt voor wie dit helemaal niet opgaat. Zij hebben namelijk juist in deze maand iets verdrietigs meegemaakt, al is dat misschien al jaren geleden. Voor hen wordt deze…

Toen ik haar voor het eerst ontmoette, dreef ze aan de oppervlakte van een emmer water. Ik heb haar eruit gehaald en voorzichtig neergezet met zicht op de klimop. Ze ademde nog. Bij gebrek aan tijd verloor ik haar enkel uurtjes uit het oog en dacht dat ze op eigen kracht verder was gegaan, maar niks daarvan; ze zat nog steeds naar de klimop te staren…

Het grasgroene zodentapijt en het bonte bloementapijt hebben hun tijd gehad. Lanen en pleinen, heuvels en dalen, haagkanten en bossen staan kaal. Langzaam sleept de waterstroom van de beek zich voort onder de drukkende ijslast. Het donzige sneeuwkleed breidde zich in verte uit. Snerpende noordenwind woei door bossen, over weiden en brake velden. Het…

Ik ben 40 jaar onderwijzer geweest. Fietsen naar school in de seizoenen; in stralende zonsopgangen en herfstbuien. Op een gegeven moment ga je uitrekenen hoeveel kilometer fietsen het nog is tot aan je VUT, ga je bedenken dat je dan ’s morgens ook eens door kan rijden naar de heide, om daar door de ochtendnevels de zon te zien opkomen. Weg van alles…

Vandaag werd ik op de proef gesteld. Heel erg. Met een kind met het syndroom van Asperger word je eigenlijk altijd op de proef gesteld, maar vandaag was het wel érg flink aanpoten. Nou sta ik bekend als iemand met veel geduld. Heel veel geduld. Maar vandaag.....! Ik kijk nu terug op deze dag en kom ineens tot de conclusie dat geduld onlosmakelijk…

Langs de TV komend zag ik dat NGC (National Geographic Channel) op stond. Het scherm toonde naast elkaar links de zon aan een helblauwe hemel en rechts de volle maan tegen een donkere achtergrond. Mooi plaatje! Een rustige, betrouwbare stem zei: “Beide hemellichamen zijn even groot. Vandaar dat het donker wordt als de maan tussen zon en aarde staat…

Sinds Rutger Koplands flauwe gedichtje over een slaplantje is iedere zoveelste rangs plattelandsdichter los gebarsten in odes aan worteltje, tomaatjes, sperziebonen, lulletters, luvletters, voederbieten, gumkwatten, meloenen, limoenen plus waterkonijn en staat ontroerd stil met zijn Nordic Walking stokken en designbrilletje bij iedere afgevallen kastanje…

Er wordt naast ons huis een flat gebouwd, of beter, een appartementencomplex, zoals dat op de vastgoedmarkt tegenwoordig heet. Vandaag begon onze dag dan ook iets na zevenen omdat men de werkzaamheden hervatte met het uitbikken van cementresten die de vorige dag in de aanvoerbakken waren achtergebleven. Het wordt prachtig hoor, daar niet van, maar…

Ik heb niks tegen loslopende runderen, integendeel, ik ben voor de vrijheid, maar er is een maar. En die maar houdt in dat als de runderen hun vrijheid mogen behouden ook alles wat er vrij rond losloopt daar geen hinder van ondervindt. En dat is nu precies waar ik iets tegen heb, een drol zo groot als mijn hondje midden op het wandelpad met een zwerm…

Hij staat vooraan bij de kassa in de buurtsuper en valt me eigenlijk pas op als er maar geen schot in de rij komt. Ik gluur langs de brede rug van de man voor me naar beneden, zo'n 50 centimeter van de grond. 4 is ie, hooguit en hij heeft zelf een boodschap gedaan. Een heel pak kinderchocolade. Die van die eieren met een speeltje erin. Heel vieze…

Bij de glasbak die ik ging voeren met de resten van een uitbundig weekend, zag ik ze aankomen. Een jong stel met de armen vol kartonnen dozen. Blijkbaar onderweg naar de papierbak, op dit eiland vol gleuven en trechters voor hergebruik. Steeds weer een mooi en onlastend moment als de lading diep in de echoënde metalen buik van zo’n altijd hongerig…

Scoren, dat is nog het leukste van een drukke dienst. Een echte patiënt gaat direct voor drie punten, als je ermee aan de loop bent gegaan, naar de Röntgen, of naar de scopiekamer mag je een punt extra in rekening brengen. En natuurlijk als iemand sterft. Dan ga je voor de volle vijf. Wij hadden er twee gisteravond. Allebei oud, allebei al jaren levend…

Ik wil nu schrijven over niet te begrijpen dingen. Liefst praten en schrijven we over begrijpbare dingen. Wat kan ik nu nog schrijven? Het is stil. Begrijp ik mezelf wel? Ik durf niet eens te zeggen dat ik mezelf begrijp. De toekomst lijkt een onbeschreven blad. Vandaag lijkt echter op gisteren. Dit jaar heeft veel weg van voorgaande jaren…