Het is iets dat regelmatig de kop opsteekt in de private en maatschappelijke reuring. Klagen dat we over onze diepste gevoelens over dood, verlies en lijden toch zo onbeholpen communiceren. Dat de moderne mens, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de middeleeuwer, toch zo moeilijk met de eindigheid van het leven kan omgaan. We vinden het weinig problematisch…

India, (waar ‘k pas was hoe mensen oversteken in verkeer en weerwar). Film over jonge weduwe van mishandelde agent wordt ook agente, om woning te kunnen behouden. Ze wordt op haar nieuwe werk begeleid door vrouwelijke hoofdagente Er is veel opstand tegen agenten, vanwege corruptie en kasten systeem Dan zaak in dorp: meervoudig verkracht…

Laat ik nou nooit tijdens het werken met mijn computer erbij hebben stilgestaan dat er ooit een moment zou kunnen komen dat dit digitale hulpmiddel opeens zijn werk niet meer zou doen. Zo gebeurde dit dan toch enkele dagen geleden. – Het verschijnsel dat ik nu aantip is één van de uitingen van mijn, als licht autistisch te omschrijven, gedragspatroon…

Subtitel: Ingenieus ingénu Reizen deed ik door Europa, de Verenigde Staten, Azië, Midden- en Zuid-Amerika. Door een serieuze, ongeneeslijke ziekte genaamd Polycythemia Vera, die mij heeft getroffen, bij mij is gediagnosticeerd, wordt mijn leven ernstig bekort. Daar ik mij ooit heb voorgenomen op alle continenten te zijn geweest voor ik mijn laatste…

Zij vergrendeld en hij eer gewroken. Zij is de Pakistaanse Zahira en hij is haar broer. Zij past voor een gedwongen, door haar ouders gearrangeerd huwelijk en hij vermoordt haar. Hoe primitief Pakistaans islamitisch wil je het hebben/kan je het aan? Eerwraak of -moord, een vergelding op een gezond-ambitieuze vrouw in Pakistan. Zij geniet, zoals het…

Als er één diersoort is, die zich aan de meest vreemdsoortige toestanden kan aanpassen, dan is dat de mens. Ik wil de corona-ernst niet bagatelliseren, maar de hetze-kwekerij er omheen is werkelijk schrikbarend overdreven en melodramatisch opgefokt. Mede door het medium televisie worden velen in een angstneurose geduwd, die absoluut onnodig is. Angst…

Veel oudere personen, onder wie ik met ruim 84 levensjaren op de teller, hebben het soms tot uit den treure over vroeger en de goede oude tijd, waar alles beter, rustiger was en waar men met meer respect met elkaar omging en . . . blablabla. Jongeren, vanaf grofweg de pubertijd tot in de jaren van de zogenaamde identiteitscrisis zouden ons daarom best…

En verdorie daar zijn ze weer die spotjes met dierenleed, de ezeltjes met gebroken poten half slingerend en toch nog vrachten dragen tot ze erbij neervallen – dood. Die laatste tijgers die worden gestroopt. De laatste van de mannelijke neushoorns van een bepaald type is dood. Weer een diersoort verdwenen. Verdomme zeg ik maar weer eens in mezelf,…

Op 18 januari 2018 zat de maatschappelijk betrokken romanschrijver Tommy Wieringa in het talkshowprogramma van de alerte, altijd goedgemutste, vitale, goed geklede Eva Jinek. Ik verwachtte, dat hij over zijn schrijfwerk ging praten, maar dat deed hij in dit geval totaal niet. Het was dan ook hoogst verrassend, dat hij het over de SyRI wet wilde hebben…

Er lijken er steeds meer bij te komen de laatste tijd. Nee, het gaat hier niet over vluchtelingen, maar over Dermaptera! Nu wordt er altijd gezegd dat alles wat je uitstraalt weer als een boemerang bij je terugkomt, al is dat soms pas na jaren, maar ik persoonlijk herkende me aanvankelijk totaal niet in de hier bovengenoemde schepsels. Al in de middeleeuwen…

Rond mijn achtste ging ik in Kollum met mijn vader mee naar een bejaardentehuis. Mijn vader had er altijd flink de pas in, wat ik altijd als een overdreven haast beschouwde. Het was wel alsof hij niet bij de dingen stil kon staan en hij nam zijn verplichtingen altijd veel te serieus. Hoewel, van een gebakje genieten, deed hij in alle rust, terwijl ik…

'Waar ben je toch?' Deze vraag zullen veel naasten van dementerenden stellen. De persoon die iemand was vòòr zijn of haar dementie is weg. Je hebt al afscheid van diegene genomen. Eigenlijk zou je van een rouwproces kunnen spreken. Net als bij het stervensproces van dementerenden ondergaat de naaste een rouwproces. Ook de patiënt zelf ondergaat iets…

Y yo me iré, y los pajaros se quédaran cantando (Jimenez) Lorca's dood Vogels in je hoofd Lorca, je stierf met je rug tegen een bloeiende muur Lorca, je stierf in een tuin waar de schaduw sloop in de Spaanse middag Lorca, je stond onder een gebeeldhouwde hemel; het Alhambra door de tuinen vloeide water een lied waarvan de klank doorzichtig…

Moeder Ik zat met moeder aan de haard, zij breide en ik deed niets dan cigaretten roken. Ze zei: Jongen, je moet niet zoveel roken; je moet er morgen mee uitscheiden. Ik ben het haardvuur nog wat op gaan stoken; horende hoe het zachtjes in mij schreide, omdat het niet kon worden uitgesproken, wat zich vlakbij voor eeuwig wou bevrijden.…

Ik hecht niet aan materie, vind materialisten kortzichtig en oppervlakkig, brave slaven van het kapitalistische valkuilenbeleid. Ik heb Jezus goed begrepen, de liefde blijft altijd het hoogste, ook zonder Jezus een waarheid als een koe, ook roem is een valse bedrieger, waar zelfs kinderen al de dupe van zijn, alle magie kan mij gestolen worden, al…

(voor J.D. Salinger) Ik heb zijn wrevel verstaan, een somber klokgebeier in de nacht van zijn eenzame ziel. Eén ding begreep hij als geen ander, dat kunst, hoe geniaal ook, geen geluk brengt. De aasgieren vermalen al het schone. Al het edele gezwoeg is als parelen voor de vraatzuchtige zwijnen, men herkent het niet, men laat het links liggen,…

Alleen op je kamer, met maar 1 klein lampje aan, omdat je eigenlijk moet gaan slapen, maar nog aan van alles zit te denken. Je bedenkt wat je allemaal gedaan hebt vandaag, was het weer zo’n zelfde dag als al die andere dagen of gebeurde er vandaag misschien iets totaal onverwachts.. Ondertussen hoor je stemmen op de gang, ze klinken blij. Je probeert…

Dragende krachten uitgezonden door emoties ook wel genaamd liefde. Krachteloosheid uitgezonden door lege zielen die verteerd worden door eenzaamheid. En de grote vraag die men zichzelf steeds stelt. De vraag die wacht op het antwoord bij welk kamp men nu eigenlijk behoord. Nachten zijn lang en dagen kort. Nooit geweten dat de wereld in leven kon blijven…

Toch bleef het gevoel: we laten het kaarsje toch niet langzaam doven? Ik wil vlammen die je warm houden in de koude maanden. Ik wil de vlammen die het gezicht van de ander constant in een ander perspectief laat zien. IK WIL DE VLAMMEN VAN PASSIE! Maar die mooie vlammen met hun verlichting en knusse warmte brengen tegelijkertijd ook onverdraagbare…

Op iemands uitvaart is een grafrede gebruikelijk. Lovende woorden rollen uit de monden van de nabestaanden en vrienden over wijlen Jan of Marie. Erg jammer dat de opgebaarde die woorden niet kan horen, denk je dan. Het zit diep in onze cultuur. Waardering spreken we niet uit want dat spreekt vanzelf. Kritiek mag wel, maar een complimentje ho maar.…