VERTRAAGD
dagcolumn
4.6 met 5 stemmen 
36 Ik zit op een vliegveld. Dat klinkt spannender dan het is.
Een vliegveld is in werkelijkheid een enorme wachtkamer waar mensen met rolkoffers collectief proberen hun teleurstelling te verbergen.
Mijn vlucht heeft vertraging.
Twee uur.…
Jarig
column
4.0 met 4 stemmen 59 Bij Pete Hegseth droop het kwijl langs zijn mondhoeken. Er lag een moordzuchtige glans in die felle prikoogjes. JD Vance probeerde zich gegeneerd tussen het publiek te verbergen en Marco Rubio deed zijn beste pokerface.
En het feestvarken? De tachtigjarige jubilaris zat op het puntje van zijn stoel en keek verlekkerd toe hoe het bloed in de kooi in het rond spatte. Twee vechtmachines die elkaar ‘no limits’ mochten verminken, zijn gedroomde verjaardagsfeestje.
Vroeger zat een leeftijdgenoot…
Daarbij de eeuwige belofte
beschouwing
4.0 met 1 stemmen 24 (voor Boris Ryzhy (1974 - 2001))
Jij bent geboren als Boris Borisovitsj Ryzhy op 8 september 1974 in TTsjeljabinsk, Rusland. Jij had twee jongere zussen, o.a. Olga Sosnovskaya. Sinds 1980 woonde jij in Sverdlovsk, met de plek van het gesloopte Huis Ipatiev, waar de familie Romanov is vermoord en waar vanaf 2003 de Allerheiligenkerk staat. Na de middelbare school ging jij naar de Universiteit van Sverdlovsk, de Oeral Staats Mijnbouwuniversiteit op de Kuibyshev Straat 30. Net als jouw vader was…
Aan de Nassaustraat en aan de Dillenburglaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen 25 De welige struiken, die verschillende schakeringen van groen vertonen, bevinden zich in een lange rij langs de gevel van de flats aan de overzijde waarover ik vanuit mijn hoge venster mijn blikken laat dwalen.
Toen de nieuwe zomer op kousenvoeten naderbij trad, in de maand mei, toonden de gekandelaberde bomen in de Dillenburglaan een nieuwe tooi, als een zieke die na lange tijd is hersteld. Een goedmoedige duif zetelde doodgemoedereerd op een van de bovenste takken.
autobiografie
4.0 met 1 stemmen 43 Er vloog een zwaluw in de lucht. Die sierlijke zomerse vogel leek de jongeling Bjarne Gosse iets te vertellen over zijn dromen. Want had hij niet vreemde dromen gehad voor een jongeman van zijn leeftijd? Zijn dromen die hij had proberen te verwoorden in klungelige gedichten. Alleen maar voor het plezier om ze te schrijven. Terwijl hij ze nooit aan iemand zou laten lezen, te vaak verdwaald in zijn minderwaardigheidscomplex en de plotselinge grootsheid van het bestaan.
Er vloog een eenzame zwaluw…
Zomer in de droomtijd
verhaal
5.0 met 1 stemmen 28 Het is nu zomer in de droomtijd. Vee jaagt op vliegen in de wei. We halen samen herinneringen op aan onze tijd op de boerderij van tante Gloria. Daar op de wilde oevers bij het blauwe spiegelende meer. We zijn hebzuchtige verliefde vlinders in tintelende intoxicatie. We worden dubbel bekeken door de waarheid. Eindelijk zien we zilveren zwanen op breed water. Samen denken we aan vervlogen jaren. De tijd van de zwart-witfilm in de houten keet.
Het is nu zomer in de droomtijd, we fantaseren over…
De staking van de FNV op 24 juni
bewering
4.3 met 3 stemmen 49 De staking in het OV van de FNV op 24 juni lijkt me nogal voortijdig te zijn uitgeroepen.
Ook de FNV - toch al steeds kleiner in getal - moet accepteren dat de meerderheid in Nederland eerder rechts dan links georiënteerd is.
En laten we nu eerst afwachten wat het kabinet Jetten in petto heeft: eerst vrijdag met het openen van het stikstofslot en in een later stadium met de stroomlijning van de sociale voorzieningen.
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
