Ik vroeg me laatst af of ik misschien anders met het nieuws om moet gaan. Misschien moet ik de tijd per dag dat ik er voor open sta meer doseren. Gewoon accepteren dat een deel van de dag nou eenmaal minder leuk is zoals werken weleens een tijdje minder leuk is dan vrije tijd. Een treurige nieuwsdag voor me zelf invoeren. Wellicht zou ik er dan minder chagrijnig van worden. Helaas, ik heb dat een paar dagen geprobeerd maar het werkte niet. Andere nieuwsbronnen gebruiken hielp ook niet. Zelfs…

Ik zit op de bank. Ik kijk naar de televisie. Ik zie een grafiek. Een rood lijntje dat omhoog kruipt als een hongerige slang. De media hebben weer een nieuwe hobby gevonden. Een nieuwe manier om ons, het trillende gepeupel in de rijtjeshuizen, de gordijnen dicht te laten trekken.
​
Het Hantavirus.
​…

Twee stammen staan als achterblijvers in een boslandschap dat verder leeft, hun vormen gestript tot pure aanwezigheid. Ze dragen een stille eenzaamheid die niet om aandacht vraagt, maar als een zachte echo in het bos blijft hangen. En juist doordat ze gestorven zijn, vallen ze des te meer op: twee statige lichamen die zich niet verbergen, maar met hun dode hout een onverwachte intensiteit aan het landschap geven. Zo blijven ze in het oog springen, waardoor de camera hun stilte niet kan…

Opnieuw, maar allerminst voor de eerste keer, voerde mijn bescheiden wandeling me over de Schouwburgpromenade, geenszins het oord van een - helaas altijd denkbeeldig gebleven - groot geluk. Nu in de ban van de grootscheepse reconstructie en renovatie van onze oude stad die zoiets alleszins heeft verdiend.
Aan mijn linkerzijde dus vandaag de metalen hekken die de leegte maskeren en schijnen te moeten verhullen van het gemis van de winkeltjes die daar al zo lange tijd de klandizie verwelkomden en…

“Dag vader en dag moeder, dag zuster Ursula.” zong Violette met overslaande stem in de buurtkroeg waar ze de zoveelste cocktail had genuttigd met haar voortdurende dorst. Bjarne had net gedaan of hij het niet had gezien, maar het drong toch tot hem door dat het niet goed ging met Violette, die sinds ze over een ruim inkomen beschikte iedere zaterdagavond in de buurtkroeg was te vinden om haar geld uit te geven aan exotische cocktails, die voor Bjarne doorgaans onbetaalbaar waren. Bjarne…

Van Dijk trekt de onderste la van zijn bureau open. Achter een stapel memo’s ligt een verlopen kortingsbon voor een rondvaart door de Biesbosch. 2014. Hij bekijkt hem en gooit hem in de prullenbak. Wat later haalt hij hem er weer uit en stopt hem in zijn tas.
Een reservebril waarvan het rechterglas dof geworden is. Onder de bril ligt een foto van zijn ouders voor een caravan in Limburg. Zijn moeder kijkt in de camera.
‘Henk, ben je bijna zover?’
Het is Karin van personeelszaken. Ze heeft…

Israël heeft de gele lijn, die staat voor de cartografische weergave van de waanzin van Trump zijn `board of peace' een even grillige opvolger gegeven met de oranje lijn.
Je weet zo langzamerhand niet meer waar je aan toe bent als Palestijn met al die lijnen. Wat je wél weet is dat het overschrijden ervan kan gebeuren zonder dat je er erg in hebt en je zomaar het leven kan kosten.
In ieder geval krijgen alle lijnen tezamen zo onderhand de contouren van een strop die steeds nijpender om de nek…