Goed Nieuws
dagcolumn
4.0 met 3 stemmen 
56 Ik vroeg me laatst af of ik misschien anders met het nieuws om moet gaan. Misschien moet ik de tijd per dag dat ik er voor open sta meer doseren. Gewoon accepteren dat een deel van de dag nou eenmaal minder leuk is zoals werken weleens een tijdje minder leuk is dan vrije tijd. Een treurige nieuwsdag voor me zelf invoeren. Wellicht zou ik er dan minder chagrijnig van worden. Helaas, ik heb dat een paar dagen geprobeerd maar het werkte niet. Andere nieuwsbronnen gebruiken hielp ook niet. Zelfs…
HET HANTA VIRUS
column
4.2 met 4 stemmen 84 Ik zit op de bank. Ik kijk naar de televisie. Ik zie een grafiek. Een rood lijntje dat omhoog kruipt als een hongerige slang. De media hebben weer een nieuwe hobby gevonden. Een nieuwe manier om ons, het trillende gepeupel in de rijtjeshuizen, de gordijnen dicht te laten trekken.
Het Hantavirus.
…
Het universum van niet-gebeurtenissen.
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 51 In een universum dat bestaat uit niet-gebeurtenissen wordt de werkelijkheid niet gedragen door daden, maar door de trilling van alles wat achterwege blijft. Het is een wereld waarin elke stap die niet wordt gezet een subtiele rimpeling achterlaat - lichter dan geluid, maar langduriger dan herinnering. De tijd wordt er niet gedragen door het gewicht van gebeurtenissen, maar door de lichte verschuiving van wat had kunnen zijn. Alsof de kosmos ademt door het uitstellen, het afzien en het laten…
Jeugdjaren/Vervolg/Met zijn allen naar de Huishoudschool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 25 Het gebouw van de voormalige Huishoudschool met de Christelijk geïnspireerde naam ¨Mater Dei¨ is enigszins afzijdig van de Edisonlaan gesitueerd, sinds lange jaren verlaten en van genoemde laan gescheiden door een grasveld. Parallelle ramen sieren beide verdiepingen.Deze voormalige school vormde de bestemming, het perspectief en de toekomst van vrijwel alle meisjes uit mijn lagere schoolklas. Als enige van hen zou ik het gymnasium bezoeken
autobiografie
4.0 met 2 stemmen 72 “Dag vader en dag moeder, dag zuster Ursula” zong Violette met overslaande stem in de buurtkroeg waar ze de zoveelste cocktail had genuttigd met haar voortdurende dorst. Bjarne had net gedaan of hij het niet had gezien, maar het drong toch tot hem door dat het niet goed ging met Violette, die sinds ze over een ruim inkomen beschikte iedere zaterdagavond in de buurtkroeg was te vinden om haar geld uit te geven aan exotische cocktails, die voor Bjarne doorgaans onbetaalbaar waren. Bjarne ging…
De laatste klant
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34 De man komt de drogisterij binnen, sluit de deur en blijft kort staan met de deurkruk nog in zijn hand. Boven hem rinkelt het belletje na.
De drogist strijkt met een spateltje poeder van een weegschaal op een papiertje. Hij vouwt het dicht en legt het bij soortgelijke papiertjes.
‘Kan ik u helpen?’
De man laat de deurkruk los en loopt naar de toonbank.…
Beschamende rellen
bewering
5.0 met 1 stemmen 25 Bij de beschamende rellen bij de locaties voor vluchtelingen is het zonneklaar dat de excessieve acties worden gevoerd door rechts-rabiate groepen uit het hele land. Helaas worden die steeds driester in hun perfide acties, mogelijk mede onder invloed van sociale media en drugs en omdat een aantal landelijke politici dit gedrag niet voor de volle 100% afkeurt of zelfs aanwakkert.
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
