Een onrustbarend panorama.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 Altijd had mevrouw me, kennelijk omhuld door stilzwijgende melancholische sentimenten, aan zitten staren tijdens de vergaderingen, maar nooit en te nimmer had ik de diepte van de beerput waarin zij gezonken was, het onmenselijke panorama van haar geestes- en gevoelsleven kunnen beseffen of peilen tot het bericht kwam dat zij niet meer te midden van…
De slappe armpjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Vroeger zegt eega, toen had ik van die spierbundels, van die stoere armen en ik knik jazeker dat klopt!
Het was een gespierde kerel echt eentje waar je beter kersen mee kon eten dan ruzie zoeken want de kracht in zijn handen en armen logen er niet om,
vroeger dus...inmiddels zijn we een aantal decennia verder en natuurlijk ook ouder.
Als hij…
Als een ondoordringbaar scherm?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
411 Zo bewegen zij zich voor mijn ogen: als onherkenbare dansers, als figuranten in een spookvoorstelling: mijn beschermelingen. Wat er omgaat in de diepe, geheimzinnige krochten van hun innerlijk blijft mij voorgoed onbekend.
In de onpeilbare diepten van het geestes- en gemoedsleven van mijn medemensen hengel ik als een onbekwame, ondeskundige visser…
"Onzen Rich"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
381 Hij was haar zoon, haar zozeer geliefde zoon, die ze de naam "Richard" had meegegeven en gedurende lange jaren waren moeder en zoon onze buren in de arbeiderswijk maar het moet gezegd worden dat "onzen Rich" wel rijkelijk excentriek was.
Altijd zal ik me de poppenkastvoorstellingen blijven herinneren die hij gaf voor alle kinderen uit de buurt…
INSPIRATIE(de juiste bril)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 Waar haal jij steeds die inspiratie vandaan
vraagt een bezoeker die een boekje afneemt.
Nou gewoon dat vind je overal, bij de ALDI, POIESZ, HEMA vaak bij je partner, familie, bij buren, bij dorpsgenoten, in boeken, in gedichten, in de natuur.
Inspiratie hangt in de lucht is overal om je heen – alleen je moet het wel zien , herkennen, voelen en zo…
De grootste afschuw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
471 De eenzaamheid waardoor ook haar ongelukkige jeugd getekend was, vervulde haar dermate met afschuw en weerzin, dat zij zelfs de dodelijke ziekte prefereerde boven een leven zonder haar echtgenoot....
In het algemeen vormt de eenzaamheid de meest duivelse en helse kwelling waarvoor de mensheid in dodelijke angst wegvlucht; de kwaal aller kwalen, de…
Herinneringen als uit een voorhistorische tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
376 Vandaag de dag is Recreatiepark "Beekse Bergen" goed geoutilleerd en voorzien van de gehele accommodatie die het economisch rendabel en uiterst aantrekkelijk voor de vele bezoekers doet zijn. De velden in het "Safaripark" evenaren een tropische savanne, alsof de evenaar op wonderbaarlijke wijze verplaatst is naar onze provincie.
In een ver verleden…
Why did you do it; why did you do that thing to me?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
626 In mijn kamer getuigen nog altijd de cadeaus die je me eens, in lang-vergeten tijd schonk; de gordijnen die je voor me naaide en de grote foto van het Wilhelminakanaal met op de voorgrond de boot met kringelende rookpluimen uit de schoorsteen van onze tweeëntwintigjarige vriendschap die je plotseling wenste te verbreken door het verwijt van mijn zogenaamde…
De verschrikking van de kale rotsen......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
398 In die tijd hingen de leerkrachten op mijn lagere school, die gevestigd was in het lage gebouw uit Zweeds hout waar de planken als de schubben van een vis overheen lagen, die feeërieke en romantisch aandoende wandplaten voor de klas en de Bijbelverhalen circuleerden, zoöok de geschiedenis van de Zondvloed en de Ark van Noach, die zeer tot de verbeelding…
Mütterlein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Je portret in grijstinten staart me als het ware aan vanaf de wand alsof je mond ieder moment zou kunnen gaan bewegen in een gesprek en je woorden tot me zou kunnen richten; alsof je je handen nog een keer uit zou kunnen strekken; je blauw-dooraderde handen die mij eens hebben gestreeld....
Maar je kijkt als het ware mijn kamer in met nietsziende…
Ontmoeting tijdens een tropische episode
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
392 De thermometer toonde hoge cijfers. We raakten in gesprek bij de bushalte waar de diverse buslijnen af en aan rijden. Ze droeg een mallotig soort "zomerrok" en ik moest schreeuwen om tot haar brein te kunnen doordringen. Ze wilde mij kennelijk alle geheimen die ze bij me vermoedde, ontfutselen: "Bent u getrouwd, hebt u kinderen?"
Het ontkennende…
In duistere, onherleidbare regionen......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
398 In duistere, onherleidbare regionen van onze lichamen kan zich van alles ophouden: gezwellen, poliepen en andere ongewenste gedrochten die het daglicht niet kunnen verdragen.....
Ze hadden me gevraagd me uit te strekken op de brancard en ze hielpen me snel buiten westen. Een droom drong zich aan me op die ik me later niet zou kunnen herinneren...…
Toespraak bij de uitvaart van wijlen Wim van Rooyen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 BESTE MENSEN, IN HET BIJZONDER HELENE EN PASCAL ( zijn dochter, zijn zoon)
WOORDEN, EEN GEDICHT
Woorden zijn het credo
in het leven
het zijn de meesten van
ons gegeven
ze uit te spreken of op te
schrijven
om aan te horen of om te
blijven
taal is het teken van ieders
kracht
die zelfs bij onmacht leven
bracht
Ik schreef deze…
Welcome to the Hotel St. Elisabeth (vervolg)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
393 Nog altijd ligt het panorama aan mijn venster voor mij open. De zomer is in volle gang. Het welige gras is met vlekken doorweven. De bomen staan in strenge orde, als trouwe wachters....Maar het appel is weer geblazen. Ik wil nog terugwijken; niet gehoorzamen.....Maar de auto zal ongetwijfeld arriveren en mij meenemen naar bestemming St. Elisabeth. Er…
Een gezicht te midden van de menigte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
374 Te midden van de menigte zag ik Hem eens; de schizofrene man die mij ooit genodigd had in zijn flat. Hij haastte zich kennelijk voort tussen de anonieme massa.....
De afstand tussen de diepste eenzaamheid en vertwijfeling en de toppen van het geluk is een afstand die in lichtjaren niet te meten is; voor de schizofrenen zijn er de leegte en de wanhoop…
Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Ik had lijn zeven net gemist. Ze zong. Zacht en melancholiek zong ze en ik vroeg de zwarte vrouw of het een Afrikaans lied was. "Het is Spaans" verklaarde ze. "No hablo Espagnol" liet ik haar weten. Ze lachte twee rijen parelwitte tanden bloot en haastte zich naar haar bus.....…
Tempora mutantur et nos mutamur in illis / Menslievend staren boven de mondkap.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
511 De Liefde die allen zozeer gemist hebben is op wonderlijke wijze teruggekeerd in de voorheen zozeer individualistisch getinte maatschappij....
En zo mocht ik mijn gemondkapte mede-passagiers begroeten met de uitspraak: "Allemaal hetzelfde!", doelend op de vermomming, de metamorfose die allen ondergaan hebben, nu zij "gemaskerd" zijn....
Ach…
Het verlijden en overlijden en begraven van tante Akke (99)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Uitgesproken teksten, toelichtingen en hartenkreten bij de dankdienst voor haar leven, gisteren, 27 juli 2020
Beste tante Akke, oom Atze, beste Familie en aanwezigen
toelichting: Toen ik 3 weken geleden hoorde over u tante Akke en uw verlijden, schreef ik de volgende hartenkreet.
HEM EN HEN
Mijn tante Akke van 99 jaar
is niet op weg naar…
Met de komst van het virus is fatsoen verdwenen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
393 Was het al opgevallen dat met de komst van het duivelse virus het fatsoen met de noorderzon vertrokken is?
Immers begon de narigheid al met geen handschoenen en mondkapjes te kunnen krijgen c.q. kopen, ook in de winkels gedroegen klanten zich zo abnormaal door ladingen toiletpapier aan te schaffen, zoveel in te slaan dat men ‘s avonds bij het boodschappen…
Een mooie zomer of "Force Majeure"?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 In deze zo mooie zomer, waarin echter de dreiging algemeen is, heeft mij bovendien een bijzondere persoonlijke bedreiging getroffen; in het binnenste van mijn lichaam, in de organen die mij mede tot vrouw stempelen, schijnt een brutale indringer die ik allerminst verwelkom zich genesteld te hebben, een "boodschapper" of "gezant" van de meest gevreesde…