Hij was al een poos ziek, heel ziek, kreeg kanker en was gescheiden. Behandelingen werden voor het leeuwendeel verzorgd, net als hij trouwens door zijn dochter. Bij nacht en ontij stond ze voor hem klaar. Geloof me, dat was vaak! Heel vaak. Ondanks dat artsen hem een lange periode terug nog maar enkele weken gaven, duurde het veel langer voor zijn lichaam…

De stad was in Kerstsfeer.Overal de guirlandes en versierselen die erop zouden kunnen duiden dat de Kerstgedachte nu leefde te midden van de bevolking.... We hadden afgesproken in het café-restaurant en daar wachtte ik op haar bij een kop warme chocomel. Toen ze kwam opdagen had ze al gauw de mededeling dat onze "vriendschap" verbroken diende te…

Als ik op de twee kinderen pas, omdat de ouders met de oudste naar een open dag moeten voor het vervolgonderwijs, gaat de jongste ( natuurlijk) iets later naar bed, want bij Oma mag dat! Er moet worden voorgelezen, en het kind kiest een boek wat ik niet ken. Op zich geen ramp, maar als ik het opensla, begrijp ik zijn keuze dus helemaal niet! In…

Vanaf de voorste plaats in de bus, die hij bezette, hoorde ik mijn naam roepen als in wanhoop of vertwijfeling: "Ineke!" Hij was weer op weg: hij sjouwt her en der rond in de stad. Mijn afwijzingen zijn hem rauw op zijn dak gevallen, maar mijn verre geliefde heerst over mij, beheerst mijn hart, mijn ziel, mijn gedachten en al mijn gevoelens. En zo…

Onder een andere naam heb ik hier gewag gemaakt van mijn buurman Herman, ook bekend onder de noemer boze buurman. Hij is nooit meer boos, gleed zojuist doodstil de lijkwagen in, dag buurman Herman.…

Van zeer korte duur waren ze, mijn nieuwe handschoenen het mocht niet zo zijn! Voor een paar luttele euro’s kocht ik ze ook al omdat ze als het ware “ dubbel “ waren, met een voering ook nog en het woordje Termal erop. Dat woordje deed het ‘m want dan heb je lekkere warme handschoenen en die kan ik heel goed gebruiken! Ik kocht ze bij Zeeman en omdat…

De grote CD-zaak "Sounds" in de Nieuwlandstraat in Tilburg is niet moeilijk te vinden voor een wandelaar die vanaf De Heuvel het parcours aflegt door beregende straten. Binnen in de grote vierkante ruimte waar de uitgebreide collectie is uitgestald, staan twee vriendelijke jongemannen me te woord. Het zal een CD-tje van Mozart worden, mij toebedeeld…

Vandaag heb ik de azalea voor je besteld. Aarzelend nog zal zij haar zachtroze pracht ontvouwen maar ze zal je niet kunnen troosten en ook ik kan je niet troosten.... Gedurende zestien lange jaren sleepte je week aan week, zondag aan zondag je verminkte lichaam naast me voort en aanschouwden we samen die landschappen; nu wordt opnieuw appel voor…

Het wordt zo zoetjesaan een stunt om met weinig en nog minder uit te komen met je geld tegenwoordig! Geld overhouden aan het einde van de maand is een nobel streven geworden en ik moet erkennen, dat me dit geweldig afgaat! Zeg er wel eerlijk bij dat ik in het verleden heel erg makkelijk was met het betaalmiddel, leende geld uit zelfs als het mijn…

Een hemel vertoont zich aan mijn venster in de vroege morgen: een hemel met wisselende bonte kleuren en met een panorama van pasteltinten. De nieuwe dag is aangebroken; een nieuwe dag voor mij? De jonge vrouw was nog idealistisch op haar vierentwintigste. Ze bracht een florissant herfstboeketje mee, bestaande uit een florissante oranje roos en enkele…

Zorgcentrum "Koningsvoorde" aan de Generaal Smutslaan is goed geoutilleerd, met lange, goed verlichte gangen en trappenhuizen die tot de verbeelding spreken. Men kan er zich thuisvoelen. Toen de eerste kou van het seizoen al in de lucht zat was het er Herfstmarkt en had mevrouw haar grote collectie van lieflijke, zelfgemaakte mutsen, poppen en beesten…

Hij was de broer van vader. In het gezin waren drie broers; ook Guus die is vertrokken naar Australië en een dochter, Cecile, die het leven niet kon dragen. Allen stonden rond mijn wieg en toen ik nog een kleuter was tekende en kleurde ik met de potloden van cederhout met hun heerlijke geur en ook oom G. kleurde met mij met Wasco-krijt op vellen hagelwit…

Wie ben ik? Dat is een goede vraag, dit is een vraag waar ik geen direct antwoord op kan geven. Ik is als een lege bladzijde die is uitgewassen door de regen, omschrijving nergens te vinden alles kwijt en alles vergeten. Wie ben ik, Waar is dit begonnen? Ik denk door de vele tegenslagen die ik al ben gepasseerd. Het heeft me eigenlijk gewoon gedwongen…

..... en toen zag ik die jonge jongens op een klein, kaal veldje in Tilburg West in de omgeving van een tandartspraktijk en die bontgekleurde, sierlijke haan, misschien ontsnapt uit een landelijke omgeving, die hun slachtoffer was. De jongens joegen de haan op die voortstruikelde en hielden niet op het dier achterna te zitten. Vanaf mijn plaatsje bij…

De Heusdenlaan strekt zich uit in een buitenwijk van Tilburg en zij is bereikbaar na een lange tocht met het Openbaar Vervoer. De nacht ligt over de stad en in het voertuig dat haar weg schijnbaar eindeloos schijnt te vervolgen wissel ik kennelijk erotische blikken uit met een man op de achterbank die me als verwonderd aanstaart. De felgroene imposante…

De Campina lag op die dag in de late herfst uitgestrekt voor onze ogen als een mooie, wellustige jonge vrouw op haar bruidsbed. We doorkruisten het landschap in het hobbelende, schokkende voertuig en hielden halt bij de "Belvertshoeve", een etablissement dat als het ware in de wildernis is gesitueerd, ver van de bewoonde wereld en namen plaats aan lange…

....en op die avond, na de redactievergadering, raakten we in gesprek: een oudere heer met een uitbundige, witte snor die ik van nabij moest aanschouwen en die hij me haast opdrong en ikzelf. Hij sprak over zijn diensttijd, vijftig jaar geleden en over de heftige wederwaardigheden die hiermee gepaard gingen, nog vóór 1964, toen Kennedy werd vermoord…

Ach, mijn kameraad, mijn vriendin, mijn enige zus, hoe liepen we samen eens in lang-vergeten tijden zij aan zij de lange weg en hoe zou ik voorgoed aan je zijde willen lopen over de lange, bochtige en kronkelend-onvoorspelbare weg van het leven. Een nieuwe dag is aangebroken, een nieuwe winter heeft ingezet: in een laat seizoen zetten we koers naar…

Zou zo verkwikkend kunnen zijn, een bericht dat zich richt op een onbekommerde beleving. We kennen teleurstelling en ja, we gaan allemaal dood. En daarom propageer ik de vrolijke nood, weg met dat behang van verlaten kamers waar eens gewoond werd. Pak de witkwast en geef leven weer een vrolijk sausje. Vrolijke noot, ik ga voor sol.…

In de plaatselijke krant las ik dat Netty Vorselaars-Sluijter is overleden op 93-jarige leeftijd en ik herinner me hoe op de zolder van haar kapitale woning aan de lange Ringbaan Oost vele dames en ook ikzelf en mijn moeder de naailessen volgden en hoe mijn moeder zo trots de bloesjes, jasjes en lange broeken in elkaar zette waarmee ze ook op de foto…