start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (151)
adel (5)
afscheid (138)
algemeen (70)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (98)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (21)
eenzaamheid (145)
emoties (217)
erotiek (8)
ex-liefde (35)
familie (76)
feest (26)
film (20)
filosofie (65)
fotografie (7)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (10)
heelal (7)
hobby (18)
humor (277)
huwelijk (10)
idool (35)
individu (127)
internet (28)
jaargetijden (31)
kerstmis (36)
kinderen (79)
koningshuis (24)
kunst (38)
landschap (7)
lichaam (48)
liefde (199)
literatuur (69)
maatschappij (166)
mannen (17)
milieu (9)
misdaad (52)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (135)
natuur (101)
oorlog (43)
ouderen (52)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (49)
partner (4)
pesten (9)
planten (13)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (116)
rampen (22)
reizen (27)
religie (93)
schilderkunst (25)
school (22)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (41)
toneel (5)
vakantie (25)
valentijn (1)
verdriet (93)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (18)
voedsel (21)
vriendschap (80)
vrijheid (46)
vrouwen (38)
welzijn (65)
wereld (42)
werk (71)
wetenschap (14)
woede (71)
woonoord (58)
ziekte (124)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4396):

Belevenissen op Tweede Paasdag

Het Paasfeest had het Kerstfeest wonderbaarlijk snel opgevolgd. Er was warm weer voorspeld voor Tweede Paasdag en deze voorspelling kwam uit. Rond het stadion van Willem II aan de Goirleseweg, een massief en gigantisch gebouw dat de naam van de voetbalclub pontificaal op de gevel draagt, waren vele kramen opgesteld, behangen met kleurig zeildoek waarop de restanten van de welvaartsmaatschappij in bonte mengeling waren uitgestald. Een ruim publiek had hiervoor een grote belangstelling en ook ik struinde rond te midden van de menigte.

Op de terugweg trof ik mevrouw onder de nieuwe overkapping bij het station. We wachtten beiden op lijn zeven en ik vroeg haar, die ik ken van eerdere ontmoetingen of ze de Zweedse taal nog beheerste. Ze verklaarde dat deze "verwaterd" was in haar brein. In de bus nam ze plaats op de zitplaats vooraan en ik zag ineens dat haar lichaam verslapt in haar stoel hing en dat haar linkerbeen er levenloos bijhing. Drie heren waren toegesneld plus de chauffeur en de ambulance die zij hadden verordonneerd, arriveerde met indrukwekkende snelheid. Mevrouw had me verteld dat ze tweeënnegentig was. Was uitgerekend nu het uur van de waarheid aangebroken?

Schrijver: I.Broeckx, 25-04-2019



Geplaatst in de categorie: ouderen

Deze inzending is 40 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)