start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (151)
adel (5)
afscheid (138)
algemeen (70)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (98)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (21)
eenzaamheid (145)
emoties (217)
erotiek (8)
ex-liefde (35)
familie (76)
feest (26)
film (20)
filosofie (65)
fotografie (7)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (10)
heelal (7)
hobby (18)
humor (277)
huwelijk (10)
idool (35)
individu (127)
internet (28)
jaargetijden (31)
kerstmis (36)
kinderen (79)
koningshuis (24)
kunst (38)
landschap (7)
lichaam (48)
liefde (199)
literatuur (69)
maatschappij (166)
mannen (17)
milieu (9)
misdaad (52)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (135)
natuur (101)
oorlog (43)
ouderen (52)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (49)
partner (4)
pesten (9)
planten (13)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (116)
rampen (22)
reizen (27)
religie (93)
schilderkunst (25)
school (22)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (41)
toneel (5)
vakantie (25)
valentijn (1)
verdriet (93)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (18)
voedsel (21)
vriendschap (80)
vrijheid (46)
vrouwen (38)
welzijn (65)
wereld (42)
werk (71)
wetenschap (14)
woede (71)
woonoord (58)
ziekte (124)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4377):

Repeterende gedachtenfragmenten

“Zandzakken voor de deur!”

Wie van de lezers herkent zich in een hierna beschreven verschijnsel en krijgt tijdens het lezen meteen of na een korte tijd erna niet de neiging hetzelfde te roepen? Soms word ik wel eens wakker met een bepaald liedje of een fragment ervan en dan heb ik zoiets van: ja hoor, het is weer zo ver. ‘Altijd is Kortjakje ziek’, – ‘Wat voor weer zal het zijn in Den Haag?’ - ‘Hoe zou ’t met Rosa zijn?’ of . . . dat lijkt me al voldoende. Wat ik ook verzin en waar ik ook aan tracht te denken, zo’n liedje of liedtekst blijft continu door het hoofd galmen; tijdens het douchen, tijdens het scheren, het aankleden om vervolgens, bijna onbemerkt, te stoppen. Misschien ben ik wel de enige die zo’n tik heeft, maar naar ik hoop hebben anderen vergelijkbare gewaarwordingen. We delen zoiets maar zelden met derden, toch?

Nu even omschakelen naar onze sites met hetzelfde onderwerp in ons achterhoofd. Wanneer ik in de ochtend op de hoofdpagina naar nieuwe inzendingen zoek dan is het me herhaaldelijk overkomen, dat ik de namen van bepaalde schrijfsters en schrijvers al een poosje niet meer heb gezien. Dat is een nuchtere constatering en daar is niets mis mee. We missen allen de personen die in de afgelopen jaren zijn overleden en daar moeten ook wij node en met respect in berusten. Anderen zijn, niet zoals ik, één of meerdere keren met een soort ‘cliffhanger’ vertrokken om enige tijd daarna berouwvol en met een enigszins gezichtsverlies terug te keren. Van alle anderen is niets bekend. Je vraagt je toch wel eens af: ‘Hoe zou ’t met Rina wezen of ook met Joke?' of vele anderen waarvan ik de inzendingen altijd gretig las. Zij vertrokken om welke reden dan ook en bleven consequent afwezig. Ik hoop, dat allen nog gezond zijn; van Joke heb ik tenminste wel de indruk, omdat zij, gedoseerd, nog wel eens een reactie wil plaatsen.

Toch is er een schrijver, die ik al geruime tijd mis en die ik een warm hart toedraag. De redactie zal me deze uitingen niet in dank afnemen, omdat bedankjes en lovend over inzenders schrijven buiten een gewone reactie om eigenlijk uit den boze is. Het zou door iemand als ‘hengelen naar goodwill’ o.i.d. kunnen worden uitgelegd. Ik aanvaard het risico. “Hoe zou ’t met Foppe zijn?’ – Lange tijd niets meer van vernomen en ik heb, eerlijk gezegd, altijd een zwak voor zijn openheid en de pure en ongecompliceerde manier om zijn stemmingen en gedachten in een inzending onder te brengen. Soms benijd ik hem om zijn gave om van eenvoudige dingen te genieten en ik ben af en toe ontroerd over zijn manier van schilderen of over zijn kijk op alledaagse dingen. Ook hoe hij met zijn aandoening alle positieve elementen oppikt en aan de andere kant zijn verdriet met een ieder eenvoudig deelt. Dit is puur, dat heeft impact. Ook voor hem hoop ik dat het hem voor de wind gaat en dat zijn afwezigheid op onze site maar tijdelijk is. Zo, en nu laat ik dit onderwerp verder rusten, want ik ben toch een beetje afgedwaald.

– RUSTEN? – ‘Wie rusten wil in ’t groene woud’ – Neen, niet weer, zeker nu niet . . .

- “Zandzakken voor de deur!”

Schrijver: Günter Schulz, 08-04-2019


agschulzatziggo.nl


Geplaatst in de categorie: welzijn

Deze inzending is 97 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:J.de Groot
Datum:14-04-2019
Bericht:Ik kan wel janken nu
om dat ik deze inzending niet eerder heb gelezen.
Die oorzaak kan ik wel uitleggen nu
maar ik weet niet of ik daar goed aan doe.

Het uitleggen op zich dus.

In elk geval Günter ik beloof je
ik zal mijn snuit regelmatiger aan het venster hier weer drukken nu, al is het alleen maar voor jou vriend!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)