Het was een nog zonnige dag, eind september, toen ik hem tegenkwam in de Fabriekstraat. Hij voerde een bont-gevlekte middelgrote hond met flaporen aan de lijn die "onbeschaamd" en gretig zijn neus wenste te steken in een slordig weggeworpen doosje dat frites of een andere snack had bevat. De man stond perplex en quasi-verontwaardigd en verbaasd, maar…

Al vaak was ik de mooie duiventil aan de Clarastraat op mijn weg naar het Bernardusplein gepasseerd en had ik vol bewondering gekeken naar de fraaie, bont gedessineerde vogels die zo gracieus en elegant af en aan vlogen en op een schitterende, nog zomers aandoende dag. Tegen begin oktober van dit jaar sprak ik de eigenaar en trotse bezitter hiervan…

De kuikens staan al hoog op de poten..... In juni nog pas zijn ze geboren. Gehuld in het donzige, lichtgele verenkleed worden zij omringd door hun moeders die hun alerte koppen als uitkijkposten hoog op de door de Natuur bont gedessineerde halzen dragen, de snavels lichtjes opengesperd, gereed voor de eventuele aanval.... Het is daar een hele menigte…

Ach hoe koesterde hij de hond die ik hem geschonken had - de hond met de cognackleurige vacht en de naam "Rocky"; hoe borstelde hij het dier liefdevol, zorgvuldig en zorgzaam op het kleine plaatsje achter mijn ouderlijk huis; hoe wandelde hij trots met Rocky aan de lijn door de buurt - men roddelde over hem en dacht dat hij "gek" of "gestoord"…

Het stormde buiten. Mijn herdershond Max kwam naar mij toelopen, en zei: ''Ouwe, ik moet bouten, wil je me uitlaten?'' ''Oké Max, het is bar en boos, hé?'' Hij is nu zes jaar en een heel lief en oersterk. Wanneer hij naast mij op de grond zit terwijl ik zit te eten probeer ik hem wel eens weg te duwen, maar dat lukt niet. Hij zat al in de…

In die tijd hield ik in mijn kamer, in een kooi, een kleine citroengele kanarie die op zijn kopje een mosgroen vlekje droeg..... Vaak, als de tranen opwelden achter mijn ogen om mijn eenzaamheid en armoede vroeg ik het beestje: "Zing eens een liedje voor het vrouwtje". De vogel scheen mijn wens te begrijpen met de minieme hersenen die ook hem als…

Deze keer had ik er wel zin aan gehad...... Het lijkt mij haast vanzelfsprekend dat ik zeer graag de tegen de wanden van de "Vriendenkraal", een in Afrikaanse stijl gebouwd optrekje op het terrein van het Safaripark in Hilvarenbeek, geposteerde en in potten met helder, sterk water ondergebrachte foetussen en embryo's, voor mij de zo kwetsbare getuigenissen…

Zijn opgezwollen, feloranje lichaampje met de bolronde, nietsziende gele oogjes met het zwarte middelpunt van de pupil dreef roerloos en levenloos op het water in de kom waarin hij tot voor kort zo fluks had rondgezwommen. Ik moest hem eruit scheppen met het gazen netje en hem aan zijn kameraad ontnemen die vooralsnog ijverig zijn rondjes draaide in…

Die avond had ik mijn vriendin bezocht in het psychiatrisch ziekenhuis. Na de hoge golven, na de woeste zee van de geestelijke ontreddering liet zij zich nu drijven op kalmere wateren. We hadden vanachter haar venster gekeken naar bont geklede spelende kinderen die zich amuseerden in de avondzon en naar een meisje op een schommel, ergens ver weg.…

op zondagmorgen werd dolfijntje foppe wakker in het zwembad van mevrouwe vis zijn verzorgster. Hij kon geen kant op want hij zat in een dierentuin rondjes te zwemmen en had de hele week met de bal geflipperd met zijn begeleidster die hem altijd lekkere haringen gaf. Maar op zondag had hij daar geen zin in. Lusteloos lag hij wat te dromen over grote…

VERHAALTJE PSYCHIATER UIL EN FOPPE DE LACHENDE PIEPMUIS op een dag moest foppe verhuizen naar zilverschoon en hij deed erg zijn best maar de psychiater zei dit gaat zo niet goed er moet seroquel bij en foppe viel stil en hield de winterslaap want dan heeft de muis niks te zeggen en is het lachen hem vergaan. De dokter kwam weer langs om hem af…

DAGBOEK VAN FOPPE DE EGEL ik werd geboren in de hete zomer van 68 en toen ik groot was ging ik alleen wonen maar er kwam een koude winter en toen kwam ik in een egelopvang want ik had het zo koud. Toen ik er uit kwam ben ik gaan zwerven en voel me alleen, in de herfst kruip ik onder een bedje van bladeren en houdt de winterslaap totdat de zon mij…

Dromen worden werkelijkheid Danielle in de leeuwenkuil... Wanneer mijn meisjes op school het spelletje mee deden, 'waar of niet waar', dan kwamen ze al vlug aan met het verhaal van hun bompa die een paar leeuwen had samen met een goede vriend in het centrum van de stad Antwerpen. Iedereen dacht in de maling genomen te worden als ze dit onwaarschijnlijk…

In de Kraamkamer van Moeder Natuur valt heel wat te beleven.... Op 3 maart j.l. zijn bij Dierenpark "De Oliemeulen" in Tilburg twee schattige, kleine en kwetsbare Indische babyschildpadjes uit het ei gekropen. Hun schilden zijn bont gedecoreerd met geel en zwart. Ze zijn in het leven geroepen door een Onbekende (waarom? waartoe?) als hun medeschepselen…

De lente is overdadig en uitbundig; een nieuw licht overspoelt de wereld, narcissen en krokussen tieren welig. Terugkerend van de Dienstapotheek waar ik gelukkig medicatie kon bemachtigen tegen mijn zware hoest, zag ik bij de bushalte een dood vogeltje liggen; de oogjes waren gesloten, het rode borstje was zichtbaar; stakerig, kwetsbaar en weerloos…

De straten van Tilburg west lagen er stil en grijs bij in de lichte motregen..... Toen ik voortwandelde op mijn weg naar huis, werd opeens mijn aandacht getrokken door een krassend, schor geluid en, even van de weg af, ontwaarde ik bij nadere inspectie, in een uithoek, in een grote kooi twee koninklijke, majestueuze vogels, twee papegaaien met schitterend…

Zelden heeft een vogel zo gezongen..... 's Morgens zong hij als aan het venster zich het mauve, roze en oranje van de dageraad aankondigde; 's middags als het zonlicht van het middaguur wervelende vlekken toverde op het lichtblauwe behang en bij mijn thuiskomst en bij het slapengaan, alsof het de enige (lots-)bestemming van een citroengele kanarie…

Het gras is hoog. De kudde gazelles in de verte heb ik niet in beeld. Dat geeft niet. Ze zijn er. Ze gaan nergens heen. Er is teveel goed voedsel en er zijn te weinig roofdieren om elders te moeten gaan grazen. Ik mag dan erg oud zijn voor een jachtluipaard. Mijn neus is nog prima. Alleen die broodnodige snelheid. Snelheid zoals ik die vroeger…

De vis wordt duur betaald, thuiszorg afgescheept met een fooi. Dat zegt eigenlijk alles al waarom zo'n mooie vette vis als in de titel niet meer voor iedereen is weggelegd. laat staan een mooie moot zalm. Ik kan nog net een blikje werpen op tonijn in zonnebloemolie, een traan laten om een potvis. Mijn dis met Kerstmis kost mij mijn goudvis, ik hoop…

Mijn duiven willen vrede, dat weet ik, want ze kijken mij aan alsof ze alles mogen. Ze schijten mijn balkon onder, hebben geen belang bij gevleugelde wetenschap, ze broeden eieren uit, allebei, man en vrouw. Vorig jaar Joop en Jopie, maar Jopie werd door een ekster opgegeten en Joop kwam nooit uit zijn ei. Nu zijn ze er weer met Franciscus de tweede…