De vier astronauten van de Artemis II zijn deze week, na een reis van 406.773 kilometer voor het eerst aan de donkere kant van de maan wezen kijken. Hoewel dat op zich, voor zover ik dat kan beoordelen, nog weinig nieuwe inzichten heeft opgeleverd wordt dat feit steeds als belangrijke noviteit in de berichtgeving vermeld. Het voelt een beetje als met vakantie naar Nieuw Zeeland gaan en terug komen met de conclusie dat dat land erg veel op Italië lijkt. Wat in menig opzicht waar blijkt te…

Ik kijk naar de blik van de mops. Een hond, die door crimineel doorfokken een kop kreeg die eruitziet alsof hij met een noodgang tegen een dichte garagedeur is gerend, maar met ogen die boekdelen spreken. Hij zit niet op het gras. Hij snuffelt niet aan een boom. Hij zit in een Bugaboo. Een kinderwagen, mind you!
​Vastgegespt.
​Het is een kinderwagen van negenhonderd euro, ontworpen voor een menselijke zuigeling met een zacht hoofdje, maar nu de gevangenis van een dier dat eigenlijk alleen…

(voor Ellen West (1888 - 1921))
Jij bent geboren in 1888 in Amerika. Op jouw 10-de emigreerde jij met jouw familie naar Europa. Jij had twee broers en jij ging naar een meisjesschool. Jij hield meer van jongenskleren en -spelletjes. Op jouw 16-de werd jij voor het eerst verliefd. Jij schreef een dagboek en gedichten. Jij hield van literatuur en jij begon diverse studies, die jij nooit voltooide. Jij leed aan anorexia nervosa en boulimia nervosa. Op jouw 19-de reisde jij naar Parijs en benijdde…

Oom Wim uit Rotterdam was een charmante vrijgezel die ons af en toe bezocht. Ik moet wel zeggen dat het dan feest was want oom Wim ging steevast met ons, kinderen nog, knutselen
We maakten dan een kleurrijke vlieger. Eerst moest een raamwerk gemaakt worden van dunne latjes. Daarop werd dan het prachtige, kleurige papier gespannen. Tenslotte kon de vlieger opgelaten worden en in het Leypark zagen we haar ver boven onze hoofden zweven tegen de blauwe zomerhemel

Nu ik me opnieuw tussen de christenen begeef, komt de herinnering aan de tijd dat ik tot geloof ben gekomen weer naar voren. Ik ben geboren in een katholiek gezin. Mijn visionaire vader keek uit naar ufo's en mijn narcistische moeder naar het grote geld. Ik hing dit 'geloof' op mijn zestiende aan de wilgen, maar niet Jezus zoals ik hem in de lagere school heb leren kennen.
Eerst zocht ik de ware God in de mystiek. Krishnamurti werd mijn voorbeeld. De eerste ervaring met een levende God bracht…

(Naar het gedicht van Martinus Nijhoff – De soldaat die Jezus kruisigde)
Hij houdt de spijker tussen duim en wijsvinger, de punt tegen de huid.
Nog niet slaan. Eerst vastzetten. Voelen waar het bot zit.
De man ligt niet stil. Zijn polsen trekken in het touw. De soldaat grijpt de pols, duwt hem plat op het hout.…

Het is natuurlijk een kwalijk regime, maar toch wel prettig hoe het Trump in z'n hemd weet te zetten. Hij staat onder druk en komt steeds meer ordinair uit de hoek: de ontmaskering voor zover die er al niet was.
Zijn gefrustreerde scheldkanonnades zijn zonder precedent en weinig presidentieel. Hoe harder hij uitvaart, hoe halsstarriger de Iraanse machthebbers. Waar Trump beweert dat er volop overleg is, lijken ze hem in de tang te hebben en noemen ze de benadering van de VS `dom en hulpeloos'.…