Je woont in een appartement en tja, als daar dan iets aan de hand is dan moeten de hulptroepen eraan te pas komen om de problemen op te lossen, zo ook hier want wat wil het geval? Als ik in de kelder loop zie ik een plas water liggen, meld dat bij de beheerder en de loodgieter moet eraan te pas komen. Als dan de telefoon gaat vraagt men me of ik…

Herken je dat! Je hebt, zoals zowat iedereen een mobiel en veel mensen hebben je nummer, natuurlijk ook de mensen die werken voor een baas of in de zorg of het ziekenhuis, kortom noem maar op! Je wordt gebeld, vaak gebeld en soms bellen mensen tegelijk, dan kun je een wissel opnemen. Ik ben er niet zo van maar ja, de mogelijkheid is er… Het enige…

Tja, elke week een poosje in de wachtkamer en je kunt een paar dingen doen? Op je mobiel ongezellig voor je omgeving zitten zijn, optie 2 is: mensen kijken en dat is altijd leuk want als het druk is kom je tijd en ogen te kort, met optie 3, een praatje met je mede- lotgenoten maken en dat laatste is nog altijd het leukste want: Er zit een man…

De charmante detective recht haar rug, kijkt Dr. Van Arendsvlek recht in de ogen en schuift het formulier met de bekentenis ongelezen terug. "Julian heeft helemaal niemand gewurgd," zegt ze kalm, haar stem snijdend door de stilte van het kantoor. Van Arendsvlek trekt een wenkbrauw op. Zijn glimlach vervaagt direct. "U trekt de officiële bekentenis…

Het is nu zomer in de droomtijd. Vee jaagt op vliegen in de wei. We halen samen herinneringen op aan onze tijd op de boerderij van tante Gloria. Daar op de wilde oevers bij het blauwe spiegelende meer. We zijn hebzuchtige verliefde vlinders in tintelende intoxicatie. We worden dubbel bekeken door de waarheid. Eindelijk zien we zilveren zwanen op breed…

Het wijde boerenland bij Princenhage glom van werkgenoegen. Het had veel gezond vee en mooie oogsten. Enige kleine, maar statige landgoederen gaven dat Haase Beemdengebied een waardig aanzien. Toch was er iets dat de boeren angst gaf. Ergens in het grasland lag een wiel. Zo 'n heel klein maar diep meertje. Bij volle maan zouden daar 's nachts om twaalf…

Zijn vader zet de zwarte dame op e8. Nog niet zo lang geleden zou hij daar iets van hebben gezegd. Nu zet hij zijn eigen dame op e1. ‘Zo,’ zegt zijn vader. ‘De dames staan er klaar voor.’ Hij knikt. Het schaakbord staat tussen hen in op een tafel met een blad van licht hout. Naast het bord staan twee bekers koffie. Die van zijn vader is al halfleeg…

Je gaat met vakantie, wat heerlijk, wanneer ga je en ze zegt: ik vertrek overmorgen! Oh wat heerlijk zeg ik en vraag: wie gaat er met je mee? Niemand zegt ze ik ga helemaal alleen, wauw, alleen met vakantie en twee weken nog wel, heel stoer! Hou je me op de hoogte, nou dat doet ze zeker! Op de ochtend dat ze zal vertrekken app ik en vraag:…

Sjors voelt de spanning. Kamer 14 verbergt geheimen. De inrichting heeft meer muren. Achter elke muur zit een dader. Therapeute Nova staat met haar rug naar de deur. Ze is zo intensief bezig dat ze de detective en Sjors niet eens binnen hoort komen. Met trillende handen verscheurt ze een groot houtskoolportret van het weesmeisje. De stukken vallen…

Nee, mij overkomt het nooit meer zegt mevr de Bruijne echt niet! Nooit meer vraagt ze en ze zegt resoluut: nooit meer want Vorige week stonden er twee, in uniform gestoken mannen van de politie voor de deur, heel attent, vriendelijk en voorkomend! Ze waarschuwden haar dat: er tuig op pad was en op haar spullen en geld afkwamen en zo zeiden beide…

Wat zou het geweldig zijn, de klok terug te kunnen draaien, stel je toch eens voor dat het kon? Al zeg ik er meteen bij dat het nu net lijkt of de klok dubbel zo hard loopt, net als de tijd dus? Maar stel je voor: we draaien de tijd terug…niet voor een paar uurtjes, hoewel ook dat al lekker lijkt want dan slaap je nog even, maar iets langer, nee, geen…

Hij had er al over gehoord en wist dat het een wielrenner was. Sinds de jongste telg op kamers zit in de universiteitsstad en aldaar langzaam, bijna onopgemerkt doch gestaag en schijnbaar onomkeerbaar een eigen leven begint uit te bouwen, vervaagt de navelstreng en de drang naar ouderlijke aanwezigheid. Een wekelijks gezamenlijk avondmaal lukt nog…

‘We moeten nu weg.’ ‘Ja, ja.’ Hij trekt de koffer onder het bed vandaan. Het plan is eenvoudig: kleding, toiletspullen, medicijnen. Vijf minuten. Misschien zes als ze een beetje doorlopen. In de gangkast ziet hij boven op de paraplu’s een plastic tasje met batterijen. Nieuwe én lege. Ooit heeft hij besloten ze uit te zoeken. Hij stopt het tasje…

Het is nog vroeg in de ochtend als ik plotseling voor een afgesloten weg sta. Bouwvakkers lopen af en aan. Een kind van tien/elf jaar staat voor het stoplicht, pakt quasi achteloos een roze telefoon, kijkt erop en stopt het terug in haar achterzak. Als het licht op groen staat fietst ze kwiek voor me uit door de openingen die de rood/witte hekken vrijlaten…

Toen: Ze had zoveel daders voorbij zien komen, door alle politieseries op de televisie, die zij tijdens haar jeugd had bekeken. Het was niet onlogisch wanneer zij onmiddellijk de dader kon aanwijzen van de brute moord op het weesmeisje dat in een psychiatrische inrichting zat. Het lag dan voor de hand dat zij vermoord zou zijn door een lotgenote, die…

'Welkom bij De Luisterlijn. Vanwege grote drukte wordt u vandaag te woord gestaan door een digitale gesprekspartner. In levensbedreigende situaties belt u 112.’ Veertien jaar heeft Els vrijwilligers opgeleid. Ze weet hoe een gesprek begint. De stilte. Het schrapen van een keel. Iemand die zegt dat het eigenlijk nergens over gaat. ‘Waarmee kan…

"I love you," typ ik, en druk op verzenden. Shit! Meteen daarna zie ik het: "I live you." Typefout. Op zich helemaal niet erg, ware het niet dat het waar is. “Ik leef je.” Als in een parallel universum waarin ik uitsluitend besta door jou waar te nemen, waarin jouw geluiden mijn stiltes vullen, jouw bewegingen mijn rust definiëren. Tien minuten…

Vervolg van In het spoor van de antiheld (6) Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief, dienden authentieke voorbeelden als inspiratie. De Aanklucht Rechercheur F. (van Flessentamboer), schrik van de Amsterdamse onderwereld, belde mij vóór het eigenlijk…

De voicemail staat nog steeds op zijn oude telefoon. Een zwart toestel met een gebarsten glas en een batterij die hij twee keer per dag moet opladen. Hij drukt op afspelen. ‘Hallo schat.’ Hij sluit zijn ogen. ‘Ik ben even bij de supermarkt.’ Het piepje van een winkelwagenwieltje op de achtergrond. Hij had dat nooit eerder opgemerkt. ‘Hebben we…

Het is maar goed, dat ik geen rechter ben want dan zouden heel veel boeven en gajes dus gewoon nooit meer ‘buiten spelen‘. Ze zouden een strafblad krijgen dat er niet om liegt. Het ergste is: als een boef iets uitvreet dan spelen er altijd persoonlijke omstandigheden een rol, of ze zijn verminderd toerekeningsvatbaar, hebben een moeilijke jeugd gehad…