Alle inzendingen van Joanan rutgers

Ik droom, ik droom nog steeds dat moedige Geuzen en andere reuzen zijn tirannenbolwerk verdrijven, voordat het land nog meer verziekt, ziek van inhumaan egoïsme. Bevecht de gewiekste demagogie van deze slinkse gnoom, dit rampzalig roofdier, ook al weet ik dat een zee-onwaardig schip met een explosief boegbeeld en vol ontevreden, kortzichtige zeerovers…

(voor Jan-Jacob Slauerhoff, bij de tentoonstelling 'Dichter op zee', Scheepvaartmuseum, Amsterdam) Nauwelijks versleten lag hij daar als een dromende poes onbeweeglijk op een dak, oranje van de abrikozen, afgesloten van de woelige wereld, niet om aan te raken, laat staan aan te passen, trouwens, hij was me toch te groot geweest, ik was erin verzopen…

(voor Andy Warhol) Hij strompelde voort met een verbeten hoofd vol ergernis over de stompzinnige kwaadaardigheid van de brave burgers in hun nette kleren, marionetten van bazen en instituten. Hoe hun eigenwaarde en hooghartigheid hem vernederden, het tergde hem tot diep in zijn gevoelige ziel, de dwaze beelden die zij rondstrooiden als rattengif…

'Jij hebt zelf in je hart het graf gedolven' [J.J. Slauerhoff] De hagen zijn weer ondoordringbaar in de hoogte en de breedte gegroeid, er is geen geheime doorgang meer en Doornroosje slaapt met de slaap als een beminde die mijn jaloezie wekt, nee, Morpheus is een wrede verrader en rampen ledig ik met smart of zeven maal rond de muren van Jericho…

(voor Gerbrand Adriaanszoon A. Brederode (1585 - 1618)) Na vijf eeuwen snoep ik nog zijn brede faam, hoe hij, maar schalkgedachtenvanger, ziek van de bittere kou en sufgelezen zijn koesterende verzen telde zoals anderen hun zwaar verdiende goudbrokaten, getergd door de rechtlijnige gedachten van weergaloze branieschoppers in stinkende kledij.…

Ik zag hem dirigeren op de lichtblauwe wolken, nooit zag ik een vrolijker geest zo gedreven te keer gaan, zijn stokje was een toverstaf, waarmee hij anderen, waaronder mij, te spelen gaf. Vijf-en-dertig jaren en een wild leven vol muziek, een offer voor de nieuwe klanken uit zijn verliefde hart. Werd de vlinder een bloem of werd de bloem een vlinder…

Even een geestelijke terugblik. Ik bevind mij tussen de Tachtigers, die zeer progressief en vernieuwend waren, sterk individualistisch. Ik noem enkele namen: Willem Kloos, Frederik van Eeden, Frank van der Goes, Lodewijk van Deysel, Willem Paap, Pet Tideman, P.L. Tak e.a. Ook de schilderkunst en de fotografie zat binnen deze beweging. De drijvende…

(voor Nico Scheepmaker) Het is altijd weer dat verslaafde terugkeren naar een pen, die lege papieren bloemrijk weet te vullen. Altijd die felle reactie op een al te saaie buitenwereld, die geen status biedt aan dichters met een Keltisch charisma. In hem bruiste de geestdrift van zijn voorouders, sterk gekant tegen de dwingelandij van een volgepropte…

(voor Ben Okri) Vanaf zijn hoge berg aanschouwt hij de trieste dalen waar verblinding en hoogmoed zichzelf kapotbeuken. De wezenloze massa sluit de vergrofte oren voor de helende stem van een helderziende wijze, die het gruwelijke strijdperk verkent in sierlijke stroven. Ik leunde tegen een eindeloze pilaar, toen hij me diepzinnig en tevens…

(voor Marina Tsvetajeva) Ik ben van hoek naar hoek gelopen, ik heb iedere meter afgetast, ik heb zelfs geproefd van de modder, uren heb ik daar gestaan in een cirkel van witte kaarsen, verliefd op een vaal portret, dat ik bij me draag sinds mijn eigen eenzaamheid mij wurgde. Bitter waren de nachten dat ik droomde van haar stem, die danste op mijn…

Oscar Wilde (1854 - 1900) koos aan het einde van zijn zwaar getormenteerde leven voor de schuilnaam Sebastian Melmoth. Hij gaf daarmee aan dat hij een ander mens was geworden, een gebrokene in dit geval, een geknakte. De Wilde van vroeger was voorgoed in hem gestorven. Na zijn gevangenistijd was al zijn levensenergie uit hem weggezogen, zoals vampieren…

(voor Salman Rushdie) Als een vrolijke onderzeeër die na jaren weer opduikt, zo wens ik jou. Weg met religie die de mens aan banden legt! Weg met iedere onderdrukking! Want iedereen is okay, immers, leven en laten leven. Nooit moorden, waag het niet, slaafse pionnen, want jullie zielen zullen geen rust kennen, eeuwige wroeging en een pijn die…

Jan-Jacob Slauerhoff (1898 - 1936) heeft een veelbewogen leven geleid, waarin het schrijven van poëzie en proza centraal stond. Hij is geboren in Leeuwarden. Zijn ouders waren streng en godsdienstig (protestants), mensen bij wie hij weinig tot geen grond onder de voeten kreeg. Jan was een fragiel kind, dat vaak geteisterd werd door psycho-somatische…

Mocht jij, hooggeachte bezitter van 'Une Saison en Enfer' uit 1873, deze woorden lezen, zou je dan zo vriendelijk willen zijn om een arme dichter uit het dikwijls zo koude, prozaïsche Holland een groot genoegen (voor hem van onschatbare waarde) te doen en zou je hem dan via de redactie van deze site willen uitnodigen, inderdaad, ik nodig mijzelf hierbij…

(voor Garry Kasparov) De pionnen staan in kaarsrechte linie als weergaloze stoottroepen in het brein van een tjarina geworteld in Russische luchtgoden. Eerzuchtige tegenstanders pogen de koningin te onttronen, maar zij verliezen stuk voor stuk. Zij speelt het aardse spel met hemelse strategie en boven de gele aureolen van de marmeren soldaten zie…

'Je veux devenir bien fou de rage' Rimbaud Je ogen stonden dof, verbitterd door het leven, al was je hoogbegaafd en smeet je de parels voor de zwijnen, maar je sleep je hersens voor een krachtige wraak, in Charleville, die duistere plek in jouw geheugen, ontstond de eindeloze onvrede met je onechte ik, die gevoed werd door je harteloze…

Zij zaten afzijdig van de primitieve kroegenstam, in hun afgewezen positie ergens voor een beslagen raam. De afgestompte, Amerikaanse B-acteurs vreesden voor een dreigende inkrimping van hun jachtgebied, ondergedompeld in hun saaie bier en achterlijke manieren, krijsend als kippen zonder kop. Al jaren waren ze verliefd op dezelfde ordinaire snol, wat…

(voor Konstantin Paustovski) Ik was amper negentien toen ik als postulant in de benedictijnse abdij van Egmond-Binnen was ingetreden, officieel R.K. (Raar Kuddedier) geworden, wat me nu niets meer zegt, ook gezien de de werken van Jacob Slavenburg over het gnosticisme. Dat betekende het trappenhuis van boven naar beneden stofvrij maken, de w.c.…

(voor Judith Mok) Achter een fragiele waaier (in een rokerig jazzcafé te Amersfoort) van betoverend uitgestalde edelstenen loert de draak van het onvermogen met zijn hongerige, kastijdende ogen. Zij vecht met een oog en drie benen, een woordenninja in een donkere, vijandelijke landstreek, afgesloten voor het bebaarde sterrenstelsel. Opboksen tegen…

(voor Gerrit Komrij) Onder de bikkelharde stekellagen van zijn opgebouwde verweer speelt nog steeds dat iele dorpsjongetje uit good-old Winterswijk, met hoepels en tollen, middeleeuwse stokpaarden en bovenal verstoppertje spelen. Hij kroop onder de vuile boerenwagens door, op zijn pijnlijke knietjes door de nauwe gangen in het hooi. Wat als het…

(voor Stig Dagerman [1923 - 1954]) Een-en-dertig themajaren van naar zichzelf gerichte boosheid, zelfdestructief terugverlangen naar de omhullende warmte van de zuivere baarmoeder, naar een dromerige, franciscaanse kloosterkerk vol door benedictinessen geborduurde luchtkussens geurend naar zoete kerkwierook en met overal in de sobere cellen rode…

(voor Gerrit Achterberg) Voortvluchtig, altijd maar rennen van de moordzolder, waar je stofwolken achterlaat en niemand in je ziel laat kijken, want het woord draagt enkel vrucht als het in goede aarde valt. Wat voor ogen is dompelt zich in het goud van de eeuwigheid, zolderkamergedachten die uit angst wegzinken in de gekte, al had je vrienden zoals…

(voor Arno Breekveld) Hard ineengekreukeld zacht wonder! Weerloze zieken, hoor naar de tartende wervelstormen in zijn verdoofde hoofd, de abrupte zijwegen, de oorverdovende waanbeelden van een eenzaam en uniek medium! Als je velen bent, maar nooit jezelf, dan ga je vroeg of laat naar de verbrande vlakte, je moet een harde bek hebben om dat te…

(voor Wim Hazeu, uitgever/schrijver) Allemaal letters dwarrelen met brandende staarten door zijn enorme, maar milde chow-chow-hoofd (met mijnwerkerslampje) als manna voor de hongerende ziel. Hij is de stoere stuurman, die blijft varen in de hevigste stormen. Zijn Russische motor knettert moedig en soepel voort, met een ouderwets sjekkie in de zijkant…

(voor Hans Hartsuiker, mijn ex-uitgever) Je zei: Je bent ongrijpbaar als een aal, maar desalniettemin worden vele sidderalen gevangen, zo van: je merkt het nauwelijks, maar anderen dragen spiegels, die grotere waarheden verkondigen. Ik zie je nog komen, vermagerd als een door de woestijn getrokken, existentialistische vluchteling, dorstend naar…

(voor Ida Gerhardt) Haar woorden zijn mij even lief als de sabra's (vooral in vloeibare vorm) in het Beloofde Land Kanaän, zij zwemmen als de grote vissen in het Meer van Galilea of zij stralen in de zon als de anemonen op de berghelling, vaak zijn het de kleurige koralen bij Eilat of ook de berg Horeb in donkergrijze wolken. Raar, er bloeit in…

(voor Jotie T'Hooft) Kijk, hij was het spoor behoorlijk bijster, een Keltische bard in een verdwaalde eeuw en in zijn ogen verscheen een akelige bodylifter van voor zijn vader, alsof er geen kosmische wet bestond die dat bestreed. Hoor, de droefenis van duizenden, wat heet, miljoenen glipten via zijn doorzeefde aura naar binnen. Hij verweerde zich…

(voor Anne Feddema) Grutte Pier zwaaide als een razende met zijn zwaard door de grauwe luchten, vechtersbaas Anne hanteert zijn kolderieke megafoon op dezelfde wijze, dezelfde Friese aanvalskracht giert door zijn wijdse aderen, rioolbuizen waar de berenburg als zeewater doorheen stroomt. Overstelpt door miljoenen indrukken kneedt hij de taaie woorden…

(voor Martin Ros) Wat was hij moe van de a-literaire wereld en tevens van zijn held Chateaubriand, al had hij dat niet door, het zinloze geharrewar, de draaikolken die men in stand houdt. De ongeschoren mankepoot liep als een geroutineerde parvenu naar het primitieve spreekgestoelte. Door allen behoorlijk gevreesd en met een blik als van Reinaert…

(voor Hafid Bouazza) Heb in godsnaam medelijden met deze veelbelezen, erudiete auteur en estheticus, die zichzelf moeizaam maar danig effectief bevrijd via de goddelijke drank absint (Paul Verlain, Vincent van Gogh, Arthur Rimbaud, hij sluit zichzelf aan...) en die een betoverende vrouw…