Hartenkreten over overlijden

Het valt niet te ontkennen dat er een zekere rust uitgaat van de lange lanen op het kerkhof aan de Hoflaan, die geflankeerd worden door beplanting die een mij onbekende naam draagt en die in de zomer diverse schakeringen van groen vertoont, alsmede van de bijna ovale, grijze, marmeren grafsteen met daarop in trotse, forse letters de naam "Bogaers";…

Dat zij de Paleisring niet meer van de Kattenrug kon onderscheiden, daarom reeds wenste zij de Dood De Dood, zo verguisd en zo gewenst, zo eerbiedwaardig en zo veracht De Dood, zo bezongen in de mensengeschiedenis, die Gigant waarvoor men zozeer terugwijkt; om een futiliteit wenste zij Hem…

"Ja, ik heb hem gekend" verklaarde de man met het grijze haar, de secretaris van de vergadering, "we noemden hem Willem""Hij was mijn vader" gaf ik aan. De secretaris moest wel een van de collega's geweest zijn op het kantoor van mijn vader, die mijn vader altijd "die jonge jongens" had genoemd en die hij onder zijn hoede had genomen. "Hij is twintig…

Hij was al een poos ziek, heel ziek, kreeg kanker en was gescheiden. Behandelingen werden voor het leeuwendeel verzorgd, net als hij trouwens door zijn dochter. Bij nacht en ontij stond ze voor hem klaar. Geloof me, dat was vaak! Heel vaak. Ondanks dat artsen hem een lange periode terug nog maar enkele weken gaven, duurde het veel langer voor zijn lichaam…

In de plaatselijke krant las ik dat Netty Vorselaars-Sluijter is overleden op 93-jarige leeftijd en ik herinner me hoe op de zolder van haar kapitale woning aan de lange Ringbaan Oost vele dames en ook ikzelf en mijn moeder de naailessen volgden en hoe mijn moeder zo trots de bloesjes, jasjes en lange broeken in elkaar zette waarmee ze ook op de foto…

Haar flatje was me niet onbekend gebleven. Ze had er niets van weten te maken. Twee lusteloze, slome vissen zwommen er rond in een kom; een teken van leven. Dat was alles. Was haar daad te voorzien geweest? Alleen de zeventiende verdieping bood haar nog soelaas toen haar val een feit was. Haar tranen hadden ons de weg moeten wijzen; haar tranen…

Op het graf bloeien mooie viooltjes dicht op elkaar. Het gezoem van verschillende insecten verlevendigt die laatste rustplaats. Hierop kruipt een spinnetje heen en weer, zoekt aandachtig rond, vindt alles wat voor haar leven nodig is.…

In Rotterdam Crooswijk hebben ze met de gemeente afgesproken om een parkeermeter neer te zetten voor de opening van de begraafplaats. Dat is pas een lucratieve oplossing, dat is pas zakken vullen zelfs als de mensen al dood zijn. Kijk: de lijkwagen, die hoeft niet in de file te staan om een kaartje te moeten kopen, maar alle mensen die naar de uitvaart…

"Ik kom naar je" had ze in haar gebrekkige Nederlands op de Kerstkaart gekrabbeld. Twee maanden later, op een nog ijskoude maartdag, was het tijdstip van onze ontmoeting aangebroken. Spoedig bleek dat onze kameraadschap, die mijns inziens gedurende een vriendschap van twintig jaar was opgebouwd, afgebroken was tot de grond, zodat slechts een desolate…

Op mijn heenreis naar het naburige dorp passeerde ik een hoog oprijzende molen met gladde, witte muren waarop spookachtig licht viel uit vele schijnwerpers. Ik ging op bezoek bij mijn klasgenote van de lagere school die de nonnen al evenmin op handen had kunnen dragen, en die, zoals ik mij herinner, op de voorste bank zat, in de Gouverneurslaan woonde…

Sinds het afscheid van de allerliefste staan in mijn woonkamer op de zwarte vitrinekast met de glazen deuren vier slanke kobaltblauwe vazen met lieflijke Chinese motieven als vuurspuwende draken en feeërieke witte wolkjes. Aan hun onderkant is een fijn motiefje zichtbaar als was dit de handtekening van de kunstenaar die ze vervaardigde. Oma heeft…

En zo, een dag NA het overlijden van Marlies, worden de nabestaanden voor de allereerste keer geconfronteerd met zaken die komen kijken bij het overlijden van.... Bizarre dingen krijgen we te horen, om alles zo voordelig mogelijk te laten verlopen is Marlies "afgelegd" in haar eigen huis. Maar: ook al ís dat al gedaan, kosten voor het afleggen…

Rikus Kiers schreef het volgende gedicht Ivan Grud de dichter die niets echt zitten laat Zijn taal is zeer apart De zinnen soms verward De boodschap helder wit Rozen in maatje kwart Bloed gruwel wreedheid Wilde de brave mijden Zekerlijk niet meiden Zijn preek gerechtigheid Niet af te laten vreugde Die alle…

Eerst overvalt ons het nieuws dat Johan Cruijff is overleden, maar per toeval kom ik erachter dat Jan Borst eveneens is overleden. Ivan Grud gebruikte hij ook wel als soort van pseudoniem. In mijn radio-tijd heb ik maar WAT veel werkjes van hem in de uitzending "meegenomen" en wat was hij daar blij mee. Een toffe kerel, raak schrijvend op zijn…

Luguber, ach welnee. Een rondje begraafplaats met Bezoekjes aan graven, Niet slechts een of twee. Het is de sterfdag van oma, en omdat ze toch allemaal gaan Gaan ze de rest van de familie ook langs Zodat die niet "buiten spel" staan Een rondje begraafplaats, voor oma, tante Een neef Ze was blij dat het droog was, wist niet dat '…

Had zij de armband gedragen om haar slanke pols toen alles nog schittering en schoonheid was in haar leven? Ik kan alleen fantaseren over de armband die visioenen oproept van de balzaal, van Bouquetreeks-achtige jongemannen in een gesoigneerd kostuum die met elegante gebaren de vrouwen meevoeren in een werveling van danspassen, begeleid door bovenaardse…

Een envelop in de bus, brengt me even van stuk, een kaart met een randje nee brengt echt geen geluk. Een envelop in mijn hand, wie mis ik in mijn kring, durf hem bijna niet open te maken en zo sta ik met dat ding.... te peinzen wie er nu weer vertrokken is van deez' aard. Een prachtige kaart van een prachtig mens, die gewoon…

Het dorp ligt er troosteloos en verlaten bij. Eendere huizen rijgen zich er aaneen in zielloze eentonigheid. Ieder gerucht wordt er opgeblazen tot gemeenschappelijk bezit, uitvergroot als een stofje onder een vergrootglas en het verspreidt zich razendsnel als een uitslaande brand die de vonk vergeten is die haar oorsprong vormde. De grafstenen staan…

Want als je dood gaat, is er verder niks als je dood bent, staan mensen misschien wel te huilen, van emotie of vanwege het feit dat je dan ineens gemist wordt? Wie weet. Als je dood gaat,ben je niet meer lijfelijk aanwezig en kunt niet meer meedoen met de rest. Je ligt in een mooi opgemaakte kist, nou ja vaak wel dan. Waar al die mooi doenerij voor…

We waren gaan zwemmen in een smal, afgeschoten, afgezonderd gedeelte van Zwembad "De Reeshof". Rumoerige en enthousiaste kinderen speelden en ravotten om ons heen en twee luidruchtige meisjes amuseerden zich op een plastic vlot Het kolkende, klotsende, heftig opspattende water had ons omringd, gewiegd en gedragen, maar mijn vriendin was op een…

De tijd van de befaamde, maar mateloos overschatte Meimarkt in het centrum van Tilburg was weer aangebroken. De opeenstapeling en uitstalling van goederen had weer plaatsgevonden in de straten, die in plaats van dierbaarder, afschuwelijker voor mij waren geworden en ik had er rondgedoold, tussen de volgelingen, adepten en slaven van het consumentisme…

In de stille kerstnacht afgelopen december, verliet Jos de aarde om als ster zich bij het firmament te voegen, volkomen onverwacht, in die stille niet doorbroken kerstnacht. Jos, voor velen bekend, bij velen geliefd bij nog meer mensen een man op de achtergrond, want als Jos eenmaal op de voorgrond was, was hij er ook! In die nacht, dat mensen…

Jos had er geen woorden meer voor. Jos is uitgeluld. Aan het einde van zijn Latijn mocht hij niet meer bij ons zijn. Ik hoop dat hij de nachtmis niet gemist heeft. Dag Jos, jij was iets eerder dan wij de klos...…

Zondag 16 November is de schrijfster Fairouz overleden aan de gevolgen van een ernstige beroerte die haar begin November 2014 overviel. Ze heeft ruim twee weken in coma gelegen. Op een andere site hebben we een estafette schrijven gehouden met gedichten en verhalen met de hoop dat zij weer zou ontwaken uit haar coma en herstellen. Het heeft niet willen…

Het is een volkomen zot idee, want ik heb geen enkele concrete aanwijzing die hem rechtvaardigt. Maar van me afzetten kan ik de gedachte niet: ik ga dit jaar dood. En om alles nog absurder te maken heb ik nog verwachtingen over de doodsoorzaak en de datum ook. Mijn verwachting is ik dat op 31 oktober om kwart over zes zal overlijden aan een hartstilstand…

Nu bijna vijfenveertig jaar geleden liep ik mijn geboorteplaats V. met mijn toenmalige vriendin op straat en opeens “wist” ik: jij wordt zesenzestig en ik overlijd twee jaar na jou. Flauwekul natuurlijk. Ik moest er weer aan denken doordat ik onlangs na een beetje googelen ontdekte dat zij in oktober 2011 op zesenzestigjarige leeftijd is overleden.…

Je kunt je afvragen wanneer het stervensproces begint. Iemand hoeft niet terminaal te zijn om in het stervensproces te zitten. Je kunt het volgens mij vergelijken met zwangerschap; dat is een proces van negen maanden met als laatste stukje de bevalling. De overgang of de geboorte is dan het laatste stukje. Sterven is de geboorte in de andere wereld.…

‘Niemand weet waarom de dag soms nacht wordt’. Deze zin las ik vorige week tijdens een uitvaart. Het is niet te bevatten als iemand opeens uit het leven wordt weggerukt. Bij de nabestaanden kan dit boosheid oproepen en velen vragen dan ‘waarom?’ Die boosheid is begrijpelijk, want word je niet boos als een dierbare opeens wegvalt? Natuurlijk, want dat…

Wat is dood? Het woord ‘dood’ roept bij de meeste mensen een gevoel van angst en verdriet op. Veel mensen hebben in hun naaste omgeving immers wel iemand verloren. Liever denken we niet aan de dood en stoppen het weg. Toch behoort de dood net als de geboorte bij het leven. Er is een begin en een einde aan ons aardse bestaan. Wat de dood zo eng maakt…

Het loslaten van het leven is één van de moeilijkste dingen die een mens moet doen, zo niet het moeilijkste. Iets loslaten waarvan je gehouden hebt doe je niet zomaar, dat levert strijd op. Die strijd zien we ook in de terminale fase. De ziel moet zich los gaan maken van het lichaam en het aardse leven. Aan de hand van voorbeelden wil ik in dit artikel…