4641 resultaten.
Berichten uit een zorgcentrum (Slot)/Het einde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
468 Er is tenminste één mens die om haar dood gehuild heeft.
Deze was snel ingetreden, zo zei men; ze had zich niet lekker gevoeld; nog vóór de ambulance arriveerde, was ze heengegaan.
Ik had haar eens "gevonden" te midden van de menigte, als een parel of een diamant op een mestvaalt, te midden van het stadsgewoel. Daar trof ik haar eens aan in haar…
Een paar lederen, krijtwitte schoenen......
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 Juist toen in weke, kwetsbare regionen van de hersenen van mijn enige zus schijnbaar fatale ziekteprocessen hun eerste aarzelende schreden zetten, steeds verder oprukten en tenslotte terrein schenen te winnen, juist toen gaf mijn moeder mij de schoenen cadeau.....
Het waren dure, witte mocassins met een dooraderd bovenblad als van craquelé schilderwerk…
Afscheid van een trouw bakbeest
verhaal
4.2 met 81 stemmen
3.404 Eens moest het ervan komen. We wisten het wel. Jarenlang heeft hij ons trouw terzijde gestaan. Nu is het einde in zicht. We hebben gewikt, gewogen en de knoop doorgehakt. Zelden liet hij ons in de steek. Maar toch, stel je voor dat hij dat wél zou gaan doen, kuren zou gaan vertonen… Dat moesten we vóór zijn.
En zo besloten we om hém in de steek te…
de bril van mijn vader
verhaal
1.9 met 30 stemmen
4.052 Dit deed hem veel verdriet, maar het gaf hem ook veel vrijheid en zekerheid. Er was namelijk werk genoeg, want vakmanschap werd hoog gewaardeerd. Voor het eerst ontving hij een vast loon, vakantiegeld en bouwde hij een pensioen op voor de oude dag.…
Lieve Sandro,
verhaal
3.3 met 14 stemmen
2.417 Jullie hadden dan ook twee jaar een hele hechte relatie. Hadden jullie het niet al over samenwonen? Vorige week belde ze in tranen op en we hebben een kwartier zitten huilen aan de telefoon zonder een woord te wisselen. Huilen. O, wat heb ik dat veel gedaan. Nog steeds trouwens. Het zijn vlagen die ik niet kan tegenhouden.…
Mickey
verhaal
2.0 met 1 stemmen
644 Stil kijkt ze naar het schaaltje met brokjes en zijn bakje water op het blauwe dienblad met de vrolijk geschilderde tropische vissen.
Het staat op zijn vertrouwde plek op de vloer tussen de afwasmachine en de prullenbak in de keuken.
Haar blik dwaalt af en door het raam ziet ze de dikke rode kater van de overbuurman nuffig snuffelend in hun tuin…
In Memoriam
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.720 Ik ben bang voor het gat dat ontstaat als ik echt afscheid van je neem. Het zal zo leeg zijn zonder jou, je aanblik was me zo vertrouwd.
Ik geef je een slokje water, je zuigt niet meer. Er vormt zich een beekje op mijn vensterbank. Voorzichtig til ik je op, al maakt het niets meer uit.…
De laatste doos
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.436 Ze had gevraagd of ze mocht blijven zitten tot de laatste doos en stoel verdwenen waren, zodat ze rustig afscheid kon nemen.
Al weken keek ze tegen de verhuisdozen aan. Haar dochter en schoondochter kwamen een paar maal per week om het huis op te ruimen of liever gezegd om alles weg te gooien. Het kleine beetje dat overbleef werd ingepakt.…
Mijn sex soulmate. Laatste deel
verhaal
2.6 met 7 stemmen
1.676 Het volgende smsje komt binnen.
Daar zit ik dan, verward op de bank met liefdevolle smsjes van mijn sex soulmate. Op dit moment is hij in het buitenland bij zijn vriendin en ondanks dat ze elkaar al maanden niet hebben gezien smst hij mij toch. Vind je het niet erg dat je aan mij denkt terwijl je in het buitenland zit bij je vriendin? sms ik hem terug…
Mijn laatste lach schenk ik wel aan God.
verhaal
3.6 met 8 stemmen
1.301 Ergens had ik het al verwacht. Mij er zelfs op voorbereid. Toch bleef ik immer dat sprankeltje hoop houden, ook al omdat mijn omgeving ervan overtuigd was dat het wel zou meevallen. Niet dus!
En dat valt tegen.
Het verdict is er nu. Hard, meedogenloos, want er is geen zachte manier om te zeggen dat er jou maar een paar maanden meer resten. Dat jouw…
Bij een minnares in de biechtstoel (19)
verhaal
3.3 met 3 stemmen
686 Nu rest mij slechts een waardig afscheid te nemen, zoals ik een waardig afscheid zocht te nemen van mijn benedictijnse kloostertijd.
Ik wist dat ik de strijd verloren had, maar zoals één van mijn broeders zei, zo is het nog steeds: 'Christus zal mij niet verlaten!'.…
Held.
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
781 Nog eenmaal verheft hij zich en spreekt hij zijn vrienden een afscheid toe.
Woorden klinken als klare klaroenstoten: eindklappers van een gewichtige gebeurtenis.
Zijn eega spiegelt het vochtige moment in haar ogen.
Men begrijpt: het kan niet anders.
Aandoenlijk en mooi zijn de emoties achter de woorden af te zien van zijn vrouw.…
Vaders hond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Ach hoe koesterde hij de hond die ik hem geschonken had - de hond met de cognackleurige vacht en de naam "Rocky"; hoe borstelde hij het dier liefdevol, zorgvuldig en zorgzaam op het kleine plaatsje achter mijn ouderlijk huis; hoe wandelde hij trots met Rocky aan de lijn door de buurt - men roddelde over hem en dacht dat hij "gek" of "gestoord"…
De penning van St.Christoffel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 In de zaak van "Pleïade" in de Nieuwlandstraat beschikt men over een groot assortiment "fijnzinnige" artikelen dan wel prullaria die geschikt zijn voor vele gelegenheden, waarmee men een vriendschap of een liefde kan bezegelen, waarmee men iemand met zich kan verzoenen en waarmee men figuurlijk gesproken, kan "strelen" of "kussen".
De verkoopster…
Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer/De vurig verlangde, c.q. de verguisde Liefde......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
729 In de Liefde is alles mogelijk, zegt men; zij schijnt anderzijds haar vaste psychologische wetten erop na te houden, als betrof het het mechaniek van een Zwitsers horloge waaraan geen radertje mag ontbreken om een feilloos precieze tijdsaanduiding tot stand te brengen....
In buslijn 6, op weg van noordelijke naar westelijke stadsgedeelten luisterde…
De Betoverende Berg
verhaal
3.8 met 8 stemmen
812 De vrouw nam afscheid van het bankje en de berg. Voldaan liep ze met haar kwispelende metgezel de weg naar beneden. Halverwege wachtte een kopje thee met een versnapering van de dichtstbij gelegen bakkerij. Het oude was begraven. De weg voor het nieuwe jaar was vrij.…
Een "adieu" of een "au revoir" aan onze mooie Brabantse natuur?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
464 Was dit onze zwanenzang, ons "adieu", ons afscheid?
Nu pas scheen ik met spijt in mijn hart te kunnen waarderen wat ik nooit gewaardeerd had: haar stille, zwijgzame, maar trouwe gezelschap aan mijn zijde, haar kameraadschap, haar op spaarzame en zuinige maar oprechte wijze aan mij toebedeelde belangstelling.…
Een heerszuchtige hellehond?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
578 Ik had hen nog geadviseerd de hond niet aan te schaffen. We hadden een lange fietstocht gemaakt langs het kanaal tot in Haghorst. Tijdens een rustpauze adviseerde ik hen de hond niet te nemen.
Maar het onwrikbare besluit was genomen: de Rottweiler aan wie de naam Appie, Ferno, Bries, Obri of nog anders was toebedacht moest er komen.
De puppy werd…
De troost van de Strabrechtse Heide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Het was in dat uur, Vader!, dat ik aan je ziekbed, dat zich gedurende elf maanden had voortgesleept, aan je benevelde geest het beeld opriep van onze gezamenlijke wandeling, zo lang geleden, in die onvergetelijke zomer, over de paden die zich slingeren over de Strabrechtse Heide.
We waren kameraden en we hebben de levensweg eveneens voor een groot…
Talent voor Afrika
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 De liefste man die ik ooit mocht kennen heeft zijn bestemming gevonden. Een machtige, krachtige "jet-airliner" heeft koers gezet naar de kust van Gambia en hem meegenomen en vandaar arriveren nu foto's in mijn laptop op overigens wonderlijke en onbegrijpelijke wijze van lachende zwarte kinderen en vrouwen die zijn komst en aanwezigheid zozeer begroeten…
Laat bezoek/Een afschuwelijke, gruwelijke snorrenbaard......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Vermoedelijk meende hij dat ik altijd al een voorkeur voor hem had gehad, omdat ik hem ooit voor meerdere diensten ontboden had en hij verscheen dan ook met de boodschappen waarom ik gevraagd had en wilde zelfs die avond blijven om gezamenlijk televisie te kijken. Maar ik had zijn walgelijke, overdadige, grijze snorrenbaard die zijn hele gezicht overwoekerde…
Oma's nieuwjaarskoeken
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.534 Eens greep immens verdriet mij aan toen oma mij de fuchsia-plant met de bevallige paarse en roze klokjes had geschonken: eens zou ik haar voorgoed moeten missen als de wrede dood ons van elkaar los zou scheuren......…
Aan jouw sterfbed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 "
En in de uren vóór ons definitieve afscheid probeerde ik je te herinneren aan die wandeling die we eens, als kameraden, zo lang geleden, maakten over de Strabrechtse Heide.
Je sloot je ogen in kalme, vredige berusting.
Je was mijn vader…
Vaders hond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
453 De dag van het tragische afscheid dat ons door de ziel sneed en ons hart verscheurde is gekomen.…
Doodsdrift tijdens een vergadering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.710 Je had me voor de ruïne van onze relatie gesteld, voor het ultieme echec, voor een zo ongelooflijk en onvoorstelbaar debacle dat nog slechts stompzinnige, stupide, stilzwijgende verwondering resteert, dat nog slechts mijn oren suisden alsof ze lamgeslagen waren, dat nog slechts mijn handen zich nutteloos, werkeloos en onverrichterzake uitstrekten naar…
Terugkeer naar Bavel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Eens zag ik het dorp Bavel terug toen in een laat jaar een vroege winter inzette. Het dorp had zich genesteld met haar villa's en landelijke huizen te midden van de mistige landerijen. Eens, in een lang-vergeten jaar; we waren meisjes van veertien jaar, mochten we daar bij de leraar Grieks op bezoek komen. Onze leraar was vrolijk en charismatisch en…
Herinnering aan oom G., die aan mijn wieg stond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Hij was de broer van vader. In het gezin waren drie broers; ook Guus die is vertrokken naar Australië en een dochter, Cecile, die het leven niet kon dragen. Allen stonden rond mijn wieg en toen ik nog een kleuter was tekende en kleurde ik met de potloden van cederhout met hun heerlijke geur en ook oom G. kleurde met mij met Wasco-krijt op vellen hagelwit…
Bij het heengaan van Tip
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Het gemis is groot en overweldigend en in verbijstering en groot verdriet zoekt mijn zus tevergeefs naar de kameraad die niet meer is, die het doodsrijk heeft betreden en die daar nu verblijft te midden van de schimmen van de dierbaren die ons eerder ontvielen.....…
Vaders hond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 De dag van het tragische afscheid dat ons door de ziel sneed en dat ons hart verscheurde is gekomen.…
Vergeten Woorden
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
671 Het verdriet breekt mijn koude hart open. Mijn keel wordt dichtgeknepen ik adem niet meer, tot er een grote snik komt die mij weer lucht geeft. En dan begint het, het intense verdriet van eenzaamheid.
1 Januari geen mens op straat, de familie gebeld en een ieder een goed jaar toe gewenst.…