Alle inzendingen over vriendschap

Twee dagen later: Het was plotseling prachtig zomerweer in Utrecht. Bjarne genoot van de stilte in de tuin. Het leek wel of alle buurtbewoners op vakantie waren. Het was nooit eerder zo rustig geweest in de Utrechtse buurt waar hij verbleef in het huis van zijn hospita. De liefde had hem tot een ander inzicht gebracht. Emma en hij hadden veel meer…

In een mistig, vochtig seizoen, toen een late herfst de wereld verraste en toen de bomen beantwoordden aan de opdracht van de Natuur, aan de cadans en het ritme, hen door een Onbekende ingegeven, zag ik haar weer. Ik wachtte al geruime tijd op het terras onder de zwarte luifel waaraan regendruppels kleefden en zag haar aan komen lopen in de verte. Ze…

De vriend die ik tenslotte nog vond nu de tijd van mijn leven begint te korten en uitgeput en op begint te raken, was eens, gekleed in zijn slordige en aftandse colbert, aangeschoven aan de tafel van onze redactie. Hij heeft het gezicht van een boxer; stoer en toch lief, met smalle ogen waarmee hij smekend en hulpbehoevend in die van mij pleegt te kijken…

Het was leuk geweest, de spontane wiskundeles van de tuinderszoon Arthur. Bjarne had nooit gedacht dat ze vrienden van elkaar zouden worden. Hij verheugde zich op de volgende les, die Arthur hem enthousiast had beloofd. Emma was weer eens op reis voor haar werk, maar de jeugdige Bjarne voelde zich minder eenzaam dan voorheen omdat hij vaak brieven…

We zien elkaar niet vaak, maar als we elkaar zien, maken we er een heel mooie happening van, gewoon omdat het kan, gewoon omdat het past en ook zo geweldig gezellig is, dat dus. Al weken van te voren zouden we afspreken, zijn beiden niet weggeweest in de vakantie, oh ja, ritjes op de scootmobiel dat wel, maar geen echte uitjes want bij de meeste leuke…

Met mijn jeugdvriendin Lucia fietste ik vaak door de grauwe straten van onze provinciestad en we kaatsten met de kleurige ballen tegen de bakstenen muren van de arbeidershuizen. Lucia's moeder zat hele dagen achter de naaimachine om een hippe garderobe voor haar dochter te vervaardigen en ze luisterde zeer graag naar het Duet uit "De Parelvissers…

We hadden een mooie augustusmaand. Het licht van de zomer, dat nog niet het licht van september, mijn favoriete maand, is, speelde over de wereld en onder de het prachtige, zwarte zonnenscherm bij Restaurant "Anvers" aan de Oude Markt was het goed toeven bij een kop bitterzoete Earl Grey-thee met koffiemelk..... Mijn vriendin en ex-collega zou…

Gelukkig had Bjarne weerstand kunnen bieden tegen de verleidelijke voorstellen van M. Wolvenknaap. In korte tijd veel geld verdienen was misschien aanlokkelijk, maar hij bleef liever op het juiste pad, al was het alleen maar om zijn behaagzieke hospita niet tegen zich in het harnas te jagen. De jeugdige Bjarne zat in de zonnige tuin de namen en de…

Volop zon en nog meer dromen in de zomer van de liefde en de ontdekkingstocht naar vriendschap. De jongeling Bjarne Gosse was drie dagen alleen met Frits de zwarte kater in het grote herenhuis. Peter had geen contact gezocht. Op een dinsdagochtend lag er een brief op de deurmat. Het kon niet anders dan een brief van Kees Broodakker zijn. Bjarne herkende…

Daar waar ik verbannen ben, wil ik eens terugkeren. Ik droomde van het vriendenhuis In lang vervlogen tijd moest ik het voorgoed verlaten In mijn droom waren velen genodigd in het huis; de collecties boeken schitterden aan de wanden Het leven raasde sinds het afscheid aan mij voorbij en ver, ver in een diepe kloof ligt de eens gekende, voorgoed…

De telefoon rinkelde. Bjarne nam op en herkende onmiddellijk de stem van Berend. “Hallo Bjarne, zou jij mij de boeken van Albert Camus en Vestdijk willen teruggeven. Een van mijn vrienden wil ze graag lezen en jij komt er waarschijnlijk toch niet aan toe door alle boeken die je van jouw hospita hebt gekregen.” De stem van Berend klonk vriendelijk…

De vele wolken die over het land bewogen hadden de zomer een weemoedig karakter gegeven. De jeugdige Bjarne hield zichzelf in zijn fantasiewereld een nieuwe droom voor. Hij mocht alles aanraken wat hij lief vond. Frits de zwarte kater was helaas de enige die dat begreep. Emma kwam chagrijnig terug van de bloemenmarkt. De paarse gladiolen waren uitverkocht…

Op school had de tuinderszoon Arthur de aardrijkskundeles verstoord. Maar hij was zelfs populair bij de leraren, dus hij kwam er mee weg. Wat Bjarne irriteerde was dat hij steeds Trudy probeerde te versieren, terwijl iedereen wist dat Trudy met Willem ging. Met bewondering zag Bjarne het allemaal aan hoe Arthur met zijn charmante sociale vaardigheden…

Na al maanden aangehoord te hebben: oh ik heb zo’n last van m’n rug toch maar de trip gemaakt naar de matrassen winkel, die ene die beter in bed is dus....we kopen daar in feite altijd onze spullen voor de slaapkamer en dus is de winkel bekend terrein als het ware. Het weer werkte ook prima mee en zo togen meneer T en mijn persoontje in het goddelijke…

De bouw van de nieuwe flats aan de Lage Witsiebaan nadert zijn voltooiing, en zo zal mijn eveneens nieuw-verworven vriend mijn buurman worden. In de verte, vanuit mijn raam goed zichtbaar, rijzen de aaneengeschakelde woningen op, als bunkers, nog kaal en leeg en vele technische en dienstverlenende bedrijven hebben inmiddels hun opwachting gemaakt aan…

Een week later was het zover. De lerares Engels van de Middelbare Tuinbouwschool had haar gettoblaster op haar bureau gezet en het lied van Madness klonk door de klas. De jeugdige Bjarne bemerkte dat hij prille gevoelens voor zijn lerares Engels begon te krijgen. Bjarne schaamde zich omdat hij ook gevoelens voor zijn hospita had. Geen gewone gevoelens…

Er waren: Wilfried, Paul, Ludo, Emil, Martien; er waren Louise en Mariet. Hoewel studenten aan onze universiteit waren we in die tijd nog kinderen, nauwelijks ontsnapt aan onze turbulente puberteit; nog maar net aangetreden in de collegebanken. Onder het lamplicht kwamen we bijeen in de studentenparochie waar de pastor met het zilverwitte haar de…

“Heb ik eigenlijk wel echte vrienden?” Die vraag spookte door het jeugdige brein van Bjarne, die schaars gekleed in bed lag. De taal van de zomer sprak middels een wrede glimlach die nergens vandaan leek te komen. Liefde zweeg in alle talen. De weg naar de toekomst had vele zijwegen. De jeugdige Bjarne lag in toestand van verwarring te woelen in zijn…

Aan mijn raam bungelt nog altijd het gazen hartje dat danst in de warme lucht die opstijgt vanaf de centrale verwarming. Eens schonk je het mij; uit hartverbondenheid, uit zielsverwantschap? Ver ben je; verder dan ver; de dood heerst in mijn hart. Mijn beige gordijnen zijn eveneens het geschenk van een deserteur; de trouweloze "vriendin" die me…

In de schaduw van de berk zat de jeugdige Bjarne te studeren. Als hij niet voor zijn diploma zou slagen kon hij een vervolgopleiding vergeten. Hij had zich te veel af laten leiden door de verleidingen van de zomer. Gerard Vroeg belde hem iedere ochtend om te vragen of hij op een terrasje wilde gaan zitten met hem. Hij had het na die ene keer wel gezien…

De zon deed af en toe een dutje achter wolken, maar met temperaturen van rond de twintig graden bleef het een beetje zomer. “Bjarne zet jij de vuilniszak even buiten. Het is maandagavond!” Het was geen vraag. Het was een bevel. Trots sjouwde Bjarne de overvolle vuilniszak naar de straat. “Ik ga zo even weg Emma. De cassettetape van de Beatles terug…

“Ja Berend, ik heb die cassettetape van de Beatles boven in mijn kamer liggen. Ik heb er vaak naar geluisterd. Ik zal het je binnenkort terugkomen brengen!” Bjarne voelde zich een beetje schuldig omdat Berend hem door de telefoon had verteld dat hij die cassettetape miste in zijn bescheiden muziekverzameling. Ze spraken elkaar nog regelmatig door de…

De warmende zon liet de feestvierende zomer niet in de steek in de studentenstad Utrecht. Het leven liet een glimlach zien aan Bjarne, die dikwijls zomerse kleren droeg en genoot van zijn vrijheid als gangmaker op feesten. Er werd getoeterd in de nette straat waar het herenhuis van Emma Petronella zich bevond. Een oude bekende kwam het geliefde nachtkastje…

Mijn valse, onechte vriend! Jouw stralende glimlach op de foto die ik altijd nog bewaard heb,en die ik eens zo vereerde, is mij verworden tot een valse, gemene grijns nu ik mij als een slang kronkel om aan jouw vuile machinaties en leugens te ontsnappen. De bitterheid regeert mijn hart waarin het hoogheilige gebod van de trouw eens hoogtij vierde..…

Ze draagt haar grijze, dunne haar achterovergekamd als een helm en haar gezicht is doorgroefd met diepe lijnen. Haar uiterlijke onvolkomenheden symboliseren haar wijsheid, ontwikkeling, overwicht en levenservaring. Ze is zes jaar ouder dan ik en is geboren in het jaar 1947, kort na de grote wereldbrand. Ze staat aan mijn zijde en loopt met mij de…

Nu de wind de bomen aan mijn venster in beweging zet en de blaadjes weer vallen, heb ik eindelijk het kaartje verstuurd waarop ik al zo lang geleden je Afrikaanse adres had genoteerd. Het kaartje toont een welige weide met tevreden koeien uit je vaderland en mijn woorden: "in verbondenheid". Zo is ons afscheid gekomen dat geen afscheid is omdat…

Ze zond me de kleurige ansichtkaarten uit haar zo dierbare Engeland waarop de oude huizen, als uit een voorgaande eeuw, staan afgebeeld en het uurwerk met de Romeinse cijfers waarvan de wijzers voorgoed tot stilstand zijn gekomen. Nooit meer zal ik Broadway in Worcestershire bezoeken, maar haar brieven bereiken mij al dertig jaar en ze getuigen nog…

Men kan bezwaarlijk beweren dat de Kadoshop van het Nederlands Textielmuseum niet de moeite waard is. En dus bezocht ik het oude monumentale pand aan de Goirkestraat nog eens. Op lange tafels vindt men daar de meest merkwaardige en exclusieve artikelen, deels produkten van de textielnijverheid waaraan ook vaak de tentoonstellingen in ons museum gewijd…

Na de Completen in de Abdij Sint-Benedictusberg is broeder Winandus Treurniet er vandoor gegaan. Het is zo'n tien jaar geleden, dat hij op de poort van deze benedictijnse kloostergemeenschap in Mamelis heeft aangeklopt. Aan de moderne, vierkanten architectuur van de kerk en bijgebouwen heeft hij nooit kunnen wennen. De stijfheid en de soberheid ervan…

In de woning die in Engelse sfeer is ingericht, waarin zij mij nooit eerder uitnodigde, ontving zij mij nu. Ze was in de steek gelaten door anderen, die haar valse beloften hadden gedaan en vroeg mij nu samen boodschappen te gaan doen. Ook de leden van haar "Christelijke" kerk hadden het blijkbaar af laten weten. Haar lange, grijze haar dat mogelijk…