Alle inzendingen over algemeen

“Brrr, wat een rotweer. Daar had ik niet op gerekend.” De dame haastte zich in de beschutting van het bushokje, trok haar hond bij zich en keek naar de man naast haar. “Ik dacht dat het droog zou blijven,” mopperde ze en sloeg de regendruppels van haar dunne shirt. “De mens neemt alles zo vanzelfsprekend,” antwoordde de man en boog zijn hoofd nadenkend…

Soms begint alles om je heen op z’n grondvesten te schudden. Je hebt niet meteen in de gaten wat er nou precies aan de hand is. Maar dat het erg is, voel je met je klompen aan. Terwijl je koortsachtig je geheugen aftast naar de plek waar je je rampenplan hebt opgeslagen, zie je dat de vulkaan begint te roken en voel je zijn hete adem al in je nek…

Soms walsen ze zomaar je leven binnen, als de wind die je onverhoeds een zet in je rug geeft en je de verkeerde kant op blaast. Je ogen gaan er meteen van open! Net als je denkt je evenwicht hervonden te hebben en er geen wolkje aan de lucht is, steekt die wind ineens weer op om zand in je ogen te blazen en terwijl je verblind je omgeving aftast…

De Van der Vaartjes gaan op liefdesvakantie, lees ik in de krant.. Liefdesvakantie! ‘Wat zou het verschil zijn met gewone vakantie,' vraag ik aan mijn huisgoeroe, de vrijeradicaal Ab, die naast mij op het terras in een Donald Duck verdiept is. ‘Simpel,' zegt Ab. Die voetballers mogen het hele seizoen alleen maar voetballen. Neuken doen ze alleen…

Tijdens het Songfestival loop ik kruinenkammend mijn kantoor in. Afgeleid door rondvliegende projectielen op het tv-scherm (jazeker, het moet om het liedje gaan, maar wat is dat vuurwerk gaaf! Meer vlammen, grotere schermen! Alleen niet nóg meer avonden of landen alstublieft) schiet mijn kam uit mijn hand en belandt tussen de paperassen. Onvindbaar.…

Onze prachtige, nu 20-jarige dochter, kwam ter wereld met cerebrale parese, in de volksmond bekend staand als: spasticiteit. Zij kan in lichamelijk opzicht weinig in vergelijking tot haar “gezonde” leeftijdsgenoten maar is geestelijk en hormonaal in topconditie en heeft een uitermate zinvol, gelukkig en vrolijk leven. Haar beperking nam met zich…

Het moest er toch eens van komen. Ik zit bij de kapper. Traumatisch! Ik hou niet van kappers en dat komt omdat ik niet van weermannen houdt. Kappers zijn net weermannen. De godganse dag over het weer leuteren en als ze alle depressies, hoge, lage en middelmatige drukgebieden hebben doorgenomen beginnen ze uit stand over voetbal te zeiken. Mag ik dan…

Heel lang geleden, was er een Dame die veel van kindertjes hield. Natuurlijk vraag jij jezelf af,waarom neemt deze Dame dan zelf geen kindertjes en dat is waar het verhaal begint. De Dame had alles om gelukkig te zijn, geld, bediendes, een kasteel met een mooie tuin. Alles om gelukkig te zijn, maar wat zij niet had, was een man. Zo mooi en rijk…

In wiskunde ben ik nooit een ster geweest. Ik ben zelfs na twee jaar Mulo gestopt met die school omdat ik geregeld zat te huilen boven het Algebraboek. Ik ben toen naar de LTS gegaan om elektricien te worden, want dat was ‘het vak van de toekomst.’ Evengoed is er van mijn toekomst niet veel terechtgekomen, want het bleek voor mij toch een verkeerde…

Even een waarschuwing vooraf: deze bijdrage bevat wellicht weer 'een hoog oude-mannen/dames-krentenbroodgehalte'. U mag dus gerust meteen afhaken. Ik ben ontstemd, boos, zeg maar gerust: goed pissig. Niet zo zeer op hetgeen mij dezer dagen overkwam maar meer op mezelf. Dat is écht gemeend en beslist geen zelfbeklag. De oorzaak daarvan zal wel…

Vrij, baar ik! En ging door het leven. Sloeg jij gade, hoe jouw nageslacht een wereld om blokken verblijven bouwde? Misschien lieten de stenen genoegdoening achter, papa. Hoorde jij het gegil van de nachtuil tegen het sjirpen van krekels in? Keek je naar een duif, die kapotgebeten door katers op de stoeptegels lag te huilen? Zag je piepende…

Op mijn pc hoor ik het liedje “I’m the Mood for Love” door Ella Fitzgerald With Chick Webb And His Orhestra, wat me –nu- precies NIET op het lijf is geschreven. Momenteel kan ik wel nog wat zonder, zo vroeg in de morgen. De manier van communicatie is de jongste decennia enorm vooruitgegaan. En we vinden dàt zo normaal, niet? Hoe onze verre voorvaderen…

'Mijn mobieltje laadt niet meer op.’ De verkoper van de telefoonwinkel kijkt mij verbaasd aan. De wenkbrauwen zo hoog opentrokken dat er een omgekeerde V ontstaat. Het vlinderdasje om zijn nek wipt sierlijk mee op het verontwaardigde op en neer wippen van zijn adamsappel. ‘Nou môneer, dit is nu echt de eerste keer dat ik deze klacht hoor. Eens…

Net als veel mensen en wie heeft er eigenlijk geen, ben ik in de gezegende omstandigheid om een mobiele telefoon in het bezit te hebben, handig toch om altijd bereikbaar te zijn, fijn voor het thuisfront en fijn voor mezelf, want als ik ‘op weg’ ben zijn er maar weinig momenten dat ik niet opneem, maar dan is er altijd nog de mogelijkheid om de voice-mail…

Hij staat vooraan bij de kassa in de buurtsuper en valt me eigenlijk pas op als er maar geen schot in de rij komt. Ik gluur langs de brede rug van de man voor me naar beneden, zo'n 50 centimeter van de grond. 4 is ie, hooguit en hij heeft zelf een boodschap gedaan. Een heel pak kinderchocolade. Die van die eieren met een speeltje erin. Heel vieze…

Ik heb om rust geroepen, dagen, inmiddels wekenlang dagelijks. En nu, nu is er een lege dag en nu verwoordt deze een gat, niet wetend hoe in te vullen. Alles wat ik, in de zogenoemde, ongekende rust wilde doen, lijkt nu geen optie meer. Mijn diepste verlangen te slapen wordt beleefd als tijdverspilling, immers, ik zou ál die dingen kunnen doen,…

U leest dit stukje tekst, dat ik met veel genoegen heb geschreven. Daarmee behoren wij samen tot een apart slag volk, want wij kunnen lezen en schrijven. Overigens wil dat nog niet zeggen dat wij ook samen kunnen lezen en schrijven, want dat zou betekenen dat wij eigenlijk dikke vriendjes zijn, op dezelfde golflengte zitten, samen door één deur kunnen…

Het wordt een saaie week. Mijn horoscoop roept mij namelijk op de komende dagen niets te doen. "Wat is het verschil met vorige week?" zullen mijn vrienden vragen. Tja, volgens de Telegraaf ziet mijn leven er de komende dagen nóg rustiger uit. Nu neem ik dat overigens met een korrel zout, want net als de meeste andere Tweelingen geloof ik niet in sterrenbeelden…

In het kader van mijn midlifecrisis begeef ik me de laatste tijd nogal eens onder de jeugd tussen de 20 en 25. Daar maak ik direct al mijn eerste fout, want ze worden tegenwoordig liever ‘jong volwassenen’ genoemd. Whatever…. Ik persoonlijk zou een moord doen om ‘jeugd’ genoemd te worden, maar daar komen ze vanzelf wel achter als ze 10 jaar verder zijn…

Omdat de immer in gelikt Armanikostuum ingenaaide weernietman Piet Paulusman mij een onbezorgde warme nazomer beloofde, fiets ik in mijn lichtgewicht Zeemanie-ensemble naar de Hema voor een nieuwe pot Gel (verzekert u van een stralende wetlook). Niets heb ik op Piet aan te merken, zelfs niet dat zijn kapsel er niet gelzellig uitziet. Gel op je kop…

Onze (inter)nationale grootgrutter, die allang niet meer op de kleintjes let, geeft een maandblad uit, dat in alle filialen gratis klaar ligt om te worden meegenomen, Allerhande genaamd. Nu heeft die naam voor mij een bijzondere betekenis, die ik even moet uitleggen. Ik ben opgegroeid in een bakkerszaak in Leeuwarden, om precies te zijn mijn ouders…

Blowen.. Mijn gezworen vijand, fractievoorzitter Jansen, belt me op. Of ik zin heb in een partijtje blowen. Ik leg hem uit, dat ik geen politicus ben dus ook nooit blow. Het blijft een paar seconden stil en dan probeert hij het nog eens: “Ik bedoel een partijtje blowen, man. Met die kegels weet je wel?" Hij bedoelt dus bowlen maar dat heb je wel…

Waarom trekken mannen een korte broek aan? Wat hebben zij daarin te zoeken? Warm weer, dus hup maar met de geit? Mannen in korte broeken zien er net zo meelijwekkend uit als vrouwen in een legging. Toegegeven, sommige vrouwen kunnen hem hebben. Strakke billen in zo’n wit niemendalletje. Dat zijn de uitzonderingen. In de meeste gevallen blubbert het…

Hondenleven Heb een afspraak met Jansen, de voorzitter van een plaatselijke politieke partij in mijn Stad. Ik ben wat verlaat na wat zure oprispingen met mijn bank. Jansen zit al aan de bar van mijn stamkroeg en Kroegbaas steekt bij mijn binnenkomst zes vingers omhoog, wat zoveel wil zeggen, dat Jansen al zes biertjes voor staat en dat hij ze op…

Hondenleven Heb een afspraak met Jansen, de voorzitter van een plaatselijke politieke partij in mijn Stad. Ik ben wat verlaat na wat zure oprispingen met mijn bank. Jansen zit al aan de bar van mijn stamkroeg en Kroegbaas steekt bij mijn binnenkomst zes vingers omhoog, wat zoveel wil zeggen, dat Jansen al zes biertjes voor staat en dat hij ze op…

Wie vraagt zich dat wel eens af: "Heb ik dat?". Ik denk iedereen. Heb ik voor volgende week de schilder besteld, gaat het na anderhalve maand voor het eerst regenen! En bovendien ga ik eind volgende week voor een week met de caravan op vakantie. Nu kan ik natuurlijk zeggen dat ik ergens aan "La Meuse" op een camping ga staan en dan denkt misschien…

De Nederlandse radio is een ramp! Het begint al 's ochtends vroeg, als de wekker afloopt. Dan word ik gewekt door het nieuws. Dat wordt eerst aangekondigd door een quasi sonore stem. Vervolgens verklapt de omroeper van dienst de voornaamste gebeurtenissen en daarna mag de nieuwslezer proberen er het beste van te maken. Sommige nieuwsfeiten worden…

Het oppervlak van het zilvergroene meer beloofde mij schitterende illusies op hoog water. Ik wendde mij tot de hemelen en de crèmekleurige koppen, varend voor het blauwe spandoek alludeerden slechts vage schimmen. En in de spanne tussen de beloofde illusie en de waargenomen allusie, zag ik mijn leven voorbij zeilen op de rimpeling van de tijd met…

Het is rustig in de bar van het hotel. Twee mannen die moeite doen om niet van hun kruk te vallen en drie mannen die één vrouw trachten te versieren. De gelukkige winnaar zal maar kort van zijn triomf genieten omdat de prooi duidelijk een travestiet is. Zelfs ik kan dat nog zien. Maar toegegeven; ik heb dan ook nog niet zoveel gezopen. Tegenover…

De dag begint net als gisteren, mijn ogen gaan langzaam open en ik zie dat de zon schijnt. “Fijn” denk ik, “dat maakt het vandaag allemaal wat vrolijker.” Mijn vrouw slaapt nog en sta ik dus voorzichtig op, je geeft om elkaar na al die jaren huwelijk. Ik kan mij geen betere vrouw wensen, dus fantaseer ik daar ook niet over. In de badkamer kijk ik lang…