2219 resultaten.
autobiografie
3.0 met 2 stemmen
683 24.
Ruud is een lieve jongen. Hij komt uit een hecht en liefdevol gezin. Zijn ouders zijn rustige, vriendelijke mensen. Eigenlijk zou ik me bij hen op mijn gemak moeten voelen.
Als we elkaar nog maar een paar weken kennen, word ik al uitgenodigd om bij zijn familie Sinterklaas te vieren. Wij vieren thuis ook Sinterklaas, maar dat gaat meestal…
Een mislukte sollicitatie (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Niet voor niets komt de dame die ik bezoek uit Den Haag: het is "mevrouw" vóór en "mevrouw" ná in ons gesprek: "Wilt u een kopje koffie mevrouw"? "Wilt u een stukje gebak?"
Haar pontificale villa omringt haar als een mantel van steen, marmer en pluche, die niet kan verwarmen. Het levenloze, maar chique meubilair roept herinneringen op aan…
De man die nergens in geloofde
verhaal
2.0 met 1 stemmen
582 Ik ben Henk, mijn sterrenbeeld is schorpioen, vroeger was ik tandarts en nu vind ik het leven verschrikkelijk.
De bloem en de steen die bij het schorpioensterrenbeeldje horen interesseert mij niet.
Kaarsen brand ik niet voor de gezelligheid want mijn leven heeft niets gezelligs. Waarvoor en voor wie zal ik kaarsen branden? "Voor jou kind" zei een…
bewering
3.2 met 6 stemmen
3.391 Achteraf lijkt muziek
een uitstekende manier
om afstand te overbruggen
terwijl een piano speelt
Chopin bijvoorbeeld…
autobiografie
4.8 met 4 stemmen
651 Het feestgedruis voor de nachtelijke eenzamen kende overtreffende trappen, maar dat was enkel zichtbaar voor geoefende kroeggangers zoals ik. De eerst zo vriendelijk ogende gesprekken gingen op den duur over in ordinaire scheldpartijen en opzichtige flirtations.…
Bij de oude Kloosterkerk/Op het terras van de paters/"Zij zullen uw teedere ziel kwetsen"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
891 Om mijn geest en gemoed te kalmeren en te troosten roep ik na thuiskomst het beeld voor mijn ogen op van een schitterende, solitaire lupine-bloem, eenzaam oprijzend in een magische, voorwereldlijke, voorhistorische tuin, met dauwdruppels op de lieflijke lila kelkjes, zoals in mijn verre, voorbije jeugd eens aanschouwd.....…
Gelukkig ging ze naar huis
verhaal
4.0 met 1 stemmen
561 Ik zat achter de geraniums een beetje te dommelen en ik was alleen thuis. Het was tien uur in de avond toen de huisbel rinkelde. Niet meteen open doen, dacht ik. Je weet maar nooit tegenwoordig, want ouderen worden vaak beroofd en mishandeld door het tegenwoordige boeven tuig. Maar ik was gerustgesteld, het was buurvrouw Carla, een gescheiden…
autobiografie
3.5 met 4 stemmen
604 5.
Mijn vader was hoofd van een lagere school. Ik zat bij hem op school en in de zesde klas bij hem in de klas.
Tijdens mijn kindertijd noemde ik mijn vader “meester”. Andere kinderen noemden hem ook zo en ik had niet het gevoel dat ik in de ogen van mijn vader anders of meer was dan de andere kinderen. Integendeel. Ik was één van de kinderen…
autobiografie
3.7 met 6 stemmen
989 8.2.
Na de verschrikkelijke gebeurtenis in Berlijn word ik ziek (ziekte van Pfeiffer).
Ik ben enorm opgelucht als blijkt dat ik niet zwanger ben. Dat was mijn grootste angst. Ik had niet geweten wat ik dan had moeten doen.
Ik ben erg moe en lig veel in bed. Na een paar maanden ben ik weer zo ver opgeknapt dat ik weer naar school kan. Op school…
autobiografie
3.9 met 7 stemmen
769 Ik ben me opeens heel erg bewust van mijn eenzaamheid en voel me erg opgelaten. Zo onopvallend mogelijk zoek ik een tafeltje in de hoek en ga daar zitten.
Na een tijdje komt mevrouw Wiekens (lerares Engels) bij me zitten. Ze kijkt me lachend aan en fluistert in mijn oor dat ik het heel goed heb gedaan.…
De troost van een ijscoman
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
439 Hij noemde me "mèske" en vervolgde zijn eveneens eenzame gang door de straten, begeleid door de merkwaardige tonen die de buurtbewoners attent moesten maken op zijn auto....…
Drie bolletjes citroen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
549 Stilte, eenzaamheid, verveling.
“Schaam je”zegt Woemi. Haar vader ziet echt niemand. Ja, de thuiszorg, vier keer per dag, die hebben geen corona. Ja, ik schaam me.
Ik pak maar weer mijn fiets. Mijn rondje Noordwijk. Nu de wegen zijn afgesloten en de massa er niet meer kan komen hebben wij fietsers het rijk alleen.…
Als een maskerade........
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
491 Op de dag waarop opnieuw onregelmatigheden in haar borst waren aangetroffen, had zij een groot, wijnrood kussen aangeschaft voor negenenveertig euro voor Binky, haar enige kameraad. Het was een koninklijk kussen en Binky lag er pontificaal op, als een vorst, met uitgestrekte poten. Zijn vacht draagt een patroon van zwarte en bruine vlekken op een witte…
Casino
column
3.2 met 9 stemmen
3.504 Ik zit op het balkon van ons appartement en hoor het onafgebroken geluid van de op het strand uitrollende golven
De wind staat op de kust
Het geluid van de golven wekt de indruk, dat ik me bevind in een zich met hoge snelheid voortbewegende trein
Maar de stoel waarop ik zit beweegt niet
Op de boulevard schuin beneden mij lopen mensen in de avondzon…
autobiografie
3.8 met 6 stemmen
524 Ik had een nieuw Hector Havermout schrift het daglicht laten zien en er een eerste gedicht in geschreven over mijn gevoelens voor de zwarte kater die mij zo dikwijls gezelschap had gehouden in tijden van eenzaamheid voor de gezelligheid.…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
1.144 Ik dwaalde een zestal eenzame minuten in de prachtige ogen van mijn cliënt ondersteuner. Hij was van Arabische afkomst en het was goed te zien dat hij homoseksueel was. Hij droeg geen hemd, zag er goed verzorgd uit en had een moderne uitdagende blik in zijn ogen.…
Radeloosheid, vertwijfeling, wanhoop (een soort prozagedicht)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Hoe herinner ik me die avond, die nacht toen je me buitengezet had en ik in radeloze vertwijfeling mijn weg zocht langs het donkere, troebele water van de Piushaven, langs de gevels en hoe ik tenslotte mijn heil moest zoeken bij die hulpdienst die echter geen hulp bood voor wat betreft de verre, verloren vriend, schijnbaar voor altijd verkerend in transatlantische…
Onzekerheid
dagcolumn
3.6 met 8 stemmen
1.213 Ik loop elke dag vier maal met onze hond in de prachtige bosrijke omgeving in en rond ons dorp.
Maar sinds t begin van afgelopen week kom ik steeds minder mensen tegen.
En als ik ze tegenkom dan lopen ze met n grote boog om ons heen.
Wat is er aan de hand?
Ben ik melaats?
Heb ik lepra?
Heeft de buurt mijn levensgevaarlijke columns gelezen…
Liefdesbrieven uit Californië
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.403 demonstreren; een liefde die op schijnbaar wonderlijke doch verklaarbare wijze plotseling "out of the blue" was ontstaan voor die verre, vreemde Nederlandse vrouw, van wie hij slechts een klein zwart-wit-fotootje had ontvangen; zijn liefde vond haar voedingsbodem ongetwijfeld in zijn ontzettende, hemeltergende, buiten alle proporties getreden eenzaamheid…
autobiografie
5.0 met 2 stemmen
564 Dit gevoel van eenzaamheid probeerde ik dragelijk te maken. Ik putte mijn schamele hoop uit een nieuw persoon in mijn leven.
Ik noemde hem de koerier van de zwijgende liefde, het was iemand die veel geld verdiende met de zwijgende liefde. Ik keek graag naar de foto's die hij op zijn profiel had staan.…
Onverwachte - en ongewenste(?)-avances
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 De meeste mannen zijn allerminst "juffershondjes" maar het vereist manmoedigheid de eenzaamheid aan te kunnen die welhaast een plaag vormt waartegen niemand bestand is.…
De Wijklunch
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
470 Hier zou de Wijklunch gehouden worden en ik maakte kennis met een jongen die, figuurlijk gesproken, op me "aanviel" en zich aan me opdrong, schijnbaar "uitgehongerd" door een schrijnend gebrek aan sexuele en overige contacten, zoals sommige, zeer eenzame mannen plegen te doen.…
Stilte, kwetsuren of tomatensalade?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
481 De totale zwijgzaamheid regeert.
In stilte hobbel ik achter haar aan over zandpaden, grind en asfalt en door de blubber.
Haar geheimen, die woelen en broeden onder de oppervlakte blijven mij vreemd.
Wellicht is deze stilte zoveel beter dan de kwetsuren die men opdoet als bloedende wonden bij degenen die de "kunst" verstaan de lompheid door hun…
Dag papa
verhaal
5.0 met 3 stemmen
686 Dat maakt me verdrietig en eenzaam. 'Waarom moeten mensen aftakelen en doodgaan?' vraag ik me af.
'Godverdomme, waar ben je nu Cornelis, nu ik je zo hard nodig heb?…
Het ronde raam
verhaal
4.0 met 1 stemmen
686 En als je lang eenzaam bent verlies je zelfs de verbondenheid met jezelf. Dan ga je denken aan een leven zonder jou als aanwezig persoon. Dan voel je je feitelijk dood. Dood in het leven zonder jou. Zonder woorden en zonder denken. Het ronde raam is nog alles wat is.…
Onbekend maar zo dichtbij......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Slechts een eenzame stoel met paarse, gecapitonneerde zitting getuigt nog van het feit dat hier eens dat mensen woonden, dat twee mensen elkaar hier eens vonden tot het schreien van een onschuldige baby de oren van hun onbekende buurvrouw bereikte.
De flat is leeggeruimd en de buren zijn vertrokken. Zij waren niet mijn eerste buren.…
Zij is gekomen, die mij de handen kust......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 Een aanzet van gele bladeren was al zichtbaar in het loof dat de bomen aan mijn raam siert en een toefje van grijze haren siert eveneens al het haar van mij en van de vriendin die mij op deze herfstdag kwam bezoeken.
Zij kust mij de handen als weinig anderen omdat ik, eveneens als weinig anderen, eens de gang ging naar het psychiatrisch ziekenhuis…
De barones kwam mij ophalen
verhaal
4.0 met 2 stemmen
1.465 Aan de burgemeester had ik gevraagd nog een half jaar te mogen wonen in het huisje bij de hei en dat mocht, dat scheelt mij veel geld. Mijn huurwoning in het dorp tien kilometer verderop is bijna klaar en die van buurvrouw kenau Alie ook. Ze was tijdelijk bij mij, omdat ze ruzie had gekregen met haar vriendin Greetje, maar ze hebben vrede gesloten en…
Prettige Paasdagen! (In de inrichting.....)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.304 Men had nog een fleurige Paasboom opgesteld om de zaak enigszins te verlevendigen met pastelkleurige, ovale eieren eraan en andere versierselen, maar de mannen gilden en krijsten en moesten in toom gehouden worden.
Mijn enige bestemming op deze dood/doodeenzame Tweede Paasdag waarop de hemel getekend werd door grijze grauwheid was de inrichting.
Mijn…
Oordeel niet
dagcolumn
4.7 met 3 stemmen
1.168 Oordeel niet, voor je het hele verhaal kent. Voor de rechter staan zelden doortrapte misdadigers en heel vaak sneue mensen die verloren zijn in de complexe bureaucratie, vertrapt door Kafkaäanse regels, mensen die een klein bedrag ‘geleend’ hadden en oprecht van plan waren het terug te betalen, maar daartoe niet in staat bleken of mensen die door alcohol…