2583 resultaten.
Onvergankelijke liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Inderdaad vergezelde de jonge dochter van de door verlamming getroffen en plotseling overleden, zozeer geliefde buurman mevrouw en zij had op haar onderarm het woord "papa" laten tatoueren als ultieme herinnering en als blijk van onvergankelijke liefde....…
Zomer 2024
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
459 We schrijven juni 2024. Een nieuwe zomer begint en zij legt zich over de oude wereld met een milde, weldadige atmosfeer en een vaak bedekte hemel. De bomen staan in zomertooi en hun takken wiegen in een zwakke bries. Ik ben een zomerkind. Eenenzeventig jaar geleden werd de bonte, veelkleurige wereld mij geschonken en toen werd ik aan de wereld geschonken…
Herinneringen aan oma
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
606 Ik had een goede, lieve oma die zonder slag of stoot, zonder ziekte, zwakte of misselijkheid de leeftijd van drieënnegentig jaar heeft bereikt. Op haar dressoir in de door eenzaamheid getekende bejaardenflat koesterde zij mijn portret van jonge vrouw.
Zij is het geweest die mij mijn allereerste taal- en rekenlesjes gegeven heeft. Gezeten aan het…
Herinneringen als etherische, lieflijke vlinders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
562 Maar de herinneringen aan het onvervangbare, zozeer geliefde en voorgoed en onherroepelijk en op onvermijdelijke wijze verloren gegane blijven onverwoestbaar en kunnen niet vernietigd worden. De tinnen siervoorwerpjes vormen daarvoor slechts een nietig, geheel ontoereikend en armzalig vervangingsmiddel.…
Zwijgende stenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 Is het echt waar dat hier al datgene is gebeurd dat nu nog alleen bestaat in mijn herinnering en waarvan alleen nog de zwart-witfoto's in het dikke album getuigen?…
WARM VLEES
verhaal
4.5 met 4 stemmen
668 Een vleeskuiken blijft in zijn korte leven scharrelen op gemiddeld dezelfde vierkante meter waar hij destijds door de kippenmester uit het krat geschud is, zeven korte dagen nadat hij uit het ei gekropen is.
Dat hij een hij is, weten we omdat de afstand tussen zijn aars en zijn geslachtsorgaan groter is dan bij een hen. Iets wat door getrainde middelbare…
Herinneringen aan mijn studententijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
570 Tevens herinner ik me levendig mijn discussies met Mariet, mijn vriendin, tot in de nachtelijke uren gevoerd in haar kleine kamer op ¨Maranatha¨. In de hoek van deze kamer stond een zitzak waarin ik wegzonk en van daaruit vuurde ik mijn woorden op haar af in een nooit eindigende stroom.
De groep viel uiteen.…
"Wat zegt Jezus..."
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
607 Omdat jouw herinnering niet juist is en eigenlijk een leugen, terwijl jouw invulling van die werkelijkheid volgens jouw herinnering de ultieme waarheidsbeleving is van jouw werkelijkheid, want je hebt geen herinnering aan de herinnering en daardoor ook geen leugen.…
Een herinnering uit de oorlog
verhaal
4.0 met 1 stemmen
496 Gelukkig was het nog niet koud eind september en lukte het mij bij sommige boerinnen wat eten te krijgen.Ik herinner mij nog goed, dat ik bij een oudere boerin binnen mocht komen en kreeg ik in de keuken een boterham met erwtensoep. Natuurlijk heb ik haar hartelijk bedankt en voelde mij een stuk beter na die soep.…
Herinnering aan de dansles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 De dansschool was gevestigd aan de Korvelseweg. Het zaaltje lag enigszins verscholen, een eindje van de straat af en was te bereiken via een binnenplaats.
Ik was in die tijd nog mooi en jong en droeg de rozerode tafzijden jurk en de schoenen met de plateauzolen waarover ik bijna struikelde en waarmee ik tijdens de foxtrot nauwelijks door de bocht…
Herinnering aan Loekie.......
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.533 Het was een kleine, zwart-wit-gevlekte cockerspaniël, met lange flappen van oren die de zwarte ogen haast bedekten, een puppy nog, die onze ouders ons gegeven hadden om ons en zichzelf te plezieren en een kameraad te verschaffen.
We hadden haar de troetelnaam "Loekie" toebedacht.
Aanvankelijk leek er niets met Loekie aan de hand te zijn; we voerden…
Herinnering Verlicht
dagcolumn
4.5 met 8 stemmen
975 Afgelopen woensdag weer ‘Herinnering verlicht’, avondherdenking 2013 op de Nieuwe Ooster. Amsterdam. Nabestaanden kwamen weer in groten getale de rustplek van hun overledene bezoeken. Met lichtjes, beeldende kunst, poëzie, verhalen en muziek ruimte om gezamenlijk te herdenken.…
Herinnering aan mijn vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.255 Altijd zal ik me zijn opmerking op zijn sterfbed blijven herinneren: "Wat hebben we samen fijn gestudeerd".…
Herinneringen aan de vertedering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
752 Wat resteerde was slechts de armzalige kledij, herinnering aan een eens geleefd leven, flauw afschijnsel van de persoonlijkheid van een tedere, liefhebbende moeder.…
Herinnering van genade
verhaal
1.4 met 5 stemmen
1.805 Vrijwel iedere, zo niet elke dag word ik aan mijn verleden herinnerd.
Niet omdat ik dat graag wil, integendeel. Slecht vanwege het feit dat de steuntjes niet verdwijnen. Dat zal overigens het geval blijven. Eerlijk gezegd doet mij dit goed, daar dit de bevestiging is dat de waarheid in mijn geheugen is ingevroren, ook al kook ik inwendig soms nog…
herinnering aan haar lach....
verhaal
3.4 met 9 stemmen
1.757 Ze was één en al levenslust. Jong, en ja, ook dat tikkeltje losbandig. Maar, zijn we dat allen niet geweest in een ver verleden.
Haar glimlach was zo ontwapenend, dat elke fout haar onmiddellijk werd vergeven. Die onschuldige blik wist iedereen in te palmen, elkeen te bekoren. Het was dan ook niet zo verwonderlijk dat er heel wat jongens gek op haar…
Herinneringen aan Groningen
beschouwing
4.2 met 8 stemmen
1.321 Feitelijk kon je ook ieder mens als een verzameling overtuigingen, meningen, herinneringen en gedachten beschouwen, waarvan sommige elkaar leken uit te sluiten, maar desondanks deel bleven uitmaken van hetzelfde geheel, van een en hetzelfde perpetuum mobile van de geest.…
Herinneringen aan Anouschka
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.119 Van een vrouw als jij is er geen tweede. Jij met je bruine ogen, je zwarte kroeshaar, je lijf van soepel, atletisch vlees. Je onstuimige manier van vrijen en stoeien, je manier van uitrekken 's ochtends vroeg. Je eigenzinnige karakter. Je was met zo weinig tevreden en als je tevreden was, dan maakte je dat op de jou bekende manier ontegensprekelijk…
Zoete herinneringen
dagcolumn
1.1 met 10 stemmen
1.801 Als iemand mij zou vragen waarom ik met die man getrouwd ben zou ik geen antwoord kunnen geven. Jeugdige naïviteit denk ik. Ik dacht het zal wel lukken, nou de vierdaagse lopen op krukken is een eitje vergeleken bij wat die man mij heeft doen doorstaan.
Dat laat thuis komen, dat is nog niets, die andere vrouwen, dat is al minder, nooit koken, dat…
Herinnering uit de oorlog
verhaal
5.0 met 2 stemmen
598 Ik herinner mij nog het oorlogsjaar 1942. Ons gezin was nog compleet. Vader Arie moeder Coba en de jongens Kees, Gijs en Bennie. Ik was elf jaar en de oudste. In 1943 werd Arie nog geboren, een blond ventje met blauwe ogen. Vader werkte bij de tram als conducteur. Na de oorlog hoorde ik, dat hij ook voor het verzet werkte.…
autobiografie
3.0 met 5 stemmen
1.140 Mijn ouders, mijn twee broers en ik woonden in de gereformeerde pastorie in hartje Kollum. Via het tuinpad kon je naar de kerk. In de tuin stonden drie appelbomen voor de drie gebroeders. De kleuterschool was naast ons en ik hield erg veel van juffrouw Van der Zee, die lief en zorgzaam was. Op een dag moest ik in een korte broek naar school en daar…
Herinnering en noodlot
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
479 In Tilburg zuid zwierf ik eens door straten die het decor vormden van mijn jeugd en mijn geboortegrond en die van mijn ouders. De gezellige huizen uit de dertiger jaren rijgen zich daar aaneen en voor één ervan bleef ik stilstaan en bewonderde een kolossale, welhaast monumentale rozenstruik, beladen met een vracht aan uitbundig bloeiende rode rozen…
Laatste herinneringen.....
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
479 Het is het teken dat de dierbare spulletjes, herinneringen aan mijn ouderlijk huis, zijn gearriveerd....…
Herinneringen aan Obri
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
450 Het was in die tijd dat mijn oude ouders de hond hadden aangeschaft die zij "Obri" genoemd hadden: een forse Rottweiler, die ik nauwelijks over zijn kop durfde te aaien uit angst dat hij mijn vingers af zou bijten.
In een foto-album bewaar ik nog foto's van de zwartbruine hond die waggelde met zijn achterwerk en die "Obri" heette omdat mijn…
autobiografie
4.0 met 3 stemmen
604 Utrecht kwam pas goed in beeld toen ik nog in de gereformeerde pastorie in Voorthuizen woonde en dan met name via de jonge dichter en archeologie-student Peter V., die ik ontmoette in de discoruimte achter de kerk. Hij was lid van een dichtersgroep in Utrecht en hij wilde mij er wel bij hebben. De anderen waren nog drie studenten aan de Universiteit…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
558 Als scholiertje van de basisschool in Kollum had ik best enkele vrienden. Mijn broers en ik kwamen vaak bij heit en mem Zeldenrust, die dertien kinderen hebben. Heit was slager en ik hoor nog het doodsangstige piepen van de varkens, als ze door de smalle poort moesten gaan. Achter in de tuin was het slachthuis en ik zie nog dat grote, dikke, zwarte…
autobiografie
4.8 met 5 stemmen
589 Aan de rechterkant van de snelweg richting Leeuwarden ligt het Heerenveense Oranjewoud, waar ik iets van twee jaar in de laatste villa aan de Prinses Marijkelaan heb gewoond. Mijn vader was de predikant van de gereformeerde De Sionskerk in Heerenveen-Zuid.
Op mijn slaapkamer zat ik vaak te tekenen, want ik volgde een schriftelijke tekencursus uit…
autobiografie
4.7 met 3 stemmen
1.027 Onze gereformeerde pastorie stond aan een drukke snelweg en omdat ik van het autoverkeer niet kon slapen, verhuisde ik naar de zolderkamer, waar ik op een zwartwittvtje naar Tatort, Komansky, Der Alte en Derrick keek. Of ik keek via het dakraam in de verte naar de kleurentelevisie van de koster, die meestal naar voetbal keek. Als ik maar wat zag bewegen…
autobiografie
4.2 met 4 stemmen
817 Voordat ik een benedictijnse postulant in Egmond-Binnen werd, heb ik nog geprobeerd om een ziekenverzorgende te worden. De opleiding was in een schoolgebouw in Veenendaal, terwijl mijn huurkamer in Driebergen was, in een zijstraat van de Hoofdstraat. Driebergen is een landelijk dorp met een gemoedelijke sfeer en dat lag me wel. De schrijfster Jenneke…
autobiografie
4.0 met 3 stemmen
605 Toen wij in Kollum woonden, gingen we vaak met de witte Cortina naar Stiens, waar oom Anne, tante Thea, neef Johan, die ongeveer net zo oud als ik was, de Zuid-Koreaanse neef Theodoor en het nakomertje, neefje Mark, woonden. Tante Thea is de jongste zus van mijn vader. Deze tante wilde altijd het liefste met mijn vader samen leven en ze was dan ook…