311 resultaten.
Frida Vogels: De harde kern (3)
beschouwing
1.5 met 2 stemmen
694 Kijk toch eens wat een kracht en diepgang er uit haar weemoed straalt! "De witte vossen laten zich niet vangen" De poolvos Frida zeker niet, al laat ze dan recht in haar ziel kijken. Het meer dan een geestelijk isolement in Frida's poëzie is verhelderend en beklemmend.…
111
dagcolumn
3.8 met 11 stemmen
936 Met weemoed denk ik aan de 115 jaar geworden Hendrikje van Andel-Schipper (1890-2005) die in haar laatste jaren genoot van haar beperkte leven.
Zij vertrouwde de directeur van haar bejaardentehuis kort voor haar onverwachte dood toe dat ze het fijn had gevonden de oudste mens ter wereld te zijn geweest en dat ze terugkeek op een fijn leven.…
Muziek
verhaal
1.7 met 3 stemmen
1.062 Bij mij heel veel, maar het brengt ook een vage weemoed met zich mee, een herinnering.
Bij mij hangen herinneringen vaak samen met muziek.
Bijvoorbeeld de Radetsky-mars.
Ik moet een jaar of 11 geweest zijn, want ik zat (een paar weken) als kabouter bij de padvinderij.…
Mijn sigaar
verhaal
4.5 met 2 stemmen
986 Met een sigaar die weemoed met zich meebrengt.
Maar wolkjes melk in mijn koffie doen dat ook.
Ik zie in de rookslierten al mijn verre voorvaderen.
En denk liefkozend aan mijn moeder.
Mag ik nog roken ober?
Alleen maar bij een vergeelde urinoir waar niemand meer komt om te plassen.…
Weduwe van prinsjesdag
column
4.0 met 1 stemmen
539 Het had een persiflage op de weemoedige indo-nostalgie van Wieteke van Dort kunnen zijn: ‘Den Haag, Den Haag, de weduwe van prinsjesdag, dat ben jij’.
Kerssenboom & Rehwinkel deden hun best om, vanaf het plein achter de Groote Kerk, nog enige oranjefranje te presenteren: over twee jaar zal Amalia de boel opfleuren.…
De Violist
verhaal
4.3 met 3 stemmen
835 Maar op een dag horen de dorpelingen weemoedige vioolklanken. Liefelijk en ontroerend golft de muziek over het perron. Langzaam lopen ze naar de bank en zien de open vioolkist staan. Ademloos luisteren ze naar de prachtige muziek. Vol overgave speelt de Violist zijn laatste melodie.…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen
707 Ik heb altijd van "Harvest Moon" gehouden vanwege de weemoedige zoetheid, hoewel "Old Man" een echte nagelbijter is. En wat geweldig dat hij nog steeds optreedt! Het geeft me hoop dat we allebei net zo levendig zullen zijn in onze tachtiger jaren, nog steeds muziek en ondeugendheid delend.”…
Rozen op haar graf
verhaal
5.0 met 1 stemmen
7 De zwaarte in zijn borst maakte plaats voor een zachte, weemoedige rust.
Met een laatste, liefdevolle blik legde hij de rozen op haar graf.…
Herinneringen aan Groningen
beschouwing
4.2 met 8 stemmen
1.321 Tegelijkertijd riepen ze een soort weemoed op – de weemoed naar het land Nimmermeer, de droombeelden van een onbezorgde jeugd op het platteland.
Tot zijn vijfde jaar had hij op het platteland gewoond.…
Mondkapje af, mondkapje op
column
3.7 met 3 stemmen
1.127 'Het is een tijd geleden, dat ik in de auto heb gereden,' zegt mijn moeder weemoedig, ‘dat mis ik echt.’
'Zou je dat nog aandurven, mam? vraag ik haar.
Het blijft stil, we schuifelen voort.
‘Je hebt er al die jaren toch maar veel plezier van gehad,' voeg ik eraan toe. De weg naar de hel is geplaveid met doekjes voor het bloeden.…
Het sprookje van Gimpeltje
verhaal
3.0 met 21 stemmen
2.376 Hier liep hij nu, eenzaam met zijn verdriet en de bomen die weemoedig op hem neerkeken. Hij bereikte de oever van het diepe vlakke meer en staarde naar zijn beeld in het spiegelende water. "KIJK DAN!" schreeuwde hij met tranen in zijn ogen, "kijk naar die rare oortjes, die liploze mond met gele tanden, dat kale hoofd, die zwarte ogen...…
Gouden hanen huilen niet
beschouwing
4.7 met 3 stemmen
1.332 Trekt zijn veren om zich heen en denkt weemoedig aan de zon. Ver beneden hem wordt de markt opgeruimd, een ritueel van eeuwen. Paarden zijn vervangen door busjes, hoedjes worden slechts gedragen door oude mannen en trendy meisjes. De stoelen van de terrasjes worden aan elkaar geklonken met staaldraad. Gestapeld tot kleine driehoeken.…
Bloedend hart
verhaal
4.3 met 3 stemmen
719 Haar ogen weerspiegelden weemoed.
Ze ontroerde me, trok me onweerstaanbaar aan. Zoog me naar binnen, dieper in die groene ogen, dieper in haar ziel. Ruimte en tijd versmolten. Moments of perfect clarity. 'Mag ik je iets vragen?' Opeens stond ze naast me. Heel gewoon. Alsof ze er altijd had gestaan.
'Waaraan dacht je toen je me net aankeek?…
Roze wolk
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.408 Kordaat pak ik een speld en prik weemoedig mijn 'luchtkasteel' aan flarden. Daar ga ik dan als een vallende ster met een noodvaart naar beneden en beland met een harde klap weer terug op deze aardbol, met beide benen op de grond (bah).
Ik staar voor mij uit en schud mijn hoofd in een poging weer helemaal tot mijn positieven te komen.…
Daar waar eens de sinaasappel bloeide
column
2.3 met 6 stemmen
905 Met weemoed denk ik terug aan daar waar ik eens als sinaasappel bloeide. O sole mio.…
ons landje
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.248 Ik, die me in de jaren zestig zo had afgezet tegen de gevestigde orde en me verwant voelde met de existentialisten, waarbij de nadruk op het bestaan, vrijheid en eigen keuze hoog in het vaandel stonden, ervoer weemoed, heimwee en verlangen.…
4 cijfers
column
3.7 met 10 stemmen
817 Verbijstering had plaats gemaakt voor weemoed, als mijn moeder niet meer wist, dat ik net bij haar op bezoek was geweest. Zij woonde nog niet in het verpleeghuis.
Samen deden we de boodschappen. Ik wist haar pincode uit mijn hoofd. Wonderlijk genoeg heb ik nooit hoeven ingrijpen. In de rij bij de kassa draaide ze zich naar me om.…
Weten de kiezers nog wel wat zij doen?
column
1.5 met 20 stemmen
2.407 Met weemoed denk ik terug aan de tijd dat Den Uyl en Wiegel elkaar in de haren vlogen. Van Agt een stukje ging fietsen. Je wist toen nog waar die heren voor of tegen waren. Nu wordt het weer eindeloos gezanik zonder resultaat.
Dat veel van onze landgenoten nauwelijks te eten hebben weten die politici niet eens.…
Doom and Gloom
column
3.0 met 3 stemmen
553 Soms is er de herinnering, een vleugje weemoed uit de autoradio, op weg naar weet ik waar.
Tot deze week, de Rolling Stones zijn bijna 70, bestaan 50 jaar als band en brengen een single uit die vanaf de eerste tonen dwars door me heengaat. Keer op keer klik ik op You Tube en zit achter mijn werktafel als een bezetene mee te drummen.…
Als de krant niet bezorgd wordt
column
1.8 met 8 stemmen
577 Met weemoed denk ik terug aan de actualiteiten rubrieken. 'Achter het nieuws', 'Brandpunt.' Die zonden reportages uit over Nederlandse oorlogsmisdaden in Indonesië, toen we nog niet afgestompt waren en er flink herrie van kwam.
Ook de reportage '85 gulden schoon' veroorzaakte nogal wat deining.…
Goudfontein en Devaux (Een ander sprookje)
verhaal
2.8 met 20 stemmen
2.527 De gouden haren die haar knappe gezichtje omringden dwarrelden weer terug toen ze het hoofd weemoedig boog.
Glinsterende tranen zochten hun weg over haar roserode wangen tot ze bleven hangen aan haar pruilende lippen.
Het natte gras deerde haar niet toen ze moedeloos ging zitten.…
Slecht zicht..
verhaal
3.0 met 4 stemmen
925 Het Damhert staat dagen in de mistige koude weemoedig loeiend te verlangen. Hoe romantisch … vinden de meisjes … als enige!
Maar kijk dan eens hoe de mannetjesegel het vrouwtje urenlang in een kringetje achtervolgt.
Een stekelig voorbeeld, dat ben ik met u eens.
De mystieke paringsdans van de bidsprinkhaan dan.…
Scheidsrechter spelen
verhaal
3.0 met 1 stemmen
1.092 Met enige weemoed denk ik terug aan de tijd, toen een eenvoudig: hup, naar binnen jullie, voldoende was.…
Allerliefste vrouw!
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
609 Je zong 's avonds Engelse liederen voor mij, weemoedige en hartverscheurende, je stem ging door mijn ziel als een minzaam zwaard.…
Harde geluiden
column
4.0 met 4 stemmen
626 Weemoed overvalt me. Die ochtend word ik gewekt door een brommer die start maar nooit vertrekt… ‘Heng, heng…!’.
Ik open mijn voordeur, loop het tuinpad af en zie de boosdoener. Het geluid is inmiddels oorverdovend, trilt in mijn borst. Een man in overall die namens de gemeente met een apparaat over de stoeptegels glijdt.…
Oktober
column
3.8 met 5 stemmen
739 Maar ook het weemoedige 'October', wat perfect past bij de stemming, die er nu heerst over Nederlands.nl. De begrafenis is aanstaande en de zwarte kleren worden alvast tevoorschijn gehaald. Met gestokte adem wordt het zwarte schoeisel gepoetst. Sommige schrijvers deinzen van de schrik al helemaal terug en durven of willen niets meer plaatsen.…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen
568 Ik voelde weemoed door mijn aderen stromen, ik was melancholiek geworden door romantische verlangens. Mijn Hindoestaanse voormalige en vermoedelijk eenmalige lustvriend had mij opnieuw uitgedaagd met zijn piemel fetisj.…
Vera
beschouwing
3.0 met 1 stemmen
1.046 De eigenschap jaloezie, afgunst, ken ik niet, hoewel ik zo nu en dan wel met een vorm van weemoed aan mijn leven vóór 27 september 1990 terugdenk. De periode dat Vera nog niet haar intrede had gedaan. In de tijd dat ik zorgeloos, dat kan en doe ik overigens nog steeds, de liefde omarmde en niet met een onverbiddelijke waarheid werd geconfronteerd.…
autobiografie
4.0 met 4 stemmen
697 Bjarne keek met een weemoedige glimlach naar het vrouwelijke schoon dat zich liet bewonderen door de mannen die langs de kant stonden om zich alvast in te drinken voor een kroegentocht in de avond. De jonge mannen waren niet veranderd door de tijd, ze hielden nog steeds van drank en van vrouwen versieren.…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
688 Met weemoed dacht Bjarne terug aan de dichterswedstrijden op het Blijvertje, een site van lang geleden, toen het internet nog niet zo lang bestond. Hoogtepunt was ongetwijfeld de wedstrijd met als thema “Lofzang op witlof” waar de amateurgedichtenschrijvers ook hun kennis over het culinaire leven konden verwerken.…