8283 resultaten.
Cadeaus van een tante......
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
448 Het is vroeg in september, een herfst breekt aan en ik vind het ongelooflijk hoe deze haast onaantastbare schoonheid in tegenstelling staat tot het hartverscheurende leed dat mens en wereld overspoelt en dat bezit heeft genomen van het hart van mijn arme, betreurenswaardige tante.....…
Gegrepen uit het dag-dagelijkse leven ...
verhaal
2.8 met 6 stemmen
837 Doodmoe en weerloos van verdriet, sijpelde de pijn nog dieper binnen en ook die ondraaglijke, op dat moment zijnde , lege doordringende stilte.…
bewering
4.3 met 24 stemmen
806 Ik ga nu iets schrijven hier,
wat ik heel lang niet meer gedaan heb.
Omdat ik een bewering iets anders vind dan een mededeling of een zienswijze/belevenis van persoonlijke aard.
Doch nu voel ik me verplicht om een geweldige schrijver en ook een geweldige vriend hier een laatste groet te moeten brengen.
En ik beweer dus nu hier: Jos je was een…
Op weg naar Berkel-Enschot..........
verhaal
5.0 met 1 stemmen
556 Ze doelde ongetwijfeld op onze Driekus, gedurende dertien jaar vriend en kameraad van de familie, lieveling van mijn overleden moeder, gezel en knuffeldier die woelige jaren meebeleefde, gevaren mee doorstond en die eveneens door de onbarmhartige dood is ingehaald op een treurige dag waarop ik aan zijn zijde zijn laatste uren meemaakte.....…
Watersnood 1953 - Vliegtuigramp 2014
column
3.0 met 2 stemmen
632 Ouders verloren hun kind, kinderen misten hun vader en moeder. De schade was enorm. De overlevenden waren vaak dakloos. Veel huizen waren verdwenen. Ik stop met het schetsen van de omvang van de ramp. Wie het nu nog niet begrijpt loopt achter.
Gingen de mensen geweldig zeuren en zaniken? Nee! Er was nog geen massa communicatie.…
Bij het verlovingsportret van mijn ouders (Vaals, 1951)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
714 Ik sla het album open ("Receptie-album ter gelegenheid van ons huwelijk") en daar zie ik het verlovingsportret van mijn ouders: mijn moeder, nog een lieflijk meisje, gekleed in lange rok, kijkt innig en opgetogen op naar de man die mijn vader zou worden.…
Dood of overgaan?
beschouwing
2.5 met 8 stemmen
893 ‘Je bent pas dood als je kinderen niet meer over je praten en niet meer om je kunnen lachen’.
Deze uitspraak deed een vriend van mij die te horen kreeg dat hij een kwaadaardige tumor had. Angst voor de dood had hij niet, want ‘waarom zou je bang zijn voor iets wat je niet kent?’, was zijn mening. Wél was hij bang voor het onverwachte, voor het verliezen…
Oneerlijk
verhaal
4.0 met 1 stemmen
534 Er kwam een telefoontje van mevrouw G. aan mijn vrouw A. ‘A. , kun je Fleurtje opvangen want ik moet in quarantaine, ik ben wat verkouden en uit voorzorg heb ik een coronatest ondergaan en verwacht pas over 48 uur uitslag. Kun jij Fleurtje een paar dagen hebben?’
Natuurlijk is dat geen probleem. A heeft beloofd dat als G iets mocht overkomen, zij…
Zelfmoord
verhaal
2.8 met 36 stemmen
4.083 Het is zo typisch, het is periode : donkere dagen maken me weemoedig, terwijl de winter tegelijk het mooiste seizoen is. Het is het seizoen van de stilte... Ik weet het, ik besef het en tegelijk maakt het niets meer uit. Steeds weer hoor je die oordelen over jezelf, van anderen en van jezelf. Kon mijn eigen geest maar in mijn ik geloven, misschien kon…
Gewoon natuur...
verhaal
3.6 met 76 stemmen
3.057 Verdriet ook om dat jonge poesje dat ondanks een operatie bij de dierenarts moest achterblijven. Niet alleen kinderverdriet. Nog zie ik voor me hoe ontdaan mijn man was toen hij dat briefje vond van één van de zoons: ‘De kanarie is dood, ik heb hem meteen maar even begraven’. Het beestje dat mijn eega jarenlang had vertroeteld.…
Hey stranger..
verhaal
4.3 met 12 stemmen
1.668 "Keep expressing yourself"
Dat is het laatste wat jij mij in een mail stuurde. Het laatste wat ik van je vernomen heb.
Je bent er niet meer... Voor mij ben je er ook nooit écht geweest.
Ik las de door jouw getypte letters, jouw woorden.
Geen stem, geen gezicht.
Gek.. Het voelde desondanks alsof wij elkaar langer kenden, beter dan wat de realiteit…
Liefde en nasi-kruiden
hartenkreet
4.7 met 33 stemmen
1.712 We hadden net twee mooie weken New York achter de rug
Wat heb ik een tranen gelaten om jou, intens diep verdriet
En nu draai je jezelf om, kijkt me recht in mijn ogen
Gelijk voel ik diep van binnen de stekende pijn van toen
Die dag dat je me ver achter je liet
Ik gek werd van verdriet
Je laat 't kind aan je hand los, wordt naar me toe gedreven…
Hannah...
beschouwing
3.0 met 2 stemmen
717 En in de kamer van Moeder overste kreeg ze
slaag en niet zo’n beetje ook. Toen Rose weg ging had
ze nog dromen. Dat er ooit voor haar iemand zou komen.
Hannah…
Is uiteindelijk gevlucht…Drie keren is ze getrouwd
geweest Maar nu is ze weer alleen. Liefde kon ze niet
meer geven.…
Ben je daar?
beschouwing
2.6 met 5 stemmen
661 Ze zat te wachten aan de oever van de kreek
ze hoorde hem eerder dan ze hem zag…haar
innerlijk had haar geraden. Was je daar al
vroeg ze overbodig….en hij knikte en ze zag
Ben je daar?
zijn blote voeten…ze lieten de stilte duren
veel woorden waren niet nodig…hij trok
zijn T-shirt uit en ze keek even opzij…zijn
lichaam donker glansde van…
De hoogste tijd
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.494 Zo was het vroeger en zo is het nog steeds
Het spijt me voor alles, voor alles wat ik iedereen heb aangedaan
Het verdriet dat ik de mensen heb aangedaan van wie ik zo veel hield
Maar alsjeblieft: houd me niet meer tegen
Het leven is als een straf voor mij, of heb ik dan die straf verdiend
Zeg me dan waarom, heb ik het dan echt allemaal zo…
Blinde tranen hoor je niet...
hartenkreet
1.9 met 15 stemmen
3.689 En als het dan tijd was, werd moeder naar haar eigen afdeling gebracht. Vader bleef. Een open boek, maar zo gesloten. En moeder? Haar boek noodgedwongen gesloten, maar o zo open...
Vader stierf waar iedereen bij was. Moeder was er ook. Ze hield drie dagen lang zijn hand vast. Over houvast gesproken... Toen het stil werd zei ze niet veel...…
Vensters
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 Teveel ramen, teveel verdriet, ik zie de tranen en helpen kan ik niet.
(krachtterm)…
Je t`aime aussi.......................DEEL 1
verhaal
2.3 met 33 stemmen
1.587 Ik weet nog goed hoe jij me die eerste keer aankeek, ondeugende ogen en een heerlijke lach. Het weer, warm en benauwd het was midden juli. Ik zat samen met mijn vriendin te genieten van een koel biertje op de trappen van de Sacre Coeur. Een van de mooiste plekken in Parijs.
Ik had net een slok bier genomen toen jij naast me kwam zitten en een heel…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière: een "typisch geval"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
448 In die tijd had je nog die kaartenbakken die je kon raadplegen bij onze vestiging van de vrijwilligerscentrale aan het Sint Annaplein en die voorziening leek op een hoorn des overvloeds, op een rijk, gul arsenaal waaruit je naar hartenlust kon putten en waaruit je vacatures van je gading kon opdiepen en uitkiezen.....
En zo was ik terecht gekomen…
Steffie en Zara; Herinneringen aan mijn oma
verhaal
3.5 met 4 stemmen
626 Tijdens een wandeling door het Brabants Natuurmuseum zagen ik en mijn vriendin, naast al die andere, schitterende en ontroerende, zij het opgezette, dieren, zoals katten, vossen, kraaien, sperwers ook die lieflijke Zwitserse honden met hun zo koninklijke en elegante natuurlijke bontjassen en met het vaatje cognac om de hals: de St. Bernardshonden.…
"The world is full of trouble"
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
453 In mijn goede, oude, onvergetelijke ouderlijk huis, waarin mijn wiegje heeft gestaan van roodbruin hout, in het huis waarin ik jong ben geweest, waarin ik nooit meer zal terugkeren, waarnaar een schrijnend heimwee mij doet verlangen, hing het schilderijtje op een onopvallende plaats.
Het moet verloren gegaan zijn bij de verhuizing maar het staat voor…
Een mislukte sollicitatie (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.201 Ik ben welkom in het gezelschap van vrijwilligers, dat staat buiten kijf, maar moet besluiten dat verdriet om eerder verloren dieren en diepgaande en vergaande ontroering om de dieren mij bij mijn eventuele toekomstige taakvervulling zullen overweldigen en mij het werk onmogelijk zullen maken.…
"Als de klok van Arnemuiden........"
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
479 Gruwel en gruwelijkheid, kwelling en verdriet waren voor ons tot leven gekomen, afschuw en afgrijzen tekende nu het lot van mijn goede vader en mij.
Hoe moet "De klok van Arnemuiden" hem doorhuiverd en verbitterd hebben, nu hij op zijn laatste station was gearriveerd?…
Vervallen, verloederd, versleten, maar toch vitaal/ een soort prozagedicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
479 De kerven van de reparatie staan in het leer gegrifd en de kerven van eenzaamheid, verdriet en leed zijn gegroefd in mijn hart en ziel. Maar een nieuwe lente vertoont zich aan mijn venster.....I.II…
Jouw geliefde naam, die ik nu vervloek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Jouw geliefde naam die mij tot een gebed, een toverspreuk en een magische formule was geworden en die ik jarenlang innerlijk uitsprak, is mij, nu ik je nooit meer zal zien, tot een noodlot en een vloek en vervloeking geworden.
Jouw huis, mijn thuis, jouw mij zo geliefde vriendenhuis heb je mij voor altijd ontstolen nu je voorgoed vertrekt tot mijn…
Aan mijn "goede, lieve zus"/"Draussen vor der Tür"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 .....en ik herinner me - Cecilia - en hoe zal ik het mijn hele leven blijven herinneren! - hoe je me op die onheilspellende, vreselijke avond buitengezet, buitengetrapt hebt uit het laatste thuis dat ik nog bezat in deze wereld en mij overleverd hebt aan de koude, eenzame nacht en hoe ik mijn weg moest zoeken langs het duistere, duistere kille water…
Een zielig dier aan de kant van de weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
462 Terugkerend van de Rabobank, waar twee elegante, joyeuze jonge jongens met weemoedige bruine, respectievelijk grijze ogen en gekleed in geruit colbert en pantalon, zoals past bij die zaak, me hadden geholpen met mijn bankzaken en voortwandelend in de smorende, de zenuwen verlammende hitte, trof ik aan de kant van de weg, op een vensterbank, een zielige…
Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Hij voerde een forse en mollige hond aan de lijn; mokkabruin was hij en droeg een grote, witte bef op de borst en ook de uiteinden van de poten waren wit. Ik complimenteerde de man met het mooie dier dat stilletjes jankte alsof men het eveneens menselijke gevoelens zou moeten toeschrijven, alsof het beroofd was van een vriend, van een kameraad en vroeg…
Een laatste traan om Hem?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 "Ja, ik heb hem gekend" verklaarde de man met het grijze haar, de secretaris van de vergadering, "we noemden hem Willem""Hij was mijn vader" gaf ik aan. De secretaris moest wel een van de collega's geweest zijn op het kantoor van mijn vader, die mijn vader altijd "die jonge jongens" had genoemd en die hij onder zijn hoede had genomen. "Hij is twintig…
"Luide zingt de merel nu zijn avondlied"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.980 .....en zo herinner ik me degenen die vóór mij leefden; die zozeer geleden hebben en die het leven, als was het een estafettestokje, aan mij doorgaven; degenen van wie ik afstam; van wie de genen krioelen in mijn cellen en bloed; mijn trotse en gevoelige ouders. En zo zeg ik stilletjes voor mij uit en melancholiek de verzen op die zij plachten te reciteren…