Alle inzendingen

PSV heeft gisteravond de grote kans om het Nederlandse voetbal weer op de Europese kaart te zetten door een overwinning op de Russische kampioen (2-1) gepakt. Klasse. En de ploeg van Louis van Gaal is hiervan de dupe geworden, wat hem wel eens ontslag zou kunnen opleveren. Ook nu weer bakte MU er o...

Stéphanie Sokolinski is geboren op 26 oktober 1985 in Bordeaux. Ze had een Russisch-Poolse vader en ze heeft een Frans-Italiaanse moeder. Op haar vijfde overleed haar vader, waardoor ze erg depressief werd. Als kind verkleedde ze zich graag met de oude kleren van haar oma. Op haar zestiende verliet...

“De aura is de naam die wordt gegeven aan een verondersteld energieveld dat, volgens verschillende esoterische stromingen, mensen en ook andere levende wezens zou omgeven” las ik op wikipedia. Als je ook de ongelovigen wilt vangen in je auraweb dan zou je in het begin van je column juist nie...

(Contrast II) Daarentegen kijk ik graag in háár ogen. Die kijkers van haar zorgen voor opwinding bij mij. Een op dat moment niet te stoppen zinsvervoering. Een trance waarbij iedere andere vorm van exaltatie en euforie in principe wordt ondergesneeuwd. Wordt weggevaagd. Kijkers die via de kamer...

Luguber, ach welnee. Een rondje begraafplaats met Bezoekjes aan graven, Niet slechts een of twee. Het is de sterfdag van oma, en omdat ze toch allemaal gaan Gaan ze de rest van de familie ook langs Zodat die niet "buiten spel" staan Een rondje begraafplaats, voor oma, tante Een neef...

PSV heeft vanavond de grote kans om het Nederlandse voetbal weer op de Europese kaart te zetten door een overwinning op de Russische kampioen. En mogelijk wordt de ploeg van Louis van Gaal hiervan de dupe, wat hem wel eens ontslag zou kunnen opleveren. Tot nu toe bakt MU er onder zijn bezielende le...

November 1977. Ik zat alleen in de woonkamer van mijn kleine appartement en voelde me verdrietig. Nadat ik ruzie had gekregen met één van mijn beste vrienden had hij me toegebeten dat hij niets meer met me te maken wilde hebben. Dat maakte me zo boos dat ik hem hartgrondig vervloekte. Daarmee bedo...

Anna-Catherine Hartley is geboren op 9 december 1987 in Miami, Florida. Ze heeft een Japanse moeder en een Engelse vader. Op haar vierde verhuisde ze met haar familie naar Hong Kong, waar ze is opgegroeid. Haar vader noemde haar Uffie, wat van het Franse woord 'oeff' afstamt en 'ei' betekent. In...

Ik houd van mensen die iets te melden hebben. Daarom ga ik graag naar het theater. Lekker op het pluche in een intieme setting. Alleen maar ontvangen. Eén van die voorstellingen vergeet ik nooit meer, een avondje Stef Bos. Hij was zojuist teruggekeerd uit Zuid-Afrika en duwde ons diep in de modder....

In november 1972 lag ik alleen in een ziekenhuiskamer. Ik voelde me zó ellendig dat ik dacht dat het met me gedaan was. Toen ik langzaam begon weg te zinken en het me zwart voor de ogen werd, gebeurde er echter iets vreemds. Plotseling zag ik een tunnel voor me die onder een hoek van 45 graden omho...

Ik was een vrek,ook in mijn gevoelens. Ik lag altijd op een ligbank met een dikke zonnebril van een modehuis peperduur of zo bij de nagelstiliste. De vieze kont van mijn man heb ik nooit gewassen. Zelfs een pan met Macaroni bereiden voor mijn man zat er bij mij niet bij.'Ga maar naar de snackbar',sn...

Ik droeg mijn "kostbare" lading de hele lange weg naar het veilinghuis in een zorgvuldig afgesloten vak van mijn leren tas: het waren de dierbare oorbelletjes van mijn lang-overleden oma uit de nalatenschap, neergevleid op zachte watten in een doosje. Ging ik oma soms uitleveren? De man van he...

In de achternaam van Peter had ik mij nooit eerder verdiept, ik noemde hem Peter, meer niet. Ik wist wel dat hij ook Ham heette, dat was zijn achternaam, maar ik noemde hem nooit Peter Ham. Hij bleek ook een zus te hebben, met borderline, die woonde in een kraakpand in Amsterdam, haar naam was Emm...

Voordat ik een benedictijnse postulant in Egmond-Binnen werd, heb ik nog geprobeerd om een ziekenverzorgende te worden. De opleiding was in een schoolgebouw in Veenendaal, terwijl mijn huurkamer in Driebergen was, in een zijstraat van de Hoofdstraat. Driebergen is een landelijk dorp met een gemoedel...

Vandaag las ik in de krant: Sterren halen de kerst in huis. Nou kan mij het geen kerstbal schelen wat BN’ers uitvreten thuis maar ik moest wel even terug denken aan de kerst vroeger bij ons in huis toen ik het las. Sint Maarten en Sinterklaas hebben we weer gehad. Dat waren de feestelijkheden ...

Al wat bestaat vergaat, maar veel vergaat voordat het bestaat.

“Kom, jongen!” Zijn oren vlogen de lucht in. “Kom op, slaapkop!” Hij hoorde een deur opengaan. De vroege ochtendgeur vloog recht zijn neus in. Hij hield van dit moment; het was het begin van een nieuwe dag. De keukentegels voelden koud aan zijn voetzolen. Hij rende de gang door, richting h...

Met op de achtergrond 'The Fool on the Hill' van The Beatles De robuuste en bruingeblakerde visserman Jelle Brandsma heeft zijn hele leven vis gevangen, net als zijn voorgeslacht. Hij viste op haring, paling, schol, brasem, kreeft, garnalen, oesters, noem maar op. Zijn ouderlijk huis stond in de ...

Het leven kan soms een bijzondere wending nemen. Voor mij is dit nodig geweest om het leven beter te snappen. Het 'drukke leven' is een maatpak dat we ons laten aanmeten. Het zit in ons hoofd. We rennen en lopen maar en zeggen 'wat gaat de tijd toch snel'.  Het is eigenlijk humoristisch. ...

Snifsnuffend op de bank. Het koude, natte weer eist zijn tol. Niet dat ik bij de pakken blijf neerzitten, want zitten is nooit een van mijn beste kwaliteiten geweest. Neen, gisteren was in ons dorp, de huldiging van de sportkampioenen. En vooraf had ik een mail gekregen dat ik aanwezig moest zijn...

Het avondeten is altijd een moment om eens rustig de dag door te nemen. Althans, dat hebben we ons eens laten vertellen door iemand die regelmatig een hond beet… En vanavond was dan ook weer eens zo’n momentje waarop, tussen een stukje kipfilet en een bloemkoolstronkje, verschillende onderwerpen...

Mijn oog viel vandaag op het woord "beschaving". Wat is dat toch een mooi woord. Zijn wij eigenlijk nog wel zo beschaafd? Wat is dat eigenlijk precies? Dit vond ik: ontwikkeling die iemand of een groep heeft bereikt op het gebied van kunst, techniek, wetenschap en sociale rechtvaardigheid. Beschav...

Bij het boodschappen doen twee weken geleden stonden er van die kale knollen in een potje als het ware te schreeuwen , neem me mee! En zo kochten wij, mijn buurman en ik beide zo'n onooglijk geval. Op de verpakking stond een prachtige bloem: wit op die van mij, rood op die van hem...voor hetzelfde...

In die tijd - ik was veertien jaar - kwam ik vaak aan bij het ouderlijk huis van mijn jeugdvriendin Lucia T. Haar moeder - een gezette matrone - bracht lange uren door achter de naaimachine, ijverig werkend aan een modieuze garderobe voor haar dochter en wij, de vriendinnen, speelden toen nog met on...

Zwarte Piet is een racist.

Onze gereformeerde pastorie stond aan een drukke snelweg en omdat ik van het autoverkeer niet kon slapen, verhuisde ik naar de zolderkamer, waar ik op een zwartwittvtje naar Tatort, Komansky, Der Alte en Derrick keek. Of ik keek via het dakraam in de verte naar de kleurentelevisie van de koster, die...

Ik wou het eens hebben over de aura. Maar hoe vertel je daarover zonder alle vooroordelen en kampen in een oogwenk te activeren en alle mentale deuren met de snelheid van het licht dicht te laten slaan? Je moet met een verhaal beginnen, zegt mijn betere zelf; niet plompverloren (in de koude grac...

Elk jaar is er weer de discussie of Zwarte Piet nog wel zwart mag zijn. We noemen ze ook al niet meer Zwarte Piet, maar Hoofdpiet, Rommelpiet, Huispiet en Opapiet alsof het om een soort smurfen gaat. De kleur blauw wordt ook al overwogen. Maar voor wie echt de Nederlandse traditie wil handhaven e...

Een jaar of vijftien geleden toen ik mijn eerste brouwsels plaatste op de site, kon het zomaar voorkomen dat honderden mensen je stukje lazen, dat tientallen lezers je werk beoordeelden en enkelen de toen nog aanwezige "vier" aanklikten. Bij dat eerste gloeide je, bij het tweede groeide je ma...

Ik had te vroeg aangebeld aan de deur van de therapeute en moest wachten in een ruimte die bij nadere, tweede beschouwing erg kaal leek; kaler dan kaal, met in een uithoek aan de muur een klein boekenrek met een hoogst bescheiden verzameling boeken; verder nauwelijks gemeubileerd, maar wel met luxe,...