3995 resultaten.
Uit schimmige verten van onze jeugd.....
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
519 We schreven begin zestiger jaren van de voorgaande eeuw....
Zo waren onze wandeltochten. We struinden over de Beekse Heide; vaak onafzienbaar en gesierd door een lichtpaarse overvloed of we wandelden in de Rauwbraken, het toentertijd nog onbebouwde natuurgebied ten noorden van onze stad.
We waren toen nog samen: de ouders, de zussen en het wilde…
De destilleerkolf van het leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
718 Het geluk vermengt zich momentaan vaak met andere sentimenten; vooral in de terugblik is men gelukkig. De positieve elementen die de ervaring begeleiden borrelen op uit de brij, uit de soep van het leven als uit een destilleerkolf; de negativiteit zinkt naar de bodem vanwaar men haar niet meer op kan vissen.
De schilderijen van de ervaring kan men…
Ware vriendschap
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Het is meer dan veertig jaar geleden.
Ik stond, gekleed in mijn zelfgemaakte rode corduroy ensemble met de minirok en het hesje met daaronder de rood-wit-geruite bloes en met mijn lange haar opgestoken en bijeengehouden door een speld, in het portaal waarop de deuren van de kamers van de secretaressen uitkwamen. Een soort tussenstation tussen de steile…
Over de paden van het Leypark
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Het Leypark, de schepping van de beroemde tuinarchitect Springer, grenst aan de Tilburgse wijk "Fatima". Het park was ons altijd al vertrouwd en het vormde het brandpunt van vele herinneringen.
Over zijn paden duwde ik de rolstoel voort, dag aan dag, jaar aan jaar terwijl het relaas van jouw lippen rolde, mama!; het eindeloze relaas van jouw zozeer…
De gebroeders Broeckx in vroeger jaren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
517 De naam "Broeckx-Schmitz" stond in vroeger jaren in zwarte letters op het geëmailleerde witte naamplaatje dat de woning van mijn voorouders sierde. Hun vlucht uit het "zakenpand" aan de Oude Markt waar opa een zaak in huishoudelijke artikelen dreef naar de stille wijk in zuidelijke regionen van onze stad werd een feit in de dertiger jaren van de…
's-Hertogenbosch' of 'Oeteldonk', what's in a name?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 "
Als de vermaledijde, jaarlijkse gekte van het Carnaval losbarst, noemt men de mij dierbare stad ook "Oeteldonk", maar ik kan me nauwelijks voorstellen hoe de platvloerse, onbenullige en oubollige benaming ooit een afspiegeling kan vormen van de rijke, eeuwenlange geschiedenis van de stad die hiermee gereduceerd lijkt te zijn tot een nietszeggende…
Scènes uit onze jeugd (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
521 Onze weg voerde bij die gelegenheden langs het zwarte water van de Piushaven waar een soort van rijnaken dobberden op de stroom en over de ronde, soms beregende gladde keien, tevens langs de ijzerhandel van Van R. met haar gigantische en voor ons kinderen welhaast angstaanjagende opeenstapeling van oude, roestige metalen.…
Bij ons nieuwe Rooftoprestaurant genaamd "Doloris"
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
501 Vanaf mijn hooggelegen zitplaats op het balkon van ons grote nieuwe restaurant genaamd "Doloris", het grootste rooftoprestaurant van de Benelux, heb ik uitzicht op een dramatisch aandoende asgrauwe wolkenpartij waarbij de zon juist even aan de rand daarvan verschijnt en op mijn geboortestad waarin mijn leven zich voltrokken heeft; op de grote hijskranen…
DE ZWARTMAN deel 2
verhaal
2.9 met 8 stemmen
1.401 Johnnie Zwartman was de eerste in Nederland (af)studerende creools-surinaamse kweekschoolleerling. Begin 50’er jaren. Ik sprak hem in uitspanning De Druijf op het Rapenburgerplein. In 1988. De oude jodenbuurt, naast de Y-tunnel. Amsterdam.
Johnnie: ”In Suriname was na de Tweede Wereldoorlog nog geen kweekschool. Ik was de eerste Creool die onderwijzer…
HET PENSEEL
verhaal
3.5 met 2 stemmen
532 Ergens in de kelder van het Museum van Schone Kunsten lag een sterk, maar sierlijk houten kistje. Daarin werd een heel oude schilderskwast bewaard.
"Ik heb de eer om jou te bewaren en te beschermen," sprak het kistje tot wat het omsloot. "Wees maar blij dat je lange tijd binnenin mij mag blijven bestaan."
"Maar ik blijf toch hopen op iets anders…
Ik hoef niet te weten waar ik naartoe ga
verhaal
3.6 met 5 stemmen
674 Het nu waarin ik m'n eigen geschiedenis aan het creëren ben. De geschiedenis, die ooit pronkend aan de muur, anderen zal doen afvragen van wie die gezichten zijn in een hopelijk wel iets creatievere opstelling.…
"Houde gij ze errem, dan hou ik ze dom"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Ik wachtte al geruime tijd bij de drie pontificale witte standbeelden van mij onbekende heiligen vóór de oude Korvelse kerk, momenteel niet meer in gebruik, toen onze gids en de belangstellenden voor onze stadswandeling arriveerden.
Met brede gebaren en geïllustreerd met foto's zou onze gids ons schetsen hoe de scherpe en alleszins betreurenswaardige…
Kijk uit!
dagcolumn
5.0 met 2 stemmen
828 Het boekje is zeer luchtig geschreven, maar gaat over allerlei ernstige momenten in onze geschiedenis. Er staan op elke bladzijde plaatjes, zoals een Adolf Hitler als baby’tje in uniformlaarsjes al aan hangend in een luier die door een ooievaar naar een dorpje wordt gevlogen.…
De film "Agora", van Alejandro Amenábar
beschouwing
3.7 met 3 stemmen
860 Soms zie je een film die door zijn grimmige directheid, beklijvend scenario, weergaloze regie en adequate acteerprestaties doet vergeten dat je naar fictie zit te kijken. Je kan ze als “documentair” omschrijven, maar het is met de trukendoos van fictie dat ons dikwijls zeer tastbare beelden van realiteiten getekend worden. Het is een merkwaardige paradox…
Waar de tijd zijn adem inhoudt.
beschouwing
4.5 met 6 stemmen
960 Er zijn momenten in de tijd die trillen als snaren, momenten waarop de wereld even lijkt te aarzelen, alsof de geschiedenis zelf zijn adem inhoudt.…
SHOCKERENDE SELFIES
column
3.0 met 6 stemmen
766 Maar goed, dat een museum zo ver gaat voor het geld en de commercie zegt veel over hoe het met kunst en cultuur is gesteld in Nederland heden ten dage en over hoe musea koste wat kost trachten het hoofd boven water te houden.…
Hoe Kant de wal stuurt
dagcolumn
1.8 met 4 stemmen
874 Die grijpt de telefoon, ambtelijke molens draaien wel langzaam, maar ze kunnen ook heel snel gaan, en belt diezelfde dag de burgemeester van gemeente X. Die burgemeester is er niet, maar diens ambtenaar belooft het meteen uit te zoeken. Hij neemt contact op met het hoofdpolitiebureau. Daar zit een beambte die direct doorverbindt met het archief.…
NOT GUILTY
column
3.5 met 2 stemmen
457 Maar ja, wij leven in Holland, met zijn koetjes en zijn weiden, waar de molens draaien in hun volle pracht en de bollen bloeien in hun schoonste pracht. Maar niet heus!…
De vogel van Weurt
dagcolumn
4.0 met 5 stemmen
735 De molens bieden alvast een vooruitblik op een dagje duurzaamheid. Ik verheug me op het stellen van kritische vragen. Op excursie bij een afvalenergiecentrale.
Eén van de twee gastvrouwen vertelt over het proces. Van afval naar elektriciteit, van GFT naar biogas.…
Als een tovenaarsleerling, strijdend tegen het water
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
461 ....en zo keerde de vloed van het steeds opnieuw aanwassende water, figuurlijk gesproken, steeds weer terug. Wellicht kent u het sprookje van de Tovenaarsleerling dat verhaalt hoe de leerling altijd tevergeefs met een bezem het water probeert weg te werken.…
Een tocht over het water (1)
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 De boot die ons over het ondergrondse water, overkoepeld door bakstenen gewelven, bevolkt met vleermuizen en ratten, zou voeren, lag al op ons te wachten bij aankomst en deinend en schommelend zou zij ons onder de stad door leiden.…
Steen, Water en Wijn
verhaal
2.3 met 3 stemmen
1.155 “Misschien bedoelt de dichter dat je het water moet drinken” opperde de reiziger.
“Heb jij ooit een boom gezien met een mond?” sneerde de man, en boos wendde hij zich af.
De reiziger haalde zijn schouders op en vervolgde zijn weg. Na enige tijd struikelde hij over iets.…
Idskenhuizen; lopen op het water...!
beschouwing
1.5 met 4 stemmen
713 Hierop is uitgebeeld en vastgelegd dat Jezus op het water loopt. Het verhaal is opgetekend in de bijbel. Om preciezer te zijn, het Nieuwe Testament. Tintoretto schilderde deze mystieke uitbeelding van Jezus ook.…
Als kikkervisjes in het woelige water
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Mijn vriendin van lange jaren spartelde flink in het water en sloeg haar fragiele beentjes uit als een kikkervisje maar we zwommen in een klein, afgeschermd gedeelte van onze fraaie accommodatie, die overigens bezet was, zoals eerstdaags Zwembad "Stappegoor" door een menigte wilde rakkers die enthousiast een speeltoestel van geel plastic beklommen…
Zes liter water
dagcolumn
3.6 met 9 stemmen
796 De emmer vol water onaangeroerd op tafel.…
Toen ik het water leerde vertrouwen.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
702 Enigszins in een uithoek bevonden zich de douches die we bezochten vóór we te water gingen. Daar heb ik het water na zeer grote aarzeling voor het eerst in mijn leven leren vertrouwen en liefhebben. Het wispelturige, klotsende, wilde, blauwe en groene water dat mij nog zo vaak zou dragen.…
Bij het zwarte water van het Wilhelminakanaal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
615 Het zwarte water van het Wilhelminakanaal wordt overspannen door de oude draaibrug die nog altijd dienst doet. Het water draagt de lage schepen die in de verte aan rijnaken doen denken.
Soms wappert de trotse driekleur aan hun boeg. Deze omgeving vormt mede het decor van mijn jeugd.…
Toen ik het water leerde vertrouwen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
60 Tijdens die avonden leerde ik het water dat mij zou dragen en omhullen vertrouwen. In latere en late jaren had ik de beschikking over de kunst en vaardigheid van het zwemmen die ik nu kon beoefenen en praktiseren.…
Geschiedenisboekjes in 2050?
verhaal
5.0 met 2 stemmen
751 Dat zou pas mooi zijn in de toekomstige geschiedenis boekjes, vooropgesteld dat die dan nog bestaan natuurlijk. Immers verdwijnt er al zoveel een simpel rapporten boekje is een complete multomap geworden, je hebt uitleg nodig om het te kunnen volgen!…
Vol verwachting: geschiedenis (3)
verhaal
4.0 met 1 stemmen
531 In mijn rechterooghoek werd het donker. Ik dacht: “zitten wij al zolang te praten dat het daglicht weg is?”
Ik keek omhoog naar een vrouw met helder blauwe ogen en blond rasta haar. Ze had het haar in een knot op haar kruin. Langs haar gezicht hing het rasta haar over haar schouders. Ze toonde een glimlach met opgetrokken wenkbrauwen en een vragende…