Alle inzendingen over natuur

Een natuurplekje (Badefols sur Dordogne),een oord van heerlijk zweemzoete stilte en in mijlen-omstreken geen mens te zien. Tijdens een 2 ingelaste stilte-dagen schreef ik deze beleving... De dageraad glijdt hier over de wouden en heuvels en kleurt de wakker wordende natuur-wereld van indigo naar groen. Bleekwitte mist bespeelt dan schuchter de met…

De Noordpool werd wakker. ''Wat is het koud hier, ik wil een beetje warmte voelen.'' Hij zette de koude lucht motor aan en liet de koude lucht naar het zuiden stromen over de Atlantische Oceaan. ''Ja, ik voel al een beetje warmte, heerlijk.'' Inmiddels had de Tropen ook een tukje gedaan en dacht, ik zweet mij een ongeluk. ''Ik ga een…

Een enkele, fragiele, zilverwitte berkenstam verheft zich op de voorgrond, terwijl zich tot aan de horizon kleurige vlakken met wisselende begroeiing ontvouwen waarop je heel in de verte popperige bruine en zwarte "speelgoedpaardjes" ziet grazen...... Is dit de Heide waarop ik veertig jaar geleden verdwaalde met mijn jeugdvriendin tot de bezorgde klasgenootjes…

Stille gedachten ontsproten bij het kijken naar deze foto. Met klotsende schuimende kousenvoeten golf je over me heen om in ontelbare druppels uiteen te spatten. Duizend keren zullen jullie sterven in die eeuwig durende tijd van seconden, om het mystieke mysterie van miljarden jaren samenwerkende erosie tussen water en het zilte zand en steen te…

Vliegen kan je niet meer, jouw angel steekt nu in een ander lijf. Onbewust koos jezelf de dood ter verdediging. Verbaasd doch volhardend draai je links- danwel rechtsom een naderend einde, die bloemendans moet afgemaakt worden. Tragiek die door niemand gezien wordt, je mist je volk en je volk weet niet waar je bent. Fanatiek veeg jij je pootjes…

De vochtige lucht hangt als een klam wollen deken over het land. Het veld voelt als een weidse leegte, reikend naar de horizon, waarop de maïshalmen zich rimpelen als golven bij elk zuchtje wind, deinend als een zee van natte, gouden, lonkende trossen. Alleen bij valavond, onder de dalende oranje zonneschaduw, gaan hun gele harten verkleuren naar warm…

Ik voelde me het meeste thuis in zon, weer en wind, de weergoden schiepen mij als kind.…

Van die mensen die weten hoe een ander leven moet. Zij hebben de wijsheid in pacht. Het woord burgerlijk is door hun uitgevonden en het is hun levensovertuiging. Als je niet burgerlijk leeft, dan ben je fout in hun ogen. Alles moet in hokjes passen, anders raken zij in de war. Hun stoeptegels vegen ze dagelijks schoon en tussen de stenen wordt chloor…

Het WWF (World Wildlife Fund / Wereld Natuur Fonds) pakte 5 juni Wereld Milieudag vele nieuwe soorten uit. Van de Mekongregio. Waar natuurvorsers sinds enige jaren binnen mogen. Wie dacht de planeet is nu welbekend krijgt zijn trekken thuis. Neem Phallostethus cuulong, vismannetjes met penis aan het strottenhoofd. Het geslachtsorgaan van vrouwtjes zit…

Vroeger vond ik het leuk aantekeningen te maken over het weer. Ik had een weerhut op de kop getikt. Daarin had ik geplaatst twee thermometers, één voor de maximum temperatuur en één voor de minimum temperatuur en een hygrometer om de luchtvochtigheid te meten. Verder had ik een regenmeter in de grond geplaatst en de luchtdruk mat ik vanaf een kwikbarometer…

Haar gewassen haar geurde in de prille avond. Geboekte resultaten legde hij naast zich neer hoewel die ene regel hem bezig bleef houden: 'jongen, gebruik jouw talent op een manier die de wereld apprecieert en vreugde biedt'. Zij heeft gelijk. Na mijzelf een handdoek omgeslagen te hebben, stopte zij de warme straal en wikkelde zich in de door mij aangereikte…

Op 13 mei j.l. zijn we weer op pad gegaan in Tilburg met onze beide gidsen en we waren getuige hoe de Forsythia zich wonderlijk en wondermooi met haar heldergele fragiele bloemen om de kloostermuur slingert, waarboven het kruisbeeld uittorent dat het kerkhof van de zusters flankeert en waarop ook mijn tante Augustina die ik gedurende haar laatste levensjaren…

Tegen het decor van mijn vele, voorbije, eenzame zwerftochten, de Bibliotheek aan het Koningsplein te Tilburg, tussen de boeken die zich veelbelovend aaneenrijgen alsof zij de illusie willen scheppen dat zij alle iets nieuws te bieden hebben, waren we samengekomen; vijf oudere dames en twee aardige heren, zeer begaan met de natuur in de stad en met…

De kou zat al in de lucht en het werd al tijd voor de winterjas toen we gingen wandelen in een gebied dat door de natuur haast als een monument is uitgevoerd; bij het dorpje Dorst, waar eens het oude zwembad, recreatiepark en restaurant waren, waarvan de gebouwen zijn neergehaald en dat de wellicht bizarre en merkwaardige naam "Surae" droeg.....…

De wilg strekt haar kronkelige takken en grillige, zwarte zijtakken uit over het donkergrijze, gerimpelde water als de vingers van een grijpgrage hand. Zwarte, kleine vogels dansen in de lucht. De huizen aan de Vijverlaan en aan de Louis Regoutstraat omsluiten de langgerekte vijver met een omhelzing van steen. Een zwart-witte ekster in voorjaarsstemming…

Als de verkeersaders die leiden naar de diverse, uitgestrekte natuurgebieden van Midden-Brabant zijn dichtgeslibd wegens wegwerkzaamheden of files of als mijn wandelgenote een blessure aan haar been heeft, die haar noopt tot kortere afstanden, kiezen we als uitwijkplaats en toevluchtsoord vaak het Sterrenbos van de Oude Warande, dat ons altijd schijnt…

Op de zeventiende september was het rumoerig en druk zoals gewoonlijk op de Westermarkt. De auto's reden af en aan en de mensen krioelden zoals altijd in de winkelgalerij. Het was op die dag alsof de zomer afscheid wilde nemen en haar vertrek nog kracht bijzette met extra warmte. Mijn wandelgenote en ik kozen een andere bestemming dan het winkelcentrum…

De trein doet er bijna een uur over van Zevenaar naar Winterswijk. Er wordt gestopt op een aantal plaatsen die ik in de nacht wederom zal aandoen. Er gaat even door me heen dat ik knettergek ben. Ik ben lang niet zo fit als in september vorig jaar. Mijn maatje, met wie ik toen mijn eerste Kennedy liep, is helaas geblesseerd. Vermoedens dat ik mezelf…

Ik zag het Maico doen, een tweejarige zoontje van mijn kleindochter. Hij had het grootste plezier toen zo'n bel weer uit elkaar spatte. Ik moest het ook doen van de rakker en hij gierde van het lachen toen er één tegen zijn gezichtje kwam. Toch een schitterend gezicht die prachtige kleuren in zo’n zeepbel. Hoe komen die kleuren in zo’n bel, vroeg ik…

Afgelopen maandag moest ik in Zwolle zijn. Zwolle ligt ‘boven de rivieren’ en altijd als ik naar ‘boven de rivieren’ moet, dan maakt het me niet uit hoe vroeg ik op moet. En ik moest vroeg op. Ik denk dat het komt omdat Zwolle langs de IJssel ligt. Ik ben geboren in een dorp langs de IJssel en ik heb wel eens gedacht dat een rivier door je heen kan…

We waren de "heksenkring" van vuurrode vliegenzwammen onoplettend en achteloos gepasseerd, maar toen we op onze schreden terugkeerden, zagen we opeens de prachtige paddenstoelen in een cirkel staan, die aan mijn doorgaans zeer zwijgzame wandelgenote de woorden "pràchtig!", "pràchtig!" ontlokten die voor haar welhaast tot een, weliswaar hoogstpersoonlijk…

Als ik zo eens buiten loop op deze heerlijke herfstdag, blijf ik mij verbazen. Tijdens mijn wandeling in de natuur kom ik dingen tegen die ik dagelijks zie en toch steeds weer anders kan aanschouwen. Op een donkere dag ziet het er anders uit dan wanneer de zon schijnt. Ik zie de bomen en struiken in hun herfsttooi komen, prachtig om te zien. Vooral…

Een zenuwachtig gevoel dwingt mij elke dag te gaan wandelen, de natuur maakt mij rustiger. Het was een hete dag en de weidse hemel was hier en daar bedekt met stapelwolken. Gelukkig hoef ik niet ver te lopen om mijn dorp achter me te laten. Ik bevond mij in het mooie landschap van Drenthe en nam niet het pad, maar liep na een kwartier door hoog gras…

Ik ben een tamelijk klein bos, met een bewogen verleden om op terug te kijken. Ik lig ten zuidwesten van Breda. Een eindje van mij vandaan stroomt het riviertje de Aa of Weerijs. Aan de overkant ervan ligt het grote, statige Mastbos. Bij een van mijn mooiste kastanjebomen staan een jongeman en een meisje. In de bast kerven ze het getal 1960. Ja, in…

Zoals beloofd zou ik vertellen over Old Tjikko. Old Tjikko is een van de weinige bomen die vernoemd is naar een hond. De hond heet Tjikko en was mee toen twee Zweedse wetenschappers de leeftijd van een boom op Fulufjället gingen meten. Zij kwamen voor een verrassing te staan. De boom zelf viel overigens nog mee. De net iets meer dan tien centimeter…

Het oude park, waarvan de plattegrond een driehoek vormt, ligt ingeklemd tussen de straten en strekt haar boomkruinen bereidwillig en beschermend boven zijn bezoekers uit. Het herbergt homo's en hetero's, zombies, zonderlingen en zwervers, kinderen en dieren. De stammen kunnen een geheim bewaren; de ingekerfde initialen en harten blijven voor altijd…

Vanmorgen ging ik weer wandelen. Valt niet mee als je rugklachten hebt, maar toch doorzetten. Prachtig weer en behoorlijk warm. Ik liep de straat uit en dan opent zich een prachtig landschap. Uitzicht over weilanden met grazende koeien en boerderijen omgeven door prachtige hoge bomen. De hemel was helder blauw met hier en daar een wolkje. Het is een…

Wie niet alleen kan leven, kan het ook niet met een ander.…

De volle, weelderige boomkruinen die elkaar ontmoetten en omstrengelden boven de straat zijn onttakeld: de bloeiende bomen zijn gereduceerd tot kale staketsels, die pijnlijk scherp afsteken tegen de voorjaarshemel en doen denken aan een schilderij met angstvisioen van Edvard Munch. "Vanwaar deze kaalslag?" vroeg ik aan een medewerker van de Gemeente…

Spannend die wolf. Bij Luttelgeest - deeltje schijnbaar in de Geest. Luttelgeest ligt echter in de Noordoostpolder. De kust lijkt daarmede nog redelijk wolvenvrij. Hoewel ze snel kunnen gaan.. Enkele wolven werden plots in 1995 gemeld in "le massif du Carlit" (Pyrénées-Orientales). Genetisch bleken die verrassend Italiaans te huilen. Sindsdien vergroten…