Alle inzendingen over algemeen

Deel 2 van de nieuwe ID kaart Als gezegd vorige week, toen we met pasfoto’s en wel naar de toren gingen, waar het ook nog eens hartstikke druk was en we dus een uur binnen zijn geweest, werd er gezegd dat: het nieuwe bewijs met een week klaar zou zijn. Ach, dat maakte ons niet zoveel uit, immers was ons oude kaartje “ houdbaar “ tot mei, dus we zaten…

De wachtkamer (2) Ik zit in de wachtkamer van de huisarts. Mijn afspraak loopt een klein half uur uit. Dat is op zichzelf geen schokkend nieuws. Bij een huisarts loopt het altijd een half uur uit. Als een huisarts een keer op tijd zou lopen, zou dat zo’n schok voor het zorgsysteem zijn dat de Inspectie Gezondheidszorg vermoedelijk direct een onderzoek…

Ze zitten er altijd al. Nog vóórdat er een bal is aangeraakt. Aan een tafel. Met glazen water, papieren voor zich die nergens over gaan en een blik die suggereert dat ze vannacht niet hebben geslapen omdat ze alvast hebben nagedacht over een ingooi in de 63e minuut. De voetbalanalisten. Voetbalanalisten zijn mannen die na afloop van een wedstrijd…

Wanneer we op vrijdag de deur uitgaan weten we natuurlijk niet wat de dag ons verder brengen zal, maar dat je genoeg meemaakt onderweg: zoveel is wel duidelijk! We zijn op vijf minuten afstand van ons huis als we bij het stoplicht van de metro staan, tja die rijdt hier natuurlijk overal en bovengronds moeten er dan wel lichten en bomen aan te pas komen…

Er zijn mensen die je zin behandelen als een suggestie. Je begint ergens aan, zorgvuldig opgebouwd, met een begin, een midden en zelfs een voorzichtig einde in zicht — en precies op dat moment springen ze erin. “O ja, dat had ik ook!” Of: “Dat doet me denken aan…” En weg ben je. Je staat er nog wel. Je mond beweegt misschien zelfs nog. Maar inhoudelijk…

Column van Kees De goedbedoelde woorden die niemand vroeg Je ziet ze vaak al aankomen. Niet fysiek, maar in hun houding. Een lichte vooroverbuiging. Een gezicht dat zegt: ik ga je nu iets waardevols geven. Gratis nog wel. “Volgens mij…” begint het dan. Dat zijn drie woorden die zelden eindigen in rust. Laatst stond ik bij de supermarkt met…

Column van Kees Gisteren besloot ik mijn schuur op te ruimen. Dat voornemen lag daar ook al twintig jaar, ergens achter de grasmaaier en een halve zak potgrond uit 2003. De dozen met folders en oude kranten stonden er als stille getuigen van een tijd waarin ik blijkbaar dacht dat reclamefolders historische waarde hadden. Je gooit ze nooit weg…

Beste lezers van mijn inzendingen Ondanks alles zal ik snel nieuwe teksten indienen Veel dank voor uw belangstelling Ineke Broeckx…

Column van Kees (observaties) Wachtkamers zijn ruimtes waar niemand vrijwillig wil zijn, maar waar iedereen zich voorbeeldig gedraagt. Ze zijn ingericht in een kleur die waarschijnlijk “rustgevend beige” heet, maar vooral doet denken aan afgekoelde havermout. De stoelen staan in een kring, maar het is geen gemeenschap. Het is een verzameling individuen…

Een aantal personen leest mijn bijdragen aan de site regelmatig. Helaas kan ik pas na 3 maart nieuwe teksten indienen door omstandigheden. Met veel dank voor de belangstelling, Ineke Broeckx…

Column door Kees (observaties) Ze bestaan echt. Althans, ze worden voortdurend genoemd. “Spelersvrouwen.” Een woord dat klinkt als een accessoire. Iets wat je erbij krijgt. Zoals een bidon, een warming-up jasje of een sponsordeal met een louche horlogemerk. Spelersvrouwen. Het is geen mensaanduiding, het is een categorie. Het woord heeft iets…

Column van Kees (observaties) Ze zitten daar. In het halfduister van een talkshow in een televisiestudio dat altijd een ingehouden belangrijkheid uitstraalt. Rijen mensen, keurig op stoelen vastgeschroefd, starend naar een tafel vol pratende hoofden. De stille voyeurs. Mensen die vrijwillig zijn gekomen om te kijken naar andere mensen die praten…

We zeggen het zo snel: als iemand niet lekker is, ik bel je van de week, om vervolgens niets te horen… We zeggen het zo snel, als iemand ziek is, ik kom je van de week even opzoeken, om vervolgens te twijfelen of je bel het nog wel doet? We zeggen het zo snel, als iemand een geliefde verliest: “we houden contact, ik zie je binnenkort” om vervolgens…

Ze heeft bericht gekregen dat ze fiber kan krijgen. Fiber? Wat betekent dat? Het klinkt als een enge ziekte. Ze kijkt op Google en leest dat fiber de Engelse term voor glasvezel is. Waarom staat er dan niet glasvezel, dan weet ze meteen wat ermee bedoeld wordt! Al die Engelse woorden en begrippen, ze wordt er compleet gestoord van. Ze leest dat glasvezel…

Dat bijten deed hij sinds zijn kindertijd. Vingertoppen afgrazen en tot bloedens toe kapot vreten. Dat was een vorm van tijdverdrijf? Pure spanning mijnheer. Over wat er ging komen. Kon er mijn zenuwen mee in bedwang houden. En ook maar nauwelijks. Er moest een fiets aan te pas komen. Die vrijheid van de tochten die ik maakte op de fiets. Alle weertypen…

De herfstmaanden van 1995 stonden in het teken van de hardnekkige depressie van Emma Petronella. Door een lekkage in de kelder van haar riante leefzaal was de houten vloer onder water komen te staan. Ze bleef er stoïcijns onder, Emma liet het water dagen staan zonder zich om de gevolgen te bekommeren. Er ontstond een noodsituatie. Schrijver Jan Boter…

‘Hoi telefoon.’ ‘Hallo.’ ‘Wat kennen we elkaar al lang, hè?’ ‘Zeker, al jaren en jaren.’ ‘Wat hebben we samen veel meegemaakt. Al die lieve, ontroerende, emotionele, moeilijke, makkelijke, zakelijke, lange, korte gesprekken met zoveel mensen.’ ‘Ja, te veel om op te noemen.’ ‘Ik weet nog, lang geleden, toen was je een mooi, zwart toestel…

Ze is jarig. Vandaag is ze negen jaar geworden. Vanmorgen heeft ze haar ouders al heel vroeg wakker gemaakt. Ze heeft nauwelijks geslapen en kan niet wachten tot ze haar cadeautjes krijgt. Al weken van tevoren heeft ze gezegd dat ze maar één cadeautje hoefde te hebben. Een prachtig zilveren ringetje met een blauw steentje. Haar vriendinnetje heeft zo…

De leerlingen hebben een schoolreisje gehad. Ze waren naar een speeltuin geweest en hadden spelletjes gedaan op een open plek in het bos. De week daarop moesten ze er een opstel over schrijven, met als titel 'Het schoolreisje'. De leerlingen gingen ijverig aan de slag. De meester zou de drie leukste opstellen voorlezen. Jantje keek eerst een beetje…

Er was eens een neushoorntje dat altijd dicht bij zijn moeder bleef. Zijn moeder had hem gewaarschuwd voor de mens. ‘Zorg dat je niet in de buurt van mensen komt,’ zei ze, ‘die jagen op ons, omdat ze onze hoorns willen hebben.’ Op een dag was het neushoorntje aan het spelen met zijn vriendjes toen ze een aantal mannen in een vrachtwagen zagen komen…

Het is pauze. De kinderen mogen buitenspelen. In een rij gaan ze met hun juf naar de speelplaats, die vlakbij de school is. Het is een parkje met struiken. Ideaal om verstoppertje te spelen. Er staan ook bankjes. Op één van de bankjes zit een jongen boos te kijken. Met zijn voet schopt hij de bladeren op de grond weg. Hij is kwaad op de juf en op de…

In een indrukwekkende, minutieuze analyse van wat de ex-burgemeester Schuiling van Groningen is overkomen weet de NRC van 13/14 september Koen Schuiling te rehabiliteren. Een hoeveelheid fouten, misverstanden, dwalingen, vooringenomenheden, valse aannames heeft ertoe geleid dat Schuiling veroordeeld is voor onzedelijk gedrag in de openbare ruimte.…

‘Vandaag moet je je kamer schoonmaken en opruimen,’ zegt haar moeder. Stampend loopt haar vijftienjarige dochter de trap op. Uit de gangkast trekt ze met bruut geweld de stofzuiger en loopt mopperend naar haar kamer. Ze heeft er een enorme hekel aan, maar haar moeder blijft er net zo lang over doorzeuren tot ze haar kamer schoongemaakt heeft. Ze stoft…

Ik ben mooi. Ik ben een prachtige toilettas. Met rode bloemen op een zwarte ondergrond. En een ritssluiting, die heel soepel open en dicht gaat. Ik hoor bij een leuke vrouw, Elske. Zij en ik zijn al heel lang samen. Als zij ergens heengaat, ga ik vaak mee. Soms gaan we een paar weken weg, soms maar een paar dagen. Ik ben overal geweest, in heel…

Elk jaar wordt er een verkleedfeest met een thema gegeven. Dit jaar is het thema sprookjes. Degene met het origineelste kostuum wint een prijs. Het is elk jaar spannend wie de prijs zal winnen, een geheel verzorgd weekend. Deze keer is dat naar de Efteling. Op de avond van het feest wemelt het van de sprookjesfiguren. Er zijn verschillende Roodkapjes…

Ze hebben ruzie. ‘Je komt altijd te laat,’ zegt zijn vrouw kwaad, ‘als we op een bepaalde tijd afgesproken hebben kom je soms pas een paar uur later opdagen. Je kan geen klokkijken.’ ‘Wat een imbeciele opmerking,’ zegt haar man verontwaardigd,  ‘natuurlijk kan ik wel klokkijken. Maar als ik ergens mee bezig ben, vergeet ik weleens de tijd.’ ‘Weleens…

Meneer Uil heeft de dieren bij elkaar geroepen op de open plek in het bos. ‘Weet jij waar het over gaat?’ vraagt mevrouw Konijn aan mevrouw Haas. ‘Geen idee. Misschien weet meneer Hert het.’ Maar die weet het ook niet. En mevrouw Eekhoorn en meneer Egel ook niet. Langzamerhand komen alle dieren bij elkaar op de open plek en kijken nieuwsgierig naar…

Als je met aandacht naar de dingen kijkt wordt je blikveld vanzelf verruimd.…

Van jongs af aan waren er twee passies die altijd bleven terugkeren: wiskunde en vogels. Terwijl anderen zich verloren in woorden, werden patronen, getallen en verbanden de natuurlijke manier om naar de wereld te kijken. Elk gefladder van een vleugel, elke vlucht in formatie en elk gezang leek een verborgen code te dragen — een wiskundig ritme dat wachtte…

In een sereen dorp, vlakbij de zee, heerst een gemoedelijke sfeer. Op een dag wordt het dorp opgeschrikt door een gebeurtenis, die veel gevolgen zal hebben. Een paar jongetjes spelen op het strand. Plotseling zien ze een kistje, dat door de zee is aangespoeld. Ze rennen naar huis, al schreeuwend: ‘Er is een kist aangespoeld op het strand.’ Veel…