start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (152)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (67)
bedankt (42)
biologie (3)
dieren (92)
discriminatie (44)
drank (14)
economie (17)
eenzaamheid (120)
emoties (200)
erotiek (9)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (25)
film (19)
filosofie (63)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (24)
haiku (8)
heelal (5)
hobby (15)
humor (113)
huwelijk (10)
idool (34)
individu (116)
internet (29)
jaargetijden (30)
kerstmis (29)
kinderen (73)
koningshuis (21)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (46)
liefde (176)
literatuur (67)
maatschappij (142)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (50)
muziek (127)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (51)
ouders (18)
overig (24)
overlijden (45)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (73)
psychologie (114)
rampen (22)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (19)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (35)
toneel (4)
vakantie (26)
valentijn (1)
verdriet (72)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (23)
vriendschap (73)
vrijheid (33)
vrouwen (36)
welzijn (52)
wereld (34)
werk (63)
wetenschap (14)
woede (63)
woonoord (58)
ziekte (116)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3901):

Te snel: Henny 29-9-2018

In slechts een week tijd, ben je er niet meer, zijn we je kwijt
in amper zeven dagen van een levend wezen, een stil lief mens in een kist
In een week tijd, waarin van alles gebeurde, maar echt geen mens wist
dat het zo snel kon- en zou gaan,
we zijn verbijsterd!

Verdwenen zijn de lachsalvo’s, weg de telefoontjes,
die soms nergens over gingen
weg is het banale, weg is het besef: ik zal je even bellen!
weg de verhalen over de kleintjes, weg ook de anecdotes over de kleine pijntjes
we zijn perplex!

Het moet nog inzinken, het bericht is er wel, het besef nog niet,
toch zit er een brok in m’n keel, een knoop in m’n maag:
is dit nou verdriet?
Ik huil van binnen, het schrijnt, ik mis je ondanks dat we elkaar niet vaak zagen,
de telefoon bood uitkomst!
We zijn verdrietig.

Op je verjaardag nemen we afscheid van je, van een mooi mens,
een lieve moeder en oma, maar een nog lievere nicht, maar oh,
wat zal ik je missen!
Rust zacht lieverd, ooit zien we elkaar!
Tot dan.

Schrijver: An Terlouw, 26-09-2018


An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: overlijden

Deze inzending is 49 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Nancy
Datum:26-09-2018
Bericht:Kippenvel over mijn hele lijf en een brok in mijn keel, geschreven vanuit je hart. Heel veel sterkte voor jullie allemaal.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)