Verhalen over geweld

Toen de buren het schot hoorden, dachten ze eerst aan vuurwerk. Pas toen de hond bleef blaffen, belden ze aan. Niemand deed open. Door het keukenraam zagen ze hem liggen. Op zijn zij, half onder de tafel. Eén schoen nog aan. Mevrouw Doré zat met haar rug naar hen toe aan tafel. Ze reageerde niet op hun geklop. De politie forceerde de voordeur.…

In Kasteel Drie Koningen op Drie Koningen 1 in Beernem woont de gerenommeerde hettitoloog en graaf Chevalier d´Otreppe de Bouvette, die niet alleen het kleitablettenschrift van de Hettieten ontcijfert, maar daarnaast zijn aardige kunstcollectie geregeld aanvult. Zijn favoriete minnares, markiezin Leonie van Outryve d´Ydewalle, helpt hem om bijzondere…

We hebben boodschappen gedaan, jawel want bij de Lidl waren de bloemkolen in de reclame en ik ben dol op die groente, eega iets minder maar die doet gewoon mee en dus, pak ik zo’n mooie witte bloemkool, dan zegt ie: waren er geen kleinere? Eh, dit was de kleinste hoor (tja hij ziet de bui hangen van misschien wel 2 dagen?) Nou is die kool lekker,…

Het is een gewoon lampje, maar eigenlijk zo eentje die je in een noodpakket zou kunnen stoppen want: hij hoeft niet op stroom en dat is heel handig! Gewoon een lampje wat je wel eens koopt - waarvan je later zegt- rare aankoop, of: toch handig zo’n lampje…daarom staat ie hier dus al jaren, een simpel lampje en hij brandt: op batterijen…..maar ja, die…

Het was zo flink, zo stoer en zo manhaftig ook, ze hadden samen een plannetje gemaakt en nee joh - dat kon niet mis gaan, niet mislukken, het zou zo ontzettend gaaf zijn! En zo spraken Bobby en Jimmy af, morgen gaan we het doen, na het eten! De spanning stond op de gezichtjes af te lezen, oogjes die straalden van de voorpret, de adrenaline speelde…

Ruzie maken is van alle leeftijden, bonje schoppen eveneens, al helemaal in deze tijd van nare acties, rellen en het uit je schoenen geschopt worden wanneer ‘je kluppie‘ weer eens verloren heeft. Rellen, vechten en slopen zijn nauwelijks nog vreemd te noemen, je kijkt er amper meer van op. Toch? Maar het nieuws dat vandaag middels media binnenkwam was…

Het hele land in rep en roer door onverlaten die rellen, niet alleen ons land natuurlijk want net als corona is rellen dus ook zo besmettelijk als de spreekwoordelijke pest. De duivel komt rondwaren bij gajes wat in eerste instantie zou demonstreren, ik zeg: in eerste instantie want wat er nu gebeurde had niets met demonstreren te maken, maar met pure…

Wanneer je, net als ik verhalen deelt op social media, komen de reacties niet binnen op de site waar ik op schrijf, maar men leest- en reageert wel en juist die reacties zorgen ervoor dat ik een deel twee maak want: mensen zijn boos, verbolgen, kwaad vanwege de opgelegde taakstraffen die de mishandelaars kregen opgelegd van de rechter. Taakstraffen…

Een stille wens, een stiekeme wens ook nog want: wat zou ik graag een dag Rechter willen zijn, nee geen linkse natuurlijk maar een echte rechter zo eentje met de hamer op het blokje en met allerlei geboefte voor zich…,slechts voor één dag, alhoewel als het me zou bevallen, wil ik ook wel bijtekenen als het ware. Maar nu gaat het over het immense gemak…

Communiceren is een waarachtig groot goed aan het worden in de huidige maatschappij en als er al eens iets gezegd wordt, gaat dit heel vaak gepaard met krachttermen die er niet om liegen alle acties ten spijt dat er “ toch echt iets gedaan moet worden aan de uitspraken” van met name de jeugd, maar zeg ik dan: de oudere garde mag hier best een voorbeeld…

31 December en we weten inmiddels niet beter meer dan dat dit de gehele dag al goed te horen is, alhoewel, niet alleen vandaag natuurlijk want het afsteken van vuurwerk is hier al maanden een hot item. We weten precies wanneer school uitgaat want dan zijn de knallen niet van de lucht! Ach, het is maar tijdelijk en we nemen het met een kruiwagen met…

Vanaf het moment, dat wij naar het mooie schiereiland Goeree-Overflakkee zijn verhuisd, hebben we de gewoonte om zo eens in de zes weken de streekbus naar Rotterdam-Zuidplein te nemen om aldaar in het grote winkelcentrum met dezelfde naam een tijdje rond te neuzen. Gisterochtend zagen we in de niet al te druk bezette bus een jonge dame, heerlijk achterover…

''Hé Janus, wanneer ga je de gang nou eens verder behangen, veertien dagen geleden begon je ermee, maar na twee banen was je al moe en ze zaten nog scheef ook. Ik heb wel gelachen ouwe, toen die tweede baan van boven losliet en die om je kop heen draaide. Ik ben wel een kwartier bezig geweest om je gezicht schoon te krijgen.'' ''Ja, de lijm…

Het is eerste Kerstdag 1888 en Wiebe Kolenstoker zit gemoedelijk in zijn antieke fauteuil een pijp te roken. Hij woont nu drie jaar in zijn herenhuis aan de Omgong 4 en dat bevalt hem uitstekend. Het uitzicht op de graven rondom de Sint-Gangulfuskerk uit 1220 maakt hem wel eens wat weemoedig, maar dat lost hij graag op met een paar jenevertjes. Vandaag…

Wulpse Alie was op visite en was erg verdrietig. Haar lesbische vriendin had het uitgemaakt. De temperatuur was buiten bijna dertig graden, dus bleef ik maar in de koele huiskamer zitten. Ze stond in de keuken en had koffie gezet. De huisbel rinkelde en ik slofte naar de huisdeur en opende die. Het was boer Harmsen, tevens wethouder van drankzaken…

Het was of de wereld donkerder was dan ooit tevoren in de eerste maand van het nieuwe jaar. Het weer was dan ook naargeestig. Windkracht acht en winterse buien en direct al weer het zinloze geweld in de volle schijnwerpers. Hoe oud was het nieuwe jaar nu helemaal? Nog niet eens twaalf dagen oud. Ze ging alleen naar buiten voor een rondje met de hond…

Het was stil in de kamer. We zwegen vaak. Het meubilair was aandoenlijk, petieterig, als zou het een geruststelling moeten vormen tegen de demonische krachten die vaak losbarstten. De poppen op het rieten kastje staarden me kalm en sereen uit mokkabruine ogen aan. Ze hadden vlechten en droegen Schotse rokken. Ze waren, net als ik, stille getuigen van…

Ik probeer een Roman te schrijven, NIET autobiografisch Ik heb in februari al een deel ingestuurd, maar omdat ik toen een tijdje niet meer verder heb geschreven, heb ik ook niet meer verder ingestuurd ------------------------------------------------------------------------- Mama maakte het eten klaar. Buiten hoorde ik klappen vallen. Toen ik…

Wie had kunnen denken dat het uitgerekend op zo'n mooie, rustige augustusdag zou gebeuren, waarop een zacht briesje de wereld streelde, waarop de Natuur stil, vredig en zachtmoedig aandeed? Ik was de kruising al vaak gepasseerd, op weg naar het benzinestation om enkele aankopen te doen. Hij kwam mij tegemoet op de fiets en met een goed gerichte…

Als ik om mij heen kijk zie ik alleen de stinkende lijken liggen, verschrompelde takken die verbrand en verdorven zijn door de brandbom en verderop de verkoolde lichamen die in het niets staren naar een felblauwe hemel die daarvoor nog vol met bommenwerpers waren. Zwarte vogels die als moordenaars de buren beneden een genadeslag toebrachten die zijn…

I Heel even kwam de gedachte bij hem op maar was ook weer snel verdwenen. Je zou er toch niet aan moeten denken zoiets op je geweten te hebben, en wat zullen ze er wel niet van vinden, thuis of op je werk. Niemand zou het ooit kunnen begrijpen, niet jij die immers het voorbeeld…

God Als je nou aan mij vraagt: ‘heb jij een rot jeugd gehad?’ dan moet ik toegeven : ‘nee!’ De mensen om mij heen hebben allemaal geweldig hun best gedaan om nog iets van mij te maken. Het is gewoon niet gelukt net als bijvoorbeeld bij een taart die je in de oven zet : je kan hem er nog zo goed op voorbereiden: eenmaal in die oven moet hij het toch…

Van binnenuit door wormen gegeten met m’n stalen schep hakte ik kwallen doormidden en dacht dan steeds aan die grote rooie rotte kop van de bovenmeester : “van der Kwal”, schreeuwde ik uitgelaten in de onmetelijke leegte die helemaal tot Engeland doorduizelde met z’n onheilspellende Noordzee schuimkwasten van zwart verderf. ‘Hak je tenen er niet…

...en hield aan tot haar laatste ademtocht. De schelpen rond haar ranke lijf bleven door de meteorologische omstandigheden in een rancuneuze strijd verwikkeld. De ene draaide eromheen, de ander ontkende en de volgende sprak heel misschien de waarheid, hoewel: wat ís waarheid in een woud van leugens? Deze vraag, samen met vele andere, maar vooral deze…

Niemand heeft het kunnen zien wat mijn ogen hebben waargenomen. Niemand heeft gehoord wat er is gebeurd en niemand heeft de verschrikkelijke pijn kunnen voelen, de pijn die mijn hart als een dolk heeft geraakt, de schrik van mijn leven, dit beleven aan het einde van mijn bestaan. Het huis was leeg en een muffe lucht van schimmel en rottende resten…

Het is maar zelden dat ik een droom kan onthouden, maar deze keer was het goed raak en zat ik er letterlijk en bewust in gevangen. Ik bevond me ergens in een bepaalde wijk van Amsterdam, lange straten, korte, benauwde steegjes. Ik liep langs een hoog en rijk flatgebouw, waar ik getuige was van een moord, de moordenaar zag dat ik hem herkende, terwijl…

“Verdomme, meiske, wat heb je nu alweer mee?” vroeg haar vader, lichtjes het hoofd schuddend, zich af. Hij zei het niet hardop. Hij wou haar diep en vermanend in de ogen kijken maar Brigitje gunde haar papa geen blik. Al haar aandacht ging naar haar samengehouden handjes waarin ze zorgvuldig een grote huisjesslak koesterde die ze onvrijwillig aangetrapt…

Naast wereldberoemde verhalen zoals ‘de vliegende Hollander’ bestaan er minder bekende plaatselijke verhalen. Dit verhaal speelt zich af in Parijs tijdens de Franse revolutie. Als kind geloof je alles en vroeger waren ook volwassenen goedgelovig omdat men geen kennis had om de verhalen te weerleggen. Het werkt tot op de dag van vandaag, je kan de…

Het verhaal begint op 8 november 1938, in een klein restaurant in de Altstad van Hamburg... De Alt-Hamburger Aalspeicher is sinds de 16e eeuw een bekend visrestaurant aan de Deichstrasse. Het plafond is bruin verkleurd door sigarenrook, de tafeltjes dicht op elkaar. Kleedjes en dikke gordijnen dempen de gesprekken. Aan een tafeltje bij het raam…

(voor Gerrit Achterberg) Voortvluchtig, altijd maar rennen van de moordzolder, waar je stofwolken achterlaat en niemand in je ziel laat kijken, want het woord draagt enkel vrucht als het in goede aarde valt. Wat voor ogen is dompelt zich in het goud van de eeuwigheid, zolderkamergedachten die uit angst wegzinken in de gekte, al had je vrienden zoals…