Hartenkreten over psychologie

...en zo verschenen zij beiden op het toneel, op het "podium" van mijn leven dat al door zovelen bezocht was en dat zij ook eens weer zouden verlaten. Zo deden beider persoonlijkheden zich aan mij voor, die ik zou willen kenschetsen als respectievelijk uiterst filantropisch en misantropisch en als onderling geheel tegengesteld. Geen enkele kwaadaardige…

"Ik ben boos" verklaart men bij vele gelegenheden, ook in de media, alsof men als een vuurvliegje, opgeladen met sentimenten, niettemin machtige vleugels bezit die men uit zou kunnen slaan om de oneindige, ontzagwekkende kosmos te bedwingen; het heelal dat echter geen boodschap heeft aan een nietig vuurvliegje.... Ook denkt men kennelijk vaak dat het…

Je zou toch denken dat met het ouder worden melancholie wat minder wordt. Dat heb ik gehoopt althans. Maar het tegendeel is waar: ze wordt erger. Vroeger ging het luisteren naar liederen van Schubert gepaard met genieting van de schoonheid en een zoete pijn. Die tijd is voorbij, de pijn is allang niet zoet meer. Melancholie melancholie, dit is…

Ze zei: er zit geen gebruiksaanwijzing bij en ik antwoordde dat klopt, die zit er inderdaad niet bij! Ze zei: ik doe maar wat m’n gevoel me influistert en ik zei, dat is slim! Ze zei, ik heb het niet geleerd, waarop ik zei: ik evenmin! We doen waarvan we denken, dat het goed is! Ja zei ze...met een zucht! Het is lastig om over te brengen…

Nog even over het televisieprogramma 'Iedereen Verlicht', die op 10 maart 2019 werd uitgezonden. Daarin werd er negen minuten aandacht aan mijn dierbare zielszuster Elisa Namaste besteed. Veel te weinig tijd uiteraard, maar het is een redelijk begin. Narsingh Balwantsingh deed het uitstekend, gezien de korte tijdsspanne en de luchtige toon van het programma…

Eva Jinek gaat gewoon door met haar babbelprogramma, terwijl ze zwanger is. Niks geen zwangerschapsverlof, maar pittig bezig blijven als beeldbuisjournaliste. Ze is natuurlijk voller geworden, maar ook zachter, moederlijker. De ijskoude intellectueel van voorheen is ingewisseld voor een zichtbaar emotioneel betrokken persoonlijkheid van hoge allure…

Als kind moest ik altijd na meneer de uil van de fabeltjeskrant om zeven uur naar bed en bleef tot negen uur wakker en zei mijn gebedje op bij mama met knuffelkonijn blauw op klein kamertje en was vijf uur wakker en ging met lego spelen met een lepel tomatenkutcup. Bij opa en oma pake en beppe in het fries ging dat anders bij logeren. Ze gingen om negen…

Een eeuwigheid geleden stonden twee mensen in een soort van vuur en vlam, daar kwam een aantal kinderen uit voort en ben ik er eentje van! Het woordje vuur komt er in voor, al was ik er geen getuige van! Het vuurtje laaide op of doofde langzaam uit, want dat laatste kan natuurlijk ook! Wanneer het vuur gedoofd was, kwam er in veel gevallen een echtscheiding…

Het zal de zogenaamde verzamelaars vreemd in de oren klinken, of in dit geval, vreemd om te lezen, maar ik kan niet tegen rommel. Wanneer je me vraagt: wat versta je onder rommel?, dan moet ik bekennen dat er bij mij al snel sprake is van rommel. Of dit komt omdat ik in een grijs verleden in de thuiszorg werkte alsmede voor een schoonmaakbedrijf, geen…

Onlangs ging ik met het spoor terug naar Gouda. Door werkzaamheden aan de rails was de heenreis al behoorlijk irritant, want ik moest een groot deel met de metro richting Amsterdam-Centraal. Dat was behoorlijk lastig, omdat mijn Kruidvat-dagkaart niet reageerde op de poortjes van de metro, dus glipte ik met welwillende reizigers mee. De zombies, die…

De titel zegt alles en meteen ook niks, want iedereen kent kersen, en mits ze niet uit een potje komen, ze vers in een bakje gegeten kunnen worden, kun je, ook al: mits, je verlagen tot kersenpitten spugen. Tja, als je ergens zit, waar dat niet uitmaakt en je niemand belaagt met die pitten, is er nog geen man overboord. Nou is er natuurlijk geen…

Zojuist zag ik Thomas Rosenboom op NPO2 met een nieuw schrijftalent in de weer. Ik heb ooit een lezing van Thomas in hartje Amsterdam meegemaakt, vlakbij het spookhuis van Harry Mulisch. Toen leek zijn postuur ook al niet bij zijn griezelig pedante stem te passen. Ik vond het nog erger om opnieuw de arrogante tronie van hofnar Mai Spijkers te zien,…

Ruim tien jaar geleden namen wij Lex in huis, een zwerfkat die we hadden meegenomen van een vakantie. Lex werd getolereerd door Trix, de oudere kat die we al jaren hadden. Heel uitzonderlijk, want Trix haatte alle andere katten en katers in het bijzonder. Thuis probeerden we Lex te laten wennen aan het kattenluikje, maar dat lukte niet. Zelfs als…

Waar het over gaat, kan ik niet vertellen zonder oprechte luisteraar. Degene die tegenover mij zat wilde het eigenlijk niet weten: een moeder die een kind doelgericht met de dood bedreigt. Het liefst wil men het afdoen met: dat lok je zelf uit. Verraad komt van een naaste die je hebt vertrouwd. Ik weet niet wat psychologisch erger is te moeten voelen…

Ineens wanneer ik naar buiten kijk, begrijp ik iets van de herfst- depressies, ineens snap ik waarom mensen " last hebben van het weer" want het is somber buiten en niet te zuinig ook. Daar, waar het gisteren mistig begon, klaarde het later op en werd de dag toch nog iets van opklarend, maar dat zijn de weergoden vandaag een beetje vergeten. En…

Wanneer iemand buitensporig moet lachen - of juist niet - beweert die man of vrouw soms zich ziek of dood te lachen. Maar kan iemand zich werkelijk ziek of dood lachen? Voor mij is het geen vraag: zeker weten kan dat. Een beetje rare tante zou eens op mij passen toen ik een kleine jongen was en mijn ouders weg moesten. Ze heeft mij toen - zonder…

Ze vroeg me: heb je even tijd voor me en ik zei natuurlijk, kom maar, de deur staat open. Ze was er zo, alsof ze achter de deur had gestaan. Ik wil zo graag gewoon, gewoon zijn zei ze en ik liet haar. Hier ben ik gewoon, gewoon zei ze, maar daar, daar wordt zo op me gelet dat ik niks zeggen kan, daar wordt naar me gekeken alsof ik anders ben. Ben…

Met een soort van weemoed voel ik het natte zand onder mijn voeten wegslippen. Zandkorrels glijden en glippen tussen mijn tenen. Mijn voetzolen zakken dieper weg , terwijl het zeewater klotsend in kleine golfjes, op en af in schuimende kopjes mijn benen omcirkelen. Een stukje van mijn kindertijd zweeft voorbij en zoekend rakel ik de beelden op van…

Gedoseerd met voldoende relativering van de eigen belangrijkheid, plaatste Jacob van Schaijk recent een interessante hartenkreet. Volgens mij raakt Jacob een gevoelig punt. Ook voor proza geldt hier een fors spanningsveld. Milde kritiek, of verbazing en verbijstering op inhoud, of soms op vorm, blijft lastig. Al gauw duikt dan het begrip gebrek aan…

Met een bepaalde regelmaat breng ik mijn sprookjesachtige pennenvruchten op de site www.nederlands.nl. Tja, wellicht heb ik een neurotisch brein vol denkbeelden, die schots en scheef staan, kant noch wal raken. Ik heb nu eenmaal behoefte om dit naar buiten te gooien.... Dring ik deze verhalen mijn lieve lezers te veel op? Begrijpelijkerwijze lezen…

Als toegift en extraatje na de massage plaatste de therapeut nog even de klankschaal op het middenrif van de cliënte die willoos en kwetsbaar lag uitgestrekt op de massagetafel. Wie weet immers welke tot nu toe verborgen gebleven, interessante en mysterieuze (jeugd-)sentimenten en gevoelens op zouden wellen uit het diepste innerlijk van de gedupeerde…

Wat zou jij doen als de Alkmaarders ineens besluiten om jouw woonplaats plat te bombarderen? Als het Hollandse leger ineens jacht op jou gaat maken, omdat je je verdacht gedraagt en niet chauvinistisch genoeg bent? Als de geheime dienst jou ineens 's nachts gaat martelen, omdat ze vermoeden dat je een staatsgreep voorbereidt. Dat Oranje-gezinden je…

De realisatie van het kwaad ligt op mij. Ik kan wel doen, wel willen doen, omdat de mensen dat eisen, alsof alles opgewekt gewoon weer doorgaat, maar dat lukt niet. Ik heb de lust in haar ogen gezien, tot kwaad. En ik vat het niet, zoals elk ander mens dit niet vat. Omdat het niet te vatten is. Ik ben bang dat psychologen mijn enscenering van ongeloof…

In haar ogen, in haar stem, heb ik gezien en gehoord dat ze geniet van mijn verlies. Omdat het zo onbevattelijk is om te geloven, sta ik hierin letterlijk moederziel alleen. Mensen vatten niet of willen niet vatten wat ik vertel en ze schuiven het probleem naar mij. 'Wie zo'n moeder heeft zal dat wel aan zichzelf te danken hebben, je moet vergeven…

Eva Jinek, vrijdagavond 5 juni 2015. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar krijgt, maar Monique Samuel schuift weer aan in een veelbekeken talkshow. Haar haar is als van een jongeman geknipt en ze probeert in haar fysieke houding wat boers over te komen. Eva kondigt alvast aan dat Monique heeft besloten om nu een man te worden, alsof het niets is.…

In Letter & Geest van dagblad Trouw (7 maart 2015), gewijd aan waanzin in leven en letteren, stond een interview met de filosoof/chemicus André Klukhuhn, getiteld 'Waanzin, een zegen voor de mensheid'. Hij vindt dat de waanzinnigen zich moeten emanciperen en dat waanzin cruciaal is voor de instandhouding van de mensheid. Dit beweert hij zonder zelf…

Het is tijd voor herwaardering van de draak. Ja, ik val maar meteen met de deur in huis, want het zit me hoog. Teveel en te vaak kom ik teksten tegen die nog verwijzen naar de westerse negatieve kijk op dit bijzonder mooie dier, dat zoveel prachtige eigenschappen bezit. Zelfs een tekst van Hans Stolp om de draak in onszelf te verslaan, een ritueel dat…

Sanne Jansen leed aan een heftige vorm van een borderline-persoonlijkheidsstoornis, zware, chronische depressie en psyche ondermijnende slapeloosheid. Ze deed aan automutilatie en ze voelde zich verschrikkelijk leeg en eenzaam. Ze is bijna tien jaar lang behandeld en ze gebruikte anti-depressiva. De vraag is of ze wel de juiste anti-depressiva en de…

Hoe verlichtend het soms voelt van weer een stukje achter te laten..... In de broze vergeelde bladzijden van het oude versleten dagboek, vervagen de aaneengeregen letters tot nog slechts schimmig verleden. Als trosjes spelende beelden worden ze verdrongen door het nieuwe heden en verdwijnen ze als vlinderende scherven uit de grachten van het thuisfront…

U leest het goed, qua lifestyle is dat helemaal in. Cameraatje in de hand, focus op mezelf en een notenhouten wandmeubel op de achtergrond. In de hoop dat het servies van oma heel blijft terwijl ik mezelf voor de kop schiet. Ziet u het voor zich, mijn hersenen uiteen gespat boven een erfenis waarvan ik niet weet waar het heen gaat. Mijn lippen krullen…