Alle inzendingen over Annemarie Schwarzenb

(voor Annemarie Schwarzenbach (1908 - 1942)) Je bent geboren op 23 mei 1908 in Zürich als Annemarie Minna Renée Clarac-Schwarzenbach. Je was een telg uit een extreem rijke familie van industriëlen. Jouw vader was de rijke textielmagnaat Alfred Emil Schwarzenbach (1874 - 1940).…

(voor Annemarie Schwarzenbach (1908 - 1942)) Je bent geboren op 23 mei 1908 in Zürich als Annemarie Minna Renée Clarac-Schwarzenbach. Je was een telg uit een extreem rijke familie van industriëlen. Jouw vader was de rijke textielmagnaat Alfred Emil Schwarzenbach (1874 - 1940).…

(voor Annemarie Schwarzenbach (1908 - 1942)) Je bent geboren als Annemarie Minna Renée Schwarzenbach op 23 mei 1908 in Zürich. Op je vierde verhuisde je met je gezin naar Bocken Estate in Horgen, nabij het Meer van Zürich, waar je opgroeide. Je vader Alfred Emil Schwarzenbach was een rijke zakenman in de zijde-industrie.…

Annemarie pakt haar rode handtas van de grond en maakt aanstalten om te vertekken.…

Jan was nog getrouwd met Maria de Roo, met wie Annemarie het heel goed kon vinden. Maria en de kinderen bleven in het huis van Jan wonen, ook na het huwelijk met Annemarie. De moeder van Annemarie vond Jan te min voor haar dochter. Ze zei: 'Wat moet je met zo'n artiest?' In november 1969 verscheen Jan's populaire roman 'Turks fruit'.…

Wereld zonder kou De sprankelende kleuren Mijn lente voor jou…

‘Ik doe het niet met Annemarie. En ook niet met andere vrouwen. Begrijp je dan niet dat ik van je hou!’ ‘Maar die mailtjes en die smsjes dan.’, vraagt ze. ‘Lieverd, binnenkort ben je jarig. Dan word je 40. Samen met Annemarie organiseer ik een verrassingsparty voor jou. Speciaal voor jou, schat.’…

Annemarie kijkt Jaap nu heel diep in zijn ogen. ‘Ik ben geen speelbal, Jaap. Ik ben het beu!’ Jaap realiseert zich dat hij wel eens beide vrouwen kwijt zou kunnen raken. ‘Misschien wil Monica hem wel niet terug na wat er allemaal gebeurd is. Dan maar stoppen met Annemarie? Nee, dat toch ook niet.…

Leeg te midden van drukte Niets raakt me Zoektocht naar vervulling Onrust vragen Heen weer waar Weg wanneer Geen leidraad, signaal Teken aan de wand Mijn eigen pad Mijn eigen hart Betrouwbaar als Los zand Ik licht mijn hoofd op Strek me uit naar iets daar ergens dat moet toch wel Hart is ‘t spoor bijster Dwalende vragen…

....Ik sta weer voor de vitrinekast en bewonder mijn verzameling. Prachtige flesjes en karafjes met de heerlijkste geuren, de mooiste kleuren.. Daaronder, zijn collectie. Mineralen uit alle landen, sommige zo fraai, als edelstenen uit een duizend-en-een-nachtverhaal.... Ik open de kast en neem de paarse stenen voorzichtig in mijn hand...stenen…

...Ze komt naar je toe... en pakt je vast..., heel zacht... Met grote ogen kijkt ze je aan, haar hele gezichtje lacht... Dan spontaan, een dikke kus.. De blauwe oogjes stralen.. En ze kijkt weer, niet begrijpend, naar mij... ..waar moet ik de moed vandaan halen... ..Ik vecht tegen de tranen, als ze 'lieve opa' zegt... Waarna ze je foto…

Het is een rumoerige klas, ik ken niemand en ik mis Annemarie.…

Het was wel oppassen geblazen voor Annemarie, een magere vrouw van in de vijftig met rood haar. Op een keer toen ik haar huis voorbij liep, hoorde ik achter mij een harde plons. Ik keek achterom en zag Annemarie boven voor het raam staan met een pispot in haar hand en ik rook een sterke urinelucht. Dat is toch niet normaal, hé?…

Wat deden Bram en Annemarie in Franco’s Spanje? Beiden uit Amsterdamse politiek bewuste, vrijzinnige milieus, de tweede wereldoorlog nauwelijks 15 jaar voorbij, beiden geconfronteerd met directe gevolgen. Bram uitgesprokener–joods en politiek bewust qua achtergrond. Hij had intellectueel groot overwicht zoals Annemarie steeds betoogt.…

Wanneer men zegt dat je een engerd bent, Een griezel waar de kindertjes van schrikken, Dan hoef je dat natuurlijk niet te pikken En zeker niet als Franse president. Die term is voor Chirac hoogst ongepast. Hij is veeleer een windbuil en een kwast.…

Uzès, juni 2002 Daar over die muren heen, Waar de avond niet meer naar vervulling hoeft te reiken, Daar bevinden zich de zielen Van alle kikkers die met inkt getekend zijn, Van de libellen die hun licht verspreiden alsof het niet ophoudt, En van díe vissen die nauwelijks zichtbaar zijn. Zij hebben daar vrede. Hier onder is de toegang…

Het eind van weer een zomer in Almere, septemberzon, mijn tuinstoel en mijn glas, een crossfiets en een skippybal, het oude gras dat voor mijn ogen groeit, de zeven peren van onze nieuwe perenboom. Het was misschien niet veel, maar toch: het stond ‘m goed! De warme middag werkt op mijn gemoed. Ik ben tevreden. Ik lig waterpas. Steeds minder…

Annemarie ging samen met jou aan de drugs en de alcohol.…

Als op melkenstijd Annemarie de boer uit de bedstee riep, riep hij: ”Ik ben nog met Smytegelt doende.” Hij inspecteerde vele jaren dagelijks de roerselen van zijn ziel en ging bekommerd om zijn eeuwig lot heen.…

Annemarie woont en werkt nog steeds in Antwerpen en ze is hoofdredacteur van 'Tekengenootschap Pictura'. Schrijven doet ze ook in opdracht. Haar vader heeft ook een grote passie voor de schilderkunst. Zij maakt olieverfschilderijen en ze schrijft ook nog eens sprookjes.…

Bij Annemarie onder het melkvee, ponyfluisteraar, subsidiair ten eigen bate, van de prins geen kwaad. Familieman in hart en nieren, en publique uiteraard. Een van de toffe jongens, dus onvermijdelijke gast bij Mathijs. Gezellig aanschuiven, boordje open, out of bed look, bedachtzame antwoorden op onbenullige vragen, beetje dollen met Mulder.…

De veelgehoorde opvatting dat vrouwelijke lezers van streekromans net zo rechtlijnig, eenvoudig en conservatief zijn als de personages in hun favoriete boeken, berust op een vooroordeel.…

Chronisch zieken met een lage sociaal-economische status zijn ernstiger ziek dan chronisch zieken met een hoge sociaal-economische status. Los daarvan gaan chronisch zieken met een lage sociaal-economische status ook nog sneller achteruit in mobiliteit.…

Wat ben ik trots op Martine en AnneMarie zoals zij hun woord doen. En Robert, die psalm 69 leest, vers 1 tot 14 en 31 tot 37. Zelf voel ik me elke minuut gesteund door Erik, dankjewel, door jou onvoorwaardelijke steun kon ik rechtop blijven staan en mijn gedicht lezen. Dan komt het moment om de kist te sluiten.....…

Je verwijderde je meer en meer van Annemarie en jullie zonen en uiteindelijk ben je van haar gescheiden, waarna je opnieuw trouwde met de bejubelde actrice Anita Björk (1923, Tällberg), die in het Koninklijk Dramatisch Theater te Stockholm in meer dan honderd stukken speelde.…

(voor Annemarie Ladewig (1919 - 1943)) Je bent geboren op 5 juni 1919 in Neidenburg, Oost-Pruisen, waar de rivier de Neide doorheen stroomt en waar het kloosterkasteel Neidenburg staat, althans de herbouw. Daar woonde de ook in Neidenburg geboren schrijver/journalist/historicus Ferdinand Gregorovius de eerste elf jaren van zijn leven.…

Je hoopte samen met de andere vrouwen op vrijlating, omdat er geen proces was geweest en je schreef aan je verloofde 'Als ik maar wist wat morgen gaat brengen, tot ziens en ik kus je, geliefde, en intiem, altijd jouw Annemarie. Ik ben in orde!'.…

Door al het gedoe met Annemarie is het alweer een tijdje geleden dat ze samen op stap zijn geweest. Binnen heerst er een ontspannen sfeer. Het is gezellig druk. Meegezogen door de harde muziek beweegt Jaap zich zelfverzekerd tussen de mensenmassa door naar achteren, richting de dansvloer. ´Wat wil je drinken?…

Tweede scene: op de boerderij bij boerin Annemarie. Annemarie praat zo Rotterdams, dat ze bijna een karikatuur van zichzelf wordt. De woordstoppers, nietszeggende ijsbrekers en praten-om-het- praten, volgen elkaar in snel tempo op. Er is een boer die naadloos bij haar aansluit. Denk ik. Maar ik kan me vergissen.…

Annemarie van Galen, een vrouw van ong.50 jaar blikt terug op de dood door een verkeersongeluk van een ,,hartsvriendinnetje." Toen het gebeurde waren de meisjes 13 jaar. Als kind mocht de vrouw niet rouwen. Alle tastbare herinneringen - briefjes, foto's, de rouwkaart e.d.moest zij aan haar ouders afgeven.…