Alle inzendingen over De wi

Vervolgens weerklonken, alsof het een volksgedicht was de onschrijfbare woorden : ‘Allewiejo, Allewajo, Allewiejo wajo woef, wie de louf wie de bouf wie de boede wie de pest wi de louf bouf bouf. Allewiejo, Allewajo, Allewiejo wajo woef ‘.…

'Die-die jo-jongen wi-wil ik nie-niet meer in-in mij-mijn kla-klas hebben!'. Hij sputterde speeksel in het gelaat van de hoogst verbaasde directeur. Nadat de ontspoorde leraar was verdwenen, besprak de directeur het voorval heel rustig met mij en mocht ik van blaam gezuiverd gaan.…

' 'Wi-j drink alles!' Als we twee slokken genomen hebben, vraagt de man al of we er nog één willen. Zijn vrouw komt met een enorme schaal kaasblokjes aangelopen. We worden op de foto gezet. Ik krijg een rondleiding door het huis en we moeten beslist volgend jaar terugkomen.…

Araucanian - Wi tripantu in che Asturian - Bones Navidaes & Gayoleru anu nuevu!…

'Wi-wil je een lift?', vraagt hij op een vrolijke wijze, maar zij schudt haar hoofd en zij zegt, dat het prima gaat. Een tijd volgt ze zijn heen en weer gaande achterlicht, tot die verdwenen is. 'Het is verrekte koud!', denkt Ursula, 'ik moet zo snel mogelijk een onderdak zien te vinden, want anders vries ik nog dood!'.…

U zit op een avond thuis op uw comfortabele bank naar een tv-programma te kijken. Direct na afloop komt er reclame voor knabbelnootjes op het scherm. Ach ja, denkt u bij uzelf, een handje nootjes, dat is nou precies waar ik trek in heb. Maar ja, toen u vanmorgen voor de spiegel stond, had u zich nog ernstig voorgenomen om vandaag nog te beginnen met…

De wind De wind neemt de vorm aan van een deur De deur leidt naar een holle weg Weg van de ooit nabije dagen Die vervagen in de wind De wind die aait bemint niet Hij draait als een lus om een andere lus Heen en weer als een lint Dat niets verbindt Als nevel van leven verwaait lust Drijft over een lome vijver Waar de lucht wankelt en…

Deze keer had ik er wel zin aan gehad...... Het lijkt mij haast vanzelfsprekend dat ik zeer graag de tegen de wanden van de "Vriendenkraal", een in Afrikaanse stijl gebouwd optrekje op het terrein van het Safaripark in Hilvarenbeek, geposteerde en in potten met helder, sterk water ondergebrachte foetussen en embryo's, voor mij de zo kwetsbare getuigenissen…

'Kom, Annelie, we gaan, van deze dwaze kerel wi;;en wij niet eens een hostie krijgen!', zegt Gérard, die de kandelaar in zijn hand houdt. Na iets van tien meter te zijn weggelopen, zegt Gérard tegen Annelie: 'Je moet nu zo hard mogelijk de kerk uit rennen en niet achterom kijken en weet, dat ik eeuwig van jou zal blijven houden!'.…

Als een wolk van zalige ogen, Uit het land waar 't eeuwig zomert Opgevangen in de teerheid Van matzilvren spiegels, hangt het Wonder van de goude middag Over winterzee en -stranden, Aureool van weinige uren Om de lichtheid onzer ogen... Die de dalen uwer stilten Bedt temidden van de stormen, Die de schrijnen uwer heemlen Boven…

Alles gaat goed, buitengewoon geen zee te hoog, taak te zwaar noch probleem, komt voor elkaar de wind staat gunstig en is schoon Dan volgt een -slag op donderdag of welk etmaal ook zwart blad zij de sprong uit nood d`r niet meer bij doch smeken om een wonder mag Het vloeken na `t gebed tevoren als niks meer in de puzzel past terwijl het…

Dit loopt altijd uit op schade voor de reputatie. Iedereen deugt als vijand maar niet als vriend. Weinig mensen kunnen van nut voor ons zijn, bijna alle ons schaden. Zelfs de adelaar nestelde niet meer veilig aan de borst van Jupiter vanaf de dag dat hij ruzie kreeg met een kever. De heimelijke vijanden die op een kans loeren, gebruiken de hand van…

Een pianist met fraaie aanslag. Kreeg van de fiscus als cadeau. Geen applaus, wel heel veel aandacht. Maar dat vond hij maar zo, zo. Hij kreeg een boete opgelegd. De fiscus zei: u speelde zwart. Hij vond dat echter niet terecht. En ontkende dus glashard. ‘Ik speel op 88 toetsen. De een is zwart, de ander wit. Het valt echt niet te ontkennen…

Wervelend komt de wind klaar strijkt neer een musje doodstil gelaten neergedrukt met opgeblazen veren het kent waar anderen nog zoeken zijn plaats in het heelal komen en gaan leven om leven dood om dood waarschijnlijkheid met eigenwaarde een ritueel.…

De tijd staat stil, De wind stopt met waaien, Dit is alles wat ik wil, Ik streel door m’n haren. Vogels stoppen met fluiten, Het wordt muisstil, Bloempjes ontluiken, Dit is alles wat ik wil. Kinderen stoppen met lachen, Speelgoed ligt onbeweegelijk op de grond, Ik zit hier op jou te wachten, Kijk wat dromend in het rond.…

Ik was een lieve katholieke jongen, verzamelde doppen van melkflessen voor een donkerbruin vermoeden van schuld, heeroom kwam eens per jaar uit zijn habijt en droeg dan een pak, maar wel dat boordje, hagelwit, melkwit, foeterde ons bijkans uit in kleur bekennen, er werd volgens hem niet genoeg gedopt. Heeroom is voor de gek gehouden, een duister…

De laatste jaren boden politici in grote aangelegenheden excuses aan: De Canadese premier Harper stelde: ‘De regering erkent dat de gevolgen van het Indiaanse kostscholenbeleid negatief waren en dat dit beleid schade toebracht aan Indiaanse cultuur en talen. De Canadese regering biedt haar verontschuldigingen aan. Het spijt ons.’ De regering…

Met de leeftijd worden we minder flexibel. Dat komt eerder omdat we minder flexibel willen zijn dan dat we niet meer flexibel kunnen zijn.…

Iedere radicale verandering bezorgt, min of meer, chaos. Als men die chaos verwijdert, blijft van die radicale verandering dikwijls weinig anders over dan een kleine wijziging.…

Gisteren zag ik drie mannen in een viswinkel in de palingsoap praten over ontwikkelingshulp. Ze waren het gloeiend eens en leken precies te weten waar het over ging. Vandaag las ik een artikel over popmuziek. Ik heb geen verstand van popmuziek en lees daar dus bijna nooit artikelen over, maar dit artikel trok mijn aandacht. Het opende met het verhaal…

Ruimte van gedwongen oponthoud. Stoelen in een halve cirkel. Rust en gefluister. Weekbladen uit een stapel getrokken en deels uit een map ontsnapt, verspreid over de als tafels gebruikte, brede stoelleuningen. Ik wil niet wachten maar doorgaan met mijn leven. Waarom zou ik wachten? De tijdschriften liet ik liggen, omdat mijn leesbril…

Niet kennis, maar verstandig omgaan met wat je niet weet: dat is wijsheid. (Bas Haring, 2009)…

Van winters hield ik niet. Ik hield niet van de winters in Nederland, de winters in Amerika vond ik te koud, ik had geen fijne herinneringen aan de winters in Engeland. Ik had iedere keer weer die fantasie dat ik misschien de genen van een beer had, omdat ik verlangde naar een winterslaap in een behaaglijk zelf gegraven hol, met donsveertjes en kaarslicht…

De wijze waarop Geert Wilders (PVV) meent met zijn politieke tegenstanders te kunnen omgaan - nu weer door het plaatsen van een nogal ongepaste nepfoto van Alexander Pechtold - is tekenend voor zijn maniakale inborst.…

Dankzij de goedgunstigheid van de "armoedzaaiersbeweging" in Tilburg heb ik eveneens toegang tot Safaripark "Beekse Bergen" en een snelle bus brengt me daar op een winterdag die het eind van het jaar al inluidt. De felle kou van december doordringt mijn overigens toch dikke jas en kwelt en geselt mijn lichaam. Het park ligt uitgestrekt bezijden de…

je glooide zonnebloemgeel in heuvels omzoomd met het groen van struweel je plooide het ruisende water in dalen vol rots en geklater ik voette de heuvel in pad topte het uitzicht in een palet dat ik nooit heb gehad doekte natuur met frivool franse slag in een uur maar kon haar ziel toch niet grijpen in het daalse café na twee…

Sprakeloos – Zachtjes wiegend Op de wind. Sprakeloos – Mijn handen op je heupen. Vergeten dat er ooit Een verleden is geweest. Slechts het nu En hier – Bij jou.…

U zit op een avond thuis op uw comfortabele bank naar een tv-programma te kijken. Direct na afloop komt er reclame voor knabbelnootjes op het scherm. Ach ja, denkt u bij uzelf, een handje nootjes, dat is nou precies waar ik trek in heb. Maar ja, toen u vanmorgen voor de spiegel stond, had u zich nog ernstig voorgenomen om vandaag nog te beginnen met…

Winterwarmte We nemen de kranten, beplakken de benen als soms etalages hun ruiten, verzekeren zo warmte van lijven naast elkaar in het donker te blijven, te rijpen. Waarom we geen dekens mee hebben genomen. De lucht van de nacht tussen ons is te kostbaar om met stof te bedekken, we lezen liever papieren berichten om de wereld veilig te…

In mijn denken speelt de overtuiging dat de natuur (inclusief de mens) onderworpen is aan strikte causaliteitswetten een belangrijke rol. Als de mens integraal deel uitmaakt van de natuur, is hij immers logischerwijze ook onderworpen aan de natuurlijke wetmatigheden (waaronder strikte causaliteit). Als die uitgangsstelling juist is, sluit ze uit dat…