Alle inzendingen over FEESTGEDRUIS

Tanka Luid schalt het zaaltje; feestvierders staan dicht opeen. Muren vol scheuren scheppen ruime geest, stemming van laat je gaan, hoe dan ook. Tekst in proza Bij het vrolijke feest van vlak voor de vastentijd is het beschaafde café prop- en propvol. Luisterend naar bekende liedjes verdringen de mensen elkaar steeds of moeten stil blijven…

balonnen zou ik willen blazen bolle kleuren zwevend boven ´t feestgedruis in een mandje - samen - wuivend drijvend naar hoger sferen.…

Gelukkig dat ik niet was uitgenodigd, Omdat dat feestgedruis me toch niet zó ligt. De Boekenweek vier ik hier in m’n stoel. Ik lees het Boekenweekgeschenk van Giphart En luister naar het Requiem van Mozart.…

Dus maken wij in al het feestgedruis alléén reclame voor het koningshuis.…

Dorpsgevoel nèt buiten de stad in de muziektent speelt Thé Lau met band onweer heeft vannacht de lucht geklaard warme geslotenheid open gemaakt het is afgekoeld hier op straat feestgedruis maskeert een slecht moment ik geef me over aan de roes van de muziek en geniet van wat het leven mij biedt…

ik sta stil en geef je het geschenk van mijn woorden verpakt in ‘t feestgedruis van jaren ik houd je vast volg mijn hart en geef je belletjes aan een rozenstrik je stem wordt wat grijzer mij zachtjes bekorend wanneer het begin van alles zich herhaalt je lachte loom in ’t hoge licht de herfst wat buikig gebogen…

het is al te laat ongetrouwd in de galm van het feestgedruis gevallen jij speelde Jezus en dacht aan de luipaarden in jouw hoofd mag ik ook een stukje sluier misselijkmakend schreeuw je het uit als je al vanavond naast mij komt liggen streel mijn haar dan en fluister wees gezegend later komt niet meer spijkers in mensenvlees…

ik wandel nog even langs voor ik ook wat rust werelds en in kleur ver weg van feestgedruis tussen beken en sparren de ster zoeken die naar ’t schijnt de weg wel weet met een mond vol tanden zoek ik een wens , iets zinvols rust zacht klinkt zo banaal vertel me dan, iemand wat wens je nu eigenlijk een dode met kerst?…

Er schuilt een dichter in mijn huis Ze doet me telkens weer verbazen Ze laat het sneeuwen met de Pasen En kweekt pioenen in haar kluis Huilt middenin het feestgedruis En zweeft ongrijpbaar door de mazen Er schuilt een dichter in mijn huis Ze doet me telkens weer verbazen Ze drinkt haar thee uit borrelglazen En strijkt haar plooien op ‘t fornuis…

ogen dromen feest je lippen zijn vannacht weer heel intiem geweest ik heb ze rood gekust toen lachten ze ontblootten blikken stemden glanzend in fluweelzacht hebben we genoten in flarden muziek zong liefde haar lied en fluisterde passie de wereld bestond even niet alleen je handen op mijn huid in een zacht intens bewegen het feestgedruis…

Zwaveldampen ontsmetten het gebeente van de te laat vertrokken gastheer wachtend tot al het feestgedruis bedaarde Nog regent het as over vergeten jassen waarin versteende grimassen veel duiden maar niets meer zeggen voor doden stil en niets meer uit te leggen Voor eeuwig lijkt de dis gedekt in kringen lava, in roet gevlekt Ooit zal de…

Zwaveldampen ontsmetten het gebeente van de te laat vertrokken gastheer wachtend tot al het feestgedruis bedaarde Nog regent het as over vergeten jassen waarin versteende grimassen veel duiden maar niets meer zeggen voor doden stil en niets meer uit te leggen Voor eeuwig lijkt de dis gedekt in kringen lava, in roet gevlekt Ooit zal de…

altijd ouder, zelden wijzer elke keer een beetje strammer telkens weer een tintje grijzer en ook het volgende is jammer want iedereen moet zo nodig zoenen ook als ik dat geheel niet moet klef, nat, niet weg te boenen lippenstift op heel m’n toet en goedbedoelde snuisterijen taartjes in het feestgedruis gouden dag voor posterijen…

Ik bevond mij enigszins verwezen en verweesd alleen aan een tafeltje en keek uit op het feestgedruis vis-à-vis met mijn broodje kaas en mijn chocomel. Men schroomde niet blikken in mijn richting te werpen om mijn wellicht merkwaardige maar eigenzinnige isolement. Min of meer brutaal of onbeschaamd beantwoordde ik hun nieuwsgierigheid.…

Ik wilde niet meer blijven in het feestgedruis. De stemmen verstomden, ik was met mijn gedachten ergens anders. De regen kwam. Uren heeft het geregend. Weg mooie dag, hallo verdriet. Wat moet ik nu? We zijn een huis aan het bouwen. Dat gaat niet zonder mijn salaris. Ik maakte me zorgen.…

Dring' luid, van uit ons feestgedruis Die beê uw hemel in: Bewaar de Vorst, bewaar zijn huis En ons, zijn huisgezin. Doe nog ons laatst, ons jongst gezang Die eigen wens gestand: Bewaar, o God! de Koning lang En 't lieve Vaderland, En 't lieve Vaderland. --------------------------- ons Volkslied (1815 - 1932)…

De nauwelijks zichtbare, depressieve ondertoon zit in de redenen van het artificiële feestgedruis.…

Hij keek rond naar het feestgedruis. ‘Deze kamer wordt goeddeels bezet door haar geheime dienst. Zelfs dit gesprekje kan me geld kosten, als ik niet oppas.’ ‘En dat neem je?’ ‘Ja. Ik ben niet onbemiddeld, maar ik geef het liever in eigen beheer uit.’ Ze deed haat tasje open. ‘Hier heb je mijn kaartje.…

Het begon met de verkiezingen die de nieuwe lijsttrekker met veel feestgedruis in beeld moest brengen. Maar in plaats van een glansrijke overwinning voor Hugo de Jonge werd het een nipte overwinning die bovendien door gedoe over het stemmen leek om te slaan in een grote schande.…

Ik wens alle mensen die zich alleen voelen sterkte toe met deze tijd die ook weer voorbij gaat en oudejaarsavond zit ik ook altijd alleen en ga maar vroeg naar bed voordat het feestgedruis begint. Ik ben veel alleen maar niet meer eenzaam door de begeleidsters en daarom ben ik nu weer gelukkig.…

De een maakt er een memorabele dag van door de Nieuwjaarsduik of een -wandeling en de ander ligt de hele dag in bed, bij te komen van het nachtelijke feestgedruis. Al dan niet begonnen met goede voornemens. Ik was nergens heen omdat ik een pittige verkoudheid heb opgelopen van een of ander rondgaand virus.…

Er waren illegale feesten, met feestgedruis en broodje-aap-verhalen. Mensen verlangden naar een toekomst zonder corona. Bjarne verlangde naar een toekomst zonder bemoeizucht van mensen die niet eerlijk en puur met hem omgingen.…

Het feestgedruis steeg op tussen de bomen en struiken. Af en toe was er een luid lachen te horen van mensen, die vermoedelijk dronken waren of van plan waren dat te worden. De geluiden van het feest klonken luider dan de muziek in de woonkamer van Bjarne, die de gezelligheid in zijn eentje vierde.…

In het feestgedruis dreigt het belangerijkste aspect van de kerststal verloren te gaan: het is er namelijk stil. Maria en Jozef knielen in stille aanbidding neer bij de kribbe!…

aan dit onzichtbare bombardement van ontketende en schaamteloos alle grenzen overschrijdende feromonen me de oren laten volstromen met op de rand van de waanzin balancerende, watervlugge fuga's, duetten, kakofonieën van gesnater, gekwetter, trillers, glottisslagen bij invallende duisternis trachtend me uit dit broeierige kolkende feestgedruis…

Ze is dan ook wel een heel exclusieve vrouw, hoogstwaarschijnlijk te artistiek en ongrijpbaar voor een vaste relatie, al wensen we haar dat geluk natuurlijk van harte toe, maar iedereen weet dat het huwelijksgeluk al begint met een enorme fake-vertoning in witte kledij en met heel veel opgeklopt feestgedruis.…

Ze was vertederd en vergat het feestgedruis dat gedempt, in flarden de torenkamer binnendrong. Alsof die hand een kluit aarde was plukte ze de roos en snoof aan de kelk. Pas toen ze de bloedvlek op haar kleed zag, zag ze de prikwonde aan haar ringvinger. Toch herkende ze de dertiende fee niet die ooit straalbezopen, kokhalzend over haar wieg boog.…

Zoals het de Nederlandse Spoorwegen betaamt, arriveerde de trein te laat op de plaats van bestemming alvorens het gezelschap zich in het feestgedruis kon storten. Het mocht de geveinsde pret niet drukken.…

Een verdieping lager hoort hij het feestgedruis dat in volle gang is. Hij hoort het kakelende gelach van Van Putten van Cosmetica. Zo genoemd vanwege dat homofiele typetje van die oude cabaretier Henk Elsink. In werkelijkheid heet hij Van Puthoven maar het is een publiek geheim dat Van Puthoven homo is.…

Ze lieten het feestgedruis achter zich en namen even later plaats op een bankje in het park, vlakbij de vijver. Een zwoele wind stak op. Ze nam het woord en vertelde het verhaal van haar leven, ze vertelde alles; vanaf haar jeugd, vol van belofte, tot aan haar leven nu, anoniem, betekenisloos. Daarna was het stil. Ze pakte zijn hand.…