Alle inzendingen over Hubert

Gelukkig voor Hubert lieten die meeuwen heel wat stukjes vis in het rotsmeertje vallen. Omdat Hubert hier de enige bewoner was, kon hij er zich te goed aan doen, zoveel hij wilde. Een paar mensen, die veel belangstelling voor dieren hadden, zaten een hele dag aan het meertje. Ze hadden te doen met die eenzame Hubert.…

'Hubert!' roep ik hem na. 'Hubert! Hé, ouwe rakker!' Hubert draait zich op straat verbaasd om. Misschien heet hij werkelijk Hubert, of denkt hij dat ik mijn eigen naam schreeuw. Enthousiast wuif ik hem na. Hubert groet aarzelend terug. Ontspannen kijk ik nu hoe de huizen voorbijglijden. Luister naar het gezoem van de tram over de sporen.…

Meteen na Dymfna stopt Hélène Hubert's piemel in haar harige vagina en gaat zij wild op en neer, maar ineens merkt zij een opmerkelijk verschil. De piemel van Hubert is tot een Belgische garnaal gekrompen en Hubert ligt bewegingsloos onder haar. 'Help!', schreeuwt Hélène, 'dit is foute boel!'.…

Hij ziet hoe de opgewonden vrouw recht op het kussen gaat staan en hoe zij Hubert recht in haar O-vormige, met zwarte schaamharen beklede vagina laat kijken. 'Lik mijn gesmeerde kijkdoos, geile beer!', gebiedt zij tegen Hubert, die meteen zijn dikke tong uitsteekt.…

Wanneer ik schrijf, voel ik mij een tikje verstandiger dan wanneer ik niet schrijf.…

De brief waarin Hubert vertelt over een wonderbaarlijke droom.…

Hubert was simpelweg op de fiets gekomen, met een lege fietstaxikar achter zich aan om het zware doek veilig te kunnen vervoeren door de Utrechtse motregen. Hubert stond met zijn handen op zijn rug in de kamer van Berend waar Bjarne ook aanwezig was. Zijn blik was strak gericht op het levensgrote schilderij dat Bjarne zojuist had omgedraaid.…

Lief, laat op uw schoon gelaat 't teken van de doemslag schrijven. Denk eraan, dat gij vergaat, dat het tederste aller lijven door het onverbiddelijk kwaad aangetast, niet zo zal blijven, dat de liefelijkste leden, mildste borst en hoogste hals, schoot volmaakt gegolfd en mals, modder worden, godin, als uw voos lichaam, lang aanbeden...…

'Voor de oorlog waanden dichters zich nog halfgoden met buitengewone, sensibele krachten, na de oorlog werd daar schamper om gelachen', aldus Hubert. Vanaf 1950 was hij criticus tijdens literaire en schokkende uitzendingen van de Vlaamse radio.…

Jouw vooraanstaande medeleerlingen waren Otto Dix, Peter August Böckstiegel, Otto Griebel, Bernhard Kretzschmar en Hubert Rüther. In 1921 ben jij met Hubert Rüther getrouwd. Tot 1922 kreeg jij les van Otto Gussmann en Fritz Max Hoffmann-Juan. Vanaf 1922 werkte jij als freelance-kunstenares in Dresden.…

IJzig snijden de jaren Van zoeken naar oevers Van het voortschrijden De splijtende handen Krassen in snedes In vlakken van toen Op golven gedragen Door niemand aanschouwd Blaast hij zijn adem Zijn lokroep weerklinkt Galmt in de nacht Nimue! Nimue!…

IJzig snijden de jaren Van zoeken naar oevers Van het voortschrijden De splijtende handen Krassen in snedes In vlakken van toen Op golven gedragen Door niemand aanschouwd Blaast hij zijn adem Zijn lokroep weerklinkt Galmt in de nacht Nimue! Nimue!…

Jaloersheid is de weelde van de schamelen.…

Bij de parochianen in Lage Zwaluwe was er niet veel meer over pastoor Huberts' verleden in Beveren bekend, dan dat hij daar al evenzeer op handen werd gedragen.…

Voor de geesteszieke schrijver betekende de confrontatie met de wereld van het collectief onbewuste, dat hij herhaaldelijk in de greep van de obsessie terechtkwam. Voor zichzelf heeft de Nerval - een uiting ván, een reactie tégen zijn krankzinnigheid? - een verbazend samenhangende innerlijke wereld opgebouwd.…

Hugo was terecht bijzonder veeleisend. Maar het weigeringsbericht ondertekende ik. Vele poëtische Claus-fans, door hem afgewezen, koelden hun wrok op mij. Leuk niet?…

Eén ding is vervelend en dat zullen jullie zélf ook wel ervaren: als men je een pad in je korf zet, kom je er na verloop van korte tijd steeds achter, wie het je geflikt heeft. Soms is dat ontgoochelend. Je staat er van te kijken, wie je soms in de luren probeert te leggen!…

De maan scheen op de stenen bij het veldje achter de boomgaard en verlichtte het graf van zijn oude overleden vriend, de eenzame wolf Hubert. Nog eenmaal hief hij zijn kop naar het maanlicht onder de hemel en verwierf toen de zeggingskracht van het onbestemde verlangen.…

Dat wilde ik je nog zeggen, lieve Hélène... We kunnen slechts ons eigen leven redden, door het volledig aan anderen weg te schenken, zonder aarzelen en zonder voorbehoud.…

‘Kan ik u helpen?’ Natuurlijk kun je me helpen, wist Zwijnenberg zeker, toen hij het kontje van de caissière van de Konmar zag. Ze was gekleed in een geel-groen – ja, hoe heet zo’n ding eigenlijk wat ze er aan hebben? – met het opschrift: ‘Kan ik u helpen?’ Zwijnenberg liep tussen de drank door op zoek naar iets voor een cocktail. Links het bier,…

Holle vaten klinken het hardst. Zo sprak Wim Duisenberg begin 2003, dat de bestedingen op peil moesten blijven. “Anders”, zo waarschuwde hij, “heeft het gevolgen voor de economie.” Bedrijven gaan failliet. Mensen worden werkloos. En dat is wel zo ongeveer het ergste wat iemand kan overkomen. “Die Duisenberg heeft makkelijk praten, Piet.” “We hebben…

Hier heeft mij Rozemond bescheiden*, Hier, bij deez' boom, die welig wast*. Waar mag de schone zo lang beiden*, Dat zij niet op het uurtje past? Of ben ik wat te vroeg gekomen, Door drift der min, waar ik van kwijn? ô Zalig veld, ô groene bomen, 't Kost* hier te nacht wel bruiloft…

“Willemien, heb je die geweldige stunt gezien, die Paul Witteman heeft uitgehaald? Hij somt in een column de leden van het nieuwe kabinet op, herhaalt de namen tot in het oneindige van het stukje en zet er ‘Charisma’ boven. Dat is toch geniaal. Dat is toch stof, waar je nooit meer van kan slapen. Dan weet je voor altijd en immer wie er in het nieuwe…

Er was zwaar weer op komst. De conservatief liberalen dreigden in de regering te komen. Een storm van proteststemmers liet in de opiniepeilingen van zich horen. Een groot deel stemde strategisch. Velen zweefden. De kiezers waren op hol geslagen. Onvrede heerste in geheel het land. Zwijnenberg banjerde naar het buurtcentrum, dat eens per vier jaar…

JAKOBA trad met tegenzin Ter snode* wereld in; En heeft zich aan het end geschreid, In hare onnozelheid*. Zij was hier nauw verschenen, Of ging, wel graag, weer henen. De moeder kuste 't lieve wicht Voor 't levenloos gezicht, En riep het zieltje nog te rug: Maar dat, te snel en vlug, Was nu al…

Beschouw de majesteit* Van 't wezen der Gerechtigheid, En hou het beeld in waarde Van Gods Stadhouderes op d' aarde. Wij weten dat haar doen De val der wereld moet verhoên*; Want zonder recht bezwijken De zuilen aller Koningkrijken. Indien men 't Recht veracht Zal alles dolen in een nacht…

De dood, dat is maar wat snelwerkend gif in een beker wijn, een koude prik op de juiste plaats of een behoedzaam doorgesneden slagader.…

aan de here mr. KORNELIS 's GRAVEZANDE, rechtsgeleerde. Hoe genoeglijk rolt het leven Des geruste Landmans heen, Die zijn zalig lot, hoe kleen, Om geen koningskroon zou geven! Lage rust braveert de lof Van het hoogste koningshof. Als een boer zijn hijgende ossen 't Glimmend kouter door de klont Van zijn erfelijke grond, In de luwt…

De westenwind blies zacht; de zwoele zomer bukte Met zijn gebloosd gelaat de blijde wereld toe; Het woud was lang verlost van 's grijze winters roe; Toen ik met Rozemond de tere kruitjes* drukte: Niet met de voet alleen, aan wie dit slechts gelukte, 't Gebloemt spreidde ons een bed. Och, mijn gedachten, hoe! Och, hoe was in die nacht mijn brandig…

Nu lokken de jaren van zwijgen Niet meer praten als een vrouw, geen gesprekken op de ijsbaan van de grote filosofen, nooit meer vergeten wat gezegd is Hij oefent oogopslag en voorhoofdsrimpeling op mededeelzaamheid terwijl hij niets te zeggen heeft Zinnelijk neuriet hij een liedje over luidop gapen in gezelschap wat onzedelijk…