Alle inzendingen over Julia Leigh

Catherine Abel, een getalenteerde kunstschilderes, heeft afgesproken met de schrijfster Julia Leigh, omdat ze haar graag wil portretteren. Ze zit in het restaurant in de Royal Botanic Gardens, waar ze zenuwachtig om zich heen kijkt, niet wetend of Julia nog komt opdagen, daar het al een kwartier over de geplande tijd is.…

Julia, dat ben ik namelijk. Ik wil het liefst de hele dag schuilen in mijn liefdesnestje en de wereld laten draaien. Net zolang tot iemand mij begrijpt. Als iedereen zou doen wat hun gevoel zegt, hoe zou de wereld er dan uit zien? Hoe meer de liefde wordt ervaren, hoe meer de liefde zal overwinnen.…

Angus & Julia Stone is een singer-songwritersduo uit Sydney. Angus en Julia zijn broer en zus van elkaar. Hun vader John Stone was de zanger/gitarist van een coverband, bouwer en middelbare school leraar. Hun moeder Kim Stone is biologe, zangeres en middelbare school lerares. Julia Natasha is geboren op 13 april 1984 in Sydney.…

Op 15 april 1814 kregen George Byron en zijn halfzus Augusta Maria Leigh een dochter, Elizabeth Medora Leigh. Elizabeth trouwde later met Henry Trevanion, met wie zij op 21 mei 1834 dochter Marie Violette kreeg, die in 1856 de kloosterzuster St. Hilaire werd.…

Charlotte en Julia waren alleen in de kleedkamer. Julia opende enthousiast de kartonnen doos, en zag de twee verschillende grootte koperen klankschalen die Thomas had besteld. Ze pakte één schaal in de handen en bekeek dit opgetogen.…

Toon en Julia waren pas getrouwd. Het jonge echtpaar was fruitteler, had pas een appelboomgaard gekocht. Tussen hun fruitbomen stonden hier en daar wat dorre struiken. "Die lelijke dingen zullen we maar rooien," dacht Toon. Maar Julia keek vaak naar die onooglijke struiken. Zij scheen er toch iets van te verwachten. Mooie voorgevoelens?…

In 1846 ontmoette je in Transsylvanië de beeldschone, onweerstaanbare Júlia Szendrey, met wie je in 1847 trouwde, ondanks de tegendruk van haar vader. Jullie huwelijksreis was vooral in het kasteel van graaf Sándor Teleki. Op 15 december 1848 werd jullie zoon Zoltán geboren.…

de zee, het zwarte gat de ijzige massa die iemand helemaal kan opslokken en dat maar al te graag doet overdag een lief kabbelende vriend zoet als een koekje, braaf als een baby'tje maar 's nachts duister en wreed alsof boze machten heersen het zwarte kwaad die menig schipper deed verdwijnen.…

Ik weet het.. jij hebt het gevoel dat je er alleen voor staat, dat niemand zich om je bekommert, dat je een mislukking bent en dat je alleen moet vechten.. maar dat kan je niet meer, wil je niet meer... . Maar ergens ver weg en onopgemerkt zit ik, ik denk aan je, zit met je in IK wil niet dat je opgeeft, ik wil niet dat je de moed verliest…

Op het gemak fietsend hoorde ik het gebabbel van de mensen voor mij aan. Het was prettig om die leuke geruststellende stemmen te horen. Op een rustig tempo glijden we de polder in. Onmiddellijk is mijn aandacht getrokken door het mooie veranderde landschap. Het is heel erg indrukwekkend. Onmiddellijk kwam mijn fantasie op gang; als ik naar het…

Drugs. Ik heb er heel veel over gelezen. Boeken, tijdschriften, artikelen en op interent. Ik dacht er heel veel over te weten. Ik wist ook wel veel, maar dan van de theorie. Drugs werd een bepaalde obsessie voor me. Ik moest en zou precies de uitwerkingen weten. Wat het met je deed. Welke reacties er kwamen, hoeveel enz. Ik slurpte elke mogelijke…

Onderzoekend keek ze de jongen in de ogen. Ze wist niet wat ze van hem denken moest. Eigenlijk wist ze nooit wat ze van hem denken moest. Hij was zo mysterieus, zo geheimzinnig. Ze voelde zich waanzinnig tot hem aangetrokken. Hij sleepte haar door alles heen. Ze hadden nu 2 maanden een relatie en nog steeds was hij voor haar een en al mysterie…

Soms heb ik het idee, dat ik door een gemeen bos loop, een groot donker bos, met grijptakken. Ik loop, ik ren, ik kruip, ik spring, maar wat ik ook probeer, de takken krijgen me altijd te pakken. Ze laten me niet met rust. Ben ik net weer een beetje zelfverzekerd, heb ik net weer wat vertrouwen in mezelf, dan slaan de takken weer toe om me onzeker…

Ik spreek woorden Als gouden druppels Ik regen Wanneer dat maar nodig is Ik stort me uit Rond verdriet en droeve dagen En spin leugens Van achtergebleven dauw Ik duld geen tegenspraak Want dan stamp ik Hard in de plassen Plaatselijke buien Maar niet op mij…

Een zuchtje wind waait over de zinderende zomerdag In mijn geopende handpalmen probeer ik te vangen Jouw gedachten, zo licht als een veertje, maar zo zwaar Als de zonnehitte drukkend op mijn blote schouders De oude vlonder kraakt geërgerd onder mijn voeten Zijn doordrenkte pijlers schommelen door mijn gewicht Straks zal de textuur van de planken…

Teder streelde de vrouw de goudbruine haren van haar kleine wolfje. Ze waren beiden oud geworden. De vijftien jaren die ze nu bijeen waren, waren voor de vrouw een periode van overleven geweest. De kleine wolf had haar als een levende engel door de jaren heen geloodst. Als een kompas. Het had de dagen draaglijk en soms zelfs vrolijk gemaakt. Een gevoel…

als jij mijn Julia zou zijn dan was ik er geweest.…

De verzetsgroep van Julia leverde ook gewapend verzet en dat zette Klijn aan het denken. Enkele weken nadat Julia over haar verzetsgroep had verteld, zei hij tegen haar, dat hij zich graag bij de verzetsgroep wilde aansluiten. Een week later leidde Julia hem via allerlei achterafgangetjes en -daken naar de ontmoetingsplek.…

Zwaluwen dansen als Romeo en Julia in vroeger tijden tussen wolken van tijdelijk geluk. Ze vangt vliegen met haar ogen. Boven de daken. Tussen de huizen. Achter de dagen. In de lucht.…

Jouw vader was Thomas Johann Heinrich Mann (1840 - 1891), een koopman en senator voor de economie en geldzaken, die in 1869 met jouw moeder Julia da Silva-Bruhns (1851 - 1923) trouwde. Jouw opa's waren ook koopmannen in Lübeck.…

Alle clichés aan jou gericht: Julia, Roxanne, Regenbogen, ja, alles wat ik ooit gedicht heb over jou, ooit overwogen, is te goedkoop en te oneigen, ik gooi het weg, wanneer ik in een hartslag voel hoe puur en zacht jouw ziel zich buigt over de mijne.…

Mevrouw Julia doet de ramen open en ze weet geen woord voor de lucht die haar wangen aanraakt en de zon heeft de kleur van honing en ze weet vandaag gaat het gebeuren en ze denkt maar eerst blijf ik nog even staan. - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - - uit ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’, 2003…

Jamie Leigh. We zijn tien mooie jaren bij elkaar geweest. Toen had Cassandra ineens andere ideeën. Ik ben nu niet meer kwaad op haar. Ze heeft Jamie Leigh zelfs toestemming gegeven om weer contact met mij op te nemen. En nu ga ik trouwen met Jennifer. Normaal gesproken moet de man de vrouw ten huwelijk vragen. Maar bij ons is niets normaal.…

TV West kwam als eerste met een reportage over de Romeo en Julia van Leiden, ze lagen bloedend in elkanders armen aan de kant van een zwemvijver. Hun bloed verenigd evenals hun zielen, een hartverscheurend drama.…

Julia ging op een laat nazomerstrand tegen al haar goddelijke zusters in die haar heimelijk zonder tegenzin verbanden naar Grote Mensenland, naar dat roerige toch verlaten oord waar zij moest leven als niet meer kind dat geen oplossing voor het raadsel vindt van waarheid die het ware vermoordt, het Goede dat het Schone verstikken mag -…

In augustus 1927 trouwde je met de scenarioschrijver Leigh Jason. In 1932 kregen jullie een zoon, Leigh Jr., en in 1934 een dochter. In 1938 overleed jullie zoon door leukemie. Op 12 oktober 1940 overleed jij in Los Angeles tijdens de te vroege geboorte van jouw derde kind Jason, die tevens overleed.…

Ik hechtte mijn Roos aan het Kruis En ben op reis gegaan. Ik was vroom en kuis En hoopte niet te vergaan. Mijn weg was wild en doornvol En ik werd uitgeput. Maar ik bleef maar hoopvol Ook al was ik ver van mijn hut. De Graal was mijn doel en moeten, Ik wist dat Hij bestond. Da Vinci Codes routen, Dan Browns wereld rond. Ik hoor al…

Zijn veer vliegt onverstoorbaar Geleid door de goddelijke inspiratie Hij verwoordt het onuitspreekbare Noemt het onnoembare En kent geen verveling Hij leeft in armoede en eenzaamheid En blijft onbegrepen tot… Hij na honderd jaar opeens wordt ontdekt En geniaal verklaard.…

Hij schrijft vers na vers In een hectisch tempo Woord na woord Zin na zin Woorden worden zinnen Zinnen worden teksten Hij is erg ijverig Maar die hoop literatuur kan ie eigenlijk beter naar de Maan sturen……

Ze schreeuwde. Bonken op de trap. Huilend pakte zij de pijn en sneed. Rust van binnen. Lange trui en een lach. Voor de buitenwereld, die haar pijn nooit zag.…