Alle inzendingen over Lehmanns dans

Lehmanns dans Zijn verzameling Gedichten 1939 - leest bij leven al als nagelaten Zoals hij daar ook staat: kartelig, bijna dood, niet zonder zijn publiek te haten Hij zegt een paar woorden nog daar wil ik het bij laten u kunt nu dansen als u dansen kan ik bracht daarvoor zelf de platen Zijn publiek vanaf het eerste uur zet zich knarsend…

Lehmann, bij Uitgeverij De Bezige Bij…

Ik dans door het donker op weg naar het licht zo geef ik aan mijn angsten een heel ander gezicht. Ik dans door het donker ook al trillen mijn handen 'k zal angsten gaan overwinnen en leg het aan banden. Ik dans door het donker bekijk het door een roze bril want eenmaal die angst overwinnen is alles wat ik graag wil.…

Wanneer het voorjaar door de dagen danst licht kust in de vroege morgenuren maan en sterren eerder weg zal sturen het vroege vogeltje zich niet verschanst open ik mijn hart dwars door alle muren woorden worden liefdevol tot bloei gebracht zacht uitgesproken zinnen klinken als verwacht zonnige dagen zullen eindeloos duren zakt de…

een sluier - aan de pink geknoopt - sliert om de welving van de borst in leest en heup herken je de kruik het bekken kantelt en de navel rolt over de golven van haar buik de hoge fluit bezweert de slang en zweept haar rubberen gewrichten op ze pruilt naar pa hij knipoogt naar de beul die het slagzwaard slijpt de Doper bij de kraag…

Ook de notaris is een mens zo getuige het zwaar bestempelde document waarmee hij in de regen staat te zwaaien Als je zou willen, je natte lippen als stempels op de mijne, kom dan binnen ik vergeet mijn ongelijk bij vlagen ik schaak als hij de haren droogt in de notariswoonst en als we dansen zegt zijn vrouw…

Zij ligt hier opgerold Haar wervels kreunen Getuigen van de zucht De vloek die verstilt Het lijf dat buigen moet Uit een gestolde pose Een scha(n)delijke metamorfose Van hier naar haar Naar daar…

Misschien is het ietwat platvloers, en ballet vind ik ook maar gehobbel, maar als ik die broek zie, die bobbel, dan word ik behoorlijk jaloers.…

Tegen elkaar aangedrukt De ogen gesloten Zachtjes wiegend op het ritme Lang niet meer zo genoten Lang niet meer zo gedanst Met jou tegen me aan Ik ruik je haar en voel je adem Ik wil je nooit meer laten gaan En nu we hier zo staan te dansen Jij dromend van mij ik dromend van jou Kan ik het niet laten ik moet het je zeggen Dat ik je gemist…

Voorzichtig tasten met woorden met blikken met vragen en nieuwe akkoorden die mij raken verstrikken in ons warme net heel langzaam nader je steeds dichterbij driedimensionaal op mijn netvlies zó mooi de nacht de dans maar vooral: jij in het diepe duister gloei ik na blijf ik leven duizend gedichten in mijn…

Onze maatschappij wordt verondersteld liberaal, of zelfs losbandig te zijn, maar eigenlijk is zij op seksueel gebied zorgwekkend onderontwikkeld. Zij heeft overmatige prikkeling en 'pak wat je pakken kan'-seks in de plaats laten komen van gedegen seksuele ervaring. Het is de moeite waard ons af te vragen hoe onze wereld eruit zou zien - hoeveel minder…

Na dit totale, schokkende, uitbarstende en overweldigende orgasme worden we meegevoerd naar een plateau van lichte, vrolijke intimiteit. Weemoed na de coïtus is volgens mij slechts een misleidende romantisering van het gevoel van onvrede na een 'vluggertje', dat een totaal andere ervaring is dan het volledige, ongehaaste en expressieve vrijen. En…

Twee andere noodzakelijke voorwaarden om tot volledige orgastische seksualiteit te komen, zijn emotionele vrijheid en een natuurlijke seksuele ontwikkeling die helaas maar al te zelden plaatsvindt. Als het hart niet vrij is om de kracht van liefde te ervaren, of als we emotioneel geblokkeerd zijn en onze gevoelens inhouden, is het onmogelijk een volledig…

Verzonken in het slijk, een bed voor rib en bot en wervel, woelt hij zich los. Hij schudt de klonters van het lijf, spiegelt zich in een regenplas, schikt wat rafelige lappen vlees tot iets dat op een mens moet lijken. Elke nacht doemt hij op, een verminkte prins, vindt haar verbrokkeld lichaam terug, kneedt haar lippen, smukt een lodderig oog op, smeert…

zijwaarts omhoog rijzen zien zij handen strelend even naar de verte wijzen vinden hoofden in andante elkanders wang en stromen zij beiden op de golven van lyrisch gezang hun frêle benen iets gespreid tot paar geworden steunen op een glazen vloer het spiegelbeeld ontmoet slechts een gedaante zo innig zijn zij in deze dans…

Jouw handen krullen, dansen als kleine engelen en mijn lijf huppelt op bokkepoten rond het jouwe, heel even het mijne, heel even, tot jij me lost, je vingers doorzichtig worden als het vlies op mijn ogen en jouw ogen, waarin ik verga, vluchtig oplossen en jij, verlost, vlucht…

je bloesemt je ogen heel even open wanneer de lente zich in je slaap beroert met een wolkjeszucht van onvoltooid verlangen kom ik tot jou en denk aan morgen want waar, mijn lief ga ik nog dromen vinden die mij als symfonieën tillen naar het zomerlicht blijf nog even liggen en stil mijn pijn want waar mijn lief kan ik nog dwalen…

Een vijfkoppig orkest serveert aanhoudend fortissimo-tonen Een heer en een dame laten zich statig en sereen doorheen het danssalon meetronen Ritmische ballades verstrengelen hun harten in een vorig leven ooit in Buenos Aires verloren Improvisatie dwingt hun stappen in een omhelzing intenser dan nooit tevoren Zij vullen de lege plaats op…

Of, wie weet, was de eerste dans een vorm van gebed, om aandacht van een hogere macht, nog voor de mens de spraak had bedacht en volgde muziek uit het stampen met de gezonde voet. Zeker is dat jij in mijn armen een Argentijnse tango danst de boze geesten in ons bloed het vacuüm in jaagt.…

dans mijn liefste dans het ritme van muziek rond en rond in cirkels wij samen voor altijd dans mijn liefste dans en breng mij liefde ik ook voor jou…

Je hebt altijd muziek in je oren en je ritme past zich aan aan je loop ontspringt geen dans Zoals je mij vergeet als ik je rug kus en streel slechts de zon gaat zoals jij…

Langs de rietoever zakken mijn voeten weg. Dageraad wordt een oase In het woeste tumult De basdreun van de buurjongen Wolken weerkaatsen het gapende oosten Voorbij een glooiing vang ik De hevige adem van paarden In het slakkehuis van mijn oor. De rest raad ik Dan moet je woorden verspillen aan een daad Het ging als volgt: Een versneld…

hier en daar, jij en ik gisteren en morgen gekend we deelden hetzelfde moment maken ons andere zorgen snoepvrouw, blote delen geluk schuilt in de hoeken van suikermoleculen en op rode, rubberen nippeltongen dus dansten we maar de pijn weg uit onze harten, plakkerig de buiken dicht tegen elkaar…

het doffe van haar droeve ogen beloven weinig glans zodat ik steeds haar blik ontwijk en met mijzelf dans mijn voeten vegen strepen op hout als schuurpapier ik dans, maar volg haar ritme niet ik dans, maar zonder zwier…

Laten We Dansen... Maar Wals Niet Over Me Heen...…

wij samen op zullen schuifelen jouw benen, mijn toekomstige lief reserveer ik voor een langzame blues ik bespreek je vast al ken ik je nog niet en wacht als geen ander op onze ontmoeting we vergeten de uitgelezen boeken en beginnen aan een nieuw exemplaar lezen elkaar voor in vierkwartsmaat met witregels als rockkussend refrein ik dans…

Ik heb zojuist mevrouw Methorst ten dans gevraagd, ben benieuwd wat zij van mijn houten been vindt.…

Dans met mij de tango met genoeg ruimte om een hond tussendoor te laten, dans met mij de queka warrelend met doekjes, dans met mij de horlepiep en de polonaise. Dans met mij op klompen polderend door lintbebouwing, deze dans is een laatste kans voor een stevig houvast. Dans met mij, zacht en enerverend, een hand op je schouder.…

Vederlicht en tot kussens toe, schaterlachend in lakens gehuld hebben wij het bed gedekt. Verstrengeld waren we in lichaamsdelen, de nacht glooide zacht.…

Jouw vader was de Duits-Engelse portrettist/schrijver/tijdschriftredacteur Wilhelm August Rudolf Lehmann (1819 - 27 oktober 1905 in Bushey). Zijn vader was de schilder Leo Lehmann.…