Alle inzendingen over Marie Bashkirtseff

Marie Bashkirtseff was een medeleerlinge van jou en net als haar kreeg je al snel erkenning. Je concurreerde met Marie en met Amélie Beaury-Saurel, die ook jouw vriendin was. Amélie trouwde op 9 januari 1895 met Rodolphe Julian. Een andere medeleerlinge was Magdeleine Delsarte, die met haar neef, de beeldhouwer Desire Réal del Sarte getrouwd was.…

(voor Marie Bashkirtseff (1858 - 1884)) Je bent geboren als Maria Konstantinovna Bashkirtseva op 24 november 1858 in Havrontsi, Oekraïne. Door beide ouders behoorde je tot de Russische landadel. Na de scheiding van jouw ouders, toen je erg jong was, werd je opgevoed op het landgoed van jouw moeder.…

(voor Marie Bashkirtseff (1858 - 1884)) Je bent geboren op 11 november 1858 in Gavrontsy, bij Poltava. Je geboortenaam was Maria Konstantinovna Bashkirtseva. Je familie was van adel en rijk. Vanaf je dertiende hield je een dagboek bij, waarin je verslag deed van de strijd van kunstenaressen.…

Van 1877 tot 1880 studeerde je aan de Académie Julian, net als jouw Russische collega Marie Bashkirtseff, die op 31 oktober 1884 op 25-jarige leeftijd overleed en in Cimetière de Passy begraven is, waar o.a. ook Claude Debussy, Édouart Manet, Renée Vivien, Gabriel Faure en Berthe Morisot begraven zijn.…

Je kreeg meer aandacht dan de andere studenten, wat vooral de jaloezie van Marie Bashkirtseff opwekte. Op je drieëntwintigste was je de enige schilderes, die exposeerde op de Parijse Salon. Je noemde je voortaan Louise Catherine en je kreeg je eigen atelier. Ieder jaar exposeerde je op de Parijse Salon en je won vele medailles.…

Vaak was er nog meer gezelschap in de vorm van Marie Bashkirtseff en Louise Catherine Breslau, die ook aan de Academie Julian studeerden. Marie stierf op haar vijfentwintigste aan tuberculose. Bij haar praalgraf op Pére Lachaise hebben jullie nog een toast op haar uitgebracht en samen gehuild.…

Marie Bashkirtseff was ook een medestudente van jou, net als jouw collega en vriendin Madeleine Zillhardt, die ruim veertig jaar met Louise Breslau samenwoonde. Haar zus was de schilderes Jenny Zillhardt. Gérôme nodigde zijn studenten uit om tevens naar zijn eigen atelier te komen en hij deed aanbevelingen voor hen bij de Parijse Salon.…

Jij vertaalde 'Journal' van Marie Bashkirtseff en jij reisde door Italië en Egypte, ook vanwege jouw slechte gezondheid. In 1891 verscheen 'Dramas in Miniature', in 1893 'Songs and Sonnets' en in 1895 de dichtbundel 'Birds of Passage', wat door de schrijver Enoch Arnold Bennett de hemel in geprezen werd.…

Zij slaapt, die steeds vol leven was En levenslust. Nu ligt ze bleek, verstijfd en koud, In doodse rust. Weent niet om haar, weent heden niet, Nu ze onbewust Van pijn en ziekte sluimert, ziet, Ze slaapt, ze rust En nu voor 't laatst, op aarde haar Vaarwel gekust, Voor ons de strijd des levens, maar Voor…

Domme mensen kunnen me niet beledigen en intelligente mensen doen zoiets niet.…

Zo lang samen En nu toch zo kort Na al die tijd Twijfels Of het weer iets tussen ons wordt Ik was zo gelukkig Tot kort geleden Toen jij niet meer wilde God, wat heb ik gebeden Dat jij tot inkeer zou komen Mijn hart heeft zo geleden Dan kon niemand voorkomen Alleen jij Tot die dag Dat je zij dat je mij mistte Bij mij wilde zijn Ik voelde…

Hoe je er ook tegenop ziet wat je er ook tegen wil doen vaak komt er toch verdriet een handdruk en een zoen die zeggen dat je gaat voor even of voor altijd je ‘thuis’ verlaat toch wel uit dankbaarheid maar veelal met pijn in je hart loop je weg van de gewenning want je maakt voor jezelf een nieuwe start als een soort erkenning die…

Eigenlijk had Freud gelijk, het hele leven staat in teken van je id en je superego die tegen elkaar opboksen. Je id stuurt impulsen door aan je lichaam en je superego probeert dit tegen te houden. Je geeft hieraan toe of je houdt je sterk. Waar is de lijn die je trekt en waar bestaat deze uit? Je laat je gaan of soms meer dan eens. Je voelt schuld…

Als mieren zulke nijvere werkers zijn, hoe kunnen ze dan tijd vinden alle picnics te bezoeken?…

Men vergeet spoediger een groot verdriet dan een kleine vernedering.…

Maar ach die arme, maar mooie Marie wordt moe van al die begerige blikken heren in confectie of in maatpak geven haar het gevoel te zullen stikken. Arme, mooie geblondeerde Marie wil joggingpak en warme sloffen een man die echte liefde geeft Marie wil één keer in haar leven boffen.…

In augustus 1792 werden Marie en Lodewijk naar de Tour du Temple gebracht, een gevangenis. Op 2 september 1792 werd Marie's eerste hofdame Marie-Louise Thérèse de Savoye, prinses de Lamballe, door de guillotine vermoord. Zij werd 42 jaar. Volgens enkele roddelaars had zij een lesbische relatie met Marie.…

als Volendams trots BZN luidkeels jouw naam scandeert op muziekpodia, radio en TV en volle zalen ongegeneerd meebrullen snijdt een vlijmscherp mes mijn verdrongen gevoelens aan repen enkele decennia lang koelkastkoud geconserveerd het verklaart de pijn begeleid op gitaar bas en slagwerk geen medicijn die afdoende is als BZN jouw naam…

Ik wist niet, dat Marie een hoer was en wat dan nog, het is ook een mens, en ze moeten er zijn, een beroep zo oud als de wereld, dacht ik.…

gezien en wie heeft er de grote bugel gezien en wie Gaston met zijnen basson De kleine bugel zit in 'nen rozetuil bij Rozalie de grote bugel zit in de sjees bij Melanie Marie-Katelijne Marie-Katerien En Gaston die zit 'In de Ton' ik vraag u pardon Bolle wangen ballen bekkens bugel en basson…

(voor Marie McDonald (1923 - 1965)) Jij bent geboren als Cora Marie Frye op 6 juli 1923 in Burgin, Kentucky. Jouw moeder was Marie McDonald, die in de Ziegfeld Follies optrad, en jouw vader was Everett Frye. In 1929 gingen jouw ouders scheiden en ging jij met jouw moeder in Westchester, New York, wonen. Daar ging jij naar de St.…

Er staat: Identitätskarte für Marie Namr, Tochter des Hrn. Josef Najmr, B.J. Arbeiter. Of jouw vader was arbeider of jij was arbeider. Of beiden. Datum: 1. Jänner 1943. Burger, Marie Najmrova.…

Marie Under…

We zijn elkaar op een vreemde manier tegegekomen, En sindien blijf ik van je dagdromen. Ik kan niet slapen, haast niets eten, Je spookt door m'n hoofd, ik kan je niet vergeten. Ik wil bij je zijn, wil met je praten, Alles zeggen wat we vorige keer vergaten. Zou willen dat je hier om de hoek woonde, Zodat ik gewoon even langs kon komen. Maar…

Mijn ziel is in mij als een kind Dat droomt, terwijl zijn voeten bloeden, Van vleugels verloren, die hij, de moede, Wel eenmaal wedervindt.…

Nu is ’t of alles rusten wil, De hemel wijd en de duinen stil, En ’t dorpje in ‘t duin gezeten, Wat nestjes bruin, ‘t kerkje in hun schoot, En wat venstertjes blozend nog van rood, Door zonne in ‘t west vergeten. En naast de duinen de grote zee, Zo droomrig loom of zij zachtjes mee Wil slapen en niet meer zingen; Haar scheepjes, gevlijd op…

De lucht hing laag in geelgrauw vale broeiing; Het land lag stil, als voelde 't dat daarboven Wolken van strijd en onrust samenschoven, Vol weerlichtvlamverzet en toornegloeiing. En over 't land bewoog - één samenvloeiing Van wrokkende gestalten, maatloos sloven Van talloze eeuwen op hun nek…

Nu wil ik niets zijn dan een kleine stem, Heel needrig sprekend van de mooie dingen, Die me op de klare zonnedag omringen In 't warmzacht duindal, waar de gele brem Zo gul haar gouden bloemenrei laat zingen. Gegroet, bruin bijtje! - riep-je bloemen, hem? - Gons zacht, dat je haar zang niet overstem Door 't zwartgetoon van je gonsjubelingen.…

Niets dan de wijde, de grote rust: eenzaamheid zachtjes in slaap gekust; niets dan het sluimren van 't levend Al, dat straks weer de ogen ontsluiten zal; niets dan de hemel, die ogend waakt, zolang lome aarde het waken staakt; niets dan wat wijde oneindigheid, in Nachts zachte armen rustig gevlijd.…

Nacht is niet boos. Als hij komt de nacht Maakt hij de hemel open, En veel sterren en sterretjes komen zacht Op gouden voetjes gelopen. Ze zijn nieuwsgierig, en naar benêe Zouden ze heel graag komen; Maar ze zijn bang, voor de grote zee En voor de hoge bomen. ’t Is boven ook donker… maar zij hebben licht. De zon gaf ze allemaal lichtjes,…