Alle inzendingen over Marie Duplessis

(voor Marie Duplessis (1824 - 1847)) Je bent geboren als Alphonsine Rose Plessis op 15 januari 1824 nabij Nonant-le-Pin. Je oma was een prostituée en je opa een priester. Je vader was een winkelier, een dronkaard en een bruut. Je moeder Marie-Louise Deshayes had een respectabele achtergrond en ze verliet je vader.…

Toen Alexandre 20 en 21 jaar was, was hij waanzinnig verliefd op de prostituée Marie Duplessis (1824 - 1847), die op haar 23-ste door tuberculose overleed. Niet lang daarna schreef Alexandre zijn beroemde roman 'La Dame aux camélias', geïnspireerd door Marie en in hoge mate een eerbetoon.…

(voor Lucile Desmoulins (1770 - 1794)) Jij bent geboren als Anne-Lucile-Philippe Laridon-Duplessis op 18 januari 1770 in Parijs. Jouw vader Claude-Etienne Laridon-Duplessis was een eerste klerk bij de controleur-generaal van Financiën. Jouw moeder was Anne-Françoise-Marie (Annette) Bosdeveix.…

Jouw hoofd werd op een spies naar de gevangenis, waar Marie Antoinette zat, gebracht. De demonen wilden jou extra tergen, maar de luiken werden uit goed fatsoen gesloten. Marie Antoinette werd verteld, wat er gebeurde, waardoor ze flauw viel.…

Zij slaapt, die steeds vol leven was En levenslust. Nu ligt ze bleek, verstijfd en koud, In doodse rust. Weent niet om haar, weent heden niet, Nu ze onbewust Van pijn en ziekte sluimert, ziet, Ze slaapt, ze rust En nu voor 't laatst, op aarde haar Vaarwel gekust, Voor ons de strijd des levens, maar Voor…

Domme mensen kunnen me niet beledigen en intelligente mensen doen zoiets niet.…

Zo lang samen En nu toch zo kort Na al die tijd Twijfels Of het weer iets tussen ons wordt Ik was zo gelukkig Tot kort geleden Toen jij niet meer wilde God, wat heb ik gebeden Dat jij tot inkeer zou komen Mijn hart heeft zo geleden Dan kon niemand voorkomen Alleen jij Tot die dag Dat je zij dat je mij mistte Bij mij wilde zijn Ik voelde…

Hoe je er ook tegenop ziet wat je er ook tegen wil doen vaak komt er toch verdriet een handdruk en een zoen die zeggen dat je gaat voor even of voor altijd je ‘thuis’ verlaat toch wel uit dankbaarheid maar veelal met pijn in je hart loop je weg van de gewenning want je maakt voor jezelf een nieuwe start als een soort erkenning die…

Eigenlijk had Freud gelijk, het hele leven staat in teken van je id en je superego die tegen elkaar opboksen. Je id stuurt impulsen door aan je lichaam en je superego probeert dit tegen te houden. Je geeft hieraan toe of je houdt je sterk. Waar is de lijn die je trekt en waar bestaat deze uit? Je laat je gaan of soms meer dan eens. Je voelt schuld…

Als mieren zulke nijvere werkers zijn, hoe kunnen ze dan tijd vinden alle picnics te bezoeken?…

Men vergeet spoediger een groot verdriet dan een kleine vernedering.…

Maar ach die arme, maar mooie Marie wordt moe van al die begerige blikken heren in confectie of in maatpak geven haar het gevoel te zullen stikken. Arme, mooie geblondeerde Marie wil joggingpak en warme sloffen een man die echte liefde geeft Marie wil één keer in haar leven boffen.…

In augustus 1792 werden Marie en Lodewijk naar de Tour du Temple gebracht, een gevangenis. Op 2 september 1792 werd Marie's eerste hofdame Marie-Louise Thérèse de Savoye, prinses de Lamballe, door de guillotine vermoord. Zij werd 42 jaar. Volgens enkele roddelaars had zij een lesbische relatie met Marie.…

als Volendams trots BZN luidkeels jouw naam scandeert op muziekpodia, radio en TV en volle zalen ongegeneerd meebrullen snijdt een vlijmscherp mes mijn verdrongen gevoelens aan repen enkele decennia lang koelkastkoud geconserveerd het verklaart de pijn begeleid op gitaar bas en slagwerk geen medicijn die afdoende is als BZN jouw naam…

Ik wist niet, dat Marie een hoer was en wat dan nog, het is ook een mens, en ze moeten er zijn, een beroep zo oud als de wereld, dacht ik.…

gezien en wie heeft er de grote bugel gezien en wie Gaston met zijnen basson De kleine bugel zit in 'nen rozetuil bij Rozalie de grote bugel zit in de sjees bij Melanie Marie-Katelijne Marie-Katerien En Gaston die zit 'In de Ton' ik vraag u pardon Bolle wangen ballen bekkens bugel en basson…

(voor Marie McDonald (1923 - 1965)) Jij bent geboren als Cora Marie Frye op 6 juli 1923 in Burgin, Kentucky. Jouw moeder was Marie McDonald, die in de Ziegfeld Follies optrad, en jouw vader was Everett Frye. In 1929 gingen jouw ouders scheiden en ging jij met jouw moeder in Westchester, New York, wonen. Daar ging jij naar de St.…

Er staat: Identitätskarte für Marie Namr, Tochter des Hrn. Josef Najmr, B.J. Arbeiter. Of jouw vader was arbeider of jij was arbeider. Of beiden. Datum: 1. Jänner 1943. Burger, Marie Najmrova.…

Marie Under…

Aan boord van het schip ontmoette Lorenza Monsieur Duplessis de la Radotte, die jullie in zijn huis in Parijs uitnodigde. Duplessis wilde dat Lorenza voor hem koos en jou verliet. In 1793 liet je Lorenza in de vrouwengevangenis Sainte Pélagie opsluiten, maar je kreeg daar spijt van en je vroeg om haar vrijlating.…

Mijn ziel is in mij als een kind Dat droomt, terwijl zijn voeten bloeden, Van vleugels verloren, die hij, de moede, Wel eenmaal wedervindt.…

De lucht hing laag in geelgrauw vale broeiing; Het land lag stil, als voelde 't dat daarboven Wolken van strijd en onrust samenschoven, Vol weerlichtvlamverzet en toornegloeiing. En over 't land bewoog - één samenvloeiing Van wrokkende gestalten, maatloos sloven Van talloze eeuwen op hun nek…

Nu wil ik niets zijn dan een kleine stem, Heel needrig sprekend van de mooie dingen, Die me op de klare zonnedag omringen In 't warmzacht duindal, waar de gele brem Zo gul haar gouden bloemenrei laat zingen. Gegroet, bruin bijtje! - riep-je bloemen, hem? - Gons zacht, dat je haar zang niet overstem Door 't zwartgetoon van je gonsjubelingen.…

Niets dan de wijde, de grote rust: eenzaamheid zachtjes in slaap gekust; niets dan het sluimren van 't levend Al, dat straks weer de ogen ontsluiten zal; niets dan de hemel, die ogend waakt, zolang lome aarde het waken staakt; niets dan wat wijde oneindigheid, in Nachts zachte armen rustig gevlijd.…

Nu is ’t of alles rusten wil, De hemel wijd en de duinen stil, En ’t dorpje in ‘t duin gezeten, Wat nestjes bruin, ‘t kerkje in hun schoot, En wat venstertjes blozend nog van rood, Door zonne in ‘t west vergeten. En naast de duinen de grote zee, Zo droomrig loom of zij zachtjes mee Wil slapen en niet meer zingen; Haar scheepjes, gevlijd op…

We zijn elkaar op een vreemde manier tegegekomen, En sindien blijf ik van je dagdromen. Ik kan niet slapen, haast niets eten, Je spookt door m'n hoofd, ik kan je niet vergeten. Ik wil bij je zijn, wil met je praten, Alles zeggen wat we vorige keer vergaten. Zou willen dat je hier om de hoek woonde, Zodat ik gewoon even langs kon komen. Maar…

Nacht is niet boos. Als hij komt de nacht Maakt hij de hemel open, En veel sterren en sterretjes komen zacht Op gouden voetjes gelopen. Ze zijn nieuwsgierig, en naar benêe Zouden ze heel graag komen; Maar ze zijn bang, voor de grote zee En voor de hoge bomen. ’t Is boven ook donker… maar zij hebben licht. De zon gaf ze allemaal lichtjes,…

Toen mijn dochters de twaalfjarige leeftijd hadden bereikt, werden ze door mij ingewijd in de geheimzinnige krachten.…

Het loopt tegen achten en neem even de pen ter hand. Eigenlijk de laptop, maar aangezien ik al 'n tijdje mijn gevoelens van het leven weergeef ben ik overgestapt van de pen naar het moderne. In mijn leven, ja er is veel gebeurd. Maar of dat een ander intresseert? Het is net als het nieuws op radio of t.v, dat wat je boeit kijk of luister je naar…

Het is al een tijd geleden, een ontmoeting van iemand die ik dacht te kennen. Jou kennen zal ik dan wel nooit echt kunnen. Wat is dan een leven, een dag? Je hebt vele dingen die ik van vroeger toen je nog niet wist wat het leven was,te jong om mij te kennen. Van leeftijd verschillen maakt het leven ingewikkeld. De ervaringen van jou zijn anders…