start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (4)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (3)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (20)
filosofie (118)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1318)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (9)
kunst (43)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (501)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (20)
muziek (416)
natuur (20)
oorlog (18)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (63)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (18)
taal (22)
tijd (28)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (4)
vriendschap (1)
vrijheid (19)
vrouwen (12)
welzijn (14)
wereld (27)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3616):

Als een onzichtbare dans vol overgave geposeerd

(voor Constance Quéniaux (1832 - 1908))

Je bent geboren als Constance Adolphine Quéniaux op 9 juli 1832 in Saint-Quentin, in het departement Aisne. Daar lag ooit de Romeinse nederzetting Auguste Viromanduorum, genoemd naar de Keltische stam Viromandui in Gallia Belgica. Saint-Quentin heeft een schone basiliek en vele, middeleeuwse begijnhoven. Je was de dochter van de ongehuwde Marie Catherine Quéniaux. Als kind leefde je in armoede. Op jouw veertiende werd je een danseres bij de Parijse Opera, waar je enkel kleine rollen kreeg. Je bleef altijd een tweederangs danseres. Daarnaast werkte je als een prostituée, iets wat veel danseressen deden, gewoon om wat ruimer bij kas te zitten en het leven kleurrijker te maken. Nadat je door lichamelijke problemen als danseres moest stoppen, werkte je als full-time prostituée.

Voor jouw rol als Sabria Couqui kreeg je veel waardering. In de luxe prostitutie-wereld ontmoette je de Ottomaanse diplomaat en schilderijenverzamelaar Khalil Chérif Pasha, geboren op 20 juni 1831 in Cairo. Zijn metgezellin was de ex-prostituée Jeanne de Tourbey (1837 - 21 januari 1908). Gustave Flaubert was smoorverliefd op Jeanne, die in 1872 met graaf Victor Edgar de Loynes trouwde en daarna snel scheidde. De titel gravin van Loynes bleef ze gebruiken en in de schrijver/criticus Jules Lemaître vond ze de man van haar leven. In 1862 is ze op formidabele wijze door Amaury-Duval geportretteerd. Vanaf 1896 woonde ze op 152, Champs-Élysées Avenue.

Jeanne had o.a. een seksuele relatie met de staatsman Georges Clemenceau, die zijn ex-vrouw Mary Elizabeth Plummer van overspel betichtte en haar twee weken in de gevangenis liet opsluiten. Hij stuurde haar naar Amerika terug en hij ontnam haar de Franse nationaliteit en de voogdij over hun drie kinderen. Zelf had de hypocriete Georges overigens vele minnaressen. Mary overleed volstrekt alleen op 208, Rue de la Convention in Parijs. Ze is door Ferdinand Roybet geportretteerd.

Jij poseerde o.a. voor Nadar, die jou rond jouw 23-ste fotografeerde, in 1861 voor de fotograaf Paul Émile Pesme, die jou scherp wist vast te leggen, voor de fotograaf André Adolphe Eugène Disdéri, die geheel geruïneerd overleed, en voor de schilder/tekenaar Jules-Emile Saintin, die met de schilderes/salonnière Madeleine Lemaire bevriend was. Jij was biseksueel. Eind 1866 voltooide Jean Désiré Gustave Courbet twee naaktschilderijen voor jouw klant/minnaar Khalil Pasha, 'Le Sommeil' en 'L'Origine du monde', waarvoor jij model hebt gestaan/gelegen. In 1857 had Courbet het publiek en de kunstcritici al gechockeerd met 'Les Demoiselles des Bords de la Seine', met twee liggende hoeren onder een boom naast de Seine. Khalil heeft jou op jouw 34-ste door Gustave zo mooi mogelijk naakt laten vastleggen. Overigens zonder jouw gezicht af te beelden, zodat het mysterieuze effect optimaal was.

Maar het waren niet alleen Gustave en Khalil, die wisten, dat jij voor 'L'Origine du monde' hebt geposeerd. Alexandre Dumas fils schreef aan zijn moederfiguur George Sand, dat hij het ongepast vond, dat Courbet jouw 'meest delicate en sonore interieur' had geschilderd. Belachelijk natuurlijk, want jij had niet alleen prachtige, zwarte wenkbrauwen. Bovendien reageerde hij overdreven puriteins en lachwekkend hypocriet. Alexandre had een seksaffaire met Madeleine Lemaire. Hij was ook de minnaar van prinses Nadejda von Knorring, die met prins Alexander Naryshkin getrouwd was. Alexandre en Nadejda kregen twee dochters, Colette en Jeannine Dumas. Nadat prins Alexander in 1864 overleed, trouwden Alexandre en Nadejda met elkaar.

Toen Alexandre 20 en 21 jaar was, was hij waanzinnig verliefd op de prostituée Marie Duplessis (1824 - 1847), die op haar 23-ste door tuberculose overleed. Niet lang daarna schreef Alexandre zijn beroemde roman 'La Dame aux camélias', geïnspireerd door Marie en in hoge mate een eerbetoon. Op dezelfde wijze vereerde Courbet jouw naaktheid, maar die perceptie ontbrak bij Dumas.

Via Khalil kwam jij in de betere kringen, dat wil zeggen, de rijkere kringen. Na enkele jaren verliet Khalil Parijs. Hij gaf jou nog het schilderij 'Fleurs dans un vase' van Courbet cadeau, waar ook enkele camellia's op staan, een symbool voor prostituées, sinds 'La Dame aux camélias' van Dumas fils. Jij had ook contact met de opera-componist Daniel Auber, die al in 1828 zijn meesterwerk 'La Muette de Portici' had geschreven, met als hoofdpersoon het doofstomme vissersmeisje Fenella. Daniel overleed op 12 mei 1871. In 1872 trouwde Khalil met de 22 jaar jongere, Egyptische prinses Nazli Fazil (1853 - 1913). Hun dochter Hayya Khanum overleed in haar kleutertijd. Khalil overleed op 12 januari 1879 in Istanbul. Hij werd 47 jaar. Nazli hertrouwde met de Tunesische politicus Khelil Bouhageb.

Jij deed veel aan filantropie, o.a. voor het Orphelinat des Arts, een instelling voor verweesde kunstenaarskinderen. Jij woonde in een villa in de badplaats Cabourg, waar Marcel Proust tussen 1907 en 1914 graag in het Grand Hotel verbleef, op kamer 414 op de vierde verdieping. Jij overleed op 7 april 1908 in Parijs en je werd 75 jaar.

Schrijver: Joanan Rutgers, 10-07-2019



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 18 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)