Alle inzendingen over Paula Abdul

Je werkte samen met Paula Abdul, Iggy Pop, Michael Jackson, Whitney Houston, Khaled, Ishtar, Glykeria, Yehudit Ravitz, Yafa Yarkoni, Shoshana Damari, Sarah Brightman enzovoort.…

Anastacia, Annie Lennox, Shakira, Alanis Morissette, Michael Jackson, Paula Abdul, Christina Aguilera, Stevie Nicks en Anouk. Met naast de titelsong o.a. 'Together', een lied tegen oorlogsmisdaden en dictaturen, 'Joy', 'Written in Your Eyes', 'In the Green', 'I Know', 'The Waves' en 'Life Goes On'.…

Op je achttiende behaalde je je diploma aan de Van Nuys High School in L.A., waar de zangeres Paula Abdul, Marilyn Monroe en Jane Russell ook studeerden. Je verhuisde van 20th Century Fox naar Warner Brothers.…

Je bent geboren als Paula Julie Abdul op 19 juni 1962 in San Fernando, Californië. Je hebt Joodse ouders. Jouw vader Harry Abdul is in Aleppo geboren en in Brazilië opgegroeid. Jouw uit Canada afkomstige moeder Lorraine M. Rykiss is een concertpianiste. Jouw zus heet Wendy. Als jong meisje deed je aan ballet, jazz en tapdans.…

Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzie, nam op zijn diplomatieke reizen naar alle windstreken zijn bibliotheek van honderdzeventienduizend boeken op vierhonderd kamelen in alfabetische volgorde mee.…

" Maar eentje vind ik helemaal te gek: ik denk dat ik het liefste Paula Udondek.…

In één van de schoenen van Abdul-Jabbar van de Ven - die toch altijd al zo keurig op het matje staan - stond de dood van Geert Wilders hoog op het verlanglijstje. Hulpsinterklaas Andries Knevel had Abdul-Jabbar nog zo kundig geadviseerd in zijn cadeaukeuze van dit jaar.…

Totaal emotieloos, gevoelloos… Voor Abdul, zijn vrouw Asra en zijn zoon Hamid kwam de uitspraak echter over als een enorme klap zonder weerga. ''Hoe konden ze mijn dochter dit aandoen, o God, hoe?'' klaagde Asra, terwijl tranen over haar ogen stroomden.…

Het was zeker een (door mij diep betreurde) terreurdaad van de inmiddels doodgeschoten Abdul B. Maar ik heb mijn twijfels of daar 1:1 de term Islamitisch aan geplakt mag worden. Voor zover ik weet gaan de hoofdrichtingen van de Islam voor vredelievendheid en niet voor het vermoorden van willekeurige festivalgangers.…

Paula was klaar met koken, de tafel stond gedekt. “Lotte, Hans, Jennie, eten!” riep ze. Niets. Ongeduldig klopte ze op Lottes kamerdeur. Gesmoord klonk het: “Geen honger. Hoofdpijn.” Kribbig vroeg Paula: “En Hans?” “Moest onverwacht weg.” Paula liep naar de zoldertrap. “Jennie, eten!” Jennie gaf geen antwoord.…

Jij was levenslang bevriend met de mannequin Paula Alexandra Gertrude Gellibrand, geboren op 25 juli 1898 in de badplaats Penarth. Paula was het favoriete model van de homoseksuele fotograaf/kostuumontwerper Sir Cecil Walter Hardy Beaton. Jij was Paula's modestyliste en jullie werden 'The Twins' genoemd.…

Moeder was al meer dan twee jaar dood en Paula woonde met haar man en hun jongste zoon nu in vaders oude woning. "Lieve Wilma. Wanneer kom je me weer eens opzoeken. Ik mis je ontzettend, meid. Paula zegt, dat je niet meer bij haar woont, maar daarom kan je me toch komen opzoeken?…

Als Paula het goed vindt.’ Die knikte afwezig. ‘Wat is er?’vroeg ik. ‘Nou, ik ben aan het denken.’ ‘Waar aan?’ ‘Nou, waar jij moet slapen.’ Verdomd. Ze had gelijk. Weer een visioen, voorshands ongedefinieerd. Wie dan leeft ....…

Ik vraag hem, terwijl ik afwezig in de krant blader en een artikel lees over Imam Abdul v.d.V, of hij zelf ook wild gaat eten met de Kerst. Grijnzend zegt hij dat hij zich inderdaad helemaal wild gaat vreten. Over wild gesproken: Imam Abdul v.d. V doet niet aan Kerst. Die gaat op zoek naar iets Wilders.... ... So.... Be carefull out there !!!…

Kyra is mijn naam. Ik kom uit Turkije. Uit de plaats Kusadasi. En heb ooit het moslim-geloof gediend. Dromen zijn meestal zoet. Maar mijn dromen waren niet zoet. Ze waren als hete kolen. Hete kolen waaraan ik me velen malen heb gebrand. Op de 15e verdieping van een oud flatgebouw woonde ik als 18-jarig meisje met een 27-jarige man. Ook een Turk…

Ik keek even achterom en stak joviaal mijn hand op. Dag! Tot vanavond! Mijn vriend lachte naar me en gaf mij een knipoog. Met een blij gevoel rende ik snel naar mijn auto. Ik moest opschieten anders kwam ik nog te laat op mijn werk. Harder dan normaal reed ik de snelweg op. Ik werk bij een dierenkliniek. Het werk fascineert me. Als dierenassistente…

Elke dag Maak ik een krasje in mijn pols Een kleintje vaak Daar niet van Maar steeds dieper en groter! Elke dag Maak ik een krasje in me Eentje vaak Daar niet van Maar elke dag, Vloeien een paar helrode druppels bloed weg! Elke dag Voel ik me ongelukkig Elke dag Eenzaam, koud en bang Elke dag als ik alleen op mijn kamer…

Bladzijde 1 werd opengeslagen. En mijn leven begon op die dag. Voor mij nog vele dagen. Bladzijden als helder licht. En vele jaren in het vooruitzicht. Tot op die dag dat ik 1 zwarte zag. In het derde hoofdstuk. Op pagina 26 ging mijn leven stuk. Een ziekte bezocht mijn lichaam. En liet mij nooit meer gaan. Ik was maar tot hoofdstuk vier…

Nadat hij de deur had dichtgesmeten durfde ik me een kwartier lang niet te verroeren. Bang dat hij terug zou komen. Na dat kwartier sloop ik naar de deur en luisterde met mijn oor of ik iets kon horen. Ik hoorde gelukkig niets. Moedeloos liep ik de kamer weer binnen en zonk neer op een stoel. Ik begon met schoonmaken maar had niet eens het juiste…

Ik wist me gewoon geen raad meer. Zal ik nu wel of niet gaan? Ik besloot er nog even over na te denken. Snel verstopte ik de brief in de kast onder mijn nachtjaponnen. Daar zou Yusuf niet gaan zoeken overtuigde ik mezelf. Opeens rook ik een verdacht luchtje. Haastig rende ik naar de keuken. Verdorie, mompelde ik. De aardappelen zijn aangebrand.…

Deze held vol goede daad Zag een mens in slechte staat Een redder in de nood Die zijn leven gaf aan den dood In memoriam: De man die 30 september een vrouw probeerde te redden van zelfmoord, maar zelf gegrepen werd door een trein en overleed.…

Ik voelde dat er aan mijn arm werd gerukt. ‘Wat?….Wie?…’, stamelde ik slaperig. Ik deed mij ogen open en staarde in het gezicht van Yusuf. ‘Er is telefoon voor je. Ik weet niet wie het is. Maar ik ga dit zaakje grondig uitzoeken Kyra’. Nu zat ik helemaal rechtovereind in me bed. ‘Wie dan?’. ‘Ene Jorrit’. Mijn gedachten gingen razendsnel. Dat is…

Het was alsof het zwaard in mijn linkerhand een zwaar gewicht had. Glanzend, scherp en met het doel om mezelf daarmee te doorboren. Maar het was nog de vraag of ik dit werkelijk zou gaan doen. Ik stond in een schemerige kamer, die verlicht werd door een zwak vlammetje. De eenzame kaars was al voor de helft opgebrand. Achter mij stond een tafel. Ik…

Ik leg mijn hand op mijn buik. Mijn ogen staan moe en angstig. Ik moet hier weg. Het kind kan elk moment geboren worden. Ik heb te lang gewacht om weg te gaan. Het gevaar licht op de loer. Traag sta ik van mijn stoel op. Ik voel een felle pijnscheut door mijn buik gaan. Ik pak met lome bewegingen mijn jas van de kapstok en trek die aan. Nog één keer…

Op het spoor Een zwaaiend handje Heel even maar En toch zo duidelijk Even verbonden Met een moederhand Ineengestrengelde vingers Klein en groot Woest verbroken Getrokken uit de veiligheid Heel even maar En toch zo duidelijk In de trein Een zwijgend mondje Ogen die spreken Een vuist gebald…

Je ogen zijn dicht En je ligt maar Je ziet geen licht Dat is toch raar? Het lijkt op slapen Maar dat is het niet Moet je zolang uitslapen, of weet je het zelf niet? Je bent een comapatiënt Ik vind het raar Ik raak er nooit aan gewend Je leek zo onkwetsbaar Ik begin te schreeuwen Maar je hoort me niet Je kunt niet terugschreeuwen…

Schilderen is kleuren geven en talent tonen. Hemelse gevoelens door God in liefde gegeven. Spreken met kleuren een aardse beeldspraak. Meer dan een plaatje in vrolijkheid of treuren. Een hemel op deze aarde. Kleuren gaan leven. Liefde aan de wand een gekleurde meerwaarde.…

In de spiegel keken een paar ogen mij aan. Grote ogen. En blauw van kleur. De lange zwarte haren vielen losjes over mijn schouders. Kritisch keek ik naar mijn eigen gezicht. Waarom had ik eigenlijk een spiegel nodig? Ik wist zelf wel dat ik er mocht wezen. Velen vrouwen waren jaloers op mijn uiterlijk. Ik ben slank en heb de rondingen op de juiste…

De rouwkaarten lagen netjes op stapels voor mij op de tafel. Samen met mijn zus keken we of we niemand hadden vergeten. In totaal waren het er vierhonderd en vijftig. Ik keek naar beneden. Van mijn zwarte schoenen naar mijn zwarte trui. Ik snikte en dacht: Waarom was je toch weggegaan? Mijn kind. Tessa! O lieverd, je bent maar vier jaar geworden…

We hadden een spoedoverleg. In de eerste instantie was niemand het er mee eens. Ze moesten er wel hartelijk om lachen maar vonden het kwetsend, laat ik maar zeggen. En zeg nu zelf dat was het eigelijk ook wel. Dus was dit onderwerp van de baan dacht ik. Maar nee hoor. Toen ik mijn cliënt weer sprak, vroeg hij me of ik wat wist. Ik werd spontaan rood…