Alle inzendingen over Richard Cosway

Je had een open relatie met de portretschilder Richard Cosway, die scheidde van zijn vrouw Maria Hadfield, een in Florence geboren kunstenares/componiste/muzikant/specialiste op het gebied van meisjesonderwijs, die 18 jaar jonger was en die door de latere president van Amerika Thomas Jefferson zeer bewonderd werd en korte tijd zijn minnares was.…

Geen enkel beest is zo woest dat het geen genade kent. Ik ken geen genade, dus ik ben geen beest.…

Moet je nagaan wat voor onmenselijk tijdstip je in mijn deuropening staat”, zei Richard. Richard zakte op dat moment door zijn linker been en uit reflex greep hij zich vast aan de arm van Nikita. Een harde klap galmde door de portiek. Van schik deed Richard een stap naar achteren. En een harde schreeuw volgde.…

De 56-jarige Richard is een portrettist met een superdure Leica, die zijn modellen van de straat plukt. Richard en zijn drie jaar jongere vrouw Yvonne wonen sinds enige tijd in Reeuwijk, waar Richard overdag op jacht naar zijn modellen is.…

Ik moet goed nadenken om een interessante man te noemen die niet drinkt.…

Ik sta met liefde op en ga met haat slapen.…

Patty had twee jaar een relatie met de punk-muzikant Richard Hell en in 1985 werd hun dochter Ruby geboren. Richard inspireerde de kledij en de uitstraling van o.a. de Sex Pistols en de muziek van Patti Smith.…

Zij heeft voor 50 % dezelfde tennisgenen als Richard: dat kan een verklaring zijn. Van Richard weten we dat zijn vader de drijvende kracht was achter zijn succesvolle carrière. Een man die Richard dwóng om te presteren. Richard heeft het daar moeilijk mee gehad, brak gedurende lange jaren met zijn vader.…

Met een brede zwoele glimlach keek ze recht in de ogen van Richard en zei: “Zo! En nu hebben we eerst onze eigen carnaval”.…

Geen beschaafd mens gaat ooit op dezelfde dag naar bed als waarop hij opstaat.…

Sylvia bakt dan eerst een pond kogelbiefstuk voor Richard en ze geeft hem een Viagra-pil met een glas rode wijn. Dat werkt nog steeds. Vanwege zijn gewicht ligt Richard altijd onderop en is Sylvia de vurige paardrijdster. Richard weet niet dat Sylvia die passiemomenten stiekem op film vastlegt.…

ben je neergesabeld, doodgestoken aan vertrouwen nooit gewend zijn je vleugels nog gebroken heb je liefde nooit gekend? ben je afgedankt en oud en grijs heb je in rollen jou verborgen betaalde voor hun falen jij de prijs zie je zo op tegen morgen? huil je om je onzekerheid opnieuw verraden, ingeruild laatste haven dus ook kwijt…

kom over en help herstel mijn geloof hernieuw mijn vertrouwen in U en mijzelf geef me één woord slechts dat ik mag lopen op de golven of splijt de zee vóór mij kom over, geef hoop belofte van de regenboog strek uw hand naar mij maar raak me met uw hart één woord slechts of splijt de zee voor míj kom over en help…

het is al zolang geleden dat het doek voor de allerlaatste keer is gevallen hoofdstuk gesloten, schijnwerpers gedoofd en elk gaan we verder met ons eigen boek verleden nog nauwelijks in ons hart maar nog zo duidelijk in ons hoofd veel te lang voelde ik mij de eeuwige figurant en ik zag de vragende blikken van het publiek acterend in…

de vlinders zijn allang gevlogen: geen afspraakjes meer, gehaaste onzekere kussen, aarzelende ogen zoals die eerste keren..... gebleven is het begeren vanzelfsprekender maar meer intens het geloven, vertrouwen in een mens in een toekomst die geen verleden kent..... als liefde went…

over alle bergen zeven zeeën zelfs voorbij misschien achter de sterren: hou van mij ik weet: ik ben niet makkelijk vraag te vaak: laat me vrij vergeef de buien en de nukken: hou van mij hou van mij zonder vragen zoals elke dag ik van jou en dan heb je van die dagen dat ik nog meer van je hou ik weet: ik ben niet makkelijk…

Nooit vocht één ongelijker strijd dan jij tegen dit sterven de harde onafwendbaarheid die langzaam jou ten grave leidt .... om Leven te verwerven. Nooit bad voor iemand ik zozeer dan jou en voor jouw leven gaf aan jou liefde keer op keer en aarzelend slechts leg ik mij neer: er valt niets meer te geven. Nooit zal één dichter…

Nooit vocht één ongelijker strijd dan jij tegen dit sterven de harde onafwendbaarheid die langzaam jou ten grave leidt .... om Leven te verwerven. Nooit bad voor iemand ik zozeer dan jou en voor jouw leven gaf aan jou liefde keer op keer en aarzelend slechts leg ik mij neer: er valt niets meer te geven. Nooit zal één dichter…

soms blader ik wat terug door gesloten hoofdstukken besef dat ik verder kan dat het nu gaat lukken lees van vertrouwen, toekomst van liefde en van veiligheid maar die dag toen van jouw sterven raakte ik dat alles kwijt maar ze zeiden “hoogste tijd” hadden het over verder gaan over hoofdstuk dat moest gesloten dus dat heb ik…

het deed te vaak te zeer nauwelijks durf ik geloven in wat ik in je ogen zie en in wat je wilt beloven ik zou het echt graag willen maar ben soms nog zo bang het deed te vaak te zeer en eigenlijk te lang het deed te vaak te zeer zit nog te diep van binnen pas als dit afgesloten is kan ik opnieuw beginnen steeds meer ben ik…

het blaadje hangt hoog aan een tak wat heen en weer te waaien en samen met het bladerdak draait het zich met groot gemak zodra de wind gaat draaien het blaadje leeft maar één seizoen straks waait 'ie naar benee' dat is gewoon wat blaadjes doen maar nu is 'ie nog lekker groen en waait met alle winden mee…

ik geloof in zonneschijn na regen na ieder dal toch weer een top en zit het eens een keertje tegen lossen we dat samen wel weer op ik geloof soms tegen wil en dank na één stap terug: twee vooruit is er van hoop een laatste sprank komen we er samen wel weer uit in: we slaan ons er wel door of: gaat vast beter volgende keer en…

weet je nog die laatste tijd toen liefde al haar stuipen trok allang was het verloren strijd maar weet je nog hoe je schrok toen ik zei dat ik zou vertrekken en hoe ik huilde toen ik vertrok weet je nog dat we zeiden hoe ons van alle dingen enkel sterven nog zou scheiden hoe we dachten leven te kunnen dwingen en dus zonder iets…

twee minuten laten we stil zijn om oorlog, om haten om hen die gedwongen hun huizen verlaten Endlösung, zuivering het blijft gewoon moorden maar laten we stil zijn 't is te gek voor woorden laten we zwijgen het is toch gebleken dat het geen zin heeft harde woorden te spreken Ghandi, Joes, King het blijft gewoon moorden…

zoals klanken van liefde met geur van hartstocht, vloeien ineen fantasie en werkelijkheid, wanneer jouw warmte teer en kostbaar is in mijn hand. grenzen vervagen zoals de ruimte om ons, enkel blijft als ogen harten ontmoeten: het versmelten tot één gedachte één gevoel één adem.…

Hij schommelde en zwaaide zo hard als hij maar kon in zijn lieve kleine wereld en op hem scheen de zon. Hij is mongool zoals dat heet daarom zit hij daar de afdeling is gesloten en hij ruim 50 jaar. Ik zie de televisiebeelden Van angst soms en van haat oorlog, dood door honger en van geweld op straat. Van oorlog zal hij nooit weten…

Ga door, vecht! Wie je liefhad heeft je toch allang verlaten. Wat je zeggen wilde, is gezegd. Laat anderen maar praten. Ga door, geloof! Nu wat je vasthield wankelt, bleek wie je vertrouwde doof, liefde anders dan het leek. Ga door, weet! Dat je staan zult na vandaag. Hoop... vertrouw, jezelf als je nooit deed, en zoals ik jou.…

Wie heeft vertrouwen weggenomen ging met dromen er vandoor ontnam jou kans tot rust te komen zodat je je geloof verloor? Wie heeft deuren dichtgeslagen sneed elke vluchtweg af hoorde jou niet vragen was voor zien te laf? Wie was te klein voor jouw problemen kan toch de wereld ook niet aan.... schuilde achter regels en systemen heeft…

de dichter had de plaats genomen vanwaar hij hen overziet geaarzeld had hij was toch gekomen groot spreker was hij niet menig vertrouwd gezicht ziet hij stil verwachten dat is hem nu veel waard aan de bar onbekenden zacht sprekend, of in gedachten achterin wordt gekaart zo begint, onwennig verlegen hij aan zijn beste werk iets te zacht…

Het is een rare tijd, elk jaar opnieuw: de wereld raakt verdeelder dan ooit, in mensen die òf juist blij zijn, òf juist huilen om wat wàs, òf om wat men vreest. Men kijkt òf juist vooruit, òf juist achterom. Toch lijkt men meer één. De postbode zeult en in supermarkten lengen de rijen. Dit zijn, nu mensen elkaar gunnen gouden dagen…