Alle inzendingen over Rien Vroegindeweij

Bloem, Albrecht Rosenbach, Lut de Block Anton Korteweg en Rien Vroegindeweij Hans Sleutelaar, Paul van den Hout, Bastet Dichterlijke namen vormen een sonnet…

Rien Vroegindeweij is geboren in 1944 te Middelharnis. Zijn hele jeugd zat hij klem op een eiland, dat voor het grootste gedeelte bevolkt was met zwaar-christelijke mensen, die de toch al eenzame ligging er niet aangenamer op maakten, het isolement nog eens extra aandikten.…

In 1974 richtte hij met de dichters Eddy Elsdijk en Rien Vroegindeweij de poëziewinkel 'Woutertje Pieterse in Poëzie' op. Hij werkte mee aan de literaire activiteiten van de Rotterdamse Kunststichting en hij droeg zijn gedichten voor tijdens Poetry International, in 1973 en 1977.…

Niemand kwam er. Hij werd steeds eenzamer En alsmaar bekwamer In het bewonen van zijn kamer. De ramen groeiden dicht Van vet en stof, geen zicht Had hij nog op enig licht Of schemering, een lichtgewicht Werd hij, vel over been. Een kapstok, zo ging hij heen. Alleen en alleen en alleen. Allang toen hij was heen - Gegaan, ging plotseling…

Toen ik nog geen boeken had hadden wij één boek. Het boek der boeken heette dat, het was geen pocketboek. Het was een heel dik boek, dat in een zwarte omslag als een baksteen op de hoek van de schoorsteenmantel lag. Het bindwerk was versleten, de rug van leesgenot gekromd, de bladen vet van 't vette eten. Het las daar als een dam,…

Niet de aap maar het paard lijkt het meest op de mens, als je 't in de ogen kijkt. Of sla de boeken erop na, veldslagen, ontdekkingsreizen, de melkboer in de straat. Held van 't wilde Westen, ruilobject voor koninkrijken, verlosser van de filosoof. Hier en daar staat op een plein in brons een krijgsheer op zijn paard, - dat zou andersom…

'Alles van waarde is weerloos', is de winnende tekst van Rien, die ik ken, die drie jaar boven een verzekeringsmaatschappij in Rotterdam pronkte in de jaren vijftig. Lucebert moet dat gezien hebben, want hij is ermee aan de haal gegaan, heeft het tot zijn originele tekst bestempeld, maar Rien is de ware dichter van die zinsnede!…

Nu ben ik er bijna, bij Rien, ons moment. Maar, … waar is Rien?…

Oubliez moi, musicien joyeux, poète triste; que rien ne reste que rien ne subsiste, que ma matière se perde dans l'immensité du néant, que mon passé se voile dans l'intensité du présent. Oubliez moi, musicien joyeux, poète triste; tournez, dansez, la vie est un bal, finit bien, finit mal.…

Het was een van de favoriete adagia c.q. het Leitmotiv van mijn arme, goede vader; "Le passé n'est rien que le passé" en ook ik kan bezwaarlijk ontkennen dat in de krochten en spelonken van het duistere en tot nietswaardig stof vergane verleden de ervaringen rusten en de ijle, vluchtige herinneringen, zonder substantie en onbevredigend, ongrijpbaar…

neen Edith,’’je ne regrette rien’’ het moet nog beginnen zie je de zijden kousen waren er op tijd mijn mantelpakje hangt al klaar en ik mocht de warme krullenset lenen van Stella ik hoop maar dat er geen wespen zitten het is wel een romantische plek zo’n boomgaard maar die rotbeesten hebben het altijd op mij gemunt die lotion gaat…

Trens tekeningen zijn door Rien op een aantrekkelijke manier bewerkt. Dit fraaie boekje kost slechts €12.50 (exclusief verzendkosten) en is te bestellen via de website van Zaait Eendracht (www.zaaiteendracht.nl ).…

De zee spoelt verhalen aan, het land maakt ze: je hebt het zeker wel in de krant gelezen van die man die heeft zijn vrouw hij kwam altijd dronken thuis en toen is zij weggelopen ze werkte als kapster en hij wist ze kwam om zeven uur uit haar werk en toen heeft hij haar hij wou zijn eigen ook maar dat is niet gelukt want hij ligt in…

post met een briefje aan een touwtje geheel vers nog zonder vouwtje: “ben wit met kapje voor de kost” sherlock holmes er op na gelezen deze adviseerde men neemt de neus ruikt het object exact en precieus om op sporen te worden gewezen kurkuma twee honden ketjap manis babies qua geur opmerk’lijk baarfris wanhopig riep ik Non Non na rien…

Tu est partie, sans rien dire, sans prévenir. Tu est partie, dans la nuit, cette nuit, d'ou on ne reviens jamais. Peut-être cela n'aurait pas fait aussi mal, si j'avais su, que tu partais, si j'avais pu, te dire au revoir, une dernière fois, te serrer dans mes bras.…

de tong waarmee je liefde roert zeggen ze, maar ça ne dit rien zij blijft star wijl ‘k zonder zin gebaar met in mijn hand Hugo voor haar gekocht, niet eens vertaald Frans leider der romantiek zeggen ze, maar ils n’ont pas de raison romantisch, wij?…

Komt werkster Francien op bezoek bij Oom Rien en Tante Bora die twee huizen verder wonen. Oom Rien is, zoals gewoonlijk op donderdag, al vroeg mopperend het huis uitgevlucht. Tante Bora lacht maar eens om de onstuitbare woordenstroom van Francien. Zelf best spraakzaam, krijgt ze hier ook geen woord tussen.…

Iets dat goed is voor de gemeenschap kan niet verkeerd zijn, hoe verkeerd het ook mag zijn volgens godsdienstige of andere geboden. Een daad die geen negatieve werking heeft op de gemeenschap, is geen misdaad.…

Je ne parlerai pas ; je ne penserai rien: Mais l'amour infini me montera dans l'âme, Et j'irai loin, bien loin, comme un bohémien, Par la Nature, -heureux comme avec une femme.…

willen mijn handen grijpen naar touw en klimmen naar hoogten vluchten voor de bodem die in fusie met boven einde onbegonnen laat waar links en rechts in remise het gemiddelde dualisme op het nulpunt vereeuwigt en surplus zich verliest in uitgetelde statistieken of wil ik liever de extremiteiten waar het pijnlijk lachen uit balans…

de zee woelt kust de branding zo verzandt de schemer die nacht doet stranden de avond graaft kuilen in sterren tot diep in de ochtend om morgen te scheppen…

op een houten ton onkruid als publiek waait het applaus gedroomde repliek honger naar dansen wat moeder niet scheelt een mietje voor vader die klappen uitdeelt met bont en blauw lijfje verkiest hij de goot talent gaat verloren een kunstenaar dood…

Oevers, zonder grenzeloos vertrouwen Waakzaam tot in de diepste ziel De zin van het aardse dat je overviel Gedachten waarop krachten kunnen bouwen Terugkeer uit de eeuwigheid Gelovend in nooit bestemde krachten Jarenlang in stilte smachten Wat soms tot droefenis heeft geleid Zwijgzaam tot in het diepste profiel Kilte als ruwe steen Maar…

verleg het zoeken beraam geen misser die soms aanklopt op luchtkastelen ontdek het vinden wat je kan plaatsen zal nooit hechten op blinde muren…

Een stralende zon, een blauwe hemel. Ik zet de luiken open, het licht stroomt naar binnen. De nog frisse koelte van de morgen geurt naar aarde. Genieten. Op mijn rechterschouder springt Wolkers. Hij miauwt zacht. Zijn zus Rola doet ook verwoede pogingen maar zij is nog niet zo gewiekst. Geeuwend zet Wolk zich op mijn verjaardagsalbum om vervolgens…

“Rien ne vas plus!” Hoor ik in mijn hoofd van slaap naar slaap kaatsen voordat ik bijna van onbegrip bijna tegen de grond ga. Ze mogen en hebben even niets om meer tegen mij in te zetten. Yanthi ziet het en ondersteund me snel en laat dan bij het bed los waardoor ik verdwaasd en half verdoofd op het voeteneind komt te zitten.…

Volgens de grootste schrijver van mijn stad, Rien van den Heuvel, wen je aan presteren onder druk. Thomas Verbogt vindt dat een echte columnist dagelijks een column moet kunnen schrijven. Een echte columnist. Moment van de waarheid? Een stapeltje achter de hand voor moeilijke tijden? Deze vacature is hoe dan ook een teken.…

Non, je ne regrette rien.…

We lopen de Kleiweg op, langs de remise van de RET waar tante Rien en oom Piet wonen, rechtsaf de Zonnebloemstraat in. Iedereen is er. Of komt binnen. Bovenaan de trap naast de wc staat een tafeltje met daarop de grote spiegel. Een bronzen beeld van David beneemt een flink deel van mijn spiegelbeeld.…

'La Grille', 'Rien Qu 'Un Ciel', 'Chacun De Nous', 'La Vieille Dame' en 'Ainsi Soit-Il'. In datzelfde jaar verscheen 'Rien Qu'Un Ciel' en in 1974 'La Rage aux Poings'. In 1975 verscheen 'Ils Vécurent Heureux', met o.a.…