Alle inzendingen over Schrik

Het was donderdagavond 7 maart. Ik besloot te bellen met Don Corveleijn van de Werkgroep Leefklimaat Zevenaar. Ik had zojuist twee artikelen gelezen over de aankomende Week van Nederland Schoon. Ik voelde een enorme drang om in beweging te komen. Als fervent wandelaar in de natuur erger ik me namelijk al jaren aan afval dat op de grond ligt. Een boeiend…

Net bekomen van die schrik wordt er wederom gebeld en kan ze bijkomen door eventjes gezellig te kleppen, voordat ze naar de keuken gaat om voor het eten te gaan zorgen... Ze vond het raar, dat ze moe was....nou zei ik, als IK zoveel in een dag stop, ben ik ook afgedraaid, dus schaam je vooral niet. Slaap lekker.…

Zo plotseling, opeens, bekom je ooit nog van de schrik?…

't Is beter dat schrijvers de burger op tijd schrik aanjagen, dan dat het luchtalarm het te laat doet.…

(voor Hallo Wien) hoe, hoe hard roept de uil deze nacht hij klaagt de stenen uit de grond die statig dansen in de valavond hun scherpe schaduw kruipt verdacht de kraters van de maan verlaten één voor één de donkere dagen ze klauwen grauwe wolkenlagen en hebben mij de vrees gelaten een oude eik, in de leegte geboren kraakt mijn…

Nachtelik vliegen vogels van de wilde wingerd weg Schrikbeladen klapperen vlerken dof in deemstering Knakgeluid van takken veelvuldig kort ontsluieren_ _ _ _ _ vlerken _ _ _ één ogenblik niet-herkenbare ruimten de ruimte is van knakkende _ _ _ _ vlerken _ _ _ _ vol Plotseling zijn…

." Teunis ontwaakte met schrik. Terwijl hij zich aankleedde, spookte die angstige droom voortdurend door hem heen. De lenteochtend straalde prachtig. Teunis wandelde door het mooie beuken- en eikenbos. De half ontloken boomblaadjes leken wel te zeggen: "Loop maar steeds verder." Teunis kwam bij een bosmeertje.…

Tot zijn grote schrik werden de golven steeds groter en woester. "O, hoe zal ik me nu redden?" jammerde hij. "Ach, wat een wreed einde ga ik tegemoet!" Joost zag niets dan huizenhoge schuimkoppen om zich heen. De storm werd almaar wilder. Joost kon niet meer roeien.…

Nog grotere schrik! De draken veranderen opeens in reusachtige slingerplanten, die Carla grijpen en stevig omklemmen. Verstikkend! Met een luide schreeuw ontwaakt Carla. Ze springt haar bed uit, rent in haar nachtgewaad naar buiten. Vader en moeder lopen verbaasd en bezorgd door het huis heen en weer.…

Haiku De ijsvogel vlucht: klein, opbeurend blauw verdwijnt in dof winterriet. Prozatekst Fietsen onder de grauwe winterhemel. Daar gaat het langs dof groene weiden zonder sneeuw. Neerslachtig, maar berustend staat het dichte riet rondom die plas. Op die ene halm... Ooh, een prachtige ijsvogel! Voorzichtig van de fiets stappen, en iets…

De schrik was dus groot. Door Bens vertelling voelde ik mij met terugwerkende kracht begaan met het pasgeboren wezentje en met de ouders. In de wieg lag - onherkenbaar als mens - iets dat leefde. Daar was alles mee gezegd. Voor- en achterkant waren niet te onderscheiden.…

Peddelend langs wuivende rietkragen waar paaiend vele karpers hun spruit als kuit in helder schoon water schoten Genietend doorsneden we de stilte wanneer plots getooid met gewei schrik in ogen de hielen gelicht de stilte door geritsel voor even verdween…

‘Verdorie zeg, wat onnozel, als de eerste mensen langs de spoken (wolven) lopen, weten de later volgende groepjes al waar ze zitten en schrikken niet meer,’ zeg ik. ‘Inderdaad niet zo slim,’ zegt mijn vrouw, ‘maar toch hebben ze iemand behoorlijk aan het schrikken gemaakt.’…

Het is nu dichtbij erg dichtbij, staat bijna bij ze op de stoep en dat is wel heel erg schrikken. Hopelijk valt het mee.…

Opnieuw betrad ik de lange, met lichtbruin glanzend laminaat belegde gang die leidt naar de spreekkamer van degene, die sinds lange jaren haar lompe, wrede uitspraken op me heeft afgevuurd. Ze opende de deur en heette me welkom in het nieuwe gebouw van haar praktijk. Ze zou met haar meedogenloze woorden "Ex Cathedra" de volgende diagnose, die ze in…

ik schrik van die jongens van Achmed en Chalid elke morgen schrik ik weer wennen doet het niet ik schrik van die jongens maar ik ben niet bang elke morgen schrik ik weer van de krant in de gang 6:30 ontbijt dan maar 'k sta op met goede zin hierbij een woord van dank weer een dag met goed begin…

Van de schrik markte Rudolf niet dat hij nog een brandende kaars in zijn hand had. "Au! Au!" Rudolfs vingers werden door het vlammetje gestreeld. Hij gooide de kaars weg, tegen de oude kastanjeboom aan. Rudolf en Franka bonsden hard op de deur. "Ziet u niet dat uw huis in brand staat?!" riepen ze tegen Marja's moeder.…

Wie had kunnen denken dat het uitgerekend op zo'n mooie, rustige augustusdag zou gebeuren, waarop een zacht briesje de wereld streelde, waarop de Natuur stil, vredig en zachtmoedig aandeed? Ik was de kruising al vaak gepasseerd, op weg naar het benzinestation om enkele aankopen te doen. Hij kwam mij tegemoet op de fiets en met een goed gerichte…

Wanneer ik met iets bezig ben en eega, kijkend naar de Tour, ineens een kreet geeft ( moet ik na al die jaren toch aan gewend zijn) schrik ik me te pletter, op mijn tong ligt....juist ja, maar ik kijk opzij, hij zit bijkans in de tv en ik denk: juist! Ik hou van je....dat zeg ik ook, immers we zijn van 1 dag!…

Mevrouw is hypergevoelig geraakt voor de hoe dan ook zwakke geluiden die haar enerveren en doen opschrikken. De geluiden van een overvliegend vliegtuig of de onbestemde en ondefinieerbare geluiden die in het gebouw waarin zij is ondergebracht, weerklinken. De verwarring neemt toe en ze vroeg me een strook los te knippen uit een bontgekleurde lap die…

Ik zag, dat mijn moeder bleek van schrik werd en ze zei meteen: ''Daar maak ik werk van, is het leger nou helemaal belazerd.'' Vader zei: ''Dat lieg je toch?'' Mijn fantasie ging mij parten spelen en ik zei: ''Toch waar hoor, alleen ik weet het, de rest van de jongens niet.…

Je hart staat stil van schrik, je voeten doen eventjes niet wat ze zouden moeten doen, je hoofd knalt bijkans uit elkaar: wat doe je, wat moet je wat wil je: wat oh wat gebeurt er? 'Ga liggen' brult een dame die net haar stem terug heeft, plat op straat, doe of je dood bent, nou dood van schrik was welhaast iedereen die in de buurt liep.…

(voor Etta Palm (1743 - 1799)) Jij bent geboren als Etta Lubina Johanna Aelders in april 1743 in Groningen. Jouw vader Jacob Aelders van Nieuwenhuis was een handelaar in behangselpapier. Jouw moeder was Agatha Petronella de Sitter. Op jouw 6-de overleed jouw vader en nam jouw moeder het bedrijf over. Jij kreeg een uitstekende opleiding en jij sprak…

schrik is een valse spiegel trap er niet in als de schrik je om het hart slaat blijf er niet in steken het is jouw plicht de ban te breken ----------------------------------------------- Uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…

Zonder op te letten steken we de zomer over elke dag een monument waarin we gedachten zetten zonder aandacht voor het lover dat ons theatraal verwent Slechts zijdelings een blik op voorbijrazende uren de holle minuten klagen nog niet bekomen van de schrik de diepte waarin we turen weerkaatst nog vele vragen.…

ik zag ze springen lachend hun verlossing tegemoet medelijden spatte op de tegels in grote druppels bloed verlammend werkt de dood als afgrijzen de benen neemt we hebben samen overleefd ik schreeuw nog steeds…

Met schrik constateren we dat het halve rugpand van de trui is weggebrand; de bloes daaronder is zwart. Ze komt er goddank goed van af. Maar voor de gezelligheid een kaarsje tussen de hapjes op tafel zetten? Nee, dát zal ik niet gauw meer doen!…

schrik sijpelt binnen maakt donkere kringen op maagdelijk pleisterwerk drupt langs muren deugdzaamheid wit voert nog de boventoon maar de vloer vlekt somber met tranen dweil ik alles schoon de kranen open wijd op blote voeten spoel ik tegels tot ik hun glans weer zie en rust tussen de voegen droogt…

Het was middenin de zomer. Het grote eikenbos geurde heerlijk naar bloemen en bessen. In dat woud waren de nachten prettig, zoel en vol maneschijn. Tijdens die mooie nachten klonk het schitterende lied van de nachtegalen door de bomen. Die vogelkoren... Ja, dat was zo'n verrukkelijk gezang. Zelfs kleine kinderen hadden dan graag door het nachtelijke…

Rhena lag stijf van schrik en angst, terwijl het griezelige dier op haar borst klom. De rat keek Rhena aan met strenge, dwingende ogen. "Blijf rustig liggen," meende zij in zijn blik te zien. "Ik weet heus wel hoe ik je moet behandelen." De rat kroop over haar armen en benen, knabbelde aan al die korsten vuil.…