Alle inzendingen over Treinreis

Het is al vrij druk als ik in Leiden in de trein stap. Omdat ik nogal claustrofobisch ben aangelegd, probeer ik altijd een plekje vlakbij de uitgang te bemachtigen. Als ik het treinstel binnenkom, zijn er links vlak naast de ingang, gelukkig nog twee plaatsen vrij. Het zijn krappe plekken, maar als ik die aan het gangpad neem, kan ik mijn benen strekken…

Wij rijden met de trein naar 't Zuiden. De peppels vallen van ons weg, De molens en de meidoornheg, Die langs de spoorbaan is gelegen. En na een nacht van weinig slapen Snelt glanzende de eerste rij Cypressen aan ons oog voorbij, Gelijk een groep marathonlopers. Wijnbergen, ceders en ravijnen, Gedoopt in het zacht avondrood, Vallen ons…

Je stapt binnen blond en blauw- ogig brutaal, koude om je heen glimlacht, vraagt of ik ook soms naar de kerstmarkt ga naast me komt zitten vragend ogen openslaat om grootse dingen te verrichten Ik schud wat spijtig neen, zeg dat je te veel op mijn liefste lijkt en dat ik liever niet bezwijk maar dat we kunnen zingen kerstliedjes tot Centraal…

Van het groepje dat een tweetal banken rechts voor me zit, kan ik vanaf mijn plaats alleen de man op de hoek zien. Hij wordt, aan het gesprek te horen, vergezeld door drie vrouwen. Zijn wat bedeesde uitdrukking boven het dunne snorretje fluistert dat hij zich in de minderheid weet. Hij past op zijn woorden. Het zijn collega's, de toon heeft een zweem…

Op een sombere middag, een vage zon hangt grijs achter kaal gewaaide kastanjebomen, staart Machteld Slootwijk naar buiten en hoort dat er achter haar in de huiskamer wederom een stoomtrein vertrekt. “Tjoeke tjoeke, puf puf, huu huu!” doet een vrouw tegen het kind op haar schoot. Het kereltje ondergaat het spel lijdzaam, al weer twee uur lang. Zijn…

De trein van mijn herinneringen stopt niet meer bij ieder station. Het leidt tot ontregelingen: koffers blijven op het perron. Waarom de dienstregeling stokt is bij de leiding wel bekend, zo reageerde men geschokt toen men het patroon had herkend. Men zag al eerder zo’n defect; de dienst heeft zich toen niet hersteld. In het lange-termijn-effect…

Ik sta bij het station Kleumend op het perron Denkend aan gezelligheid Waar een treinreis mee begon Kijk, daar zit ik! Zie je dat ik lach? In de warme restauratie Op een koude najaarsdag.…

De steward op de rails, de blauwe vader Die checkt of je de treinreis hebt betaald Vertelt of je je aansluiting nog haalt Voor hem (of haar) is straks het afscheid nader Knip de trajecten waar ze aan het snijden zijn Af langs de onrendabel aangestipte lijn…

Eens, in mijn kinderjaren, moet ik met mijn toen nog jonge ouders op treinreis zijn gegaan. Het landschap moet zich ontvouwd hebben aan weerszijden van onze coupé. En zo rapporteerden mijn goede ouders tot in latere jaren hoe ik de Domtoren had gesignaleerd die hoog uittorende boven zijn omgeving.…

Twee maanden lang was ze in verwachting dat is een treinreis waard en een envelop met hoop.…

Zomaar vanuit het niets Begon ze tegen me te praten. Ik dacht nog: Wat een gezellig mens Terwijl we daar zo zaten. Al redelijk op leeftijd Vertellend over haar zoon. Die een jaar terug overleed het was zo'n lief persoon. Ook ik vertelde van alles Over de dood van mijn beste vriend Tja het is treurig zei ze, Niemand die dat verdiend.…

De treinreis duurde niet lang. Ze voerde over de bruggen die noord en zuid verbinden en die uitzicht bieden over de wateren, bevaren door een enkel stoutmoedig schip en leidde naar de metropool, zetel van onze regering, waar de hoogbouw onwaarschijnlijk oprijst.…

Afgelopen vrijdag was het bloedheet en klam. Wat je dronk, zweette je meteen weer uit. Ik wilde naar Nuenen of naar Sittard. Ik dacht dat je per spoor naar Nuenen kunt, maar daarvoor moet je de bus nemen en daar was het me helemaal te heet voor. Bovendien heb ik geen OV-chipkaart. Maar dat wist ik nog niet toen ik in Eindhoven uitstapte. Ineens…

Mijn boemel wacht geladen op het ogenblik metalen spiegels gras gelegen gaan groen versprongen het juiste tijdstip aan met verwachtingen, angst, liefde en ik Piepend komt er beweging in mijn verlangen struikelen gedachten over wisselend rail zuchtend kreunend door een bochtig deel langs zenuwachtig rinkelende overgangen Tijdenlang doorkruist…

Dan begint de trein te schudden, te trillen, er klinkt gegil door de coupé, een oorverdovende knal maakt een einde aan de treinreis, maakt eveneens een einde aan alle levens van mensen die zich in de trein bevonden. De vijand kon niet wachten tot de soldaten bij de vuurlinie waren, maar gooide een bom op de trein.…

Onze treinreis is slecht volbracht De beelden flitsen voorbij Onvoorstelbare leegte van het bestaan Toevallige ontmoeting Vermalen tussen mijn tanden Ik kom uit Canada Waar ga jij heen?…

Voorbij razen grazende vlekken. Weiland groen, en Friese luchten. Door sloten verdeelde verrigheid, waarheen gedachtengangen vluchten In reine zwaanse taferelen, en schaaps herkauwend stoïcijns In plat, landelijk vervelen. In wind wentelend gepeins.…

De conducteur stapte uit op station Hilversum. Hij hield het perron in de gaten. Geen beweging meer bij de deuren, op de klok letten, sleutel omdraaien en op naar het volgende station. Vaste prik. De conducteur stapte half naar binnen, met één been op de treeplank. Hij keek langs de trein, even aarzelde hij. Afscheidsritueel. De ‘doeis’ en ‘daags’ zijn…

De Intercity glijdt ongelooflijk gracieus en elegant onder de overkapping het station van Tilburg binnen en het krachtige, machtige voertuig mindert vaart en komt tot stilstand. De trein zal me op mijn bestemming brengen; het dorp Rijssen in de verre provincie Overijssel; een reis van anderhalf uur. In Rijssen heb ik vrienden gevonden.... Ik beschouw…

snel thuis in veertig jaren waren de meest boeiende studentenelementen nog steeds dezelfde als toen wij studenten waren de volgende overstap zette ik mij neder na beleefd gevraagd of het schikte aan een schone vrouw met zeer charmante trekken nog zelden heb ik zestig minuten zo zien vliegen geboeid door overeenkomst en verschillen zo’n treinreis…

Wat zou het mooi zijn als het leven verloopt zoals een treinreis in het televisieprogramma Rail Away. Vanuit een zonovergoten vertrekpunt zet de trein zich langzaam in beweging. Kinderziektes zijn er niet, het gaat meteen in het kalme levenstempo van een gesettelde senior.…

Daarna; de lange, lange treinreis door al die landschappen die mij verder en verder schenen te verwijderen en te vervreemden van het oude gezicht, van de stokoude ogen die afscheid van mij genomen hadden.…

Daarna: de lange, lange treinreis door al die landschappen die mij verder en verder schenen te verwijderen en te vervreemden van het oude gezicht, van de stokoude ogen die afscheid van mij genomen hadden.…

Reizigers wordt verzocht voor hun treinreis een kleine of grote boodschap, al naar gelang, te doen in de wc op dit station. Is het vieste kamertje defect, haal dan de folder 'Beperkt sanitair verkeer' bij een van de NS-loketten.…

Mijn vader brengt een lang gedicht over een treinreis, als metafoor voor het leven. Ik zeg hem dat hij het mooi en goed heeft gedaan. Hij haalt een pasfoto van zijn vader uit zijn zak om aan te tonen dat hij er bij was. Ik kijk naar mijn opa in zijn sterkste jaren en denk aan zijn wijze woorden: 'Je kunt alles waar je aan durft te beginnen!'…

De treinreis, lang maar vertrouwd, verloopt soepel. Even kijk ik de man na. Gelukkig, het gaat goed, hij pakt iedere stoel vast als ondersteuning op weg naar zijn plek. Snel schiet ik de wc in. Duizelig van de smerige lucht hang ik boven de pot. Ondertussen zie ik een golf aankomen vanonder de wc, richting mijn gympen. Vlug verzet ik mijn voet.…

Het is boeiend om eens te letten op hoe weinig mensen, die elkaar tijdens de treinreis voor het eerst ontmoeten, daadwerkelijk aan de praat raken.…

De treinreis van Leeuwarden naar Heerenveen duurde gewoonlijk ongeveer twintig minuten, maar wat er vandaag aan de hand was, snapte Sietse niet. Ze waren er al bijna maar de trein had er nog steeds de sokken in alsof het de Grand Prix van Zandvoort was.…

Ik was vermoeid na een lange treinreis en verlangde naar mijn warme bed thuis. Maar ik moest nog wachten op de laatste bus naar huis. Het viel me op dat het nog aardig druk was op het busstation, sommige mensen renden naar de bus, anderen liepen te ijsberen om de kou te trotseren.…

Het zal om- en nabij 1985 geweest zijn dat ik op het lumineuze idee kwam, na een reclame gezien te hebben, een dagje op stap te gaan met de trein, niet alleen omdat we vlak bij het station woonden, maar het aanbod was: treinreis, entree Madurodam, openbaar vervoer in den Haag en toegang tot de Pier.…