Alle inzendingen over Vertrappen

Het zullen de voetafdrukken van de reizende mensen zijn die de wereld zullen vertrappen.…

gek word ik van die duiven roekeloos vertrappen zij de russen geen nesten op mijn balkon ik wil het niet hebben ik wil rust ik wil dromen over mijn eigen doffer die met me komt vogelen zich nestelt en het uitkoert van genot…

Opgewekt klapt de struisvogel met haar vleugels vol kostelijke pennen en veren, maar als ze haar eieren op de grond heeft gelegd om ze te laten koesteren in het zand, vergeet ze dat een voet ze vertrappen kan en de poten van de wilde dieren ze kunnen vertreden.…

Brandgeur zet de nacht in een haastige gloed, de paarden vertrappen rozenstruiken op hun vlucht.…

Ongeschonden ligt zij daar door zandkorrels omgeven blaast een zachte wind de nacht dichterbij voetstappen lopen langs ontkennen gehaast de afdruk van haar frêle schoonheid vertrappen het pure minnen een zijden gloed omarmt niet meer jaagt afstand door verspillen langs verbeten zoekende handen verspeelt ook hij het kleine veine…

de bloem kun je vertrappen, de brief kun je verstampen, de grond kun je deren maar je kunt jezelf niet verweren. laat die bloem groeien, de brief hoeft niet te verschroeien laat je voeten lopen er zit niets tussen, niets voor.…

Loodgeschoeide wolken vertrappen het zinderende landschap, zwaar hangt de regen, een zwelglanzend web. De kokospalmen buigen nu de starre wind het grijnzend hoofd opsteekt en laatste scherven zon vergruisd. In zilverdraden stortbui leegt een wolkgeworden spin het gruwelstaltig lijf.…

wind waait om mijn kop houdt niet op niet over wapperend lover tovert grillige vormen afgetopt door daklijst op natte straat verlepte bladeren treuren gehaaste passanten keuren ze geen blik waardig maat voor onverschilligheid ritmisch bepalen voeten vertrappend het wroeten van de hond die herfsttijd pootverheffend van geur voorziet…

Ik wenste dood te zijn als mijn expressie weer sliepen, in goten te leven om te overleven en te begrijpen dat het erger kan door schoonheid te vertrappen met mijn voeten en niet meer te geloven wat werd gezegd en beloofd Vele keren en vele mensen verwensen en te dromen over eten, warmte en drank voor een nacht geen symfonieen en kaarsen geen…

Onbekende frisbees worden waargenomen, kleine wezens vertrappen het gras. Droom dat je wakker wordt: een brug tot in je eigen tuin. De mieren hemelwaarts. De zielen van de paardebloemen rond, doorschijnend. Nog staan witte tekens in de lucht en raakt puur blauw het laagste dak! Duizend stemmen stralen door je heen.…

Ze zijn beledigd, schreeuwen kelen schor, verbranden vlaggen en vertrappen ongelovigen. Er vallen doden, veel doden. Een boek, een film. Stampij om woorden en beelden. De roepende in de woestijn vervliegt in fata morgana, de oase was nog nooit zo ver weg. De profeet lacht in zijn vuistje, niemand weet hoe hij er uit ziet.…

Je ego streelt en geeft je macht De wereld ligt tegen je voeten aan Kom dan, toon je ware gezicht Mister macho je gedrag is dom Vrienden zullen je verlaten Je wereld is zo hard en krom Ik daag je uit laat je voelen Dat je ego alleen maar lucht is Je macho masker zal ik vertrappen Voor jou is dit een vette "dis"……

(aanzwellende marsmuziek) De drom marcheert bruut en massief gesloten in kreeftengang zeer langzaam links - en rechts - en weer terug immer de stenen blik naar voren - nimmer omlaag waar het vertrappen verstard in de cadans der voeten verplettert elk die valt onder die stamp harder dan ijzer wordt aarde stof steen gruis blinde…

Daar ik niemands gunsten weiger Vier ik feest bij sluwen, wreden - Vorsten liefst, vol boze lusten, Schenders, die de schepping Gods Vertrappen, met zoveel trots Of zij de sterren zelfs blusten.…

een mes een zwaard gewet op scherp gekarteld in tweezijdig zijn met aangepunt venijn wil branden om de zon te verzengen met hete passie van kracht tomeloze hitte van vurige macht wil huilen met golven verdriet zeeën van tranen beukend op rots en graniet ik wil één keer nog razen vechten en vloeken als dwazen nachten vertrappen…

Ik haal het onkruid rondom het beginnende plantje weg, ik zorg dat de zon het niet verschroeit en dat de kinderen het niet kunnen vertrappen. Het sprietje groeit uit tot een prachtige plant. Ik let er voortdurend op en geef het steeds wat het nodig heeft.…

Vier wilde merries Dood, Droom, Liefde, Wanhoop, hun hoeven scherp gesmeed snijden in zang bloemetjes op jurk vertrappen en verscheuren haar borsten openen, in haar navel dansen en zij verzet zich niet kortademig niet te stillen zij taalt naar altijd meer tragiek in haar gelaat de laatste vlam in stervende stieren zij Virgen de…

ben op zoek naar enig houvast bid wanhopig tot een God wil niet wakker, wil niet slapen droom alleen maar terug in tijd wil niet weten, wil niet denken raak vertrouwen plotsklaps kwijt kijk de dagen naar het voorjaar pluk alleen maar stil verdriet slik gedachten naar het einde niemand die mijn tranen ziet wil verketteren, wil vertrappen…

Mijn hart weer uit mijn borst te rukken, te vertrappen in duizend stukken, Waarna ik ontdaan van zelfvertrouwen, opnieuw mijn leven op kan bouwen, Nee, nee nog niet misschien. Mij beslist niet meer gezien! Weet je wat ik vraag aan jou?…

In paniek duikt hij een holletje in om uit de weg van het alles vertrappende monster te raken. De rest schrikt dan ook en duikt ook hun holletje in. De vlakte is in korte tijd leeg. En daarna komt het monster uit een grote grot tevoorschijn en vertrapt alles wat op zijn weg komt.…

Zag je piepende muizen met lange staarten en kleine voetjes het vlees vertrappen? Argeloos droeg de adelaar onder haar pluimage baby’s mee. Zij waren allen in mij en ik ben vrij in hen, papa. De stad heeft deze meermin naar de kade gedreven. Daar laat de Waterman in zijn handen orkanen spreken.…

De bladrolkever op onze rozenstruiken, het spuugbeestje dat flink zijn best doet met overal te spugen in de tuin, het leliehaantje dat te mooi is om te vertrappen en de invasie van de bladluizen…, ze zouden ook aardig lesmateriaal opleveren op dit moment. Maar daar komt opzoekwerk bij kijken en ik ben vandaag wat aan de luie kant.…

Ach, de tere diertjes die daaronder leefden, niet vertrappen... Rudolf keek ook naar boven. Grauwe wolken bedekten de zon. Een grote, neerslachtige schaduw viel over het hoefbladveld. Er begonnen druppels te vallen. Bij de spoorweg eindige Rudolfs rijkje. "Tak, tak, boem!" Een trein kondigde zich aan.…

Dat loopt maar door het struikgewas te bontebokken, ondertussen eieren te vertrappen van zeldzame Oei-Oei vogeltjes, en ze laten zich net zo makkelijk pijpen als u een biertje bestelt. En dat kost nog geld. Als ik nooit geboren was, had het dan een verschil gemaakt? Zulke vragen. Dat ga ik vanavond eens lekker uitpluizen.…

Nederig zijn werd door valsaards geïnterpreteerd als vérnederen, vertrappen. Titus Brandsma zag geen verschijningen, maar hij was zelf een heilige verschijning, die een oorlogsmartelaar werd en door zijn leven van ware christelijkheid getuigde.…

want de pijn in mijn poten begint nu ook op te komen en als ik het pratend op kan lossen is dat natuurlijk wel iets aangenamer dan door de gehele Balinese politie, Militaire Politie en Narcotica gezocht worden voor moord op twee narcotica agenten, al had ik heel veel zin hun letterlijk de strot door te bijten om ze daarna tot pulp te slaan en te vertrappen…

En dat allemaal om een idee van hoe het zou verder moeten, een idee van enkel eigen-gelijk en het vertrappen van onschuldige zondebokken. Ongeremd agressie botvieren uit een ideële victorie en door eenzijdige, foutieve propaganda over de vrijheidsstrijders, die de interim-regering van Oleksandr Toertsjinov in het zadel hebben gebracht.…

Arthur Rimbaud Antarctica Weerlicht in de kou - een slak trekt gauw zijn voelhorens toe, hij weet zich zwak en levensmoe, tot aan een laatste schreeuwen diep in zijn kleine huis, dat laat hij rustig ondersneeuwen, vertrappen tot wat gruis.…

Ze zouden hem ter plekke afranselen en vertrappen. Door hun woede zouden ze de Tien Geboden terstond vergeten. Er zou waarschijnlijk niets van die afstandelijke, pedante en brutale baron overblijven. Dominee Jacob Mazel zou tijdens die massahysterie misschien wel even een oogje dichtknijpen. Of juist niet als kans om zijn ambt te bekrachtigen.…

Je hebt als mens niet het recht om andere levens te vertrappen, dat is uitermate arrogant. En dan komt de leefbaarheid in de knel. We moeten opkomen voor het kwetsbaarste, voor het grotesk bedreigde en al dramatisch aangetaste milieu. Of in de woorden van Lex Bohlmeijer: 'De economie moet ingrijpend en radicaal veranderen!'.…