Alle inzendingen over Voelen

lees hoe woorden gedachten en dromen behelzen voel hoe zinnen sleutels bevatten lees hoe sleutels gedachten openen voel hoe het openen dromen bevrijdt geniet nu maar…

Waterig trekt stilte langs tintelend slapen. IJl flankeren van rechts noch links. Haastig zwermt zich wat waar is en daar en hier steeds. Hijgt vooruit en duwt vlijend in argeloos passen.…

Er bij stilstaan, luisteren, voelen, gewoon 'er zijn' doen we bijna niet meer.…

Ik voel je, de warmte is explosief, waarom vind ik je zo lief. Ik voel je, je lippen beroeren die van mijn, heerlijk het is zo fijn. Ik voel je, die handen laat ze maar gaan ik kan het echt niet meer aan. Ik voel je, het smaakt naar meer, ik wil je keer op keer. Ik voel je, eens komt de dag, dat het echt mag.…

Een beeld of een mooi geluid Het raakt me, daagt me uit Een mooie zangstem, een ernstig ziek kind Een oude vrouw die nóg door de hare wordt bemind Waar ooit een betonnen muur was geplaveid is nu ruimte voor treurigheid. Ik huil, ik jank, tranen van liefde, tranen van emotie, ook ongewisse tranen Zalig is het om zoveel niet te snappen Heerlijk…

staketsel floept eruit in weerwil van het schrijven en pruttelt in mij nog nazien zonder dat stom te horen voelen zonder zin adem ik met rente gangloos in bewegen bedenk ik amper grip…

Wat onze vingers voelen wordt niet door onze ogen weerlegd. Wie bewonderend zegt: 'Lieveling, wat ben je lelijk!' zegt het terecht. uit: Het gebruik van een wandspiegel (1968)…

ik kan me niet indenken niet aan je gedacht te hebben ik kan niet meer voelen zonder zo intens gevoeld te hebben ik kan me niet meer herinneren je niet gekend te hebben…

Jij bent niet bij me, maar ik voel je.…

Ik wil je voelen heel dichtbij Je even aanraken De tastbare aanwezigheid Van je warmte en liefde Heel eventjes maar Ik wil je voelen meer dan ooit Warme zachtheid die je straalt Omringd door passie en vuur Ik wil je voelen heel even maar Die gedachte kleurt mijn diepe wens Om jou nog even aan te raken Die zachte onuitgesproken wens...…

Mensen die zich onzeker voelen gaan in meervoud praten.…

Geruisloos loop je om mij heen Achter mijn rug sta je stil Je armen buigen zich langzaam Om mij zachtjes te omsluiten Intens strelen je handen Mijn roomwitte huid Vingers sluiten om mijn borsten De passie rilt in mijn lijf Je vingers voelen zacht Steeds dieper afdalend Tasten in puurheid Vol sensuele aanrakingen Geruisloos neem je mij…

, voel ik vandaag…

Ik denk te weten wat jij denkt maar ik weet het niet echt zeker Ik denk te weten dat ik jou ken Ook dat weet ik niet zeker Ik denk te weten wat jij voelt en ook te weten wat je bedoelt... Maar toch... Ik weet niets zeker…

zonder hem te spreken, noch te voelen, voel ik toch zijn aanraking. wat zou je zeggen, als ik zou gaan, gaan zonder nog een woord. zou je me proberen te stoppen? of zou je je omdraaien, en denken dat je hart is vermoord.…

jouw kilte laat zich soms zo voelen als een bevroren sloot waarin een reiger vastgevroren roerloos wachtend op zijn dood onder het ijs zijn prooi bespiedt maar weet volgende lente ben ik er niet.…

Jeugd voelt verder dan ervaring ziet.…

Het is kijken op de tast: Het is voelen Aan de blauwe/groene vlakken…

Rustig kabbelend als een helder beekje stroomt mijn leven door Steeds weer kan ik me ervan overtuigen dat ik echt waar, bij jóu hoor Waarom kan het dan gebeuren dat een man die ik nauwelijks ken het kabbelende water laat verkleuren mij laat herontdekken wie ik ben Verliefd is niet het gepaste woord Houden van doe ik verschrikkelijk veel…

Sluit je ogen verlies jezelf in mij denk nergens aan laat het gaan Sluit je ogen laat alles vallen wees niet bang voel alleen Sluit je ogen kom in mij ik help je ervaar het Sluit je ogen ik neem je hand ik zal je leiden beleef het…

- Ergens voel ik Dat je nog spraakzaam bent Omdat ik je goed hoor Steeds als jij wat zegt Ergens voel ik Dat je meelevend bent In een hoek op een stoel Voel je wat ik bedoel Ergens voel ik Dat je er nog niet bent Ben je hier alsof je staakt Gebleven en gewend geraakt?…

mijn hand op haar borst voelde een jas geen huid wilde een veld geen straat…

Ik leef met mijn hart Leef mijn diepste wens Heb werkelijk weer Contact met mezelf Voel de ruimte die Ik voor mezelf heb geschapen Voel de ruimte waarin ik nu Mezelf kan zijn Ik leef weer Ik lach, huil, vrij Voel weer Volledig Voel het leven Voel mijn hart Beat van mijn hart Het klopt weer...…

Waar achteloos het staan begint, rustend aan de achterzijde. De zelfkant lonkt mijn liefde vindt, een wederzijds beminnen vlijde. Stilzwijgend diep het fluisteren, op buikhoogte keerkant binnen. Borrelt zeer waar schijnbaar luisteren, mijn liefst verstaan beginnen. Vervliegt in adem ruimteloos. Zwermt armen ver vooruit. Hijgt nauwelijks…

zoals ik mijn ogen open zonder dat ik naar binnen kijk zo voel ik dat ik anders lijk en zacht zie ik wat jij voelt buitenkant zie je het is er wel het is er niet zoals ik uit mijn ogen kijk zonder te verliezen zo wil ik naar je kijken en zacht voelen wat jij ziet…

Heel dichtbij Zo onbekend Ik kan je haast voelen God ja, ik wil je voelen Op me Aan me Tegen me In me Praat met me Vertel het me Wie ben jij? Onbekende zo dichtbij Wat voel je? Wat denk je? Zeg maar niets Wees maar stil Voor altijd hier Bij mij…

Ik adem in en voel mij als een gevulde ruimte vol van de door jou aangeraakte plekjes. Elk beeld van ons samen zijn doorsijpelt mijn geheugen en blijft hangen in een universum van mijn waarnemend voelen.…

Ik staar naar de bomen en hoor wat vogels zingen wil deze vreugde tot me door laten dringen maar diep heel diep van binnen voel ik meer verdriet dan mijn oren horen en ogen zien ik blijf luisteren tot het geluk me raakt...misschien…

ik voel ze nog, jou armen om me heen jou handen in de mijne samen één ik voel het nog de vreugde en de verwondering toen we keken naar onze zoon zo vol bewondering ik voel nog de eenzaamheid de afstand tussen ons de eeuwige strijd ik voel het nog de pijn en het verdriet toen je tegen me zei dat je me verliet ik voel ze nog jouw…

soms huilen wel urenlang soms lachen tot ik niet meer kan soms weer boos en dan weer niet maar altijd blijf ik zitten met al mijn verdriet…