Alle inzendingen over Zwaar weer voor wrak

Weer veel verdriet. Je woonde inmiddels in Hampstead, vlakbij Hunt en Samuel Coleridge, literatuurcriticus/filosoof, wiens tenondergang vooral door een mix van opium en brandewijn en manische depressie werd bepaald. Met hem wandelde je door Hampstead Heath.…

Te woeden vanuit kennis toch zijn grenzen kent voor het kunnen ingeburgerd schijnt naar zijn vorm; iemand die even beziet zich tot aan het raam wendt, in te zetten poolshoogte buiten die natuurlijke storm.…

de bui trekt over onuitgesproken zaken zonder donder bliksem of geweld striemende woorden- regen niet tegen te houden scherpschutters taal opgelucht tuimelen zinnen naar buiten vol vleiende woorden bevrijd van de druk en de dreiging valt mee deze keer al is het zwaar weer…

onvermoeibaar zwoeg ik voort de weg is lang en zwaar obstakels vliegen rond mijn oren mijn hiel prikt in een blaar elke rots en kei versperren delen van mij spreken me aan ga heen, vandaan ik verman me, stap door volg verbeten het spoor geef als het ware mijn leven voor ’t hare zij is onweerstaanbaar en weet van geen wijken maar…

Een boek mag wel zwaar in de hand zijn maar niet zwaar op de hand zijn.…

Dan wordt het nacht, de laatste zware plank. Het einde van m’n bovengrondse dagen, een feestdag voor de wezens die gaan knagen. Resteren zullen knekels: lelieblank. En wee degenen die mij moeten dragen. Zij zullen niet beladen zijn met dank. De dode in de kist, beslist niet slank, zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen.…

Het is zwaar maar waar haal je toch de kracht vandaan Je vechtlust en heel veel rust De strijd tegen de tijd Elke dag soms een lach soms een traan laat maar gaan Ik bewonder je BIJZONDER.....…

zielloze wegpiraat In mijn kindertijd was televisie mét voorgeschoteld geweld nog een zeldzaamheid Vertelt in zwartwit… bleef men destijds thuis voor Saar en Swieber en het weinige andere op de buis vandaag de dag zijn levens van kinderen door al dat paplepel geweld soms vroeg uitgeteld worden van jongs af levens een zwaar…

De weg van liefdeloosheid en wraak is gedoemd om te mislukken. Oorlog is zinloos. De vredespijp met je vermeende vijanden roken, is de enige, juiste remedie.…

Dan zou wraak nemen ook niet meer mogen, maar gisteren sprak ik boer Jan verderop, die van boer Piet drie kalkoenen had gestolen en op zijn beurt pikte Piet weer twee geiten van Jan. Dat is stelen van elkaar en wraak nemen, twee zondaars.…

. "....Mijn kinderen zullen wraak nemen...."…

Zijn wraak bracht hem in vervoering en maakte zijn gelukzaligheid over zijn daad compleet, hij glimlachte naar de dood Hun ineengestrengelde zielen zagen de dwaas…

Is het fout om wraak te willen? De doden hebben er toch niets meer aan Wat is er nodig om dit gevoel te stillen? Laat ons toch de schuldigen straffen! Zoveel levens zo verspild! Laat ons bloed met bloed vergelden! Laat het maar onze ziel bederven! Oog om oog en tand om tand! Laat de schuldigen de vuurdood sterven!…

De tandarts werd bedreigd, gekweld, beroofd, ze pijnigden de arme man omstandig en maakten hem een flinke som afhandig en slingerden hem daarna naar zijn hoofd: “Jij hebt ons dikwijls dikbetaald bezeerd maar ditmaal zijn de rollen omgekeerd !”…

Als je wraak neemt, neem je alleen wraak op jezelf. Wraak is niet zoet, maar wrang, héél wrang!…

Het uur der wraak snelt naderbij Duisternis hult alles in schaduw Verstikkende mantel bedekt mij Vervult mijn wezen vol afschuw Elementen ontsteken in razernij Doodsangst beneemt ’t verstand Vergrote pupillen beperken zicht Blakerende allesvretende brand Duistere wolken ontnemen licht Gevoelens zakken in drijfzand Bliksemschichten…

het zwijgen is aan hun zij zonder oprechte mening de wind volbrengt mijn taak brengt mijn stem tot leven dit is mijn zoete wraak..…

Ik ben gevangen En kan niet ontsnappen Aan wat ik voor je voel Ik mis je, En wil je dit vertellen Maar na al die jaren Weet ik niet hoe Toen ik je zag Stond de tijd weer stil De herinneringen Kwamen tot leven Je stem, je lieve lach Je streling Waarom dacht ik Dat ik ze kon vergeten?…

Vaalblauwe ogen, waas vol waanzin heldere gedachten zijn wensen en zijn dromen vaalblauwe ogen waanzin in zijn geest wirwar van gedachten kronkelend in zijn hoofd de haat, de mensheid, het bestaan verschoppeling van het leven mensheid zo gemeen haat vol haat is wat hij voelt hart vol emoties daders van de pijn en wreedheid zal…

Proberen om mijn gedachte te vangen, in een wolk van holle woorden. Bevroren door een adem van ijs. Onvergankelijk. Bestolen van brandstof, verloren zij betekenis. Verdampte inhoud. Weggeblazen. Fragmenten keren terug, gebroken maar welkom. Voorzichtig hergebruikt voor het zwaard van Damocles.…

Je wreekt je altijd in je leven. Alleen meestal niet op de mensen die schuldig zijn.…

Zijn ogen rolden heen en weer van doodsangst. “Je hebt me gevraagd of ik je dochter uit de klauwen van die magere sekteleider wilde bevrijden. Gesmeekt heb je me. Ik heb haar bevrijd. Jouw dochter heb ik bevrijd waarna ik die magere sekteleider heb omgelegd. Dat was een bonus. Vervolgens wil je me als dank besodemieteren.…

Vandaag zag ik het sneeuwmannetje weer grijnzen verschuilend tussen dikke zware vlokken terwijl bibberend de sneeuwklokken zich moeizaam wisten staande te houden In geen velden of wegen te zien nog het heerlijke lente elfje met haar warmte zon alsof in maart de winter pas begon lijkt ze heel koeltjes weggestopt Iedere dag over ons kouwelijk…

Achter mijn rug schreeuwt het mensengeweld maar in het groen rijpt weer langzaam wat leven bloeiende bomen met blaadjes die beven: tijd wordt daar vredig en vrijer geteld.…

Gezien het alcoholpercentage is zwaar bier lichter dan gewoon bier.…

Ze manipuleerde op zwaar criminele wijze, terwijl jij het ideaalbeeld van de vrouw op haar projecteerde, wat natuurlijk stom was, maar je voelde je op het gebied van de liefde zozeer tekortgekomen en die smerige depressie in je trillende, zwartgallige lijf hield maar aan.…

¨Zullen we morgenavond weer afspreken?¨ vroeg ze enthousiast. ¨Ik bel je wel¨ antwoordde ik en kon niet snel genoeg in mijn auto zitten richting veilige thuishaven. Het hoeft niet gezegd dat het maanden heeft geduurd voordat ik weer durfde online-daten!…

zware dagen van droefheid en gemis verdriet om degene die er niet meer is zware dagen waar geen einde aan lijkt te komen... en jij die terugdenkt al je nare dromen... ik neem je hand en zal er altijd voor je zijn wil je troosten je helpen met al die pijn...…

Je voelt jezelf weer als een vlinder zo licht en vrolijk, je bent blij een mensenkind te mogen zijn.…

En dan weer Op-en-neer, Rechts en links door het land, Hier een villa verwoest, daar een klooster verbrand, Tot vermaak! En dan voort Weer gespoord Naar een nieuw avontuur, En mijn reisweg getekend met bloed en met vuur, Om de wraak!…