Alle inzendingen over bootje

ondanks dat dit vers over een gezonken bootje de lading dekt, wordt die toch nat tenzij dit bootje en z’n woord voor de laatste regel zijn uitgelekt want dan kan alles overboord…

Mijn bootje is van dun riet, Gebonden door vezels van lis. Toch bevaar ik de stroom. Geen wachtlicht op de andere oever, Alleen bewaakt door de poolster. Kom je niet? Jouw boot is van sterk hout. Deze stroom is nog lang niet De woeste Yang Tse*, en toch ben je bang. Kom je niet?…

waardoor het bootje bijna zinkt Dan wordt hij kwaad en roept verdomme ik wil weg uit deze sloot Hij verlegt dus zijn koers naar IJsland met de halflekke huwelijksboot Kijk daar vaart een huwelijksbootje gelukkig vaart het nergens heen Het paar is overboord gesprongen dus vaart het bootje maar alleen…

Niks geen - jij en ik in een bootje, maar hij alleen, spartelen in een slootje - nadat hij (heel makkelijk ) op de kant was gekomen, is ie eerst naar huis gegaan voor droge spullen en weet je: toen ie droog en wel terug kwam bij z’n bootje, was het licht en kon ie zien wat er los gemaakt moest worden!…

schimmelgrijze duif hapert langs verkrampte armen ontploft haar pluimen korrelkristallen op het lichtste van de nacht bootje vaart kabbelt schuurt pillamp schijnt wind draagt vuur wakkert bootje dooft reiziger rust uit plaveit gescheurde nagels naast zijn eigen jeans zonsondergang over hout en zand pastelpaarse pracht en een duif…

"Ach, een paar belhamels wilden met dat oude bootje van meneer Dirksen gaan varen. Nou, die kerel is ook stapelgek om dat bootje daar te laten liggen. Iedereen kan het maar gebruiken. O! Daar ligt dat bootje in het water en drijft af!…

ik langs de steven een piepklein bootje zag bij degene die er in stond ging ik uitgeput overstag Wij hebben het zeil geheven en drijven zij aan zij in rustig kabbelend water geen haven meer voorbij…

morgenstond ....ochtendzon een bootje dwalend op de golven en de wind... steeds zoekend.. naar jou.. naar jou mijn kind.…

En zodoende herinner ik me ook nog terdege het kleine bootje dat hij meebracht voor mij als souvenir. Het was van hout en droeg fragiele zeiltjes als van vloeipapier en het werd bezet door twee kleurige mannetjes van wie je de hoofdjes kon draaien. Het bootje vond een plaats op mijn meisjeskamer waar ik het liefdevol en zorgvuldig koesterde.…

alleen gezeten in een bootje op de zee helemaal verlaten wat moet ik er toch mee? de duisternis valt in dobberend op golven val ik maar niet in slaap onder eenzaamheid bedolven…

Prompt trokken een paar sterke mannen het bootje uit het water en sleepten het door bossen en velden. "Dat bootje zal verbrand worden," zei een van de mannen. "Een ding dat één enkele eigenaar wil hebben, hoort niet bij ons thuis." Het roeibootje zat in doodsangst. "Wat zal er nu met me gebeuren?…

Gedachten kolkend waarvan water zwart gekleurd, Je bootje oncontroleerbaar meegesleurd, Een stem die klinkt, je van je keuze beroofd, Stoppen met denken, tijdelijk onthoofd.…

Een zwoele zomerzon trots omringd door een diepblauwe lucht Dobberend op een bootje Van alles en iedereen weggevlucht Ik laat me drijven 't maakt niet uit waarheen Ik voel het als nooit tevoren Ik ben weer alleen…

het licht speelt met je grijze haren verwonderd schudde je ze alsof dan pas dan het stenenlied van langs elkaar schrapende kinderkopjes zou ophouden kijk, de maan zei je ik vaar in een papieren bootje…

Wie zegt er dat twijfel 't bootje is waarin je door de tijd drijft? Wie zegt er dat liefde verdween toen je nieuw leven verscheen? Wie zegt er dat het leven zoals het was en is niet meer zal zijn? Wie zegt er ook maar iets nu de sissende stilte het laatste woord heeft?…

Een bootje van papier gemaakt nadat ik erop geschreven had iets van veel geluk verpakt in twee bloemrijke kwatrijnen over genieten en mazzel dat onafwendbaar komt het Sterrenschip staat klaar net als het tij wacht het niet…

ik dacht aan de zee en dat kleine bootje waarover we spraken, weet je nog we vonden geen woorden je proefde het zilt van mijn lippen, ik de jouwe je tedere groet verloor zich in de ruisende branding ik stond daar je keek niet om…

zittend in je bootje je hand betast het koele water waar serene lelies drijven licht en teer met witte blaren de kalmte overvalt je genietend van de stilte om je heen hoe je weer aan de oever komt is een zorg voor later…

Heer Rutte gaat naar rechts en Rita komt We zullen al die rechtse extremen Eens heel gezwind in het bootje nemen Het zal Woutertje niet lukken verdomd Het eind van het proces bekwaam voorspeld Voor een wijs land is dit teveel geweld…

Zijn doel is daar geld mee te verdienen, maar dat mag ook wel, want dat ruimtevaartreisje was behalve volstrekt zinloos ook duurder dan het bootje. Het bootje kost namelijk nauwelijks meer dan 400 miljoen dollar. Overigens een bedrag dat ik niet op mijn spaarrekening heb staan. Maar nu moet dat bootje langs de hef.…

In kapitalen een van de bekende namen nog net te lezen op een bootje voor de kade. Dan een massa grijs op grijs en alleen maar beweging in het beeld. Spanning in het zwepend touwwerk. Schuiven op de stoel. Doel van de zondag.…

hij zoekt haar hij zoekt het op de gracht het portiekje in de nacht hij bromt rood geblomd kom kom nou gauw zijn handen grijpen zoeken haar wespentaille de fluwelen gesp herinnering groeit in zijn val naar tranendal hij huilt ginder roeit een nachtelijk bootje…

Maar als je rózen, lángs de spoorlaan, vanuit je bóótje plukken kunt, zal de rest je toch een wórst zijn?!…

Laat mij liefde leven vluchtig baren van over de zee Laat ons passie beleven de lucht klaren het bootje mee Ik zal wel roeien jij mag sturen naar onze bron Laat het zilt vloeien een ieder gluren hoe onze liefde begon…

Eerst legden we de ----hoeken toen vulden we het----blauw het vele---groen het --blauw---van je jurk heller blauw-----het water daarna het----geel---van de zomer het---rood---van het bootje waarin we in liefde dreven pasten alles precies in elkaar toen alle stukjes er nog waren…

Een bootje op zee, een golfje naar mijn hand en kleine vingers daartussen watervalderal ze dansen over elkaar en twee paar ogen schitteren meer dan de TL kan zien. Witte tegels spiegelen de druppelwals, knipogen minieme pareltjes en tussendoor klinken de vertrouwde hiklachjes.…

Geboren als roze of lichtblauw mama houdt zoveel van jou oma pampert ietsje terug in tijd ze is weer moeder's kleine meid dank u Altzheimer voor de tweede jeugd is dit geen dubbele levensvreugd kinderlijk blij zingt nu het grootje hoe zachtkens verglijdt mijn bootje..…

Doodmoe ging Joost op de bodem van zijn bootje liggen. Koud water spatte over hem heen. Ook al voelde hij zich nog zo ellendig, tenslotte viel hij toch in slaap. Dagenlang steigerde het bootje op de ziedende zee en werd meegesleurd door een heel sterke stroming. Joost had niets te eten en te drinken.…

ga aan de haal met mijn ziel maar weet je ik grijp je kus dan maar de kiel van ons bootje een tijdje ik duik in het water jij golft wat later we spelen in spetterend nat zoveel plezier hebben wij met elkaar nooit gehad ja ooit in een bad dat we betaalden met tweedehands namen we waren licht zat de portier van de nacht…

Het leven op de zee altijd aan het varen met de kapitein aan boord hij was de anker in je leven wat nu wreed werd verstoord Nu dobber je maar rond niet weten wat te voelen tranen dansen op je wangen, in je hart het is nog niet daadwerkelijk realiteit alles gaat zo snel en lijkt verward Straks zal de zee betijen en stuurt je bootje weer…