Alle inzendingen over een poosje terug

Ze woonde met haar man in de randstad, waar ze een winkel hadden, een aardig poosje terug maar als ik na ga denken, wat deze dame allemaal heeft zien veranderen, dan moet ik toch een paar vellen papier gebruiken!…

Een poosje terug pakte ik de CD weer eens en draaide het bewuste nummer weer. Toen pas besefte ik dat mijn gebed verhoord was! Letterlijk! Ik heb het liedje bewerkt met wat plaatjes, zodat het wat meer is gaan leven. Met veel plezier wil ik het delen!…

Alcohol maakt meer kapot dan je lief is, wie kent de slogan niet van een poosje terug? Nou ik moet je eerlijk bekennen dat bij mij de alcohol grens is overschreden, want IK wist niet dat een lekker duur flesje wijn gewoon te declareren was bij het ziekenfonds, echt niet. Een fles champagne bij de Menzis?…

Goed ik ga na een poosje terug naar mijn ‘mancave’ , en ja hoor zo af en toe hoor ik het joelen en janken van de wolven weer. Iets later laat mijn vrouw de honden uit en buiten hoort ze het ook. ‘Eerst dacht ik ook even. Wat is dit voor gekkigheid,’ vertelt ze me later.…

En zo worden we wederom geconfronteerd met de ziekte die blijkbaar besmettelijk is in den Haag als het gaat om MEDEMENSELIJKHEID, want: als er nergens meer over gesproken kan worden, dan komen ineens de " oudjes weer even op tafel" nou ja op tafel, ze waren een poosje terug al in het nieuws, want de moeder van v.…

Sinds er, naar aanleiding van enig meningsverschil, in reacties o.m. het verzoek aan de reactie werd gelanceerd het tot voor kort gebruikte systeem, om via een waarderingscijfer een inzending te honoreren, niet meer te gebruiken is er intussen een eerste stap door de redactie gezet. Men heeft, blijkbaar om een begin te maken, als tussenoplossing tijdelijk…

Immers: een poosje terug meldde ditzelfde nieuws dat er niet voldoende bewaarders waren. Nu zijn die er dan ineens wel? Heel eigenaardig en ik beken tevens niet zo blij te zijn met moordenaars vanuit het Noorden: we hebben hier al genoeg dwazen, dacht ik zo.…

Nou niks dus, tot de huisarts een poosje terug zegt: ga jij maar met dat plekje naar het ziekenhuis want daar weten ze wel van wanten, met dat kleine plekje… En zo wordt er dus een afspraak gemaakt bij de plekjes-dokter oftewel de dermatoloog!…

Vanmorgen gaan meneer T en mijn persoontje naar Appie, natuurlijk om de kleine boodschapjes te halen en we slagen daar vanzelf prima in, maar nou moet ik eerlijk bekennen dat meneer T er zo eentje is die bijvoorbeeld tot voor een poosje terug allerlei spullen in de kar legde, waar ik vervolgens bij het afrekenen pas achter kwam!…

de liefde die je hebt gegeven geef ik in veelvoud jou terug want jij en ik, wij horen samen als twee oevers door een verbonden brug.…

Vergeet nooit waar jij vandaan komt, dan kan jij altijd weer terug.…

terug op mijn schreden moet ik een stap en dan nog een met gestrekte armen duw je mijn log geworden gewicht…

Terug naar af mezelf hervinden ruwe paden tegenwinden luchtkastelen blokkendozen herfst brengt winter voorjaar rozen…

Terug Ze lachte en nam de koffer en liet me haar huis leeghalen. In de kamer kom ik nog soms zie ik twee meisjes spelen de een verleidt de ander tot zwijgen. Haar vader brengt me elke vrijdag een emmer soep. Hij zegt dingen waar ik wat aan heb. Als ze terug keert. Wat zal ze kwaad zijn. Ik heb alles laten staan.…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Terug reizend in een lege trein Laat ik mijn gedachten vrij Ik proef nog je zachte tong Van onze zalige vrijpartij… Vannacht was ik van jou Je liefde was zo puur Ik voel nog je vingers Brandend als vuur… Terug reizend in een lege trein Beleef ik opnieuw deze nacht Mijn hele lichaam tintelt En voel je weer in mij...zo zacht… Vanmorgen…

maar terug Wat is destijds niet waardeerde Is mijn allergrootste spijt Want nu ben ik alles kwijt En zal het tij niet meer keren…

En ik neem altijd afscheid, want ik kom nooit meer terug.…

Het verleden blijft zich herhalen, de afstand wordt steeds meer, ik wil geen herinnering ophalen, ik wil terug, weg uit m'n omkeer! Maar ik krijg de wijzers van gister, niet alleen naar vandaag geschoven, zoek tevergeefs in m'n register, maar die kan me niks beloven..…

Zoals het gaat met zwarte en met witte toetsen: er is niets tussenin dan een luchtledig universum van Waldmünchen tot een kustweg op een eiland aan Zuid- Engelse kust en weer terug naar af herkend maar niet erkend 'Pianomann' geworden wij, zijn publiek, kunnen de voorstelling bekijken maken of breken want hij is sprekend wie hij…

Kan ik nog een keer terug naar die tijd Om je lief te hebben, zonder spijt Kan ik erachter komen Waarom je er niet meer bent Kan ik nu zien of je het goed hebt Bij die andere vent Kan ik je nog kussen Op die ene manier Kan iemand anders mijn liefde blussen Want ik weet het niet meer Kan ik je eindelijk loslaten Zonder wroeging, zonder…

Als ik zeg dat ik bij je terug wil Geloof jij me niet. Als jij zegt dat je bij me terug wilt Doe ik je verdriet. Het gaat niet meer, en toch Heb ik dat gevoel nog Ik kan niet meer met je leven En toch zijn we samen gebleven.…

komen En mijn pijn gemaskeert wordt door een grimas Als woorden de pijn in mijn hart onrecht doen En mijn woorden gericht zijn naar de zee Als zij me geruststeld en ik wanhopig vraag: Liefste, neem me mee Als ik door mijn knieën ga En gevangen wordt in mijn laatste dood Smeek ik, nog een laatste keer: Zee, lieve zee, breng mijn liefste terug…

Haar blonde lange haar golfde om haar schouders terwijl zij plagend naar hem terug liep, haar rok optilde en pardoes op hem ging zitten. Langzaam bewoog ze heen en weer. En terwijl ie in haar uiteen spatte, fluisterde ze in zijn oor: "Kom nog eens terug".…

Terug? Maar niets uit wat ze achter had gelaten trok haar. Ze was uitgevochten. De strijdbijl was begraven. Het was voorbij. Voorbij. Nooit, nee nooit zou ze daar één stap meer zetten. Een zucht van verlichting ontsnapte. Nee, de weg terug was het niet. Als uit een ver land klonken de geluiden die horen bij het stationsleven.…

Ja, er is een weg terug, maar het is van levensbelang dat men samen met de ongelukkige de hele weg wil gaan, hoe moeilijk deze ook is...…

Als ik op mijn piano liedjes speel, uit vervlogen tijd uit vergeelde boeken droom ik weg en ben terug in mijn ouderlijk huis. M'n zussen spelen op piano en accordeon een nostalgisch repetoire en hoopte ik als kleine meid dat ik dat ook kon.…

Het lijkt zo lang geleden dat ik je lippen aan de mijne voelde Het is gewoon een verleden zoals jij het aan het begin bedoelde Jij hebt je gelijk gekregen waar ik zo op tegen was Had ik toen maar gezwegen toen ik de woorden van je lippen las Ik geloofde mijn ziel en mijn hart en hoopte dat ook van jou Maar je woorden waren weer zo hard…